T.C. ADANA BAM 9. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/2568 - 2025/2722
T.C.
ADANA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
9. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2022/2568
KARAR NO : 2025/2722
KARAR TARİHİ : 18/12/2025
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
Başkan :
Üye :
Üye :
Katip :
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/09/2022
NUMARASI : 2020/... ESAS 2022/... KARAR
DAVACI : ... PETROL TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ
VEKİLİ : Av
DAVALI : ... BANK AŞ -
VEKİLLERİ : Av.
Av.
DAVANIN KONUSU : Tazminat (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
İSTİNAF KARARININ
KARAR TARİHİ : 18/12/2025
YAZIM TARİHİ : 18/12/2025
Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 14/09/2022 tarih, 2020/... Esas, 2022/... Karar sayılı kararı aleyhine istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, istinaf talebinin süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirilmiş olduğu ve istinafa başvuru koşullarının mevcut olduğu dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucu anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonucunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNLARININ ÖZETİ :
Davacı vekilinin dava dilekçesinde özetle; Müvekkili şirketin davalı banka ile 01/12/2017 tarihinde Genel Kredi Sözleşmesi imzaladığını, sözleşmeye istinaden 25/05/2018 tarihinde 5.000.000,00.TL tutarında kredi kullandığını, müvekkilinin söz konusu kredi borcunu erken kapatmak için davalı banka şubesi ile birçok kez görüştüğünü, davalı bankanın erken kapatma nedeni ile müvekkilinden haksız ve fahiş miktarda kapatma tazminatı adıyla ödeme yapmasını istediğini, davalı bankanın 08/01/2020 tarihi itibariyle erken kapatma miktarının 3.513.577,39.TL olduğunu bildirdiğini, müvekkili şirketin davalı bankanın çıkarttığı miktarı 08/01/2020 tarihinde ödediğini, ancak davalı bankanın erken kapama ceza tazminatı, masraf ve komisyon ücreti adı altında fazladan haksız tahsilat yaptığını beyan ederek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00.TL'nin 08/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacı tarafından imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi'nin özel hükümler başlıklı 43. maddesinde davacının kullandığı dava konusu Taksitli Ticari Kredilerin düzenlenmiş olduğunu, davacının kredinin erken kapatılması talebinde bulunduğu tarihte yürürlükte olan müvekkil bankaca TC Merkez Bankasına yapılan faiz ve kar payı dışında sağlanacak ücret, komisyon ve masraflar ile bankacılık hizmet komisyonlarının bildirim formunun hesaplama şeklinin belirlenmiş olduğunu, davacının tacir olduğunu, müvekkili bankadan ticari kredi kullandığını ve bu denli yüksek tutarlı bir kredi ilişkisine giren her basiretli tacirin altına imza atacağı her hükmü değerlendirmesi gerektiğini, dava konusu ücretin Türk Ticaret Kanunu'na ve Bankacılık Kanunu'na uygun olduğunu, davacının imzalamış olduğu sözleşmelere bağlı olarak yaptığı ödemelerin iadesini isteyemeyeceğini, davacıdan yasal zorunluluk kapsamında ve yasanın belirlediği oran üzerinden alınan ve doğrudan devlete ödenen BSMV'nin yasadan ve ilgili mevzuattan kaynaklanan mükellefiyet olduğunu, davacı yanın ticari faiz talebinin yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ :
Yerel mahkemece verilen karar ile; Sözleşme hükmüne istinaden komisyon oranının hesaplanmasında bankaca baz alınan faiz oranının bildirilmesinin istenildiğini, banka tarafından bildirilen oran üzerinden sözleşme hükmüne göre yapılan hesaplama da davalı bankanın 540.948,63.TL erken ödeme komisyonu tahsil edebilecekken 269.907,00.TL erken ödeme komisyonu tahsil ettiğini, davalı bankanın ilgili sözleşme hükmünü uygulamadığını, bankanın fiilen uyguladığı oranın %8,75 olduğunu, sözleşme hükümüne göre yapılan hesaplama da bu oranın %16,94 olduğu ancak emsal banka uygulamaları dikkate alındığında bu oranın %2.50 olduğu gözetilerek, davalı bankanın uyguladığı erken kapama komisyonunun fahiş olduğu kabul edilerek %2,50 komisyon erken ödeme oranı kabul edilmiş ve davalı bankanın bu orana göre 79.819,74.TL erken kapama komisyonu alacağı bulunduğu, davalı bankanın davacıdan 269.907,0.TL erken kapama komisyonu aldığı, %2,50 oranına göre 79.819,74.TL düşüldüğünde, davacının 190.087,26.TL davalıya fazla ödenen erken kapama komisyonu alacağının ve 9.504,36.TL BSMV alacağının bulunduğu mahkememizce kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
DAVACI/DAVALI VEKİLİ TARAFINDAN İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :
Davacı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; 28.07.2021 tarihli kök bilirkişi raporuna istinaden 19.08.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile davanın değerini 120.542,51.TL artırarak 220.542,51.TL'ye yükseltiklerini, ancak yerel mahkemenin 07.07.2022 tarihli ek bilirkişi raporunu esas alarak davanın kısmen kabulüne karar verdiğini, ancak mahkemenin 28/07/2021 tarihli kök rapora göre karar vermesi gerektiğini beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; Ticari Krediler'de bankalar tarafından alınacak olan masrafların hukukilik denetimi yapılırken öncelikle, Kredi Sözleşmesiyle belirlenen bir oran ve ya hesaplama şekli olup olmadığının araştırılması gerektiğini, Kredi Sözleşmesi'nin 43.9. maddesinde erken ödeme komisyonunun hesaplama şeklinin açıkça ifade edildiğini, maddede yer alan hesaplama şekline göre bilirkişi raporu aldırılması gerektiğini ancak yazılı şekilde karar verildiğini, verilen kararın doğru olmadığını, kararın davalı yararına bozulması gerektiğini, Genel Kredi Sözleşmesi'nin 43.9. maddesinde erken kapama komisyonunun ne şekilde belirleneceği açıkça belirtildiğini, bu yönteme göre yapılan hesaplamanın müvekkili bankanın fazladan aldığı bir komisyon olmadığını, diğer bankaların aldıkları komisyon ortalamaları esas alınarak hüküm tesis edilmesinin adli hata olduğunu beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLER İLE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE :
Dava, bankadan kullanılan ticari kredinin erken kapatılması nedeniyle alınan erken kapama ücretinin iadesi istemine ilişkindir.
Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalı bankanın erken kapama ceza tazminatı, masraf ve komisyon ücreti adı altında fazladan haksız tahsilat yaptığını ileri sürmüş, davalı ise; dava konusu ücretin Türk Ticaret Kanununa ve Bankacılık Kanunu'na uygun olduğunu, davacının imzalamış olduğu sözleşmelere bağlı olarak yaptığı ödemelerin iadesini isteyemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiş ve işbu karara karşı hem davacı hem de davalı vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.
İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf sebepleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.
Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı; taraflar arasında akdedilen Genel Kredi Sözleşmesinin m.43,9 hükmünde erken ödeme komisyonu hesaplamasının düzenlendiği, davalı bankanın bu sözleşmeye göre 540.948,63.TL erken ödeme komisyonu tahsil edebilecek iken 269.907,00.TL erken ödeme komisyonu tahsil ettiği, davalı bankanın da sözleşme hükmünü uygulamadığı veya bankanın sözleşme hükmündeki düzenlemeden daha karmaşık bir hesaplama yaptığı, Genel Kredi Sözleşmesi'nin 43,9 maddesinde yer alan formüle göre erken kapama komisyonunun kredi tutarına oranının %16,94 iken bankanın fiilen uyguladığı oranın %8,45 ve diğer bankaların ortalamasının ise %3 olduğunun tespit edildiği, davalı bankanın basiretli tacir sıfatı ile imzalattığı sözleşme hükümleri ile erken kapatma ücreti taleplerini Medeni Kanun 2. maddesi gereğince hüsnüniyet kaidesine bağlı olarak talep etmesi gerektiği, bu nedenle de Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2015/... Esas ve 2016/... Karar 13.10.2016 tarihi kararında da aynı yönde yer aldığı şekli ile diğer bankaların ticari kredi erken kapama komisyon oranı ortalaması dikkate alınarak, bu bankaların ortalamasının %2,50 ve erken kapatılan tutara oranlandığında 79.819,74.TL erken ödeme komisyonu hesaplandığı, davalın bankanın ise 269.907,00.TL erken ödeme komisyonu tahsil etmiş olduğu, aradaki farkın 190.087,26.TL olduğunu, BSMV 'ninde ilave edildiğinde farkın 199.591,62.TL olduğundan, yerel mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır.
Yukarıda belirtilen sebeplerle ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu, davacı ve davalı vekillerinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı anlaşıldığından, davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere :
1-6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince davacı vekili ile davalı vekilinin ilk derece mahkemesi'nin kararına ilişkin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,
2-a) 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 615,40.TL maktu istinaf karar harcından peşin alınan 80,70.TL'nin mahsubu ile bakiye 534,70.TL istinaf karar harcının davacıdan alınarak HAZİNEYE İRAD KAYDINA,
b) 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 13.364,10.TL nispi istinaf karar harcından peşin alınan 3.415,00.TL'nin mahsubu ile bakiye 9.949,10.TL istinaf karar harcının davalıdan alınarak HAZİNEYE İRAD KAYDINA,
3-6100 sayılı HMK'nin 326/1 maddesi gereğince istinaf başvurusu nedeniyle davacı ve davalı tarafından yapılan harcamaların kendi üzerlerine BIRAKILMASINA,
4-6100 sayılı HMK'nin 333. maddesi gereğince kullanılmayan gider avansının İlk Derece Mahkemesince İADESİNE,
5-6100 sayılı HMK'nın 330. maddesi gereğince inceleme dosya üzerinden yapıldığından lehine vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,
6)-6100 sayılı HMK'nın 359/4 maddesince karar tebliğ işlemlerinin Dairemizce taraf vekillerine TEBLİĞİNE,
Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, dava değeri göz önüne alınarak 7036 sayılı Kanun'un 7'nci maddesi yollamasıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 361'inci maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere 18/12/2025 tarihinde oy birliğiyle ile karar verildi.
Başkan Üye Üye Katip
e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır