Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Στην υπόθεση T‑59/08,
Nute Partecipazioni SpA, πρώην Gruppo La Perla SpA,
La Perla Srl,
με έδρα την Μπολόνια (Ιταλία), εκπροσωπούμενες από τους R. Morresi και A. Dal Ferro, δικηγόρους,
προσφεύγουσες,
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπούμενου αρχικώς από τον L. Rampini, στη συνέχεια από τον O. Montalto,
καθού,
αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου:
Worldgem Brands Srl, πρώην Worldgem Brands – Gestão e Investimentos L da , με έδρα το Creazzo (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους V. Bilardo, M. Mazzitelli και C. Bacchini, δικηγόρους,
με αντικείμενο προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 19ης Νοεμβρίου 2007 (υπόθεση R 537/2004‑2), αφορώσας διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ της Nute Partecipazioni SpA και της Worldgem Brands Srl,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους I. Wiszniewska-Białecka, πρόεδρο, F. Dehousse και H. Kanninen (εισηγητή), δικαστές,
γραμματέας: J. Palacio González, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
έχοντας υπόψη το δικόγραφο της προσφυγής που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου [νυν Γενικού Δικαστηρίου] στις 7 Φεβρουαρίου 2008,
έχοντας υπόψη το απαντητικό υπόμνημα του ΓΕΕΑ, το οποίο κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 21 Μαΐου 2008,
έχοντας υπόψη το απαντητικό υπόμνημα της παρεμβαίνουσας που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 9 Μαΐου 2008,
έχοντας υπόψη το υπόμνημα απαντήσεως που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου την 1η Αυγούστου 2008,
έχοντας υπόψη το υπόμνημα ανταπαντήσεως της παρεμβαίνουσας που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 20 Οκτωβρίου 2008,
έχοντας υπόψη την τροποποίηση της συνθέσεως του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου,
κατόπιν της συνεδριάσεως της 11ης Μαΐου 2010,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασηςΙστορικό της διαφοράς
1. Στις 30 Δεκεμβρίου 1997, η παρεμβαίνουσα, Worldgem Brands Srl, πρώην Worldgem Brands – Gestão e Investimentos Ld a , πρώην Cielo Brands – Gestão e Investimentos Ld a , υπέβαλε αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί [αντικατασταθέντος από τον κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 78, σ. 1)].
2. Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι το λεκτικό σημείο NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC.
3. Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση υπάγονται στην κλάση 14, υπό την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας περί της διεθνούς κατατάξεως των προϊόντων και των υπηρεσιών όσον αφορά την καταχώριση σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν στην ακόλουθη περιγραφή: «Κοσμήματα, είδη χρυσοχοΐας και είδη ωρολογοποιίας· πολύτιμα μέταλλα· μαργαριτάρια· πολύτιμοι λίθοι».
4. Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση καταχωρίστηκε στις 21 Ιουλίου 1999.
5. Στις 15 Απριλίου 2002, η πρώτη προσφεύγουσα, Nute Partecipazioni SpA, πρώην Gruppo La Perla SpA, ζήτησε να κηρυχθεί άκυρη η καταχώριση αυτή, αφενός, δυνάμει του άρθρου 51, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 207/2009), με την αιτιολογία ότι ως προς την καταχώριση αυτή ισχύουν οι απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου τους οποίους προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία α΄ και β΄, του εν λόγω κανονισμού (νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία α΄ και β΄, του κανονισμού 207/2009) και, αφετέρου, δυνάμει του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του εν λόγω κανονισμού (νυν άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 207/2009), με την αιτιολογία ότι ως προς την καταχώριση αυτή ισχύουν οι σχετικοί λόγοι απαραδέκτου τους οποίους προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και το άρθρο 8, παράγραφος 5, του εν λόγω κανονισμού (νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, και άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009).
6. Τα προγενέστερα σήματα των οποίων έγινε επίκληση προς στήριξη της αιτήσεως περί κηρύξεως της ακυρότητας, τα οποία προστατεύονται στην Ιταλία, είναι, μεταξύ άλλων, τα εξής:
– το εικονιστικό σήμα la PERLA, καταχωρισθέν υπό τον αριθμό 769526, από τις 20 Μαρτίου 1996, για τα ακόλουθα προϊόντα της κλάσεως 25: «Μαγιό, αθλητικά ενδύματα και ενδύματα εν γένει», το οποίο απεικονίζεται κατωτέρω:
>image>41
– το εικονιστικό σήμα la PERLA, καταχωρισθέν υπό τον αριθμό 804992, από τις 8 Οκτωβρίου 1997, ιδίως για τα ακόλουθα προϊόντα της κλάσεως 14: «Κοσμήματα και συναφή είδη· είδη ωρολογοποιίας», το οποίο απεικονίζεται κατωτέρω:
>image>42
7. Προς στήριξη της αιτήσεώς της περί κηρύξεως της ακυρότητας, η πρώτη προσφεύγουσα προσκόμισε ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων έγγραφα, μεταξύ των οποίων κατάλογοι καταχωρίσεων σημάτων, άρθρα δημοσιευθέντα στον Τύπο, κατάλογοι καταστημάτων που φέρουν το σήμα «La Perla», καθώς και στατιστικές που αφορούν των κύκλο εργασιών της και τις διαφημιστικές δαπάνες της, προκειμένου να αποδείξει τη φήμη των σημάτων της και τις προσβολές που έχουν υποστεί.
8. Στις 4 Μαΐου 2004, το τμήμα ακυρώσεων κήρυξε άκυρο το κοινοτικό σήμα NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC, με την αιτιολογία ότι η χρήση του σήματος αυτού μπορούσε να προσπορίσει στον δικαιούχο του αθέμιτο όφελος από τη φήμη του εικονιστικού σήματος la PERLA, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 769526, υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
9. Την 1η Ιουλίου 2004, η παρεμβαίνουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του ΓΕΕΑ, δυνάμει των άρθρων 57 έως 62 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρων 58 έως 64 του κανονισμού 207/2009), κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων.
10. Με απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2005 (στο εξής: πρώτη απόφαση του τμήματος προσφυγών), το πρώτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ δέχθηκε την προσφυγή της παρεμβαίνουσας και ακύρωσε την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων. Έκρινε ότι το κοινοτικό σήμα NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC δεν ήταν αρκούντως παρόμοιο προς το εικονιστικό σήμα la PERLA, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 769526, ούτε προς τα άλλα σήματα που απαριθμούνται στην αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας, ώστε να είναι δυνατό να συναχθεί η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως, όπως ο προβλεπόμενος στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, ή σχέσεως μεταξύ των εν λόγω σημάτων, υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
11. Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου την 1η Απριλίου 2005, η πρώτη προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή, η οποία πρωτοκολλήθηκε με αριθμό T-137/05, με την οποία ζήτησε την ακύρωση της πρώτης αποφάσεως του τμήματος προσφυγών και προέβαλε, πρώτον, παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, δεύτερον, παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του εν λόγω κανονισμού και, τρίτον, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Το ΓΕΕΑ συντάχθηκε προς τα αιτήματα της πρώτης προσφεύγουσας, καθόσον σκοπούσαν στην ακύρωση της πρώτης αποφάσεως του τμήματος προσφυγών, προβάλλοντας εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, και του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 40/94.
12. Με απόφαση της 16ης Μαΐου 2007, T-137/05, La Perla κατά ΓΕΕΑ – Worldgem Brands (NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC) (που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, στο εξής: απόφαση του Πρωτοδικείου), το Πρωτοδικείο δέχθηκε την προσφυγή της πρώτης προσφεύγουσας διαπιστώνοντας, πρώτον, ότι είχε αποδειχθεί η φήμη του προγενέστερου σήματος la PERLA, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 769526, και, δεύτερον, ότι το τμήμα προσφυγών έσφαλε κρίνοντας ότι το προγενέστερο σήμα la PERLA, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 769526, και το σήμα NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC δεν ήταν αρκούντως παρόμοια ώστε να θεμελιώνεται η ύπαρξη σχέσεως μεταξύ τους, όπως η απαιτούμενη από το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94. Ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την πρώτη απόφαση του τμήματος προσφυγών, χωρίς να υποκαταστήσει το ΓΕΕΑ όσον αφορά την εκτίμηση συνδρομής της προϋποθέσεως περί του ενδεχομένου να προσπορίσει η άνευ εύλογης αιτίας χρησιμοποίηση του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC στον δικαιούχο του αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του σήματος la PERLA, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 769526, ή του ενδεχομένου να θίξει τα στοιχεία αυτά, εκτίμηση η οποία εναπέκειτο στο ΓΕΕΑ (σκέψεις 26, 33, 52 και 53 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου).
13. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2007, το προεδρείο των τμημάτων προσφυγών του ΓΕΕΑ ανέθεσε εκ νέου την υπόθεση στο δεύτερο τμήμα προσφυγών.
14. Με απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 2007 (στο εξής: προσβαλλομένη απόφαση), το δεύτερο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ ακύρωσε την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων. Κατ’ αρχάς, διαπίστωσε ότι δεν είχε αποδειχθεί ότι το σήμα NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC μπορούσε να παράσχει τη δυνατότητα αποκομίσεως αθεμίτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος la PERLA, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 769526, ούτε να θίξει τα στοιχεία αυτά και ότι, ως εκ τούτου, το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 δεν μπορούσε να εφαρμοσθεί. Στη συνέχεια, ασκώντας τις αρμοδιότητες του τμήματος προσφυγών, απέρριψε την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας, κατά το μέτρο που στηριζόταν σε απόλυτους λόγους απαραδέκτου.
15. Τέλος, ασκώντας πάντοτε τις αρμοδιότητες του τμήματος ακυρώσεων, προκειμένου να εξετάσει την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε την ταυτότητα ή τον υψηλό βαθμό ομοιότητας μεταξύ των «κοσμημάτων και συναφών ειδών· ειδών ωρολογοποιίας», τα οποία εμπίπτουν στην κλάση 14 και καλύπτονται από το προγενέστερο σήμα la PERLA, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 804992, και των «κοσμημάτων, ειδών χρυσοχοΐας και ειδών ωρολογοποιίας», τα οποία καλύπτονται από το κοινοτικό σήμα, καθώς και τον υψηλό βαθμό ομοιότητας σε σχέση με «[τα] πολύτιμα μέταλλα· [τα] μαργαριτάρια [τους] πολύτιμους λίθους», που καλύπτονται από το κοινοτικό σήμα. Το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως στον νου του ιταλικού κοινού για όλα τα προϊόντα που καλύπτονται από το κοινοτικό σήμα NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC, εξαιρουμένων των μαργαριταριών. Συγκεκριμένα, κατά το τμήμα προσφυγών, δεδομένου ότι η έκφραση «la perla» είναι αποκλειστικώς περιγραφική και στερείται διακριτικού χαρακτήρα ως προς τα μαργαριτάρια, έπρεπε να συγκριθεί μόνον το εικονιστικό στοιχείο του προγενέστερου σήματος με το στοιχείο «nimei» του κοινοτικού σήματος, σύγκριση εκ της οποίας δεν προκύπτει η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως.
16. Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών δέχθηκε την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας για τα ακόλουθα προϊόντα της κλάσεως 14: «κοσμήματα, είδη χρυσοχοΐας και είδη ωρολογοποιίας· πολύτιμα μέταλλα· πολύτιμοι λίθοι». Αντιθέτως, απέρριψε την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας και επιβεβαίωσε την εγκυρότητα του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC για τα μαργαριτάρια, τα οποία εμπίπτουν επίσης στην κλάση 14.
Αιτήματα των διαδίκων
17. Η πρώτη προσφεύγουσα και η δεύτερη προσφεύγουσα, La Perla Srl ζητούν από το νυν Γενικό Δικαστήριο:
– να ακυρώσει και να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, καθώς και λόγω παραβάσεως του άρθρου 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρου 65, παράγραφος 6, του κανονισμού 207/2009) και των άρθρων 73 και 74 του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρων 75 και 76 του κανονισμού 207/2009)·
– επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, καθώς και λόγω παραβάσεως του άρθρου 63, παράγραφος 6, και των άρθρων 73 και 74 του κανονισμού 40/94·
– επικουρικότερα, να ακυρώσει και/ή να τροποποιήσει την προσβαλλομένη απόφαση, λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94, καθώς και λόγω παραβάσεως του άρθρου 63, παράγραφος 6, και των άρθρων 73 και 74 του κανονισμού 40/94·
– να καταδικάσει το ΓΕΕΑ και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων που αφορούν τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
18. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι προσφεύγουσες περιόρισαν το τρίτο αίτημά τους, το οποίο αφορά πλέον μόνον το πρώτο, το τρίτο και το τέταρτο σημείο του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, πράγμα το οποίο καταχωρίσθηκε στα πρακτικά της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως. Ως εκ τούτου, το αίτημα αυτό δεν αφορά πλέον το δεύτερο σημείο του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, με το οποίο το τμήμα προσφυγών δέχθηκε την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας για τα ακόλουθα προϊόντα της κλάσεως 14: «κοσμήματα, είδη χρυσοχοΐας και είδη ωρολογοποιίας· πολύτιμα μέταλλα· πολύτιμοι λίθοι».
19. Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να απορρίψει την προσφυγή·
– να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
20. Η παρεμβαίνουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να απορρίψει την προσφυγή και να επικυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση·
– να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
21. Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, κατ’ ουσίαν, δύο λόγους ακυρώσεως, εκ των οποίων ο πρώτος αφορά παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 και ο δεύτερος αφορά, επικουρικώς, παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 40/94.
22. Πρέπει να εξετασθεί ο πρώτος λόγος ακυρώσεως.
23. Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94. Προσάπτουν, μεταξύ άλλων, στο τμήμα προσφυγών ότι δεν συμμορφώθηκε προς την απόφαση του Πρωτοδικείου, παραβαίνοντας κατά τον τρόπο αυτόν και το άρθρο 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94.
24. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες προβάλλουν ότι το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη του όλα τα πραγματικά και αποδεικτικά στοιχεία που προβλήθηκαν ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων, τα οποία αποδεικνύουν τόσο τη ζημία που υπέστη όσο και το αθέμιτο όφελος, καθώς και την χωρίς εύλογη αιτία χρήση του κοινοτικού σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC, κατά παράβαση του άρθρου 74, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94 (νυν άρθρου 76, παράγραφος 1, του κανονισμού 207/2009) και ότι, μη εξηγώντας για ποιο λόγο τα εν λόγω στοιχεία δεν ασκούσαν κατ’ αυτό επιρροή, το τμήμα προσφυγών παρέβη επίσης την υποχρέωση αιτιολογήσεως και το άρθρο 73 του κανονισμού 40/94.
25. Στο υπόμνημα απαντήσεως, οι προσφεύγουσες επικαλούνται επίσης παραβίαση των αρχών της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ίσης μεταχειρίσεως και της χρηστής διοικήσεως, στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
26. Το ΓΕΕΑ και η παρεμβαίνουσα υποστηρίζουν τα αιτήματα του τμήματος προσφυγών, αμφισβητούν τα επιχειρήματα των προσφευγουσών και φρονούν ότι το τμήμα προσφυγών πράγματι συμμορφώθηκε προς την απόφαση του Πρωτοδικείου. Όσον αφορά τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι προσφεύγουσες στο υπόμνημα απαντήσεως, η παρεμβαίνουσα υποστηρίζει, στο υπόμνημα ανταπαντήσεως, ότι οι αιτιάσεις αυτές είναι απαράδεκτες ως εκπρόθεσμες.
27. Υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, του κανονισμού 40/94, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 5, του ίδιου κανονισμού, κοινοτικό σήμα κηρύσσεται άκυρο, κατόπιν αιτήσεως υποβληθείσας ενώπιον του ΓΕΕΑ, εφόσον υπάρχει προγενέστερο σήμα, υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, του ίδιου αυτού κανονισμού, αν το κοινοτικό σήμα και το προγενέστερο σήμα ταυτίζονται ή ομοιάζουν και αν το κοινοτικό σήμα έχει καταχωρισθεί για προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν είναι παρόμοια με αυτά για τα οποία έχει καταχωρισθεί το προγενέστερο σήμα, εφόσον, στην περίπτωση προγενέστερου κοινοτικού σήματος, το σήμα αυτό χαίρει φήμης στην Κοινότητα και, στην περίπτωση προγενέστερου εθνικού σήματος, το σήμα αυτό χαίρει φήμης στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η δε χρησιμοποίηση, χωρίς εύλογη αιτία του κοινοτικού σήματος, θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος ή θα έθιγε τα στοιχεία αυτά.
28. Συνεπώς, η ευρύτερη προστασία που παρέχει στο προγενέστερο σήμα το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 προϋποθέτει τη συνδρομή περισσοτέρων της μιας προϋποθέσεων. Πρώτον, το προβαλλόμενο ως χαίρον φήμης προγενέστερο σήμα πρέπει να έχει καταχωρισθεί. Δεύτερον, τόσο το προγενέστερο σήμα όσο και το κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται η κήρυξη της ακυρότητας πρέπει να ταυτίζονται ή να είναι όμοια. Τρίτον, στην περίπτωση προγενέστερου κοινοτικού σήματος, πρέπει αυτό να χαίρει φήμης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, στην περίπτωση προγενέστερου εθνικού σήματος, εντός του οικείου κράτους μέλους. Τέταρτον, πρέπει η χωρίς εύλογη αιτία χρήση του κοινοτικού σήματος να συνεπάγεται τον κίνδυνο αποκομίσεως αθεμίτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος ή τον κίνδυνο να θιγούν τα στοιχεία αυτά. Δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις αυτές είναι σωρευτικές, η απουσία μιας από αυτές αρκεί προκειμένου να αποκλείσει την εφαρμογή της διατάξεως αυτής [βλ., υπό την έννοια αυτή, αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 22ας Μαρτίου 2007, T-215/03, Sigla κατά ΓΕΕΑ – Elleni Holding (VIPS), Συλλογή 2007, σ. II-711, σκέψεις 34 και 35, της 11ης Ιουλίου 2007, T-150/04, Mülhens κατά ΓΕΕΑ – Minoronzoni (TOSCA BLU), Συλλογή 2007, σ. II-2353, σκέψη 55, και της 30ής Ιανουαρίου 2008, T-128/06, Japan Tobacco κατά ΓΕΕΑ – Torrefacção Camelo (CAMELO), που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 45].
29. Υπενθυμίζεται ότι οι προβλεπόμενες από το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 προσβολές, όταν ανακύπτουν, αποτελούν τη συνέπεια ορισμένης ομοιότητας μεταξύ προγενέστερου και μεταγενέστερου σήματος, ομοιότητας λόγω της οποίας το οικείο κοινό προβαίνει σε συσχετισμό μεταξύ των δύο αυτών σημάτων, δηλαδή διαπιστώνει κάποια μεταξύ τους σχέση, έστω και αν δεν τα συγχέει (απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Μαρτίου 2009, C-320/07 P, Antartica κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 43, διάταξη του Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2009, C-136/08 P, Japan Tobacco κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 25· βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Νοεμβρίου 2008, C-252/07, Intel Corporation, Συλλογή 2008, σ. I-8823, σκέψη 30 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
30. Το γεγονός ότι το κοινό προβαίνει στον συσχετισμό αυτόν αποτελεί αναγκαία, αλλά όχι και αφ’ εαυτής επαρκή προϋπόθεση για να γίνει δεκτό ότι συντρέχει κάποια από τις προσβολές από τις οποίες διασφαλίζει προστασία το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, υπέρ των σημάτων που χαίρουν φήμης (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση του Δικαστηρίου της 18ης Ιουνίου 2009, C-487/07, L’Oréal κ.λπ., Συλλογή 2009, σ. Ι-5185, σκέψη 37).
31. Πράγματι, για να μπορεί το προγενέστερο σήμα να τύχει της προστασίας που παρέχει το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, πρέπει ο δικαιούχος του να αποδείξει ότι η χρησιμοποίηση του μεταγενέστερου σήματος «θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος, ή θα έβλαπτε τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη» (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση Intel Corporation, σκέψη 37).
32. Αρκεί να συντρέχει μία από τις τρεις αυτές περιπτώσεις προσβολής προκειμένου να έχει εφαρμογή το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψεις 38 και 42).
33. Ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος δεν οφείλει, στο πλαίσιο αυτό, να αποδείξει ότι η προσβολή του σήματός του, υπό την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, είναι πραγματική και ενεστώσα. Συγκεκριμένα, οσάκις ενδέχεται το σήμα του να υποστεί μια τέτοια προσβολή λόγω του τρόπου με τον οποίο ο δικαιούχος του μεταγενέστερου σήματος μπορεί να χρησιμοποιήσει το δικό του σήμα στο μέλλον, ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος δεν είναι δυνατό να υποχρεωθεί να αναμείνει την επέλευσή της, προκειμένου να είναι σε θέση να επιτύχει την απαγόρευση της εν λόγω χρησιμοποιήσεως. Ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος πρέπει, πάντως, να αποδείξει βάσει στοιχείων ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος επελεύσεως της προσβολής αυτής στο μέλλον (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση Intel Corporation, σκέψη 38).
34. Εφόσον ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος επιτύχει να αποδείξει την ύπαρξη είτε πραγματικής και ενεστώσας προσβολής του σήματός του είτε, εφόσον τούτο δεν είναι δυνατό, την ύπαρξη σοβαρού κινδύνου επελεύσεως τέτοιας προβολής στο μέλλον, απόκειται στον δικαιούχο του μεταγενέστερου σήματος να αποδείξει ότι συντρέχει εύλογη αιτία για τη χρησιμοποίησή του (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση Intel Corporation, σκέψη 39).
35. Τέλος, το ζήτημα αν συντρέχει κάποια από τις προσβολές του προγενέστερου σήματος που συνίστανται στην πρόκληση βλάβης στον διακριτικό του χαρακτήρα ή στη φήμη του πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με τον μέσο καταναλωτή των προϊόντων ή αποδέκτη των υπηρεσιών για τα οποία έχει καταχωρισθεί το σήμα αυτό, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος. Αντιθέτως, το ζήτημα αν συντρέχει προσβολή του προγενέστερου σήματος η οποία συνίσταται στην άντληση αθέμιτου οφέλους είτε από τον διακριτικό του χαρακτήρα είτε από τη φήμη του, στο μέτρο που αυτό το οποίο απαγορεύεται είναι το πλεονέκτημα που αποκομίζει από το προγενέστερο σήμα ο δικαιούχος του μεταγενέστερου σήματος, πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με τον μέσο καταναλωτή των προϊόντων ή αποδέκτη των υπηρεσιών για τα οποία έχει καταχωρισθεί το μεταγενέστερο σήμα ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση Intel Corporation, σκέψεις 35 και 36).
36. Εν προκειμένω, υπενθυμίζεται ό τι το Πρωτοδικείο έκρινε με την απόφασή του ότι η φήμη του προγενέστερου σήματος, το οποίο αφορά η καταχώριση υπ’ αριθ. 769526 (στο εξής: σήμα la PERLA), αποδείχθηκε για τα εσώρουχα και τα μαγιό και ότι, κατά το μέτρο που τα προϊόντα τα οποία καλύπτονται από το σήμα la PERLA και εκείνα τα οποία καλύπτονται από το μεταγενέστερο σήμα ανήκουν σε παραπλήσια τμήματα αγοράς, δηλαδή στα κοσμήματα και στα γυναικεία ενδύματα, υπό τις συνθήκες της υπό κρίση υποθέσεως, ορισμένος βαθμός ομοιότητας μεταξύ των συγκρουομένων σημάτων ο οποίος διαπιστώθηκε ήταν αρκετός προκειμένου να είναι σε θέση το ιταλικό κοινό να διαπιστώσει κάποια σχέση μεταξύ των δύο αυτών σημάτων, όπως η επιβαλλόμενη για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (σκέψεις 33 και 51 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου).
37. Ως εκ τούτου, εναπομένει η εξέταση της προϋποθέσεως η οποία αφορά το ενδεχόμενο να προσπορίσει η άνευ εύλογης αιτίας χρησιμοποίηση του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC στον δικαιούχο του αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος la PERLA ή να θίξει τα στοιχεία αυτά.
38. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι εν προκειμένω συντρέχουν και οι τρεις περιπτώσεις προσβολής. Ενώπιον του ΓΕΕΑ, η πρώτη προσφεύγουσα προέβαλε τα ακόλουθα επιχειρήματα και προσκόμισε τα ακόλουθα αποδεικτικά στοιχεία, όπως συνοψίζονται στην προσβαλλομένη απόφαση:
– το φθινόπωρο του 1999, η παρεμβαίνουσα δημιούργησε ένα μαγιό (μπικίνι) από μαργαριτάρια, το οποίο σχεδίασε ο σχεδιαστής μόδας Lorenzo Riva, υπό το σήμα NIMEI LA PERLA. Το μπικίνι αυτό παρουσιάστηκε στις πιο σημαντικές επιδείξεις μόδας και ο ειδικευμένος Τύπος του σχετικού τομέα παρέσχε ευρεία κάλυψη στο γεγονός. Ο αθέμιτος χαρακτήρας της χρησιμοποιήσεως των όρων «la perla», σε συνδυασμό με τον όρο «nimei», είναι πρόδηλος, διότι η χρησιμοποίηση αυτή ενέχει τα στοιχεία της απομιμήσεως του σήματος la PERLA και είναι ικανή να δημιουργήσει σύγχυση στον ειδικευμένο Τύπο του σχετικού τομέα και ακόμη περισσότερο στους καταναλωτές. Το πρακτορείο ANSA και η Corriere della Sera υπήρξαν θύματα τέτοιας συγχύσεως·
– την άνοιξη του 2000, η παρεμβαίνουσα παρουσίασε επίσης το «γιλέκο κόσμημα», δημιουργία της NIMEI LA PERLA για την Blumarine, και ανακοίνωσε την πώληση ενός «twin-set» (ενδύματος αποτελούμενου από πουλόβερ και ζακέτα που ταιριάζουν μεταξύ τους) διακοσμημένου με μαργαριτάρια στους καρπούς. Και στην περίπτωση αυτή, ο ειδικευμένος Τύπος του σχετικού τομέα παρέσχε ευρεία κάλυψη στο γεγονός·
– το συνιστάμενο σε σύγχυση και σε παραπλάνηση αποτέλεσμα συμπληρώθηκε και τελειοποιήθηκε επίσης από τη διαφήμιση εκ μέρους της παρεμβαίνουσας και της Blumarine, επ’ ευκαιρία των νέων δημιουργιών μόδας, δεδομένου ότι η επιλεγείσα διαφημιστική εικόνα βασιζόταν στη χρήση του όρου «perla» και η μνεία «perla chic» αναγραφόταν στη διαφημιστική αφίσα·
– η απομίμηση του σήματος la PERLA και η επίμονη και εκ προθέσεως δραστηριότητα της παρεμβαίνουσας με σκοπό τη σύγχυση προκύπτει σαφώς από τα προεκτεθέντα στοιχεία. Αφού άντλησε σαφές όφελος από τη φήμη του σήματος la PERLA στον κόσμο της μόδας, η παρεμβαίνουσα προσέφερε ορισμένα ενδύματα που έφεραν το σήμα NIMEI LA PERLA (το οποίο έχει καταχωρισθεί στην πραγματικότητα ως NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC), δημιουργώντας έτσι σύγχυση στους ασχολούμενους με τον οικείο τομέα και, κατά μείζονα λόγο, στους καταναλωτές.
39. Κατ’ αρχάς, πρέπει να εξετασθεί αν η πρώτη προσφεύγουσα κατόρθωσε να αποδείξει την αποκόμιση αθεμίτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος la PERLA.
40. Η έννοια του «αθέμιτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος», το οποίο χαρακτηρίζεται επίσης και ως «παρασιτισμός» ή «free-riding» (αυθαίρετη χρήση), δεν σχετίζεται με την προσβολή του προγενέστερου σήματος, αλλά με το πλεονέκτημα που παρέχει στον τρίτο η χρησιμοποίηση του μεταγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος. Περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις περιπτώσεις κατά τις οποίες, λόγω της αντανακλάσεως της φήμης του προγενέστερου σήματος ή των χαρακτηριστικών που αυτό προβάλλει στα προϊόντα που προσδιορίζονται με το μεταγενέστερο πανομοιότυπο ή παρόμοιο σήμα, υφίσταται προδήλως εκμετάλλευση του σήματος που χαίρει φήμης (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψη 41).
41. Διευκρινίζεται ότι το όφελος που αντλεί τρίτος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος μπορεί να είναι αθέμιτο, μολονότι η χρησιμοποίηση του μεταγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος δεν θίγει ούτε τον διακριτικό χαρακτήρα ούτε τη φήμη του προγενέστερου σήματος ή, γενικότερα, τον δικαιούχο αυτού (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψη 43).
42. Για να διαπιστωθεί αν με τη χρήση του μεταγενέστερου σήματος αντλείται αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος απαιτείται σφαιρική εκτίμηση, λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων της συγκεκριμένης περιπτώσεως, μεταξύ των οποίων καταλέγονται, ιδίως, η ισχύς της φήμης και ο βαθμός του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος, ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ των συγκρουομένων σημάτων, καθώς και η φύση και ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών. Όσον αφορά την ισχύ της φήμης και τον βαθμό του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο διακριτικός χαρακτήρας και όσο μεγαλύτερη η φήμη του προγενέστερου σήματος τόσο ευχερέστερα μπορεί να γίνει δεκτό ότι υφίσταται προσβολή. Επιπλέον, όσο αμεσότερα και σαφέστερα το μεταγενέστερο σήμα παραπέμπει στο προγενέστερο τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να αντλείται, με την ενεστώσα ή τη μελλοντική χρήση του σημείου, αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος ή να θίγεται αυτός ο διακριτικός χαρακτήρας ή αυτή η φήμη (βλ., υπό την έννοια αυτή και κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση Intel Corporation, σκέψεις 67 έως 69, και προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψη 44).
43. Εξάλλου, επισημαίνεται ότι στο πλαίσιο μιας τέτοιας σφαιρικής εκτιμήσεως μπορεί να ληφθεί, ενδεχομένως, υπόψη και ο κίνδυνος αποδυναμώσεως ή δυσφημίσεως του προγενέστερου σήματος (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψη 45).
44. Οσάκις τρίτος επιχειρεί να εκμεταλλευθεί σήμα που χαίρει φήμης, χρησιμοποιώντας παρόμοιο σήμα, προκειμένου να επωφεληθεί από την έλξη που ασκεί το σήμα αυτό, τη φήμη και το κύρος του, καθώς και να εκμεταλλευθεί, χωρίς να καταβάλει κανένα χρηματικό αντίτιμο και χωρίς ο ίδιος να μοχθήσει προς τούτο, την εμπορική προσπάθεια που καταβάλλει ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος για να οικοδομήσει και να εδραιώσει τη φήμη του σήματος αυτού, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το όφελος που απορρέει από τη χρήση αυτή αντλείται αθέμιτα από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του εν λόγω σήματος (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψη 49).
45. Ως εκ τούτου, κατά τη νομολογία, το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η ύπαρξη οφέλους που αντλείται αθέμιτα από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του προγενέστερου σήματος, υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, δεν προϋποθέτει την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως ούτε κινδύνου να θιγεί αυτός ο διακριτικός χαρακτήρας ή αυτή η φήμη ή, γενικότερα, να ζημιωθεί ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος. Το όφελος του τρίτου από την εκ μέρους του χρήση σήματος το οποίο έχει ομοιότητες με σήμα το οποίο χαίρει φήμης αντλείται αθέμιτα από τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή την εν λόγω φήμη οσάκις ο τρίτος επιχειρεί με τη χρήση αυτή να μιμηθεί το σήμα που έχει καταστεί ιδιαιτέρως γνωστό προκειμένου να επωφεληθεί από την έλξη που ασκεί το σήμα, από τη φήμη και από το κύρος του σήματος, και να εκμεταλλευθεί, χωρίς να καταβάλει χρηματικό αντίτιμο, την εμπορική προσπάθεια που καταβάλλει ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος για να οικοδομήσει και να εδραιώσει τη φήμη του σήματος αυτού (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψη 50).
46. Εν προκειμένω, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η πρώτη προσφεύγουσα δεν κατόρθωσε να αποδείξει την προσβολή αυτή. Αναφέρθηκε σε ένα μπικίνι από μαργαριτάρια το οποίο σχεδίασε ο σχεδιαστής μόδας Lorenzo Riva, υπό το σήμα NIMEI LA PERLA, και το οποίο παρουσιάστηκε στις πιο σημαντικές επιδείξεις μόδας, έτυχε δε μεγάλης προσοχής από τον ειδικευμένο Τύπο, καθώς και σε ένα «twin-set» διακοσμημένο με μαργαριτάρια στους καρπούς και σε ένα «γιλέκο κόσμημα» δημιουργία της NIMEI LA PERLA για την Blumarine. Το τμήμα προσφυγών παρατηρεί ότι η χρήση του σήματος NIMEI LA PERLA για μαγιό ή άλλα είδη ρουχισμού της κλάσεως 25 δεν ασκεί επιρροή στην υπό κρίση υπόθεση, δεδομένου ότι αυτή αφορά την καταχώριση του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC για κοσμήματα της κλάσεως 14. Εν πάση περιπτώσει, κατά το τμήμα προσφυγών, η μνεία «la perla» πάνω σε ένα μπικίνι από μαργαριτάρια, πάνω σε ένα «γιλέκο κόσμημα» διακοσμημένο με μαργαριτάρια ή πάνω σε ένα «twin-set» διακοσμημένο με μαργαριτάρια στους καρπούς προφανώς περιγράφει μάλλον το υλικό που χρησιμοποιείται εξαιρετικώς στα είδη αυτά, δηλαδή τα μαργαριτάρια.
47. Οι προσφεύγουσες αμφισβητούν τις διαπιστώσεις αυτές του τμήματος προσφυγών. Εξάλλου, υπενθυμίζουν ότι το τμήμα ακυρώσεων έκρινε ότι τα επιχειρήματα που επικαλέσθηκε και οι αποδείξεις που προσκόμισε η πρώτη προσφεύγουσα αποδείκνυαν επαρκώς το αθέμιτο όφελος από τη φήμη του σήματος la PERLA το οποίο η χρησιμοποίηση του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC ήταν δυνατό να προσπορίσει στον δικαιούχο του και ότι το ΓΕΕΑ έκρινε, στο απαντητικό υπόμνημα που κατέθεσε στο πλαίσιο της υποθέσεως T-137/05, ότι η «ανάλυση της τρίτης προϋποθέσεως […] –η αποκόμιση αθεμίτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος ή η προσβολή των στοιχείων αυτών– δικαιολογ[ούσε], και στην περίπτωση αυτή, τις αιτιάσεις της [πρώτης] προσφεύγουσας».
48. Στο απαντητικό υπόμνημα, το ΓΕΕΑ υποστηρίζει ότι πρέπει να εκτιμηθεί αν η χρησιμοποίηση του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC για τα προϊόντα για τα οποία έχει καταχωρισθεί μπορεί να προσπορίσει στον δικαιούχο του αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα και τη φήμη του σήματος la PERLA. Αντιθέτως, οι αποδείξεις τις οποίες προσκόμισε η πρώτη προσφεύγουσα αφορούσαν τη χρήση του μεταγενέστερου σήματος για προϊόντα τα οποία, μολονότι ήταν διακοσμημένα με μαργαριτάρια, αποτελούσαν ήδη ρουχισμού, πράγμα το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να συνιστά απομίμηση, αλλά όχι περίπτωση εκμεταλλεύσεως της φήμης του σήματος la PERLA.
49. Η παρεμβαίνουσα προβάλλει ότι η πρώτη προσφεύγουσα δεν παρέσχε την παραμικρή απόδειξη περί της υπάρξεως κινδύνου παρασιτικής εκμεταλλεύσεως του σήματός της ή απόπειρας αντλήσεως οφέλους από τη φήμη του ή τον διακριτικό του χαρακτήρα. Εν πάση περιπτώσει, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία επικαλείται η πρώτη προσφεύγουσα δεν αφορούν τα προϊόντα της κλάσεως 14, τα οποία διακρίνει το σήμα NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC.
50. Από τα έγγραφα που προσκόμισε η πρώτη προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων προκύπτει ότι ο ειδικευμένος Τύπος και οι επαγγελματίες του σχετικού τομέα θεώρησαν ότι τα αντικείμενα που παρουσίασε η δικαιούχος του μεταγενέστερου σήματος μαζί με τον Lorenzo Riva και την Blumarine, κατά τις επιδείξεις μόδας, είχαν σχέση με την πρώτη προσφεύγουσα και ότι υφίστατο εμπορική σχέση μεταξύ των δύο εταιριών.
51. Επί παραδείγματι, όσον αφορά την παρουσίαση, επ’ ευκαιρία των επιδείξεων μόδας του Μιλάνου, τον Σεπτέμβριο του 1999, ενός μπικίνι από μαργαριτάρια, το οποίο σχεδίασε ο Lorenzo Riva για λογαριασμό της παρεμβαίνουσας, δημοσιεύθηκε άρθρο σε εφημερίδα με καθημερινή κυκλοφορία σε ολόκληρη τη χώρα, στο οποίο περιλαμβανόταν το εξής χωρίο: «εξάλλου, ο Lorenzo Riva δεν είναι ο οποιοσδήποτε […] οι χορηγοί Nimei και La Perla είναι κατενθουσιασμένοι […]», ενώ ο χορηγός του γεγονότος ήταν η παρεμβαίνουσα, η οποία είχε δημιουργήσει το μπικίνι με μαργαριτάρια σε συνεργασία με τον L. Riva. Ομοίως, σε άρθρο της Corriere della Sera της 25ης Σεπτεμβρίου 1999, αναγράφονται τα εξής κάτω από τη φωτογραφία: «Από μαργαριτάρια. Τιμή για το κοινό: 2 δισεκατομμύρια. Είναι το μπικίνι από μαργαριτάρια του Lorenzo Riva για τη La Perla». Όσον αφορά το twin-set, έχει δημοσιευθεί σε ιστοσελίδα (www.margherita.net) ένα άρθρο της 12ης Οκτωβρίου 2000 με τον τίτλο «Nimei – La Perla. Η στιγμή της ευφορίας. Η Nimei La Perla και η Blumarine παρουσίασαν το BluVIP (Very Important Pearls)».
52. Βεβαίως, οι περιπτώσεις αυτές δεν αφορούσαν απλώς και μόνο μαργαριτάρια, αλλά ένα μπικίνι από μαργαριτάρια σχεδιασμένο από τον σχεδιαστή μόδας Lorenzo Riva, το οποίο φέρει το σήμα NIMEI LA PERLA, για ένα twin-set διακοσμημένο στους καρπούς με μαργαριτάρια και για ένα γιλέκο κόσμημα, δημιουργία της NIMEI LA PERLA για την Blumarine. Ως εκ τούτου, όλα αυτά τα ενδύματα είχαν, στην πραγματικότητα, ως ουσιώδες στοιχείο τα μαργαριτάρια για τα οποία είχε όντως κατατεθεί το μεταγενέστερο σήμα. Επιπλέον, όπως προκύπτει από το προηγούμενο σημείο, προφανώς τα μαργαριτάρια αποτελούσαν πράγματι την «καρδιά» των προϊόντων αυτών. Κατά συνέπεια, υπό τις συνθήκες αυτές, τα επιχειρήματα του ΓΕΕΑ και της παρεμβαίνουσας (βλ. σκέψεις 48 και 49 ανωτέρω) δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν.
53. Επιπλέον, η εντύπωση που δημιουργείται και από τη διαφήμιση της παρεμβαίνουσας, η οποία, όπως φαίνεται, συνδέεται μάλλον με τα κοσμήματα και, ειδικότερα, με τα μαργαριτάρια, είναι ότι υπάρχει σχέση μεταξύ «Nimei» και «La Perla».
54. Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσβολή ή ο κίνδυνος προσβολής δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Όπως διαπιστώθηκε ήδη ανωτέρω, ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος δεν οφείλει να αποδείξει ότι η προσβολή του σήματός του είναι πραγματική και ενεστώσα, αλλά πρέπει, πάντως, να αποδείξει βάσει στοιχείων ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος επελεύσεως της προσβολής αυτής στο μέλλον (βλ., κατ’ αναλογίαν, προπαρατεθείσα απόφαση Intel Corporation, σκέψη 38).
55. Εν κατακλείδι, προκειμένου να κριθεί αν η χρησιμοποίηση του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC προσπόρισε στον δικαιούχο του αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος la PERLA, πρέπει να γίνει σφαιρική εκτίμηση στο πλαίσιο της οποίας λαμβάνονται υπόψη όλοι οι ουσιώδεις παράγοντες της υπό κρίση υποθέσεως.
56. Συναφώς, υπενθυμίζεται κατ’ αρχάς ότι το Πρωτοδικείο διαπίστωσε στην απόφασή του (βλ. σκέψη 36 ανωτέρω) ότι δεν αμφισβητείται ότι το σήμα la PERLA χαίρει φήμης για τα εσώρουχα και τα μαγιό, ότι υπάρχει κάποιος βαθμός ομοιότητας μεταξύ των συγκρουομένων σημάτων και ότι τα προϊόντα που καλύπτονται από το σήμα la PERLA, δηλαδή τα γυναικεία ενδύματα, και τα καλυπτόμενα από το μεταγενέστερο σήμα, δηλαδή τα μαργαριτάρια, ανήκουν σε παραπλήσια τμήματα αγοράς. Προσθετέον ότι η φήμη, ειδικότερα, μπορεί μάλιστα να κριθεί ως πολύ μεγάλη.
57. Περαιτέρω, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα μαργαριτάρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή μαγιό και άλλων γυναικείων ενδυμάτων, όπως προκύπτει από τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε η πρώτη προσφεύγουσα ενώπιον του ΓΕΕΑ. Δεν αποκλείεται οι αγοραστές κοσμημάτων και, ιδίως, μαργαριταριών να γνωρίζουν τα εσώρουχα και τα μαγιό τα οποία εμπορεύονται οι προσφεύγουσες. Εξάλλου, καίτοι δεν απαιτείται η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως μεταξύ των δύο σημάτων προκειμένου να αποδειχθεί ότι το μεταγενέστερο σήμα θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τη φήμη του προγενέστερου σήματος, ο κίνδυνος αυτός έχει αποδειχθεί εν προκειμένω όσον αφορά τα προϊόντα που είναι παραπλήσια προς τα μαγιό και τα εσώρουχα τα οποία διακρίνει το σήμα la PERLA, δηλαδή τα μπικίνι, τα twin-sets και τα γιλέκα, όλα διακοσμημένα με μαργαριτάρια, ακόμη και αν τα ενδύματα αυτά δεν καλύπτονται καθεαυτά από το προγενέστερο σήμα.
58. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η πρώτη προσφεύγουσα απέδειξε, ενώπιον του ΓΕΕΑ, ότι η δικαιούχος του μεταγενέστερου σήματος αντλούσε αθέμιτο όφελος από το σήμα la PERLA και ότι, τουλάχιστον, υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να ανακύψει τέτοιου είδους προσβολή στο μέλλον.
59. Εναπομένει να κριθεί αν για τη χρησιμοποίηση του μεταγενέστερου σήματος υπάρχει, εν προκειμένω, εύλογη αιτία.
60. Όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 34 ανωτέρω, εφόσον ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος επιτύχει να αποδείξει την ύπαρξη είτε πραγματικής και ενεστώσας προσβολής του σήματός του είτε, εφόσον τούτο δεν είναι δυνατό, την ύπαρξη σοβαρού κινδύνου επελεύσεως τέτοιας προβολής στο μέλλον, απόκειται στον δικαιούχο του μεταγενέστερου σήματος να αποδείξει ότι συντρέχει εύλογη αιτία για τη χρησιμοποίησή του.
61. Εν προκειμένω, η παρεμβαίνουσα υποστήριξε κατά τη διοικητική διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ ότι εύλογη αιτία για τη χρησιμοποίηση των όρων «la perla» υπήρχε και ήταν πρόδηλη: επρόκειτο περί κοσμημάτων από μαργαριτάρια και η αιτία έγκειτο τόσο στην αναγκαιότητα όσο και στη βούληση να γίνει μνεία του κοινού ονόματος του υλικού από το οποίο δημιουργήθηκαν τα κοσμήματα.
62. Στην προσβαλλομένη απόφαση, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι, δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκε ότι το μεταγενέστερο σήμα μπορούσε να προσπορίσει αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος la PERLA ή να θίξει τα στοιχεία αυτά, παρείλκε η κρίση επί της υπάρξεως κινδύνου χρήσεως του μεταγενέστερου σήματος χωρίς εύλογη αιτία.
63. Οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν ότι το τμήμα ακυρώσεων έκρινε ότι η αιτία την οποία επικαλέσθηκε η παρεμβαίνουσα δεν επαρκούσε για να δικαιολογήσει τη χρησιμοποίηση και ότι, ομοίως, το ΓΕΕΑ επισήμανε, στο πλαίσιο της υποθέσεως T‑137/05, ότι η παρεμβαίνουσα «ωσαύτως δεν [ήταν] σε θέση να προβάλει εύλογες αιτίες κατά το διοικητικό στάδιο της υποθέσεως, προκειμένου να δικαιολογήσει την επίμαχη χρησιμοποίηση, και ότι ως εκ τούτου πληρώθηκε η ακόλουθη προϋπόθεση η οποία απαιτείται για να ισχύσει η προστασία η οποία βαίνει πέραν των προϊόντων που διακρίνει το σήμα».
64. Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, το ΓΕΕΑ και η παρεμβαίνουσα δεν προέβαλαν επιχειρήματα προκειμένου να απαντήσουν στα επιχειρήματα της προσφεύγουσας περί της εύλογης αιτίας.
65. Επισημαίνεται ότι η αιτία την οποία επικαλέσθηκε η παρεμβαίνουσα κατά τη διοικητική διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ δεν επαρκεί για να δικαιολογήσει τη χρησιμοποίηση. Συναφώς, επιβάλλεται επίσης η επισήμανση ότι η παρεμβαίνουσα δεν επιχείρησε καν να προβάλει άλλες αιτίες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
66. Τέλος, όσον αφορά την απόφαση του Tribunale di Modena (Ιταλία), την οποία επικαλείται η παρεμβαίνουσα για να αποδείξει ότι τα περιστατικά που προέβαλαν οι προσφεύγουσες δεν μπορούν να καταλογισθούν στην παρεμβαίνουσα, αρκεί η υπόμνηση ότι το κοινοτικό καθεστώς σημάτων συνιστά αυτοτελές σύστημα, αποτελούμενο από σύνολο σκοπών και κανόνων που προσιδιάζουν σ’ αυτό, και αύταρκες, δεδομένου ότι η εφαρμογή του είναι ανεξάρτητη από κάθε εθνικό σύστημα [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 5ης Δεκεμβρίου 2000, T-32/00, Messe München κατά ΓΕΕΑ (electronica), Συλλογή 2000, σ. II-3829, σκέψη 47, και της 23ης Σεπτεμβρίου 2009, T-409/07, Cohausz κατά ΓΕΕΑ – Izquierdo Faces (acopat), που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 71]. Εν πάση περιπτώσει, η απόφαση αυτή έχει προσβληθεί με αίτηση αναιρέσεως την οποία υπέβαλαν οι προσφεύγουσες και, συνεπώς, δεν είναι ακόμη αμετάκλητη. Εξάλλου, η απόφαση αυτή αφορά τη διαπίστωση της απομιμήσεως του σήματος la PERLA και του αθεμίτου ανταγωνισμού εκ μέρους της παρεμβαίνουσας και όχι αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας, βάσει διατάξεως ανάλογης προς το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
67. Υπό τις συνθήκες αυτές, έχει αποδειχθεί ότι η παρεμβαίνουσα επιχείρησε, διά της χρήσεως σήματος αναλόγου προς το σήμα la PERLA, να το εκμεταλλευθεί προκειμένου να επωφεληθεί από την έλξη που ασκεί το σήμα αυτό, τη φήμη και το κύρος του, καθώς και να εκμεταλλευθεί την εμπορική προσπάθεια που καταβάλλουν οι προσφεύγουσες για να οικοδομήσουν και να εδραιώσουν τη φήμη του σήματος αυτού. Ως εκ τούτου, το όφελος που απορρέει από τη χρήση αυτή αντλείται αθέμιτα από τον διακριτικό χαρακτήρα ή από τη φήμη του σήματος la PERLA (βλ., υπό την έννοια αυτή και κατ’ αναλογία, προπαρατεθείσα απόφαση L’Oréal κ.λπ., σκέψη 49). Επιπλέον, η χρησιμοποίηση αυτή έγινε χωρίς εύλογη αιτία. Ως εκ τούτου, κατά την προπαρατεθείσα στη σκέψη 28 νομολογία, παρέλκει η κρίση περί της υπάρξεως άλλης προσβολής, όπως η περιγραφείσα στις σκέψεις 31 και 32 ανωτέρω.
68. Κατά συνέπεια, χωρίς να είναι ανάγκη να κριθεί το παραδεκτό των αιτιάσεων που προβλήθηκαν στο υπόμνημα απαντήσεως (βλ. σκέψεις 25 και 26 ανωτέρω), διαπιστώνεται ότι το τμήμα προσφυγών έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
69. Δεδομένου ότι το τμήμα προσφυγών έχει ήδη κηρύξει άκυρο το μεταγενέστερο σήμα για όλα τα προϊόντα πλην των μαργαριταριών, η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί μόνον κατά το μέτρο που απορρίφθηκε η αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας και επιβεβαιώθηκε το κύρος του σήματος NIMEI LA PERLA MODERN CLASSIC για τα μαργαριτάρια. Συγκεκριμένα, καθόσον απόφαση του τμήματος προσφυγών έχει δικαιώσει έναν ενδιαφερόμενο, αυτός δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Κατά συνέπεια, καθόσον το τμήμα προσφυγών δέχθηκε, στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας, οι προσφεύγουσες δεν μπορούν πλέον να την προσβάλουν [βλ., υπό την έννοια αυτή, διάταξη του Πρωτοδικείου της 14ης Ιουλίου 2009, T-300/08, Hoo Hing κατά ΓΕΕΑ – Tresplain Investments (Golden Elephant Brand), που δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 26 και 27].
70. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, δεδομένου ότι οι διάφοροι λόγοι ακυρότητας οδηγούν στο ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα, αρκεί να είναι βάσιμος ένας από αυτούς, προκειμένου να ευδοκιμήσει αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας. Επιπλέον, εφόσον το τμήμα προσφυγών κρίνει ότι ένας από τους λόγους ακυρότητας τους οποίους προβάλλει ο αιτών είναι βάσιμος, αλλά αποφασίζει να εξετάσει και, ενδεχομένως, να απορρίψει τους λοιπούς προβαλλόμενους λόγους ακυρότητας, το τμήμα αυτό της αιτιολογήσεως της αποφάσεώς του δεν αποτελεί την αναγκαία υποστήριξη του διατακτικού, κατά το μέτρο που δέχεται την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας, διότι αυτό στηρίζεται, επαρκώς κατά νόμο, στον λόγο ακυρότητας που έγινε δεκτός (βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα διάταξη Golden Elephant Brand, σκέψεις 31 και 35).
71. Κατόπιν των ανωτέρω, παρέλκει η κρίση επί της αιτήσεως τροποποιήσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η οποία υποβλήθηκε στο πλαίσιο του πρώτου αιτήματος, καθώς και επί των επικουρικώς προβληθέντων αιτημάτων και των λοιπών λόγων ακυρώσεως.
Επί των δικαστικών εξόδων
72. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Εξάλλου, κατά την ίδια αυτή διάταξη, όταν οι ηττηθέντες διάδικοι είναι περισσότεροι του ενός, το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει για την κατανομή των εξόδων.
73. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να κατανείμει τα έξοδα ή να αποφασίσει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων ή εφόσον συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι.
74. Τέλος, κατά το άρθρο 87, παράγραφος 4, τελευταίο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ότι ο παρεμβαίνων φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
75. Εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες, το ΓΕΕΑ και η παρεμβαίνουσα ηττήθηκαν έκαστος εν μέρει, κατά το μέτρο που η προσβαλλομένη απόφαση ακυρώνεται εν μέρει.
76. Υπό τις συνθήκες της υπό κρίση υποθέσεως, πρέπει να υποχρεωθεί το ΓΕΕΑ να φέρει, πλην των εξόδων του, το 90 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και όλα τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η πρώτη προσφεύγουσα ενώπιον του τμήματος προσφυγών. Οι προσφεύγουσες φέρουν το 10 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Η παρεμβαίνουσα φέρει τα έξοδά της.
ΔιατακτικόΓια τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 19ης Νοεμβρίου 2007 (υπόθεση R 537/2004‑2), κατά το μέτρο που το ΓΕΕΑ απέρριψε την αίτηση περί κηρύξεως της ακυρότητας και υποχρέωσε τη Nute Partecipazioni SpA να φέρει τα έξοδά της.
2) Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
3) Το ΓΕΕΑ φέρει τα έξοδά του καθώς και το 90 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν η Nute Partecipazioni και η La Perla Srl κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και όλα τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Nute Partecipazioni κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
4) Η Nute Partecipazioni και η La Perla φέρουν το 10 % των εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
5) Η Worldgem Brands Srl φέρει τα έξοδά της.
Top