TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
MEHMET ŞİRİN TEKMENÜRAY BAŞVURUSU (2)
(Başvuru Numarası: 2017/20690)
Karar Tarihi: 10/3/2020
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan
:
Hasan Tahsin GÖKCAN
Üyeler
:
Serdar ÖZGÜLDÜR
Burhan ÜSTÜN
Kadir ÖZKAYA
Selahaddin MENTEŞ
Raportör
:
Ferhat YILDIZ
Başvurucu
:
Mehmet Şirin TEKMENÜRAY
I. BAŞVURUNUN KONUSU
1. Başvuru, mahpusun üç kişilik ziyaretçi listesinde değişiklikyapılması talebinin reddedilmesi nedeniyle özel hayata saygı hakkının ihlaledildiği iddiasına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 11/4/2017 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan önincelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.
4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölümtarafından yapılmasına karar verilmiştir.
5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığınagönderilmiştir. Bakanlık görüşünü bildirmiştir.
6. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı beyanda bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylarözetle şöyledir:
8. Başvurucu, İzmir 3 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda(Ceza İnfaz Kurumu) hükümlü olarak bulunmaktadır.
9. Başvurucuya ailesi, yasal temsilcisi ve üçüncü dereceye kadarkan ve kayın hısımlarının yanı sıra bu kişilerin dışında kendisininbelirleyeceği üç kişi tarafından ziyaret edilme hakkı tanınmış; başvurucu budoğrultuda üç kişinin ismini Ceza İnfaz Kurumu idaresine bildirmiştir.
10. Başvurucu 6/2/2017 tarihli dilekçesiyle ziyaretçi listesindebulunan B.Y. isimli kişinin ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle kendisiniziyarete gelememesinden bahisle listeden çıkarılarak yerine H.E.nin listeyeeklenmesini talep etmiştir. Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun (İdareve Gözlem Kurulu) 9/2/2017 tarihli kararıyla başvurucunun talebi, ziyaretçilistesinin oluşturulduğu tarihte B.Y.nin ceza infaz kurumunda bulunmasındanbahisle ilgili mevzuat hükmüne uygun olmadığı belirtilerek reddedilmiştir.
11. Başvurucu 13/2/2017 tarihinde İdare ve Gözlem Kurulununkararına karşı Karşıyaka İnfaz Hâkimliğine (İnfaz Hâkimliği) şikâyetbaşvurusunda bulunmuştur. İnfaz Hâkimliği 27/2/2017 tarihinde şikâyetbaşvurusunu, İdare ve Gözlem Kurulunun aynı gerekçeleriyle reddetmiştir.
12. Başvurucunun bu karara karşı itirazı Karşıyaka 2. Ağır CezaMahkemesinin 15/3/2017 tarihli kararıyla işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğugerekçesiyle reddedilmiştir.
13. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılanincelemede, başvurucunun kanun yararına bozma talebinin Yargıtay 1. CezaDairesinin 12/10/2017 tarihli kararıyla kabul edildiği, Karşıyaka 2. Ağır CezaMahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda 1/12/2017 tarihli kararla başvurucununitirazının kabulüne ve İnfaz Hâkimliği kararının kaldırılmasına karar verildiğianlaşılmıştır.
14. Başvurucu 11/4/2017 tarihinde bireysel başvurudabulunmuştur.
IV. İNCELEME VE GEREKÇE
15. Mahkemenin 10/3/2020 tarihinde yapmış olduğu toplantıdabaşvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Adli Yardım TalebiYönünden
16. Başvurucu, hükümlü olması nedeniyle başvuru harç vegiderlerini ödeyecek gelirinin bulunmadığını belirterek adli yardımdanfaydalandırılma talebinde bulunmuştur.
17. Anayasa Mahkemesinin MehmetŞerif Ay (B. No: 2012/1181, 17/9/2013, §§ 22-27) kararındabelirtilen ilkeler dikkate alınarak geçimini önemli ölçüde zor durumadüşürmeksizin yargılama giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılanbaşvurucunun açıkça dayanaktan yoksun olmayan adli yardım talebinin kabulünekarar verilmesi gerekir.
B. Özel Hayata SaygıHakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia
1. Başvurucunun İddialarıve Bakanlık Görüşü
18. Başvurucu; üç kişi ile görüşme hakkı kapsamında ismini Cezaİnfaz Kurumu idaresine bildirdiği B.Y.nin ziyaretçi listesinden çıkarılması veH.E. isimli şahsın listeye eklenmesi yolundaki isteminin reddedilmesi nedeniylegörüşme hakkının kısıtlandığını, ziyaretçi listesini oluşturduğu esnada B.Y.ninceza infaz kurumunda bulunduğunu bilmediğini, öğrendiğinde ziyaretçi listesinideğiştirmek istediğini ancak izin verilmediğini, bu nedenle mağdur olduğunuileri sürmüştür.
19. Bakanlık görüşünde; başvurucunun ihlal iddiasına konukararın Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından kanun yararına bozulması sonrasındaKarşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kaldırıldığı, bu nedenle düşmekararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Devamında, düşme kararı verilmemesidurumunda ceza infaz kurumlarında disiplinin sağlanması ile hükümlü ve tutuklularınöznel durumlarının dikkate alınması ve somut olayda bunlar arasında makul birdengenin gözetilmesi gerektiği ifade edilmiştir.
20. Başvurucu; Bakanlık görüşüne karşı beyanında, ziyaretçideğiştirme talebinin meşru ve haklı bir talep olmasına rağmen zamanında kabuledilmemesi nedeniyle mağdur olduğunu, bu nedenle davaya devam edilmesigerektiğini ifade etmiştir.
2. Değerlendirme
21. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 80. maddesinin (1) numaralıfıkrasının (c) bendi gereği Anayasa Mahkemesi, ihlalin ve sonuçlarının ortadankalkmış olması hâlinde başvurunun düşmesine karar verebilir (S.Ö., B. No: 2013/7087, 18/9/2014, § 23; Mehmet Emin Bülbül, B. No: 2014/4463,16/6/2016, §§ 46-48).
22. Somut olayda, UYAP üzerinden yapılan incelemede,başvurucunun kanun yararına bozma talebinin Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafındankabul edilmesinin ardından Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesince yeniden yapılanyargılama sonucunda başvurucunun itirazının kabulüne ve İnfaz Hâkimliğikararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, ihlalin vesonuçlarının ortadan kaldırılarak başvurucunun mağdurluk statüsünün sona erdiğive başvurunun incelenmesine devam edilmesini gerektiren bir husus bulunmadığıanlaşılmaktadır.
23. Açıklanan gerekçelerle başvurunun diğer kabul edilebilirlikkoşulları yönünden incelenmeksizin düşmesinekarar verilmesi gerekir.
V. HÜKÜM
Açıklanan gerekçelerle;
A. Adli yardım talebinin KABULÜNE,
B. Başvurunun incelenmesininsürdürülmesini haklı kılan bir neden kalmaması nedeniyle DÜŞMESİNE,
C. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk MuhakemeleriKanunu’nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesimağduriyetine neden olacağından başvurucunun yargılama giderlerini ödemektenTAMAMEN MUAF TUTULMASINA 10/3/2020 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.