(5271 S. K. m. 223, 280, 303, 324) (5237 S. K. m. 43, 52, 53, 62, 158, 204) (ANY. MAH. 08.10.2015 T. 2014/140 E. 2015/85 K.)
DAVA: Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine, sanık .... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 43/1, 62/1 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-e son, 43/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 1020 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair 08/03/2019 tarih, 2014/18 esas, 2019/141 karar sayılı karara karşı katılan Sosyal Güvenlik Kurumu vekili ve sanık Y. tarafından istinaf talebinde bulunulmakla; başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre istinaf taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından dosya görüşüldü:
KARAR: Sanık ...'nin Osmaniye İli Düziçi İlçesi Ellek Aile Sağlık Merkezinde doktor olarak görev yaptığı, sanık ...'nun ise bir ilaç firmasında çalıştığı, sanık F. tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna kayıtları bulunan ..., ..., ... ve ... isimli kişiler adına düzenlenen 4 reçeteyle ilgili olarak tanık olarak ifadeleri alınan reçete sahiplerinin Ellek Aile Sağlığı Merkezine gitmediklerini, Dr....'a ilaç yazdırmadıklarını, yazılan ilaçları, teslim almadıklarını, reçetelerden haberleri bulunmadığını beyan ettikleri, reçetelerdeki doktor imzasının sanık ...'a ait olmadığının, ancak ilaçların sanık ...'ye ait Aile Hekimliği Bilgi Sistemi Ekranından yazıldığının tespit edildiği, reçetelerin arka yüzünde ..., ... ve ... adına atılan imzaların sanık Y.'nın eli ürünü olduğu, ....'a atfen atılan imzanın ... tarafından atılmadığı, yazıların sanık Y.'nın yazılarına benzerlik gösterdiği, böylece reçetelerde yazılı ilaçların ... Eczanesinden sanık Y. tarafından alındığı bilirkişi raporları, tanık beyanları, SGK yazıları, sanık Y. tarafından kurum zararının hükümden sonra giderildiğini belirten 05/08/2019 tarihli makbuz, sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamından suçu işlediği sabit görülen sanık Y.'nın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine; suçu işlediği veya suça katıldığı sabit olmayan sanık F.'nin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine yönelik kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
-Sanık Y. ile ilgili olarak nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde (B2 ) bendinin 7. Paragrafında gün para cezası adli para cezasına çevrilirken (51x20 ) yazıldıktan sonra maddi hesap hata yapılarak 1.020 TL yerine 1.20,00 TL yazılması,
-Sanık Y. ile ilgili olarak Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerde, hak yoksunluğu ile ilgili bentlerde, hükümden önce 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014140 E. 2015/85 K sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ile hükümden sonra 15/04/2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 Sayılı Kanunun 10. maddesindeki değişiklikler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
-Hükmün yargılama gideri ile ilgili bölümünde ''Sanık Y. için yapılan (958,08 ) TL yargılama giderinin sanık Y.'dan tahsili ile hazineye irat kaydına'' denilmek suretiyle yargılama giderinin dökümünün yapılmadığı görülmüştür. Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 2015/10727 - 2018/13978 E/K sayılı ilamında da açıklandığı üzere mahkemece hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığa yüklenecek yargılama gideri tutarının belirtilmeden karar verildiği, ancak 5271 sayılı CMK'nun yargılama giderleri başlıklı 324. maddesinin 2. fıkrasında ''Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.'' şeklindeki açık hükmü ve 26.05.1935 gün ve 111/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ''yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmelidir. '' ve 02.05.1966 gün ve 4/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca da ''tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükletileceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığa yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğinin'' belirtilmesi karşısında, mahkemece verilen hükümde yargılama gideri miktarı dökümü yapılmayıp, yargılama giderinin kime ve ne miktarda yükletileceği de belirtilmeden gerekçeli kararla birlikte sanık aleyhine yargılama giderine hükmolunması suretiyle çelişki oluşturulması yasaya aykırı ise de; bu yasaya aykırılıkların CMK.nın 303/1-a ve 280/1-a maddeleri gereğince yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla;
Sanık Y. ile ilgili olarak nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin hükmün (B2 ) bendinin 7. Paragrafındaki "1.20,00 TL " yerine 1.020 TL yazılması suretiyle,
Sanık Y. hakkındaki nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları ile ilgili hükümlerin hak yoksunluğu ile ilgili bentlerinin çıkarılarak yerlerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ile 15/04/2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 Sayılı Kanunun 10.maddesindeki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. madde ve fıkralarının UYGULANMASINA'' bendinin eklenmesi suretiyle,
SONUÇ: Hükmün yargılama giderine ilişkin bendinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE,
Yukarıda düzeltilen hususlar dışında ilk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından, yukarıda belirtilen düzeltme ışığında CMK'nın 280/1-a-c maddesi gereğince hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Kararın ilk derece mahkemesince istinaf talebinde bulunanlara tebliğine,
Dair dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 13.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)