(6100 S. K. m. 341)
Yerel Mahkemece verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile dava tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkeme tarafından davacı lehine hükmedilen maddi tazminat miktarının, 6100 sayılı HMK'nun 341/2 maddesinde yer alan istinaf sının itibariyle kesin nitelikte olması sebebiyle davalı kurum vekilinin istinaf talebinin manevi tazminat yönünden yapılan inceleme sonucunda,
Maddi tazminat kapsamında hükmedilen 660,00 TL'nin vekalet ücretini kapsayan miktarının faiz tarihinin Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar tarihi olarak belirlenmesi gerekirken, gözaltı tarihinden başlatılması, istinaf sınırı itibariyle kesin olduğundan istinaf incelemesine konu edilmemiştir.
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından,
İstinaf başvurusunda bulunan davalı kurum vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurusunun esastan REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Kesin olmak üzere 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)