(6100 S. K. m. 341)
Yerel Mahkemece verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile dava tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkeme tarafından davacı lehine hükmedilen 260,22 TL maddi tazminatın, 6100 sayılı HMK'nun 341/2 maddesinde yer alan istinaf sınırı itibariyle kesin nitelikte olması sebebiyle davalı kurum vekilinin istinaf talebinin manevi tazminat yönünden yapılan inceleme sonucunda,
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından,
İstinaf başvurusunda bulunan davalı kurum vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Kesin olmak üzere 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)