T.C. ADANA BAM 3. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1742 - 2024/1128
T.C.
ADANA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/1742
KARAR NO: 2024/1128
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN: ...
ÜYE: ...
ÜYE:...
KATİP: ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSKENDERUN ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/11/2021
NUMARASI: 2020/... Esas, 2021/... Karar
DAVACI : ...
VEKİLLERİ: Av. ...
Av. ...
DAVALI : ... SİGORTA ANONİM ŞİRKETİ -
VEKİLLERİ: Av. ...
Av....
DAVA: Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
KARAR TARİHİ: 03/05/2024
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH :...
İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesinin 25.11.2021 tarih ve 2020/... Esas, 2021/... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 16.01.2020 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davalı şirkete KZMMS poliçesi ile sigortalı olup dava dışı ...’in maliki, ...’ın sürücüsü olduğu ... plakalı araç ile yaya olan davacı müvekkiline çarpması sonucu davacının ağır şekilde yaralanarak geçici ve sürekli (maluliyet) iş göremezlik zararına uğradığını, kazanın meydana gelmesinde davalıya sigortalı araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin zararın tazmini için davalıya müracaat ettiğini ancak olumlu yanıt verilmediğini, arabuluculuk sürecinden de netice alınamadığını ileri sürerek 1.000,00 TL geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatının (açıklama beyan dilekçesi ile; 700,00 TL kalıcı maluliyet, 100,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik ve 100,00 TL bakıcı gideri talep edildiği) kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin sorumlu olduğu miktarın, sigortalı aracın sürücüsünün kaza sırasındaki kusur oranı ile sınırlı olduğunu ancak kazanın oluşumunda sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, tarafların kusur oranlarının tespiti bakımından dosyanın Adli Tıp Trafik İhtisas Kurumuna sevk edilmesini, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte, davacının iş görmezlik tazminat taleplerinin değerlendirilmesine esas olmak üzere kazadan sonra vücut fonksiyon kaybının ne oranda eksilmiş olduğu hususu için Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmasını, ayrıca davacı tarafa ödenecek tazminat miktarının tespiti bakımından dosyanın konusunda uzman aktüer bilirkişiye gönderilmesini ve neticede davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: Mahkemece, davacının davalı aleyhine açtığı maddi tazminat davasının ıslah ile birlikte kabulü ile, 11.086,38 TL sürekli işgöremezlik zararı ve 18.935,82 TL geçici iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 30.022,20 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 21/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte poliçe limiti ile sınırlı olmak şartı ile (miktar poliçe limiti dahilinde) davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ: Karara karşı davalı vekili; yargılama aşamasında alınan kusur, maluliyet ve hesap bilirkişi raporları denetime müsait olmadığı gibi yüksek mahkeme kararlarına ve yasal düzenlemeye aykırı yöntem ve hesaplamalar içerdiğini, tazminat hesabının tazminat hesaplaması prograsif rant yöntemi ile her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto edilmek suretiyle yapılmasının hatalı olduğunu, %1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yaptırılması gerektiğini, müvekkili sigorta şirketinin geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden sorumlu tutulmasının yasal olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, yaralamalı trafik kazası sonucu açılmış olan geçici ve kalıcı iş göremezlik ile bakıcı giderine yöneliktir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup karar davalı sigorta şirketi vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün geri manevra yaparken kaldırımdan yürüyen davacıya çarptığı ve tam kusurlu olduğu, davalı vekili tarafından süresinde maluliyet raporuna itiraz edilmemekle, kesinleşen rapora karşı artık istinaf aşamasında itiraz edilemeyeceğinden davalı vekilinin buna yönelik istinaf sebebinin yerinde olmadığı, geçici ve bakıcı gideri zararlarının teminat içinde kaldığı, kaldı ki bakıcı giderinden zaten feragat edildiği, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatları gereğince hesaplamanın TRH 2010 yaşam tablosu ve prograsif rant tekniğine göre yapılmasının yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin tüm istinaf sebeplerinin reddi gerekmiştir.
HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 2.050,82TL istinaf karar harcının, peşin yatırılan 102,54 TL istinaf karar ve ilam harcından mahsubuyla, bakiye 1.948,28 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,
3-Davalı tarafından yapılan istinaf giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Artan gider avansının bulunması halinde, karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,
5-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
6-Kesin olan işbu kararın taraflara tebliği, avans iade ve harç tahsil işlemlerinin HMK'nın 359/3. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi gereğince; miktar veya değeri üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan (378.290,00) Türk Lirasını geçmeyen davalara ilişkin kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağından (30.022,20 TL) miktar itibari ile KESİN olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda oy birliği ile karar verildi.
Başkan Üye Üye Katip
İş bu karar 5070 Sayılı Yasa hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.