Avis juridique important
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ 16ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1981. - REGINA ΚΑΤΑ ROBERT TYMEN. - (ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ COURT OF APPEAL, CRIMINAL DIVISION - ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ). - "ΑΛΙΕΙΑ". - ΥΠΟΘΕΣΗ 269/80.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1981 σελίδα 03079
Ισπανική ειδική έκδοση σελίδα 00845
Περίληψη
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
1 . Αλιεία — Διατήρηση τών θαλασσίων πόρων — Αποκλειστική αρμοδιότης τής Κοινότητος — Μή άσκηση — Θέσπιση εθνικών μέτρων διατηρήσεως — Όροι — Υποχρέωση διαβουλεύσεων μέ τήν Επιτροπή καί συμμορφώσεως πρός τήν άποψή της .
( Πράξη προσχωρήσεως άρθρο 102 )
2 . Κράτη μέλη — Κατανομή τών εξουσιών μεταξύ τής Κοινότητος καί τών Κρατών μελών — Πρωτοβουλία τής Επιτροπής ως πρός τήν ανάληψη κοινοτικής δράσεως — Έγκριση μονομερούς εθνικού μέτρου ταυτοσήμου περιεχομένου — Όχι
3 . Αλιεία — Διατήρηση τών θαλασσίων πόρων — Αποκλειστική αρμοδιότης τής Κοινότητος — Θέσπιση εθνικών μέτρων διατηρήσεως — Ρητές αντιρρήσεις τής Επιτροπής κατά μελετωμένου εθνικού μέτρου — Άρση — Όροι
4 . Κοινοτικό δίκαιο — Εθνική νομοθετική πράξη αντίθετη πρός τό κοινοτικό δίκαιο — Ποινική καταδίκη — Ασυμβίβαστη πρός τό κοινοτικό δίκαιο
Περίληψη
1 . Μετά τήν λήξη , κατά τήν 1η Ιανουαρίου 1979 , τής προβλεπομένης από τό άρθρο 102 τής πράξεως προσχωρήσεως μεταβατικής περιόδου , η εξουσία λήψεως μέτρων διατηρήσεως τών θαλασσίων πόρων , στό πλαίσιο τής κοινής πολιτικής αλιείας , ανήκει πλήρως καί οριστικώς στήν Κοινότητα , έτσι ωστε τά Κράτη μέλη , από τής ανωτέρω ημερομηνίας , στερούνται πλέον εξουσίας στόν τομέα αυτό καί δέν δύνανται εφ’ εξής νά ενεργούν , παρά μόνο ελλείψει καταλλήλου ενεργείας τού Συμβουλίου καί μόνο ως διαχειριστές τού κοινού συμφέροντος . Εν όψει μιάς καταστάσεως πού χαρακτηρίζεται από τήν αδράνεια τού Συμβουλίου καί από τήν κατ’ αρχήν διατήρηση τών ισχυόντων μέτρων διατηρήσεως , τά Κράτη μέλη δέν έχουν μόνο τήν υποχρέωση νά συμβουλεύονται λεπτομερώς τήν Επιτροπή καί νά επιζητούν καλόπιστα τήν έγκρισή της , αλλά καί τό καθήκον νά μή θεσπίζουν εθνικά μέτρα διατηρήσεως αντιθέτως πρός τίς αντιρρήσεις , επιφυλάξεις ή ορους πού διατυπώνει ενδεχομένως η Επιτροπή .
2 . Η πρόταση τής Επιτροπής πρός τό Συμβούλιο , περί αναλήψεως εναρμονισμένης κοινοτικής δράσεως , δέν δύναται νά θεωρηθεί , καθ’ εαυτή , ως ενέχουσα έγκριση μονομερούς εθνικού μέτρου , έστω καί ταυτοσήμου περιεχομένου , τό οποίο εθεσπίσθη σέ τομέα πού εμπίπτει στήν εξουσία τής Κοινότητος . Τά εθνικά μέτρα πού λαμβάνονται εντός τού χώρου ασκήσεως εξουσιών τής Κοινότητος , δέν δύνανται νά θεωρηθούν νόμιμα , λόγω μόνου τού γεγονότος τής υπάρξεως κοινοτικής προτάσεως κατ’ αρχήν ταυτοσήμου . Αυτό όχι μόνο αντιβαίνει στήν ασφάλεια τού δικαίου , αλλά επί πλέον οδηγεί σέ νόθευση τής κατανομής τών εξουσιών μεταξύ Κοινότητος καί Κρατών μελών καί επομένως θίγει τίς ουσιώδεις ισορροπίες πού έχει θεσπίσει η συνθήκη .
3 . Όταν , στόν τομέα τών μέτρων διατηρήσεως τών αλιευτικών πόρων , πού ελήφθησαν κατά τήν περίοδο πού τό Συμβούλιο δέν ειχε ακόμα ασκήσει τίς εξουσίες του , η Επιτροπή διετύπωσε ρητές αντιρρήσεις κατά τού μελετωμένου εθνικού μέτρου , οι αντιρρήσεις αυτές δέν δύνανται νά θεωρηθούν οτι ήρθησαν , παρά μόνον άν η Επιτροπή έχει εκφράσει σαφώς καί ρητώς τήν πρόθεσή της νά μή επιμείνει επ’ αυτών .
4 . Μία ποινική καταδίκη η οποία απαγγέλλεται δυνάμει εθνικής νομοθετικής πράξεως , πού έχει κριθεί οτι ειναι αντίθετη πρός τό κοινοτικό δίκαιο , ειναι επίσης ασυμβίβαστη πρός τό δίκαιο αυτό .
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 269/80 ,
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση τού Court of Appeal , Criminal Division , πρός τό Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ , μέ τήν οποία ζητείται , στό πλαίσιο τής δίκης πού εκκρεμεί ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
REGINA
καί
ROBERT TYMEN ,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 102 τής πράξεως τής 22ας Ιανουαρίου 1972 περί τών ορων προσχωρήσεως καί προσαρμογών τών συνθηκών , καθώς καί ορισμένων άλλων κανόνων κοινοτικού δικαίου , σέ σχέση μέ εθνικά μέτρα διατηρήσεως στόν τομέα τής αλιείας ,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ διάταξη τής 14ης Νοεμβρίου 1980 , πού περιήλθε στό Δικαστήριο τήν 5η Δεκεμβρίου 1980 , τό Court of Appeal , Criminal Division , τού Λονδίνου , υπέβαλε , δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ , πέντε προδικαστικά ερωτήματα , σχετικά μέ τήν ερμηνεία τού άρθρου 102 τής πράξεως τής 22ας Ιανουαρίου 1972 , περί τών ορων προσχωρήσεως καί προσαρμογών τών συνθηκών , καθώς καί ορισμένων άλλων κανόνων τού κοινοτικού δικαίου εν σχέσει πρός ενα βρετανικό μέτρο περί αλιείας .
2 Τά ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στό πλαίσιο ποινικής διαδικασίας κατά τού κυρίου ενός γαλλικού αλιευτικού , ονόματι Tymen , επί παραβάσει τού «Fishing Nets ( North-East Atlantic ) ( Variation ) Order 1979 ( SI 1979 no 744)» . Τό διάταγμα πού ετέθη εν ισχύι τήν 1η Ιουλίου 1979 καί ετροποποίησε τό «Fishing Nets ( North-East Atlantic ) Order 1977 ( SI 1977 no 440)» , απαγορεύει , εντός τής ζώνης πού περιέχεται μεταξύ τού Ατλαντικού καί τού Αρκτικού Ωκεανού καί τών γειτνιαζουσών θαλασσών , νά υπάρχουν επί τών αλιευτικών πλοίων δίκτυα μέ μέγεθος βροχίδων ( ματιών ) μικρότερο ενός προδιαγεγραμμένου κατωτάτου ορίου .
3 Εν προκειμένω , ο Tymen κατεδικάσθη από τό Crown Court τού Cardiff γιά παράβαση τών εν λόγω βρετανικών κανόνων , διότι τήν 16η Οκτωβρίου συνελήφθη κατέχων επί τού πλοίου του , εντός τής ζώνης αλιείας τού Ηνωμένου Βασιλείου , δίκτυα μέσου μεγέθους βροχίδων κατωτέρου τού επιτρεπομένου κατωτάτου ορίου . Κατά τής αποφάσεως αυτής ήσκησε έφεση ενώπιον τού Court of Appeal , Criminal Division .
4 Πρέπει νά σημειωθεί οτι τά ανωτέρω βρετανικά διατάγματα απετέλεσαν τήν αφορμή δύο προσφυγών επί παραβάσει κράτους κατά τού Ηνωμένου Βασιλείου , πού ήσκησαν η Γαλλία καί η Επιτροπή , δυνάμει τών άρθρων 170 καί 169 τής συνθήκης ΕΟΚ αντιστοίχως . Στήν πρώτη από τίς υποθέσεις αυτές , τό Δικαστήριο εδέχθη , μέ απόφαση τής 4ης Οκτωβρίου 1979 ( Γαλλία κατά Ηνωμένου Βασιλείου , 141/78 , ECR σ . 2923 ), οτι τό Ηνωμένο Βασίλειο , θέτοντας εν ισχύι , τήν 1η Απριλίου 1977 , τό «Sea Fisheries , Boats and Methods of Fishing , The Fishing Nets ( North-East Atlantic ) Order 1977» , παρέβη υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης ΕΟΚ . Στήν δευτέρα υπόθεση , μέ απόφαση τής 5ης Μα ΐου 1981 ( Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου , 804/79 , μή δημοσιευθείσα ακόμη στήν Συλλογή ), τό Δικαστήριο εδέχθη οτι τό Ηνωμένο Βασίλειο παρέβη τίς υποχρεώσεις πού υπέχει εκ τής συνθήκης ΕΟΚ , διότι , μεταξύ άλλων , έθεσε εν ισχύι τήν 1η Ιουλίου 1979 , χωρίς προηγουμένη κατάλληλη διαβούλευση καί παρά τίς αντιρρήσεις τής Επιτροπής , τό «The Fishing Nets ( North-East Atlantic ) ( Variation ) Order 1979 , no 744» .
5 Επειδή τό Court of Appeal , Criminal Division , έκρινε οτι τού ηταν αναγκαία μία απόφαση τού Δικαστηρίου γιά νά εκτιμήσει τό άν συμβιβάζεται μέ τό κοινοτικό δίκαιο τό βρετανικό διάταγμα τού 1979 , υπέβαλε τά ακόλουθα ερωτήματα :
«1 . Έχουν τά Κράτη μέλη εξουσία νά θεσπίζουν καί νά θέτουν εν ισχύι μέτρο περί διατηρήσεως τού αλιευτικού πλούτου , πού επιβάλλει κατώτατο οριο μεγέθους βροχίδων ( ματιών ) δικτύων γιά τήν αλιεία αστακών Νορβηγίας τού είδους πού αποτελεί τό αντικείμενο τού «Fishing Nets ( North-East Atlantic ) ( Variation ) Order 1979 ( SI 1979 no 744)» , μετά τήν λήξη τής περιόδου πού προβλέπεται στό άρθρο 102 τής πράξεως προσχωρήσεως , δηλαδή μετά τήν 31η Δεκεμβρίου 1978 ;
2.Άν όχι , τά άτομα πού διώκονται ποινικώς , δυνάμει ενός τέτοιου μέτρου , έχουν δικαιώματα καί σέ καταφατική περίπτωση ποία , πού τά εθνικά δικαστήρια οφείλουν νά προστατεύουν ;
3.Άν η απάντηση στό ανωτέρω ερώτημα 1 ειναι καταφατική , τότε : α ) οι διαδικαστικές ή β ) οι άλλες προϋποθέσεις τών εξής διατάξεων :
( i ) τού άρθρου 3 τού κανονισμού 101/76 τού Συμβουλίου , τής 19ης Ιανουαρίου 1976 ,
( ii)τού παραρτήματος VI τού ψηφίσματος τής Χάγης , τής 3ης Νοεμβρίου 1976 ,
( iii)τής αποφάσεως 79/590/ΕΟΚ , τής 25ης Ιουνίου 1979 ,
( iv)τού άρθρου 5 τής συνθήκης ΕΟΚ ,
έχουν τηρηθεί από ενα Κράτος μέλος , τό οποίο , πρίν θεσπίσει ενα τέτοιο μέτρο περί προστασίας τού αλιευτικού πλούτου , ενήργησε μέ τόν τρόπο πού ενήργησε τό Ηνωμένο Βασίλειο , οπως φαίνεται από τόν φάκελο πού τιτλοφορείται «Έκθεση τών περιστατικών» , ο οποίος προσαρτάται στήν παρούσα ;
4.Τό γεγονός οτι στήν υπόθεση 141/78 ( Γαλλική Δημοκρατία κατά Ηνωμένου Βασιλείου ECR ( 1979 ) σ . 2923 ) τό Δικαστήριο απεφάνθη οτι τό Ηνωμένο Βασίλειο , θέτοντας εν ισχύι τό Fishing Nets ( North-East Atlantic ) Order 1977 ( SI 1977 no 440 ), παρέβη τίς εκ τής συνθήκης ΕΟΚ υποχρεώσεις του , επηρεάζει τήν απάντηση στό ανωτέρω τρίτο ερώτημα ;
5.Άν δέν ετηρήθη μία ή περισσότερες από τίς ανωτέρω προϋποθέσεις , τά άτομα πού εδιώχθησαν ποινικώς , δυνάμει ενός τέτοιου μέτρου , έχουν δικαιώματα καί σέ καταφατική περίπτωση ποία , τά οποία τά εθνικά δικαστήρια οφείλουν νά προστατεύουν;»
Επί τού πρώτου ερωτήματος
6 Μέ τό πρώτο ερώτημα ερωτάται άν , μετά τήν 31η Δεκεμβρίου 1978 , τά Κράτη μέλη εξακολουθούσαν νά έχουν εξουσία νά θεσπίζουν μέτρα διατηρήσεως στόν τομέα τής αλιείας , οπως τά μέτρα τού επιδίκου βρετανικού διατάγματος ( Order ).
7 Όπως έχει ήδη δεχθεί τό Δικαστήριο μέ τήν ανωτέρω απόφασή του τής 5ης Μα ΐου 1981 , μετά τήν λήξη , κατά τήν 1η Ιανουαρίου 1979 , τής προβλεπομένης από τό άρθρο 102 τής πράξεως προσχωρήσεως μεταβατικής περιόδου , η εξουσία λήψεως μέτρων διατηρήσεως τών θαλασσίων πόρων , στό πλαίσιο τής κοινής πολιτικής αλιείας , ανήκει πλήρως καί οριστικώς στήν Κοινότητα , έτσι ωστε τά Κράτη μέλη , από τής ανωτέρω ημερομηνίας , στερούνται πλέον εξουσίας στόν τομέα αυτό καί δέν δύνανται εφ’ εξής νά ενεργούν , παρά μόνο ελλείψει καταλλήλου ενεργείας τού Συμβουλίου καί μόνο ως διαχειριστές τού κοινού συμφέροντος .
8 Επομένως , μέ τήν απόφαση αυτή τό Δικαστήριο εδέχθη οτι εν όψει μιάς καταστάσεως πού χαρακτηρίζεται από τήν αδράνεια τού Συμβουλίου καί από τήν κατ’ αρχήν διατήρηση τών ισχυόντων μέτρων διατηρήσεως , τά Κράτη μέλη δέν έχουν μόνο τήν υποχρέωση νά συμβουλεύονται λεπτομερώς τήν Επιτροπή καί νά επιζητούν καλόπιστα τήν έγκρισή της , αλλά καί τό καθήκον νά μή θεσπίζουν εθνικά μέτρα διατηρήσεως αντιθέτως πρός τίς αντιρρήσεις , επιφυλάξεις ή ορους πού διατυπώνει ενδεχομένως η Επιτροπή .
9 Τό Ηνωμένο Βασίλειο ισχυρίσθη οτι η Επιτροπή ειχε κυρίως αμφισβητήσει τήν ημερομηνία τής θέσεως σέ ισχύ τού διατάγματος πού ανέφερε ο εθνικός δικαστής , δηλαδή τήν 1η Ιουλίου 1979 , χωρίς νά διατυπώσει αντιρρήσεις κατά τού περιεχομένου του . Δεδομένου οτι κατά τήν ιδία περίοδο , δηλαδή τόν Ιούνιο 1979 , η Επιτροπή υπέβαλε στό Συμβούλιο ταυτόσημες κατ’ ουσίαν προτάσεις , πού επρόκειτο νά τεθούν σέ ισχύ τήν 1η Σεπτεμβρίου 1979 , ειχε σιωπηρώς εγκρίνει τό διάταγμα από τής ημερομηνίας αυτής .
10 Η Επιτροπή δέν αμφισβητεί οτι τό βρετανικό διάταγμα τού 1979 αντιστοιχούσε , κατ’ αρχήν τουλάχιστον , πρός τά μέτρα πού αυτή ειχε προτείνει στό Συμβούλιο κατά τήν ιδία περίοδο , γιά τό σύνολο τών οικείων θαλασσίων περιοχών . Οι επικρίσεις τής Επιτροπής εστηρίζοντο στήν σκέψη οτι τέτοιου είδους μέτρα δέν ηδύναντο νά θεσπισθούν χωρίς νά δοθεί στούς αλιείς εύλογη προθεσμία γιά νά προσαρμοσθούν πρός αυτά . Επί πλέον , κατά τήν Επιτροπή , τέτοια μέτρα δέν ηδύναντο νά ληφθούν επωφελώς παρά γιά ολόκληρη τήν Κοινότητα· μέ τήν μονομερή θέσπιση τών εν λόγω μέτρων , τό Ηνωμένο Βασίλειο εσφετερίσθη εξουσία , η οποία από 1ης Ιανουαρίου 1979 ανήκε στήν Κοινότητα .
11 Επ’ αυτού πρέπει νά παρατηρηθεί οτι η πρόταση τής Επιτροπής πρός τό Συμβούλιο , περί αναλήψεως εναρμονισμένης κοινοτικής δράσεως , δέν δύναται νά θεωρηθεί , καθ’ εαυτή , ως ενέχουσα έγκριση μονομερούς εθνικού μέτρου , έστω καί ταυτοσήμου περιεχομένου , τό οποίο εθεσπίσθη σέ τομέα πού εμπίπτει στήν εξουσία τής Κοινότητος . Η συλλογιστική τής βρετανικής κυβερνήσεως θά ισοδυναμούσε μέ αναγνώριση τής νομιμότητος εθνικών μέτρων ληφθέντων εντός τού χώρου ασκήσεως εξουσιών τής Κοινότητος , λόγω μόνου τού γεγονότος τής υπάρξεως κοινοτικής προτάσεως κατ’ αρχήν ταυτοσήμου . Αυτό όχι μόνο αντιβαίνει στήν ασφάλεια τού δικαίου , αλλά επί πλέον οδηγεί σέ νόθευση τής κατανομής τών εξουσιών μεταξύ Κοινότητος καί Κρατών μελών καί επομένως θίγει τίς ουσιώδεις ισορροπίες πού έχει θεσπίσει η συνθήκη .
12 Επί πλέον , οταν , στόν τομέα τών μέτρων διατηρήσεως τών αλιευτικών πόρων , πού ελήφθησαν κατά τήν περίοδο πού τό Συμβούλιο δέν ειχε ακόμα ασκήσει τίς εξουσίες του , η Επιτροπή διετύπωσε ρητές αντιρρήσεις κατά τού μελετωμένου εθνικού μέτρου , οι αντιρρήσεις αυτές δέν δύνανται νά θεωρηθούν οτι ήρθησαν , παρά μόνον άν η Επιτροπή έχει εκφράσει σαφώς καί ρητώς τήν πρόθεσή της νά μή επιμείνει επ’ αυτών . Όμως , η εξέταση , υπό τό φώς τής κατ’ αυτόν τόν τρόπο προσδιορισθείσης καταστάσεως δικαίου , τού μέτρου πού ανέφερε τό εθνικό δικαστήριο δέν αποκαλύπτει κανένα στοιχείο πού νά επιτρέπει ενα τέτοιο συμπέρασμα . Αντιθέτως , οπως προκύπτει από τήν από 4 Ιουνίου 1980 ( OJ C 133 , σ . 2 ) ανακοίνωση περί τής υπό τής Επιτροπής εγκρίσεως εθνικών μέτρων διατηρήσεως στόν τομέα τής αλιείας , η Επιτροπή ρητώς ενέμεινε τήν 3η Αυγούστου 1979 στήν άρνηση εγκρίσεως τού επιδίκου διατάγματος , ενέκρινε ομως τήν μνεία στό διάταγμα αυτό ορισμένου ιχθύος ως προστατευομένου είδους .
13 Επίσης , τό επιχείρημα πού προέβαλε επικουρικώς η βρετανική κυβέρνηση , οτι δηλαδή η Επιτροπή ενήργησε ασυνέτως , αρνηθείσα τήν έγκρισή της , πρέπει νά απορριφθεί . Όταν , οπως διεπιστώθη οσον αφορά τά επίδικα μέτρα μέ τήν απόφαση τής 5ης Μαΐου 1981 , τό οικείο Κράτος μέλος έχει παραλείψει νά εφαρμόσει τήν διαδικασία διαβουλεύσεως , ωστε νά διευκολύνει τήν Επιτροπή στήν πρόσφορη εξέταση τών σχεδιαζομένων μέτρων , δέν δύναται νά προσαφθεί στό όργανο αυτό οτι παρεβίασε τό δίκαιο παραλείποντας τήν εκ τών υστέρων έγκριση τού μέτρου .
14 Επομένως , στό πρώτο ερώτημα προσήκει η απάντηση οτι , μετά τήν λήξη τής προβλεπομένης από τό άρθρο 102 τής πράξεως προσχωρήσεως περιόδου , τά Κράτη μέλη δέν έχουν τήν εξουσία νά θεσπίζουν καί νά θέτουν σέ ισχύ , χωρίς προηγουμένη κατάλληλη διαβούλευση μέ τήν Επιτροπή καί παρά τίς αντιρρήσεις , τίς επιφυλάξεις ή τούς ορους πού διατυπώνει η τελευταία , μέτρα διατηρήσεως στόν τομέα τής αλιείας , οπως τό μέτρο πού αποτελεί τό αντικείμενο τού «Fishing Nets ( North-East Atlantic ) ( Variation ) Order 1979 ( SI 1979 no 744)» .
Επί τού δευτέρου ερωτήματος
15 Μέ τό δεύτερο ερώτημα ερωτάται κυρίως άν τά άτομα δύνανται νά καταδικάζονται δυνάμει νομοθετικής πράξεως πού έχει κριθεί οτι ειναι αντίθετη πρός τό κοινοτικό δίκαιο .
16 Τό ίδιο ερώτημα απετέλεσε ήδη τό αντικείμενο τής αποφάσεως τής 16ης Φεβρουαρίου 1978 ( Schonenberg , 88/77 , ECR σ . 473 ). Μέ τήν απόφαση αυτή , η οποία ανεφέρετο , οπως καί η προκειμένη , σέ παράβαση εθνικών κανόνων περί αλιείας , τό Δικαστήριο εδέχθη οτι ποινική καταδίκη , η οποία απαγγέλλεται δυνάμει εθνικής νομοθετικής πράξεως , πού έχει κριθεί οτι ειναι αντίθετη πρός τό κοινοτικό δίκαιο , ειναι επίσης ασυμβίβαστη πρός τό δίκαιο αυτό .
17 Επομένως , στό δεύτερο ερώτημα προσήκει η απάντηση οτι ποινική καταδίκη η οποία απαγγέλλεται δυνάμει εθνικής νομοθετικής πράξεως , πού έχει κριθεί οτι ειναι αντίθετη πρός τό κοινοτικό δίκαιο , ειναι επίσης ασυμβίβαστη πρός τό δίκαιο αυτό .
Επί τού τρίτου , τετάρτου καί πέμπτου ερωτήματος
18 Τά ερωτήματα τρίτο , τέταρτο καί πέμπτο υπεβλήθησαν μόνο γιά τήν περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στό πρώτο· γιά τόν λόγο αυτό παρέλκει η απάντηση στά ερωτήματα αυτά .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
19 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η βρετανική κυβέρνηση , η γαλλική κυβέρνηση καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο , δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τής κυρίας δίκης τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος , πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου , σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφασίσει γιά τά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνοντας επί τών ερωτημάτων πού τού υπέβαλε μέ διάταξη τής 14ης Νοεμβρίου 1980 τό Court of Appeal , Criminal Division , αποφαίνεται :
1 ) Μετά τήν λήξη τής περιόδου πού προβλέπεται στό άρθρο 102 τής πράξεως προσχωρήσεως , τά Κράτη μέλη δέν έχουν τήν εξουσία νά θεσπίζουν καί νά θέτουν σέ ισχύ , χωρίς κατάλληλη προηγουμένη διαβούλευση μέ τήν Επιτροπή καί παρά τίς αντιρρήσεις , τίς επιφυλάξεις ή τούς ορους πού διατυπώνει η τελευταία , μέτρα διατηρήσεως στόν τομέα τής αλιείας , οπως τό μέτρο πού αποτελεί τό αντικείμενο τού «Fishing Nets ( North-East Atlantic ) ( Variation ) Order 1979 ( SI 1979 No 744)» .
2)Ποινική καταδίκη πού απαγγέλλεται δυνάμει εθνικής νομοθετικής πράξεως , η οποία έχει κριθεί οτι ειναι αντίθετη πρός τό κοινοτικό δίκαιο , ειναι επίσης ασυμβίβαστη πρός τό δίκαιο αυτό .
Top