TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
FEHMİ ARSLAN BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2014/621)
Karar Tarihi: 5/4/2018
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan
:
Burhan ÜSTÜN
Üyeler
:
Serruh KALELİ
Nuri NECİPOĞLU
Hicabi DURSUN
Hasan Tahsin GÖKCAN
Raportör Yrd.
:
Hikmet Murat AKKAYA
Fatih ALKAN
Başvurucu
:
Fehmi ARSLAN
I. BAŞVURUNUN KONUSU
1. Başvuru, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ilecezalandırılan başvurucunun kendisini ziyarete gelen aile fertleriyle topluşekilde görüştürülmemesi nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğiiddiasına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 10/1/2014 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan önincelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.
4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölümtarafından yapılmasına karar verilmiştir.
5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına(Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir.
6. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı beyanda bulunmamıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyleolaylarözetle şöyledir:
8. Başvurucu, devletin egemenliği altında bulunan topraklardanbir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışma suçundan dolayı (Kapatılan)İstanbul 6. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 29/11/2002 tarihli kararı ileağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmıştır.
9. Başvurucu 3/9/2013 tarihinde İnfaz Hâkimliğine müracaatederek ziyaretçileriyle toplu şekilde görüşmeyi talep etmiştir. Başvurucudilekçesinde, 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerininİnfazı Hakkında Kanun'un 25. ve 83. maddelerinde ağırlaştırılmış müebbetcezasına hükümlü olanların ziyaretlerinde "Tek tek görüşme yapılır."şeklinde bir ibarenin bulunmadığı dayanak olarak gösterilmiştir.
10. Kocaeli İnfaz Hâkimliği (İnfaz Hâkimliği) 11/10/2013 tarihlikararıyla başvurucunun talebini reddetmiştir. Ret gerekçesi şu şekildedir:
"Konu hükümlü vetutukluların ziyaret edilmeleri hakkındaki yönetmelikte düzenlenmiştir.Yönetmeliğin 11. maddesine göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlüolanlar, 15 günde 1ve günde 1 saati geçmemek suretiyle,ziyaretçiler teker teker içeri alınarakgörüşebilirler. Bu yönetmelik 5275 sayılı yasa uyarınca düzenlenmiş biryönetmeliktir.
Bu itibarla cezaevi idaresinin uygulaması uygun görülmüş ve talebinreddine karar verilmiştir."
11. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarihlikararıyla İnfaz Hâkimliği kararının gerekçesi yerinde görülerek anılan kararayapılan itiraz reddedilmiştir. Nihai karar 11/12/2013 tarihinde başvurucuyatebliğ edilmiştir.
12. Başvurucu, 10/1/2014 tarihinde bireysel başvuru yapmıştır.
13. Başvurucu, 6/3/2018 tarihinde Anayasa Mahkemesine sunduğudilekçe ile bireysel başvurusundan feragat ettiğini beyan etmiştir.
IV. İNCELEME VE GEREKÇE
14. Mahkemenin 5/4/2018 tarihinde yapmış olduğu toplantıdabaşvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddialarıve Bakanlık Görüşü
15. Başvurucu; ziyaretçileriyle tek tek görüştürüldüğünü, buuygulama nedeniyle on beş günde bir yapılan bir saatlik görüşme süresiniziyaretçileri arasında bölmek zorunda kaldığını ifade etmektedir. Bu kapsamdaözetle başvurucu uygulamanın kanuni dayanağının bulunmadığını, şikâyete konuuygulama sebebiyle diğer hükümlülere kıyasla ayrımcılığa maruz kaldığını,Anayasa'nın 12., 13. ve 124. maddelerinin ihlal edildiğini ileri sürmektedir.Başvurucu, tazminat isteminin olmadığını belirterek uygulamanın kaldırılmasınıtalep etmektedir. Ayrıca başvurucu, başvuru harç ve giderlerini ödeyecekgelirinin bulunmadığını belirterek adli yardımdan faydalandırılma talebinde bulunmuştur.
16. Bakanlık görüşünde, ihlal iddiasına dayanak olduğu ilerisürülen Yönetmelik hükümlerine karşı idari yargıda iptal davası açılabileceği,bu nedenle başvuru yollarının tüketilmediği belirtilmiştir. Bakanlık tarafındanesasa ilişkin olarak sunulan görüşte ise başvurucunun ağırlaştırılmış müebbethapis cezasından hükümlü olduğu hatırlatılmıştır. Görüşte, bunun bir sonucuolarak başvurucunun ziyaretçileri ile teker teker görüştürülmesinin demokratiktoplumda gerekli ve ölçülü bir müdahale olduğu ifade edilmiştir.
B. Değerlendirme
1. Adli Yardım TalebiYönünden
17. Anayasa Mahkemesinin MehmetŞerif Ay (B. No: 2012/1181, 17/9/2013) kararında belirtilen ilkelerdikkate alınarak geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin yargılamagiderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılan başvurucunun açıkçadayanaktan yoksun olmayan adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesigerekir.
2. Kabul EdilebilirlikYönünden
18. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa MahkemesininKuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 50. maddesinin (5) numaralıfıkrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün (İçtüzük) 80. maddesinin (1)numaralı fıkrasının (a) bendi gereği başvurudan feragat edilmesi hâlinde düşmekararı verilmesi gerektiği öngörülmüştür. Ancak İçtüzük'ün80. maddesinin (2) numaralı fıkrası gereği Anayasa'nın uygulanması veyorumlanması veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi ya dainsan haklarına saygının gerekli kıldığı hâllerde, feragat hâllerinde debaşvurunun incelenmesine devam edilebilir (İrfanAkkaya, B. No: 2012/69, 12/2/2013, §§ 16-17).
19. Somut olayda başvurucunun sunduğu 6/3/2018 tarihli ek beyandilekçesi ile bireysel başvurusundan feragat ettiği, başvurunun incelenmesinedevam edilmesini gerektiren bir hususun da bulunmadığı anlaşılmaktadır.
20. Açıklanan nedenlerle başvurunun düşmesine karar verilmesi gerekir.
V. HÜKÜM
Açıklanan gerekçelerle;
A. Başvurucunun adli yardım talebinin KABULÜNE,
B. Başvurunun feragatnedeniyle DÜŞMESİNE,
C. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk MuhakemeleriKanunu’nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesimağduriyete neden olacağından başvurucunun yargılama giderlerini ödemektenTAMAMEN MUAF TUTULMASINA 5/4/2018 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.