TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
İKİNCİ BÖLÜM
KARAR
SERKAN MADSAR BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2012/751)
Karar Tarihi: 16/10/2014
İKİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan
:
Alparslan ALTAN
Üyeler
:
Engin YILDIRIM
Celal Mümtaz AKINCI
Muammer TOPAL
M. Emin KUZ
Raportör
:
Şükrü DURMUŞ
Başvurucu
:
Serkan MADSAR
I. BAŞVURUNUNKONUSU
1. Başvurucu, uyuşturucu maddekullanımı suçu kapsamında yapılan yargılama sonucunda sürücü belgesine süresizolarak el konulması nedeniyle hak arama özgürlüğünün ihlal edildiğini iddiaetmiştir.
II. BAŞVURUSÜRECİ
2. Başvuru, 22/11/2012tarihinde Anayasa Mahkemesine doğrudan yapılmıştır. Dilekçe ve eklerinin idariyönden yapılan ön incelemesinde belirlenen eksiklikler tamamlatılmış veKomisyona sunulmasına engel bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
3. İkinci Bölüm BirinciKomisyonunca, 25/12/2012 tarihinde başvurunun AnayasaMahkemesi İçtüzüğü’nün 33. maddesinin (3) numaralıfıkrası uyarınca, kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafındanyapılmasına, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Bölüm tarafından 12/2/2013 tarihinde, başvurunun kabul edilebilirlik ve esasincelemesinin birlikte yapılmasına ve bir örneğinin görüş için AdaletBakanlığına gönderilmesine karar verilmiştir
5. Başvuru konusu olay veolgular 15/2/2013 tarihinde Adalet Bakanlığına bildirilmiştir.Adalet Bakanlığı, görüşünü 16/4/2013 tarihindesunmuştur.
III. OLAY VEOLGULAR
A. Olaylar
6. Başvuru formu ve eklerindeifade edildiği şekliyle ve UYAP aracılığıyla erişilen bilgi ve belgelerçerçevesinde olaylar özetle şöyledir:
7. Ankara CumhuriyetBaşsavcılığınca düzenlenen 15/5/2009 tarih veE.2009/23670 sayılı iddianame ile başvurucu ve diğer şüpheliler hakkında "uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmaveya sağlama, kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veyabulundurmak " suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davasıaçılmıştır.
8. Davanın görüldüğü Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesi, 11/12/2009 tarih ve E.2009/307,K.2009/378 sayılı kararıyla başvurucunun uyuşturucumadde ticareti suçundan mahkûmiyetine ve sürücü belgesinin daimiolarak geri alınmasına, uyuşturucu maddekullanmak suçundan ise beraatine hükmetmiştir. Kararın temyizi üzerine,hüküm, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 7/12/2010 tarihlikararı ile bozulmuştur.
9. Bozma sonrası yapılanyargılamada Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/5/2011 tarih ve E.2011/36,K.2011/111 sayılı kararı ile, uyuşturucu maddekullanmak suçundan tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine, sürücübelgesinin ise 2918 sayılı Kanunun 119. maddesi uyarınca daimi olarak gerialınmasına hükmedilmiştir. Karar temyiz edilmeden 23/5/2011tarihinde kesinleşmiştir.
10. Başvurucu 24/9/2012tarihli dilekçeyle sürücü belgesinin iadesi talebinde bulunmuş, Ankara 3. AğırCeza Mahkemesi 26/9/2012 tarih ve 2012/979 Değişik iş sayılı karar ile sürücübelgesinin daimi geri alınmasına ilişkin kararın yasal yollara müracaatedilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle talebin reddine karar vermiştir. Bukarara yapılan itiraz, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2012tarih ve 2012/908 Değişik İş sayılı kararı ile reddedilmiştir.
11. Bu karar, başvurucuya 22/10/2012 tarihinde tebliğ edilmiştir.
12. Başvurucu, 22/11/2012 tarihinde Anayasa Mahkemesine bireysel başvurudabulunmuştur.
13. Adalet Bakanlığı 28/2/2014 tarihli yazı ile Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesininbaşvurucu hakkındaki 12/5/2011 tarih ve E.2011/36, K.2011/111 sayılı “ehliyetin geri alınması”na dair kararının kanunyararına bozulması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iletildiğini belirtmiştir.
14. UYAP sisteminde başvurucuile ilgili olarak yapılan araştırmada Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10/3/2014 tarihli kararı ile “Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/5/2011 tarihli ve 2011/36 esas ve2011/111 karar sayılı hükmün 5271 sayılı CMK.’nın 39.maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık hakkında 2918 sayılı Kanun’un 119.maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına,” kararverildiği tespit edilmiştir.
B. İlgiliHukuk
15. 4/12/2004 tarih ve 5271 sayılı CezaMuhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi şöyledir:
“(1) Hâkimveya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veyatemyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümdehukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmünYargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay CumhuriyetBaşsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veyahükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesineverir.
(3) Yargıtayın cezadairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmükanun yararına bozar.
(4) Bozma nedenleri:
a) 223 üncü maddedetanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir kararailişkin ise, kararı veren hâkimveya mahkeme, gerekli inceleme ve araştırma sonucundayeniden karar verir.
b) Mahkûmiyete ilişkinhükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunmahakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararıveren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükümverilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağırolamaz.
c) Davanın esasınıçözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise, aleyhtesonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayıgerektirmez.
d) Hükümlünün cezasınınkaldırılmasını gerektiriyorsacezanın kaldırılmasına, daha hafif bircezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtayceza dairesi doğrudan hükmeder.
(5) Bu maddeuyarınca verilen bozma kararına karşı direnilemez.”
16. 13/10/1983 tarih ve 2918 sayılıKarayolları Trafik Kanunu’nun 119. maddesi şöyledir:
“Diğer cürümlerden mahkümiyeti halinde, mahkemece ceza süresini geçmemeküzere geçici olarak sürücü belgeleriningeri alınmasına da karar verilebilir.
Geçici olarak sürücü belgesinin geri alınması hürriyetibağlayıcı ceza hükümlerinin infazından sonra yerine getirilir.”
IV. İNCELEME VE GEREKÇE
17. Mahkemenin 16/10/2014 tarihinde yapmış olduğu toplantıda, başvurucunun22/11/2012 tarih ve 2012/751 numaralı bireysel başvurusu incelenip gereğidüşünüldü:
A. Başvurucununİddiaları
18. Başvurucu, Ankara 3. AğırCeza Mahkemesinin 12/5/2011 tarih ve E. 2011/36, K.2011/111 sayılı kararıyla, sürücü belgesinin daimi olarak geri alınmasınahükmedilmesi üzerine sürücü belgesinin iadesi talebinin reddedilmesi ve bunakarşı yaptığı itirazın da Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2012 tarihlive 2012/908 Değişik iş sayılı kararı ile reddedilmesinden şikayetçi olmuş vesürücü belgesinin geri verilmesini talep etmiştir.
B. Değerlendirme
19. 30/3/2011 tarih ve 6216 sayılıAnayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un “Bireysel başvuruların kabul edilebilirlik incelemesive şartları” kenar başlıklı 48. maddesinin (5) numaralı fıkrasışöyledir:
“Kabul edilebilirlik şartları ve incelemesinin usul veesasları ile ilgili diğer hususlar İçtüzükle düzenlenir.”
20. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 'Düşmekararı' başlıklı 80. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (ç) bendişöyledir:
“Bölümler ya da Komisyonlarca yargılamanın heraşamasında aşağıdaki hâllerde düşme kararı verilebilir:
….
ç)Bölümler ya da Komisyonlarca saptananherhangi bir başka gerekçeden ötürü, başvurunun incelenmesinin sürdürülmesinihaklı kılan bir neden görülmemesi.”
21. Somut olayda başvurucuAnayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduktan sonra Ankara 3. Ağır CezaMahkemesinin 12/5/2011 tarih ve E. 2011/36, K.2011/111 sayılı sürücü belgesinin daimi olarak geri alınmasına ilişkinkararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 10/3/2014 tarihli kararı ile kanunyararına bozulmasına karar verilmiştir. Böylece başvurunun incelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan birneden kalmadığından İçtüzük'ün 80. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (ç) bendiuyarınca düşme karar verilmesi gerekir.
22. Açıklanannedenlerle, başvurununincelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir neden kalmadığı anlaşıldığından, başvurunun, diğer kabuledilebilirlik koşulları yönünden incelenmeksizin “düşmesine” karar verilmesi gerekir.
V. HÜKÜM
Açıklanangerekçelerle başvurunun, “incelenmesininsürdürülmesini haklı kılan bir neden kalmamış olması” nedeniyle DÜŞMESİNE,yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde bırakılmasına 16/10/2014tarihinde OY BİRLİĞİYLE kararverildi.