Avis juridique important
82/952/EOK: Απόφαση της Επιτροπής της 24ης Νοεμβρίου 1982 για ενίσχυση που χορηγεί η γαλλική κυβέρνηση στα Εξισωτικά Ταμεία στον τομέα του χοιρινού κρέατος (Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 386 της 31/12/1982 σ. 0029 - 0030
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 24ης Νοεμβρίου 1982 για ενίσχυση που χορηγεί η γαλλική κυβέρνηση στα Εξισωτικά Ταμεία στον τομέα του χοιρινού κρέατος (Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2759/75 του Συμβουλίου της 29ης Οκτωβρίου 1975 για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του χοιρινού κρέατος(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2966/80(2), και ιδίως το άρθρο 21,
Αφού έταξε προηγουμένως στους ενδιαφερομένους προθεσμία για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, και λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Εκτιμώντας:
Ι ότι, αφού έλαβε γνώση ενός σχεδίου ενισχύσεως των Εξισωτικών Ταμείων, ζήτησε από τη γαλλική κυβέρνηση στις 8 Μαΐου και 12 Ιουνίου 1981 να της κοινοποιήσει το σχέδιο αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης-
ότι η προβλεπομένη ενίσχυση συνεπαγόταν την καταβολή 146 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων στα Εξισωτικά Ταμεία για την εξυγίανση του ταμείου των οργανισμών αυτών-
ότι η ενίσχυση αυτή ρυθμίζεται από τα άρθρα 92 και 94 της συνθήκης δυνάμει του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2759/75-
ότι, σε περίπτωση που οι γαλλικές αρχές δεν απαντήσουν, η Επιτροπή, μετά από μία πρώτη εξέταση που έκανε με βάση τα αρχικά έγγραφα που είχε στη διάθεσή της και που δεν της επέτρεπαν να αποφανθεί για τον αν είναι αποδεκτό το μέτρο σύμφωνα με το άρθρο 92 της συνθήκης, κίνησε από την πλευρά της, τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης και, για το λόγο αυτό, έταξε προθεσμία στους ενδιαφερομένους για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους-
ΙΙ ότι η γαλλική κυβέρνηση, στην απάντησή της της 7ης Αυγούστου 1981 στην επιστολή που έταξε προθεσμία, υποστήριξε ότι η καταβολή της ενισχύσεως αυτής ήταν ένα έκτακτο μέτρο που είχε στόχο να βοηθήσει τα ταμεία να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες που συναντούσαν εξαιτίας της πτώσης των τιμών στην αγορά-
ότι αρκετά Κράτη μέλη και διάφοροι ενδιαφερόμενοι κοινοποίησαν στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις τους- ότι η εκτίμηση όλων ήταν ότι ο χαρακτήρας του μέτρου της Γαλλίας ήταν τέτοιος που νόθευε τον ανταγωνισμό και διατάραζε τις συναλλαγές ανάμεσα στα Κράτη μέλη, σε αντίθεση προς το κοινό συμφέρον και ότι ερχόταν σε αντίθεση με την κοινή οργάνωση αγοράς-
ΙΙΙ ότι, μολονότι ήταν δυνατό στο παρελθόν να γίνουν αποδεκτές οι προκαταβολές στα Εξισωτικά Ταμεία, η καταβολή ενίσχυσης με μη επιστρεφόμενο κεφάλαιο αποτελεί καινοτομία και ισοδυναμεί με ενίσχυση που εξασφαλίζει μία εγγυημένη τιμή στους κτηνοτρόφους που είναι μέλη των ταμείων αυτών-
ότι το μέτρο αυτό, συνεπώς, έχει στόχο να βελτιώσει τις συνθήκες παραγωγής και τις δυνατότητες διάθεσης των συγκεκριμένων παραγωγών, σε αντίθεση με τους παραγωγούς των άλλων Κρατών μελών που δεν επωφελούνται με παρόμοιες ενισχύσεις-
ότι διαταράζει, συνεπώς, τις κοινοτικές συναλλαγές και ότι το συγκεκριμένο μέτρο ανταποκρίνεται για το λόγο αυτό στα κριτήρια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης-
ότι, επιπλέον, με την ύπαρξη κοινής οργανώσεως αγοράς στον συγκεκριμένο τομέα, τα Κράτη μέλη δεν έχουν πια το δικαίωμα να παίρνουν μονομερώς μέτρα ενισχύσεως σε εθνικό επίπεδο-
ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω παρατηρήσεις, δεν είναι δυνατό να γίνουν δεκτές οι οικονομικές δικαιολογίες που έδωσε η γαλλική κυβέρνηση-
ότι η απαγόρευση που θεσπίζει το άρθρο 92 παράγραφος 1 δεν είναι δυνατό να αρθεί δυνάμει της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου, της οποίας οι παρεκκλίσεις δεν εφαρμόζονται προφανώς στη συγκεκριμένη περίπτωση-
ότι όσον αφορά τις παρεκκλίσεις, που προβλέπει η παράγραφος 3 του άρθρου 92, πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά κατά την εξέταση οποιουδήποτε εθνικού ή περιφερειακού μέτρου- ότι είναι, προπάντων, δυνατό να εφαρμόζονται μόνο σε περίπτωση που η Επιτροπή μπορεί να αποφανθεί ότι η ενίσχυση είναι αναγκαία για την εκπλήρωση ενός από τους στόχους που αναφέρουν οι διατάξεις αυτές-
ότι η παραχώρηση του ευεργετήματος αυτών των παρεκκλίσεων σε ενισχύσεις για τις οποίες δεν υπάρχει τέτοιου είδους δικαιολογία θα ισοδυναμούσε με συναίνεση σε διαταραχές των συναλλαγών ανάμεσα στα Κράτη μέλη, σε αδικαιολόγητες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού από πλευράς κοινοτικού συμφέροντος, καθώς επίσης και με αδικαιολόγητα πλεονεκτήματα για ορισμένα Κράτη μέλη-
ότι, στην περίπτωση αυτή, δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί καμία τέτοιου είδους δικαιολογία-
ότι ούτε η γαλλική κυβέρνηση μπόρεσε να δώσει, αλλά ούτε και η Επιτροπή να διαπιστώσει την παραμικρή δικαιολογία που να στηρίζει ότι η συγκεκριμένη ενίσχυση πληροί τους απαιτούμενους όρους για την εφαρμογή μιας από τις παρεκκλίσεις που προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης-
ότι δεν πρόκειται για κάποιο μέτρο που έχει σαν στόχο την οικονομική ανάπτυξη κάποιας περιοχής όπου το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθιστα χαμηλό, ή όπου υπάρχει σοβαρή υποαπασχόληση ούτε για κάποιο σημαντικό σχέδιο κοινού ευρωπαϊκού συμφέροντος, ούτε και για κάποιο μέτο κατάλληλο να θεραπεύσει μία σοβαρή διαταραχή της γαλλικής οικονομίας- ότι δεν είναι δυνατό, κατά συνέπεια, να εφαρμοστεί το άρθρο 92 παράγραφος 3 περιπτώσεις α) και β) της συνθήκης-
ότι το μέτρο αυτό αποτελεί, επιπλέον, ενίσχυση για τους συγκεκριμένους γεωργούς και έχει καθαρά συντηρητικό χαρακτήρα- ότι η Επιτροπή αντιτίθεται πάντοτε σε τέτοιου είδους ενισχύσεις που δεν πλήρουν τους όρους που θα τις έκαναν κατάλληλες να τύχουν της παρέκκλισης του άρθρου 92 παράγραφος 3 περίπτωση γ) της συνθήκης και που δεν έχουν, συνεπώς, εξαιτίας της ελάχιστης αποτελεσματικότητάς τους, χαρακτήρα που να ευνοεί την ανάπτυξη που αναφέρει η συγκεκριμένη διάταξη-
ότι συνεπάγεται από τα παραπάνω η ενίσχυση που προαναφέρθηκε δεν πληροί τους αναγκαίους όρους ώστε να εφαρμοστεί μια από τις παρεκκλίσεις που προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης,
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η ενίσχυση που χορηγεί η Γαλλία, υπό μορφή καταβολής ποσού ύψους 146 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων, στα Εξισωτικά Ταμεία στον τομέα του χοιρινού κρέατος είναι ασυμβίβαστη με τις διατάξεις του άρθρου 92 της συνθήκης.
Άρθρο 2
Η Γαλλία ενημερώνει την Επιτροπή, σε προθεσμία ενός μηνός, για τα μέτρα που θα έχουν ληφθεί για να εξασφαλιστεί η τήρηση των διατάξεων που αναφέρονται στο άρθρο 1.
Άρθρο 3
Η απόφαση αυτή απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.
Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 24 Νοεμβρίου 1982.
Για την Επιτροπή
Poul DALSAGER
Μέλος της Επιτροπής
(1) ΕΕ αριθ. L 282 της 1. 11. 1975, σ. 1.
(2) ΕΕ αριθ. L 307 της 18. 11. 1980, σ. 5.
(3) ΕΕ αριθ. C 187 της 28.7.1981, σ. 2.
Top