TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
İKİNCİ BÖLÜM
KARAR
BAYRAM SAYAN BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2014/2471)
Karar Tarihi: 23/3/2017
İKİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan
:
Engin YILDIRIM
Üyeler
:
Serdar ÖZGÜLDÜR
Celal Mümtaz AKINCI
Muammer TOPAL
M. Emin KUZ
Raportör Yrd.
:
Derya ATAKUL
Başvurucu
:
Bayram SAYAN
Vekili
:
Av. Özgür KOÇAK
I. BAŞVURUNUN KONUSU
1. Başvuru; başvurucu aleyhine açılan tahliye davası ile başvurucutarafından açılan tazminat ve el atmanın önlenmesi davalarının uzun sürmesi,tahliye davasının reddine dair kararın uygulanmaması nedenleriyle adilyargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 20/2/2014 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan önincelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.
4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölümtarafından yapılmasına karar verilmiştir.
5. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik veesas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.
6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığınagönderilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylarözetle şöyledir:
8. Başvurucu, Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü(DHMİ) ile imzalanan 22/1/1996 tarihli Kira Sözleşmesi'ne dayalı olarak AtatürkHavalimanı Charter Limanı Gelen Yolcu Karşılama salonunda büfe işletmekte ikenDHMİ tarafından başvurucu aleyhine Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 1998/6305 sayılıdosyasında icra takibi başlatılmıştır.
9. İcra takibinden sonra DHMİ tarafından başvurucu aleyhine 1999yılında açılan alacak ve tahliye davası sonunda, Ankara 10. Sulh HukukMahkemesince 25/9/2001 tarihinde davanın kabulüne ve başvurucunun kiralanandantahliyesine karar verilmiştir. Temyiz üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince3/12/2001 tarihinde hüküm onanmış, karar düzeltme talebi üzerine aynı Dairetarafından 18/2/2002 tarihinde hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozmakararına uyan Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesince 7/11/2002 tarihinde davanınreddine karar verilmiş, temyiz üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından20/1/2003 tarihinde hüküm onanmış, karar düzeltme talebinin reddedildiği8/4/2003 tarihinde karar kesinleşmiştir.
10. Başvurucu; 1999 yılı Eylül ayında büfeden zorla tahliyeedildiği iddiasıyla 13/10/2005 tarihinde Ankara 14. Asliye Hukuk MahkemesindeDHMİ aleyhine tazminat davası açmış, Mahkemece 31/10/2006 tarihinde davanınkabulüne karar verilmiştir. Temyiz sonucu Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin25/6/2007 tarihli ilamıyla hükmün bozulması üzerine Mahkemece bozma kararınauyularak 27/12/2007 tarihinde davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz üzerineYargıtay 13. Hukuk Dairesinin 14/10/2008 tarihli ilamıyla hüküm onanmıştır.Karar, davalı DHMİ'ye 20/11/2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Başvurucu,24/6/2013 tarihinde karar düzeltme yoluna başvurmayacağını bildirmiş ve kararkesinleşmiştir.
11. Başvurucu; DHMİ aleyhine 29/4/2008 tarihinde Bakırköy 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde el atmanın önlenmesi davası açmış, Mahkemece23/6/2009 tarihinde davanın reddine karar verilmiştir. Temyiz üzerine Yargıtay13. Hukuk Dairesinin 15/6/2010 tarihli ilamıyla hüküm onanmış, karar düzeltmetalebi de aynı Dairenin 20/1/2011 tarihli ilamıyla reddedilmiştir.
12. Başvurucu, Bakırköy 13. İcra Müdürlüğünün E.2007/4998 sayılıdosyasında,Ankara 10. SulhHukuk Mahkemesinin kesinleşen kararına dayalı olarak büfenin iadesi için icratakibi başlatmış; DHMİ, başvurucu aleyhine Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesindeşikâyette bulunarak Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi kararında kiralananınteslimine dair hüküm bulunmadığını ileri sürmüş ve takibin iptalini talepetmiştir. Mahkemece şikâyetin kabulüne ve takibin iptaline karar verilmiş,kararın temyiz edildiğine dair bir bilgi sunulmamıştır.
13. Başvurucu anılan davalarda yargılamanın makul olmayacakşekilde uzun sürdüğü iddiasıyla 4/7/2011 tarihinde Avrupa İnsan HaklarıMahkemesine (AİHM) başvurmuştur.
14. Başvurucu 9/1/2013 tarihli ve 6384 sayılı Avrupa İnsanHakları Mahkemesine Yapılmış Bazı Başvuruların Tazminat Ödenmek SuretiyleÇözümüne Dair Kanun'un kabulü üzerine 5/9/2013 tarihinde Adalet Bakanlığı İnsanHakları Tazminat Komisyonu Başkanlığına (Komisyon) başvurmuştur.
15. Komisyonca başvurucunun talepleri reddedilmiştir.
16. Başvurucunun Komisyon kararına yaptığı itiraz, Ankara Bölgeİdare Mahkemesi 3. Kurulunun 11/12/2013 tarihli kararıyla reddedilmiştir.
17. Anılan ilam başvurucuya 24/1/2014 tarihinde tebliğedilmiştir.
IV. İNCELEME VE GEREKÇE
18. Mahkemenin 23/3/2017 tarihinde yapmış olduğu toplantıdabaşvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddiaları
19. Başvurucu; 1999 yılında aleyhine açılan alacak ve tahliyedavası ile DHMİ aleyhine açtığı tazminat ve el atmanın önlenmesi davalarının oniki yıl sürdüğünü, makul sürede yargılama yapılmadığını, Komisyona yaptığıbaşvurunun reddedildiğini, DHMİ tarafından aleyhine açılan tahliye davasınınAnkara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından reddedildiğini ve hükmünkesinleştiğini; ancak, kararın uygulanmadığını belirterek adil yargılanma vemülkiyet haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme
20. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün (İçtüzük) 80. maddesinin (1)numaralı fıkrasının (ç) bendine göre başvurunun incelenmesinin sürdürülmesinihaklı kılan bir sebebin olmadığı kanaatine varılması hâlinde başvurunundüşmesine karar verilebilir. Bununla birlikte İçtüzük'ün80. maddesinin (2) numaralı fıkrası gereği Anayasa'nın uygulanması veyorumlanması veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi ya dainsan haklarına saygının gerekli kıldığı hâllerde başvurunun incelenmesinedevam edilebileceği öngörülmüştür.
21. Başvuru tarihinden sonra ölen başvurucunun mirasçılarınınmakul bir süre içinde başvuruyu devam ettirme yönünde iradelerini AnayasaMahkemesine bildirmemeleri hâlinde anılan İçtüzük hükümleri uyarınca başvurununincelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir sebebin olmadığı kanaatine varılabilir(Asya Oktay ve diğerleri, B. No:2014/3549, 22/3/2017, §§18-21). Somut olayda başvurucu, başvuru tarihindensonra 19/8/2016 tarihinde ölmüş ancak mirasçıları makul bir süre içindebaşvuruya devam etme yönünde iradelerini bildirmemişlerdir. Başvurununincelenmesine devam etmeyi gerekli kılan ve İçtüzük'ün80. maddesinin (2) numaralı fıkrasında öngörülen nedenlerden biri debulunmamaktadır.
22. Açıklanan nedenlerle başvurunun düşmesine karar verilmesi gerekir.
V. HÜKÜM
Açıklanan gerekçelerle;
A. Başvurunun DÜŞMESİNE,
B. Yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde bırakılmasına23/3/2017 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.