T.C. ADANA BAM 3. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2021/957 - 2022/976
T.C.
ADANA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2021/957
KARAR NO: 2022/976
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN: ...
ÜYE: ...
ÜYE: ...
KATİP: ...
İNCELENEN DOSYANIN
MAHKEMESİ: Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
NUMARASI: ... Esas, ... Karar
DAVACI: ...
VEKİLİ: Av...
DAVALI: ...
VEKİLİ: Av...
DAVA: Tazminat (Ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan tazminat)
KARAR TARİHİ: 09.05.2022
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH: ...
Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin ... tarih, ... Esas, ... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 18/11/2017 tarihinde, çift taraflı maddi hasarlı ve yaralanmalı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen trafik kazası sonucunda ... plaka sayılı araçta yolcu konumunda olan müvekkili davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacıya ödenmesi gereken işgücü kaybından doğan 3.200,00-TL daimi maluliyet (sakatlık) tazminatının ve 100,00- TL geçici iş göremezlik tazminatının, toplamda 3.300,00-TL tazminatın davalı sigorta şirketine 09/02/2018 olan başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
ISLAH : Davacı vekili 24.07.2020 tarihli dilekçesi ile dava değerini sürekli iş göremezlik talebi yönünden 67.989,35 TL'ye ıslah etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maluliyet oranını gösteren heyet raporu olmadan sigorta şirketine başvuru yaptığını, geçici iş göremezlik tazminat talebinin zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi genel şartnamesi uyarınca sigorta poliçesi teminatı dışında olduğunu, davacının müterafik kusurunun oluştuğunu, kazaya ilişkin kusur oranlarının tespitinin Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığınca yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 80,00 TL geçici iş göremezlikten kaynaklanan, 54.391,48 TL kalıcı iş göremezlikten kaynaklanan olmak üzere toplam 54.471,48 TL tazminatın 2.640,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren, kalan 51.831,48 TL'lik kısmının ıslah tarihi olan 24.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının geçici iş göremezlik talebi yönünden fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verildiği görüldü.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ: Karara karşı davalı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; geçici iş göremezlik tazminatı taleplerinin sağlık giderleri kapsamında ve poliçe teminatı dışında olduğunu beyan ederek kararın kaldırılarak bu yönden reddine karar verilmesini, davacı tarafın dava açmadan önce 11.02.2018 tarihli başvurusunun usulüne uygun olmaması nedeniyle davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, temerrüdlerinin bulunmaması sebebiyle haklarında temerrüt faizine, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken mahkemenin yerleşik içtihatların aksine 11.02.2018 tarihli başvuruyu usulüne uygun kabul ettiğini bu nedenle kararın temerrüt faizi, yargılama gideri ve vekalet ücreti ücreti yönünden kaldırılmasını ayrıca davanın tespit davası niteliğinde olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55 maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.
İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, davalı vekili istinaf etmiştir.
Davalı vekilinin davalı sigorta şirketine usulüne uygun başvuru, faiz başlangıç tarihine ve yargılama gidirlerine yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun incelemesinde;
2918 Sayılı Yasanın 97 ve 99. md.leri gereği dosyaya baktığımızda; davacı vekili davacının 18.11.2017 gününde meydana gelen trafik kazası nedeni ile yaralandığını ve tam olarak iyileşemediğini belirterek davalı sigorta şirketinden 11.02.2018 tarihinde, hastane evrakları ile kaza tespit tutanağı ve diğer ilgili evraklar ekli olacak biçimde usulüne uygun biçimde maddi tazminat davası isteminde bulunduğu dikkate alındığında, iş bu başvurudan 8. iş günü sonra davalı sigorta şirketinin temerrüte düştüğünün kabulü ile faiz başlangıç tarihinin temerrüt tarihi olması gerekirken, bir kısım olacak için dava tarihinden, bir kısım alacak için ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı görülmekle birlikte istinaf eden davalı tarafın lehine olacak biçimde sonuç doğurduğu dikkate alındığında, davalı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.
Davalı vekilinin hükmedilen geçici işgörmezlik tazminatına yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun incelemesinde;
01/06/2015 tarihinde yürülüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları; A.5 maddesinin b bendi gereğince geçici iş görmezlik tazminatları sağlık gideri teminat kapsamında olup davalı şirketin KTK 98. maddesi gereğince sorumluluğu bulunmamakta idi.
Ancak, Anayasa Mahkemesi'nin 17/7/2020 Tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Sayılı Kararı ile; a) Karayolları Trafik Kanun’un 90. Maddesinin Birinci Cümlesinin “...bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir.” Bölümünde Yer Alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” İbaresi, İkinci Cümlesinde Yer Alan “...ve genel şartlarda...” İbaresinin, b) Kanun’un 92. Maddesinin (i) Bendi “Bu Kanun çerçevesinde hazırlanan zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ve ekleri ile tanımlanan teminat içeriği dışında kalan talepler.” ibaresinin, Anayasa’nın 5., 13., 17., 35. ve 48. maddelerine aykırı olduğundan oy çokluğu ile iptallerine karar vermiştir.
Anayasa Mahkemesi'nin bu maddelerdeki “Genel Şartlar” ibarelerini iptal etmesi sonucu zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar, öncelikle Karayolları Trafik Kanununun hükümlerinin, bu kanunda düzenlenmeyen hususlarda ise Türk Borçlar Kanununun haksız fiile ilişkin hükümlerinin usul ve esasları çerçevesinde belirlenecektir. Bu kanunlarda açıkça düzenlenmiş hususlarda genel şartlar ile kanunun kapsamını daraltan yada genişleten hükümleri uygulanmayacaktır. Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11 ve KTK’nın 95. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nın haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacaktır.
Açıklanan sebeplerle eldeki davada; derdest olan eldeki davaya uygulanması gereken iptal kararı gereğince artık geçici iş göremezlik tazminatının teminat içinde olduğu kabul edilerek bu talep yönünden davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.
İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 357. ve 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-İlk Derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 3.720,95 TL istinaf karar harcının, peşin yatırılan 930,24 TL istinaf karar ve ilam harcından mahsubuyla, bakiye 2.790,71 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,
3-Davalı tarafından yapılan istinaf giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Artan gider avansının bulunması halinde, karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,
5-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
6-Kesin olan işbu kararın taraflara tebliği, avans iade ve harç tahsil işlemlerinin HMK'nın 359/3. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi gereğince; miktar veya değeri yüz yedi bin doksan (107.090,00) Türk Lirasını geçmeyen davalara ilişkin kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağından miktar itibari ile KESİN olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda oy birliği ile karar verildi. 09.05.2022
Başkan Üye Üye Katip
İş bu karar 5070 Sayılı Yasa hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.