TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
ŞEFİKA KIZILKAYA BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2019/5600)
Karar Tarihi: 4/7/2022
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan
:
Hasan Tahsin GÖKCAN
Üyeler
:
Hicabi DURSUN
Muammer TOPAL
Yusuf Şevki HAKYEMEZ
İrfan FİDAN
Raportör
:
Yüksel GÜNARSLAN
Başvurucu
:
Şefika KIZILKAYA
Vekili
:
Av. Feridun ÖNAL
I. BAŞVURUNUN KONUSU
1. Başvuru; hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen bir delile dayanılarak mahkûmiyet kararı verilmesi ve yargılamanın makul sürede tamamlanmaması nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 8/2/2019 tarihinde yapılmıştır. Komisyon, başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar vermiştir.
3. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
4. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla ulaşılan bilgi ve belgelere göre ilgili olaylar özetle şöyledir:
5. Ulusal düzeyde yayın yapan özel bir televizyon kanalında 25/10/2005 tarihinde yayımlanan ve Malatya Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün 0-6 yaş çocuk yuvasında görevli öğretmen, eğitici ve çocuk bakıcılarının yuvada kalan çocuklara yönelik olarak sürekli şekilde şiddet uyguladıklarına ilişkin haber üzerine Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı (Başsavcılık) tarafından olaya ilişkin resen soruşturma başlatılmıştır.
6. Yuvada yaşanan olaylara ilişkin olarak söz konusu haberi yayımlayan televizyon kanalından temin edilen kasetin çözümü ve kurum çalışanları C.D. ve G.K.ye yaptırılan teşhis sonrasında düzenlenen 28/12/2005 tarihli Teşhis Tutanağı'nda özetle; yuvada kalan bir kısım çocuğu tehdit eden ve eziyet eden kişilerden birinin başvurucu olduğu belirtilmiştir.
7. Soruşturma sonucunda Başsavcılık tarafından başvurucu ile birlikte çok sayıda çocuk yuvası görevlisi hakkında eziyet suçundan mağdur sayısınca cezalandırılması talebiyle 27/1/2006 tarihli iddianame düzenlenmiştir.
8. Yargılama sonucunda Mahkeme başvurucunun zincirleme suretle çocuğa, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı eziyet suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkûmiyetine karar vermiştir. Bu hüküm Yargıtayın 28/9/2011 tarihli kararı ile isnat edilen suçun mağdur sayısınca gerçekleştiği ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçeleri ile bozulmuştur.
9. Mahkemece bozma kararına uyularak devam edilen yargılamanın 8/10/2013 tarihli celsesinde başvurucunun mağdurlara yönelik eylemlerine ilişkin olarak kasten yaralama, kötü muamele ve tehdit suçlarından muhtelif hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mahkeme, ayrıca başvurucunun katılan A.B.ye yönelik dışkı yedirme şeklinde gerçekleşen eziyet eylemine ilişkin olarak eylem tarihinin belirlenememesi nedeniyle lehe olan 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu hükümleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı vermiştir.
10. Temyiz kanun yolu incelemesi sonucunda söz konusu hüküm katılan A.B.ye yönelik olarak gerçekleştirilen eziyet suçuna ilişkin verilen düşme kararı yönünden bozulmuş, diğer mağdurlara yönelik eylemler yönünden ise onanmıştır.
11. Bozma kararı sonrası yargılamada Mahkeme, A.B.ye yönelik eylemine ilişkin olarak başvurucunun çocuğa, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı eziyet suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine 30/3/2017 tarihinde karar vermiştir.
12. Yargıtay 22/10/2018 tarihinde hükmün onanmasına karar vermiştir.
13. Yargıtay onama kararı ile kesinleşen hükme istinaden düzenlenen müddetnameye ilişkin tebliğ belgesi Başsavcılık tarafından gönderilmiştir. Anılan belgeye göre müddetname ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan başvurucuya 4/12/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.
14. Başvurucu; A.B.ye yönelik eziyet suçuna ilişkin nihai karardan 15/1/2019 tarihinde haberdar olduğunu belirtmiş, 8/2/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
IV. İNCELEME VE GEREKÇE
15. Anayasa Mahkemesinin 4/7/2022 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddiaları
16. Başvurucu, televizyon programındaki habere ilişkin kamera kayıtlarının herhangi bir mahkeme kararına dayanmadığını, hukuka aykırı delil mahiyetinde olan bu kayıtların hükme esas alındığını, suç tarihinin tam olarak belirlenememesine rağmen lehe olan mülga 765 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmadığını ve yargılamanın makul sürede tamamlanamadığını belirterek adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme
17. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 47. maddesinin (5) numaralı fıkrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 64. maddesinin (1) numaralı fıkrası gereği bireysel başvurunun başvuru yollarının tüketildiği, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren otuz gün içinde yapılması gerekir.
18. Ceza infaz hukukunda müddetname, 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 20. maddesinin (4) numaralı fıkrası gereği düzenlenen ve kesinleşen mahkeme kararına istinaden hükümlünün ceza infaz kurumunda ne kadar süre ile kalacağını gösteren bir belgedir. Müddetnamede; mahkûm olunan cezanın niteliği, cezanın hangi mahkeme tarafından verildiği, Yargıtay aşamasından geçmiş ise ilgili ilama dair bilgiler yer almaktadır. Dolayısıyla müddetnamenin hükümlüye tebliğ edildiği tarihi, başvurucular açısından en geç nihai kararın öğrenildiği tarih olarak kabul etmek gerekir (Hakan Fuat Komili, B. No: 2013/2470, 17/9/2013, § 18).
19. Somut olayda, başvurucunun müddetnamenin 4/12/2018 tarihinde tebliğinden itibaren otuz günlük başvuru süresi geçtikten sonra 8/2/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunduğu anlaşılmıştır.
20. Açıklanan nedenlerle başvurunun diğer kabul edilebilirlik koşulları yönünden incelenmeksizin süre aşımı nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.
V. HÜKÜM
Açıklanan gerekçelerle;
A. Başvurunun süre aşımı nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,
B. Yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde BIRAKILMASINA 4/7/2022 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.