Avis juridique important
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΤΡΙΤΟ ΤΜΗΜΑ) ΤΗΣ 5ΗΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1990. - OFFICE NATIONAL DES PENSIONS ΚΑΤΑ BIANCHIN ERNESTO. - ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ: COUR DU TRAVAIL DE LIEGE - ΒΕΛΓΙΟ. - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ 1408/71 - ΒΕΛΓΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ. - ΥΠΟΘΕΣΗ C-109/89.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1990 σελίδα I-01619
Pub.RJ σελίδα Pub somm
Περίληψη
Διάδικοι
Διατακτικό
++++
1 . Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Παροχές - Εθνικοί κανόνες περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως - Δικαίωμα παρεχόμενο δυνάμει της εθνικής και μόνο νομοθεσίας - Δυνατότητα εφαρμογής - Ορια - Κοινοτική νομοθεσία ευνοϊκότερη για τους εργαζομένους
( Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, άρθρα 12, παράγραφος 2, και 46, παράγραφος 3 )
2 . Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Παροχές - Εθνικοί κανόνες περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως - Μη αντιτάξιμοι στους δικαιούχους παροχών της ιδίας φύσεως που καταβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 1408/71 - Πρόωρη σύνταξη και σύνταξη αναπηρίας - Εξομοίωση προς παροχές της ίδιας φύσεως
( Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, άρθρα 12, παράγραφος 2, και 46 )
3 . Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Παροχές - Εθνικοί κανόνες περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως - Χαρακτηρισμός, για την εφαρμογή των κανόνων περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως, παροχών που εμπίπτουν σε διάφορα εθνικά συστήματα - Ζήτημα εμπίπτον στο πεδίο εφαρμογής του εθνικού δικαίου
Περίληψη1 . Οταν ένας εργαζόμενος λαμβάνει σύνταξη δυνάμει της εθνικής και μόνο νομοθεσίας, οι διατάξεις του κανονισμού 1408/71 δεν εμποδίζουν την εις το ακέραιο εφαρμογή ως προς αυτόν της εθνικής αυτής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων και των εθνικών κανόνων περί απαγορεύεσεως της σωρεύσεως . Ωστόσο, αν η εφαρμογή της εθνικής και μόνο νομοθεσίας καταδεικνύεται λιγότερο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο από ό,τι η ρύθμιση του άρθρου 46 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει τότε να εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου αυτού . Στην τελευταία αυτή περίπτωση, τυγχάνει εφαρμογής η παράγραφος 3 του άρθρου 46, με την οποία αποσκοπείται ο περιορισμός της σωρεύσεως των παροχών που δικαιούται ένας ασφαλισμένος, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του ίδιου άρθρου, εξαιρουμένων των κανόνων περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία .
2 . Η πρόωρη σύνταξη που δικαιούται ένας ασφαλισμένος βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους και η σύνταξη αναπηρίας που δικαιούται ο ίδιος ασφαλισμένος βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους πρέπει να θεωρούνται ως της ιδίας φύσεως κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71, κατά το οποίο οι διατάξεις περί μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως, που προβλέπονται από τη νομοθεσία κράτους μέλους στην περίπτωση σωρεύσεως μιας παροχής με άλλες παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως που δικαιούται ένας ασφαλισμένος εντός του ίδιου αυτού κράτους μέλους ή βάσει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους, δεν εφαρμόζονται, όταν ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει παροχές της ιδίας φύσεως για αναπηρία, γήρας, θάνατο ( συντάξεις ) ή επαγγελματική ασθένεια που καταβάλλονται από τους φορείς των διαφόρων οικείων κρατών μελών .
3 . Οταν εφαρμόζεται η εθνική και μόνο νομοθεσία, ο χαρακτηρισμός, ενόψει των κανόνων της νομοθεσίας αυτής περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως, μιας πρόωρης συντάξεως, που καταβάλλεται δυνάμει μόνο της νομοθεσίας του κράτους αυτού, και μιας συντάξεως αναπηρίας που χορηγείται από άλλο κράτος μέλος δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου .
( Το σκεπτικό της αποφάσεως αυτής είναι ως προς όλα τα σημεία όμοιο προς το σκεπτικό της αποφάσεως που εκδόθηκε την ίδια ημέρα, στις 5 Απριλίου 1990, Ρian κατά Οffice national des pensions, C-108/89, Συλλογή 1990, σ 1599 ).
ΔιάδικοιΣτην υπόθεση C-109/89,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Cour du travail της Λιέγης ( Βέλγιο ) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Οffice national des pensions
και
Εrnesto Bianchin,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 48 και 51 της Συνθήκης ΕΟΚ σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα ),
συγκείμενο από τους Μ . Ζuleeg, πρόεδρο τμήματος, J . C . Μoitinho de Almeida και F . Grevisse, δικαστές,
( το σκεπτικό παραλείπεται )
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Cour du travail της Λιέγης με απόφαση της 24ης Μαρτίου 1989, αποφαίνεται :
Διατακτικό1 ) Οταν ένας εργαζόμενος μισθωτός ή μη μισθωτός λαμβάνει σύνταξη δυνάμει της εθνικής και μόνο νομοθεσίας, οι διατάξεις του κανονισμού 1408/71 δεν απαγορεύουν την πλήρη εφαρμογή ως προς αυτόν της εθνικής και μόνο νομοθεσίας ), συμπεριλαμβανομένων και των εθνικών κανόνων περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως, εκτός αν προκύπτει ότι η εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας είναι λιγότερο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο από ό,τι η εφαρμογή της ρυθμίσεως του άρθρου 46 του κανονισμού 1408/71 . Στην τελευταία αυτή περίπτωση, οι διατάξεις του άρθρου 46 πρέπει να εφαρμόζονται ενόψει του ότι οι διατάξεις περί μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία δεν εφαρμόζονται δυνάμει της τελευταίας φράσεως της παραγράφου 2 του άρθρου 12 του κανονισμού, όταν ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει παροχές της ίδιας φύσεως για αναπηρία, γήρας, θάνατο ( συντάξεις ) ή επαγγελματική ασθένεια, που καταβάλλονται από τους φορείς των διαφόρων κρατών μελών . Η πρόωρη σύνταξη και η σύνταξη αναπηρίας πρέπει να θεωρούνται ότι είναι της ίδιας φύσεως κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 2, του κανονισμού .
2 ) Οταν εφαρμόζεται η εθνική και μόνο νομοθεσία, ο χαρακτηρισμός, ενόψει των κανόνων της νομοθεσίας αυτής περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως, μιας πρόωρης συντάξεως που καταβάλλεται δυνάμει μόνο της νομοθεσίας αυτού του κράτους και μιας συντάξεως αναπηρίας που χορηγείται από άλλο κράτος μέλος δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου .
Top