Anasayasa Mahkemesi - Bireysel Başvuru - NASRULLAH KURAN Başvurusuna İlişkin Karar - 4/11/2015

Başkan

:

Burhan ÜSTÜN

Üyeler

:

Serruh KALELİ

Nuri NECİPOĞLU

Hasan Tahsin GÖKCAN

Rıdvan GÜLEÇ

Raportör

:

Murat ŞEN

Başvurucu

:

Nasrullah KURAN

Vekili

:

Av. Mazlum DİNÇ

I. BAŞVURUNUN KONUSU

1. Başvuru, ceza infaz kurumu tarafından Azadiya Welat gazetesinin (gazete) bazısayfalarının çıkartılarak hükümlü olan başvurucunun gazeteye erişimininengellenmesi nedeniyle ifade özgürlüğünün ihlal edildiği iddialarınailişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ

2. Başvuru, 18/7/2013 tarihinde Nazilli 2. Asliye CezaMahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. Dilekçe ve eklerinin idari yönden yapılan önincelemesi neticesinde belirlenen eksiklikler tamamlatılmış ve başvurununKomisyona sunulmasına engel teşkil edecek bir eksikliğinin bulunmadığıtespit edilmiştir.

3. Birinci Bölüm Üçüncü Komisyonunca 20/5/2015 tarihinde,kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına verilmiştir.

4. Bölüm Başkanı tarafından 20/5/2015 tarihinde, başvurununbir örneğinin görüş için Adalet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmesine kararverilmiştir.

5. Başvuru konusu olay ve olgular 25/5/2015 tarihindeBakanlığa bildirilmiştir. Bakanlık, tanınan ek süre sonunda 21/7/2015 tarihindegörüş sunulmasına gerek duyulmadığını Anayasa Mahkemesine bildirmiştir.

III. OLAY VEOLGULAR

A. Olaylar

6. Başvuru dilekçesi, ekleri ile başvuruya konu olan dosyaiçeriğinden tespit edilen ilgili olaylar özetle şöyledir:

7. Başvurucu, başvuru tarihinde Nazilli E Tipi Kapalı Cezaİnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır.

8. Diyarbakır Gümrük Müdürlüğü, yurtdışından gelen kolilerinkontrolü esnasında on yedi adet yayının yasak olabileceğini değerlendirerekbunları Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına göndermiştir.

9. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı, on yedi kitaptan ondört tanesi hakkında toplatma ve yasaklama kararı bulunduğunu tespit ederekhakkında karar bulunmayan üç kitabın 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı TerörleMücadele Kanunu’nun (TMK) 10. maddesi ile görevli Cumhuriyet Savcılığınagönderilmesine karar vermiştir.

10. Cumhuriyet Savcılığının (TMK 10. maddesi ile görevli), “Kürt Sorunu ve Demokratik Ulus Çözümü (KültürelSoykırım Kıskacında Kürtleri Savunmak-Beşinci kitap)” (kitap) ve “İlk Konuşmalar (Belgeler zafer kazanan tarzın özdilidir)” isimli PKK terör örgütü lideri olanAbdullah Öcalan tarafından yazılan iki ayrı kitaba ilişkin yaptığı incelemesonucunda; kitaplarda sürekli KCK/PKK terör örgütünün propagandasınınyapıldığı, terör örgütünden ve terör örgütü mensuplarının yaptığı eylemlerdenövgüyle bahsedildiği, KCK/PKK terör örgütünün bundan sonra izleyeceği yolunnasıl olması gerektiğinin belirtildiği ve bu bağlamda kitapların, 3713 sayılıKanun’un 7. maddesine ve 9/6/2004 tarihli ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 25.maddesine muhalefet ettiği değerlendirilerek her iki kitaba el konulmasına vetoplatılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

11. Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliği (TMK 10. madde ile görevli),Cumhuriyet Savcılığının yaptığı değerlendirmeyle aynı yönde belirlenengerekçelerle 4/10/2012 tarihli ve 2012/102 Değişik İş sayılı kararı ile anılankitaplara el konulmasına ve bu kitapalrıntoplatılmasına karar vermiştir.

12. Hâkimliğin anılan kararından sonra evrak CumhuriyetSavcılığına gönderilmiş ve 2012/3121 S. sayılı soruşturma başlatılmıştır.

13. Cumhuriyet Savcılığı soruşturma sonucunda, 29/11/2012tarihli kararı ile kitapların yurtdışından geldiği ve kitapları basanın tespitedilemediği, kitapların gönderildiği kişinin olaydan haberdar olmadığına dairsavunmasının aksine bir delil bulunmadığı gerekçesiyle olayla ilgili kovuşturmayapılmasına yer olmadığına karar vermiştir. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı,karar ile birlikte Diyarbakır 2 No.lu Hâkimliğinden (TMK 10. madde ile görevli)kitapların müsaderesini talep etmiştir.

14. Hâkimlik, 30/11/2012 tarihli ve 2012/290 Değişik İşsayılı kararı ile kitapların müsaderesine karar vermiştir. Kitaplar 11/3/2014tarihinde yakılarak imha edilmiştir.

15. Anılan kitaplardan “KürdistanDevrim Manifestosu, Kürt Sorunu ve Demokratik Ulus Çözümü (Kültürel Soykırım Kıskacında Kürtleri Savunma)” isimli kitabın İstanbul 2 No.lu Hâkimliğinin21/9/2012 tarihli ve 2012/156 sayılı kararı ile toplatılmasına ve bu kitaba elkonulmasına ilişkin kararına karşı yapılan bireysel başvuru konusunda AnayasaMahkemesi, Abdullah Öcalan (B. No: 2013/409, 25/6/2014)kararında Anayasa’nın 26. maddesinde tanımlanan ifade özgürlüğünün ihlaledildiğine karar vermiştir. Bunun üzerine Diyarbakır 2. Sulh Ceza Hâkimliği,2/9/2014 tarihli ve 2014/467 Değişik İş sayılı kararı ile Diyarbakır 3 No.luHâkimliğinin 4/10/2012 tarihli toplatma ve el koyma kararının kaldırılmasınakarar vermiştir.

16. Başvurucuya gelen Azadiya Welat gazetesinin 14 Haziran 2013tarihli nüshasında, Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin 4/10/2012 tarihli kararıile el konulmasına ve toplatılmasına karar verilen kitabın bazı bölümleriyayımlanmıştır.

17. Nazilli E Tipi Kapalı Açık Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu(Eğitim Kurulu) 14/6/2013 tarihli ve K.2013/44 sayılı kararında, anılan kitabınbölümlerinin yayımlandığı gazetenin ilgili sayfalarının başvurucuya verilmesiniuygun görmemiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:

"...Eğitim Kurulumuza iletilen 14 Haziran 2013 tarihli AzadiyeWelat isimli gazete ile ilgili olarak yapılanincelemede ise; gazetenin Beş (5) ve Altıncı (6) sayfalarında; beşinci savunmaAbdullah Öcalan'ın demokratik devrim çözümü XLV başlıklı tam sayfa yazısınınolduğu belirlenmiştir.

Diyarbakır 3 NoluHâkimliğinin, Kürt Sorunu ve Demokratik Ulus Çözümü (Kültürel SoykırımKıskacında Kürtleri Savunmak) beşinci kitapla ilgili olarak 4/10/2012 tarih ve2012/102 D. İş sayılı "El Konulmasına ve Toplatılmasına" kararıbulunduğundan,

Söz konusu gazete sahibi hükümlünün dilekçeile talep etmesi halinde gazetenin 5. ve 6. sayfalarının çıkarılarak kendisineverilmesine, herhangi bir talebi olmaması halinde gazetenin depoyakaldırılmasına... "

18. Başvurucu, Eğitim Kurulunun kararına karşı Nazilli İnfazHâkimliğine şikâyette bulunmuştur. Şikâyeti inceleyen Hâkimlik, 20/6/2013tarihli ve K.2013/886 sayılı kararıyla başvurucunun şikâyetinin reddine kararvermiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:

"Azadiye Welatisimli gazetenin Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu tarafından incelenmesineticesinde 14 Haziran 2013 tarihli sayısının 5 ve 6. sayfalarında AbdullahÖcalan'ın demokratik devrim çözümü XLV başlıklı tam sayfa yazısınınbulunduğunun tespit edildiği;Kürt Sorunu ve DemokratikUlus Çözümü (Kürtsel Soykırım Kıskacında KürtleriSavunmak) isimli kitabın beşinci cildiyle ilgili olarak Diyarbakır 3 Nolu Hakimliğinin 04/10/2012/102 D. İş sayılı "ElKonulmasına ve Toplatılmasına" karar verildiğinden Kurumumuz Eğitim KuruluBaşkanlığının 14/06/2013 tarih ve 2013/44 sayılı kararı ile AzadiyeWelat isimli gazetenin 5. Ve 6. Sayfalarınınçıkartılarak gazetenin hükümlüye verilmesine, hükümlünün herhangi bir talebininolmaması halinde gazetenin emanet eşya deposuna kaldırılmasına karar verildiğitespit edildiği, hükümlünün talebi ile ilgili bahse konu gazetenin ilgilisayfaları hakkında toplatma kararı verildiği ,ceza infaz kurumunca verilenkararın 5275 sayılı yasanın 62 maddesi uyarınca uygun olduğu görülmeklehükümlünün talebinin reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir."

19. Başvurucu, Hâkimliğin ret kararına karşı itiraz yolunabaşvurmuştur. İtirazı inceleyen Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesi, İnfazHâkimliğinin kararının "... usul veyasaya uygun bulunduğu ..." gerekçesiyle başvurucunun itirazınınreddine karar vermiştir. Bu karar başvurucuya 4/7/2013 tarihinde tebliğedilmiştir.

20. Başvurucu 18/7/2013 tarihinde bireysel başvurudabulunmuştur.

B. İlgili Hukuk

21. Anayasa Mahkemesinin 8/4/2015 tarihli ve B. No: 2013/3614sayılı kararında belirtilmiştir.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE

22. Mahkemenin 4/11/2015 tarihinde yapmış olduğu toplantıda,başvurucunun 18/7/2013 tarihli ve 2013/6123 numaralı bireysel başvurusuincelenip gereği düşünüldü:

A. Başvurucunun İddiaları

23. Başvurucu, gazetede mahkemece yasaklanmış bir kitaptanalıntılar olmasına rağmen gazete hakkında mahkeme tarafından verilmiş herhangibir yasaklama kararı olmadığını ve mahkeme kararı olmaksızın Eğitim Kurulutarafından anılan gazeteye erişiminin engellenmesinin hukuka aykırı olduğunubelirtmiş, söz konusu müdahale nedeniyle Anayasa’nın 17. maddesinde düzenlenenmaddi ve manevi varlığını geliştirme hakkı ile Anayasa’nın 26. maddesindedüzenlenen ifade özgürlüğünün, müdahalenin kendisine hükümlü sıfatından dolayıuygulanması nedeniyle Anayasa’nın 10. maddesinde düzenlenen kanun önündeeşitlik hakkının ve müdahalenin usul ve yasaya uygun olduğuna ilişkin kararındaitiraz merciinin yeterli gerekçeye yer vermemesi nedeniyle Anayasa’nın 141.maddesinde düzenlenen gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş,maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme

24. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafından yapılanhukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifinikendisi takdir eder (Tahir Canan,B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Somut olayda başvurucu, her ne kadargazetenin ilgili sayısında Abdullah Öcalan’ın kitabından bir bölümünyayımlandığı sayfaların kendisine verilmesinin engellenmesinin Anayasa’nın 17.maddesini ve yaptığı şikâyetler sonucu karar veren mahkemelerin gerekçelerininyetersiz olmasının Anayasa’nın 141. maddesini ihlal ettiğini ileri sürmüşse deanılan şikâyetlerin özü başvurucunun haber ve fikirlere erişiminin engellenmesinedeniyle Anayasa’nın 26. maddesinde tanımlanan ifade özgürlüğü ile ilgilidir.Bu nedenle başvurucunun anılan iddiaları ifade özgürlüğü bağlamındaincelenmiştir.

25. Başvurucu, gazeteye erişiminin engellenmesinin hükümlüsıfatından kaynaklandığını ve bu tutumun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ilerisürmüş ise de Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu tarafından hükümlüye gelenyayının yasaklanması şeklindeki müdahalenin niteliği gereği yalnızca ceza infazkurumunda bulunanlar hakkında uygulanabileceği açıktır. Öte yandan eşitlikilkesi iddiaları yönünden başvurucunun kendisiyle benzer durumdaki başkakişilere yapılan muamele ile kendisine yapılan muamele arasında bir farklılığınbulunduğunu ve bu farklılığın meşru bir temeli olmaksızın ırk, renk, cinsiyet,din, dil vb. ayırımcı bir nedene dayandığını makul delillerle ortaya koymasıgerekir. Somut olayda başvurucu benzer olaylar ile kendi durumunun aynıolduğunu ortaya koyamadığı gibi kendisine nasıl bir ayırımcılık yapıldığınailişkin de hükümlülük statüsü dışında her hangi birbeyanda bulunmamıştır. Hükümlülere, bu sıfatlarından dolayı uygulanan sözkonusu müdahalenin kamu düzeni ve suçların önlenmesi genel amacı temelinde,cezaevinde güvenliğin ve disiplinin sağlanması meşru amacını gerçekleştirmeyeyönelik olduğu anlaşılmakla başvurucunun Anayasa’nın 10. maddesinde düzenleneneşitlik iddiaları ayrıca incelenmemiştir.

26. Anayasa’nın 26. maddesinde düşünceyi açıklama ve yaymaözgürlüğünün kullanımında başvurulabilecek araçlar “söz, yazı, resim veya başka yollar” olarak ifade edilmiş ve“başka yollar” ifadesiyle hertürlü ifade aracının anayasal koruma altında olduğu gösterilmiştir (Emin Aydın, B. No: 2013/2602, 23/1/2014, §43).

27. İfade özgürlüğü, insanın serbestçe haber, bilgi vebaşkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayıkınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarlaserbestçe ifade edebilmesi, anlatabilmesi, savunabilmesi, başkalarınaaktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelir (EminAydın, § 40).

28. Haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğünün, ifadeözgürlüğünün norm alanı içinde olduğu konusunda hiçbir tereddütbulunmamaktadır. Bu bağlamda Anayasa’da ifade özgürlüğüne ilişkin olarak dahaayrıntılı düzenlemeler de yer almakla birlikte mevcut koşullar altında başvurunun,iletişim araçlarına ulaşım hakkının engellenmesi nedeniyle ifade özgürlüğününihlal edildiği iddiası yönünden, ifade özgürlüğüne ilişkin temel düzenleme olanve madde metninde düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün haber veya fikiralmak özgürlüğünü de kapsadığının açıkça düzenlendiği Anayasa’nın 26. maddesikapsamında incelenmesinin gerektiği değerlendirilmiştir.

1. Kabul Edilebilirlik Yönünden

29. Başvurunun incelenmesi neticesinde, ifade özgürlüğüneilişkin iddiaların açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğinekarar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşıldığından,başvurunun kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

2. Esas Yönünden

30. Anayasa’nın “Düşünceyiaçıklama ve yayma hürriyeti” kenar başlıklı 26. maddesi şöyledir:

“Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başkayollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Buhürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermekserbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeriyollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir.

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni,kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milletiile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçlularıncezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerinaçıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarınınyahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama göreviningereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasınailişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla,düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasındauygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.”

31. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10.maddesi şöyledir:

“1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamumakamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaatözgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde,Devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine tabitutmalarına engel değildir.

2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerinkullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin,toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanmasıve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret vehaklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargıerkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazıformaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.”

32. Başvuru konusu olayda, gazetede yayımlanan bazı yazılarınDiyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin 4/10/2012 tarihli ve 2012/102 Değişik İş sayılıkararı ile el konulmasına toplatılmasına karar verilen Abdullah Öcalan’ınkitabından alıntılar olması nedeniyle Eğitim Kurulu tarafından gazetenin anılanbu kısmının ayrılarak başvurucuya verilmemesi söz konusudur.

33. Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin anılan toplatma kararınakonu olan kitap, İstanbul 2 No.lu Hâkimliğinin kararı ile farklı bir toplatmave el koyma kararına ve bu bağlamda Anayasa Mahkemesi nezdinde başka birbireysel başvuruya konu olmuştur. Anayasa Mahkemesi bu kararında kitaba ilişkin değerlendirmeyapmış ve İstanbul 2 No.lu Hâkimliğinin toplatma kararının Anayasa'nın 26.maddesinde düzenlenen ifade özgürlüğünü ihlal ettiğine karar vermiştir (Abdullah Öcalan, B. No. 2013/409,25/6/2014).

34. Anılan karar gözetilerek Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu,Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin anılan toplatma kararına konu kitabın bazıbölümlerinin yayınlandığı Azadiya Welatgazetesinin ilgili sayfalarının hükümlüye verilmemesini Kamuran Reşit Bekir (B. No: 2013/3614,8/4/2015) kararında ayrıca değerlendirmiştir. Başvuru konusu olayda EğitimKurulu, Nazilli İnfaz Hâkimliği ve Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ortayakoyduğu gerekçeler gözetildiğinde, anılan kararda ortaya konulan ilkelerden veyapılan değerlendirmelerden somut olay açısından ayrılmayı gerektirecek bir yönbulunmamaktadır.

35. Mahkemenin anılan kararlarda ortaya koyduğu ilkelertemelinde Nazilli E Tipi Kapalı Açık Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu ve Nazilliİnfaz Hâkimliğinin Azadiya Welatgazetesinin, bazı sayfalarının yasaklanmış bir kitaba ait olması gerekçesiylebaşvurucuya verilmesinin engellenmesi kararı ile ifade özgürlüğüne yapılanmüdahalenin Diyarbakır 3 No.lu Hâkimliğinin toplatma kararı ile bir bütünolarak değerlendirilmesi neticesinde başvurucunun ifade özgürlüğüne yapılanmüdahalenin, demokratik toplumda gerekli ve ölçülü olmadığı sonucunaulaşılmıştır.

36. Açıklanan gerekçelerle Nazilli İnfaz Hâkimliğinin retkararlarına konu gazetenin bazı sayfalarının çıkartılarak başvurucuyaverilmemesi nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 26. maddesinde düzenlenen ifadeözgürlüğü çerçevesinde haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğünün ihlal edildiğisonucuna ulaşılması gerekir.

3. 6216 Sayılı Kanun’un 50. Maddesi Yönünden

37. Başvurucu ihlal nedeniyle 4.000 TL maddi ve 10.000 TLmanevi tazminat talebinde bulunmuştur.

38. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa MahkemesininKuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un “Kararlar” kenar başlıklı 50. maddesinin (2) numaralı fıkrasışöyledir:

“Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa,ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzeredosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yararbulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genelmahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmaklayükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali vesonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.”

39. Başvurucu, uğradığını iddia ettiği maddi zarar ile ilgiliolarak Anayasa Mahkemesine herhangi bir belge sunmamıştır. Anayasa Mahkemesininmaddi tazminata hükmedebilmesi için başvurucuların, uğradıklarını iddiaettikleri maddi zarar ile tazminat talepleri arasında illiyet bağıbulunmalıdır. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesine herhangi bir belge sunmayanbaşvurucunun maddi tazminat talebi reddetmesi gerekir.

40. Başvurucunun haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğününkısıtlanması nedeniyle yalnızca ihlal tespitiyle giderilemeyecek olan manevizararları karşılığında başvurucuya net 1.300 TL manevi tazminat ödenmesinekarar verilmesi gerekir.

41. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 198,35 TL harç ve1.500 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 1.698,35 TL yargılama giderininbaşvurucuya ödenmesine karar verilmesi gerekir.

42. 6216 sayılı Kanun’un 50. maddesinin (3) numaralı fıkrasıuyarınca kararın bir örneğinin bilgi için Bakanlığa gönderilmesi gerekir.

V. HÜKÜM

Açıklanan gerekçelerle;

A. Başvurucunun, Anayasa’nın 26. maddesinde güvence altınaalınan haber ve fikirlere ulaşma özgürlüğünün ihlal edildiği iddiasının KABULEDİLEBİLİR OLDUĞUNA,

B. Anayasa’nın 26. maddesinde güvence altına alınan haber vefikirlere ulaşma özgürlüğünün İHLAL EDİLDİĞİNE,

C. Başvurucuya net 1.300 TL manevi TAZMİNAT ÖDENMESİNE,tazminata ilişkin diğer taleplerin REDDİNE,

D. 198,35 TL harç ve 1.500 TL vekâlet ücretinden oluşantoplam 1.698,35 TL yargılama giderinin BAŞVURUCUYA ÖDENMESİNE,

E. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucunun MaliyeBakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemedegecikme olması hâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadargeçen süre için yasal faiz uygulanmasına,

F. Kararın bir örneğinin 6216 sayılı Kanun’un 50. maddesinin(3) numaralı fıkrası uyarınca Bakanlığa gönderilmesine

4/11/2015tarihinde OYBİRLİĞİYLE kararverildi.

Full & Egal Universal Law Academy