ANAYASA MAHKEMESİ KARARI
Esas Sayısı : 1963/15
Karar Sayısı : 1963/15
Karar Günü : 23.1.1963
İSTEMDE BULUNAN :Mustafa Karaşoğlu,İnebolu’nun Uluyol Köyü
İSTEMİN KONUSU :İstemde bulunan tarihsizdilekçesinde: 24.12.1962 günlü gazetelerde çıkan (imam, hatip, müftülercahildir, tarihte yeri kalmamıştır.) şeklindeki yazıları nefretle okuduğunu,Avrupa ve Amerika Milletlerinin dinlerine bağlı olduklarını, Milletin selâmetibakımından dine ehemmiyet verilmesi ve din düşmanlığı yapılmaması gerektiğini,ayni zamanda Orman kanunu ve tatbikatından şikâyetle orman teşkilâtınınhazineye gelir yerine zarar verdiğini, orman korumanın orman kırma, işletmeniniç etme şeklinde tatbik olduğunu, tapulu malların zorla vatandaşın elindenalındığını, Allah korkusu, milliyet duygusu kalmadığını, Yeni Anayasanın 10,11, 12 ve 19 uncu maddelerinin hiç nazara itibare alınmadığını, 6831 sayılıkanunun muvakkat birinci maddesince Tarım Bakanlığından sorulan hususlara cevapverilmediğini, bu yüzden köylülerin yıllardır mahkemelerde sürünmektenkurtulamadığını, hukukçu üye olmadan yapılan tahditlerin hükümsüz sayılmasıicap ettiğini ileri sürerek antidemokratik 4785 sayılı kanunla 6831 sayılıkanunun geçici birinci maddesinin iptalini istemiştir.
Anayasa Mahkemesinin, İçtüzüğün 15 inci maddesi uyarınca 23.1.1963gününde ilk inceleme için yaptığı toplantısında; işin, niteliği bakımındanbaşka güne bırakılmasına lüzum görülmeyerek incelemeye devam edilmesine oybirliğiile karar verildikten sonra dilekçe ve rapor okundu. Gereği görüşülüpdüşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin Kanunların denetimi ile ilgili görev veyetkileri Anayasanın 147 nci ve Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve YargılamaUsulleri hakkındaki 22.4.1962 gün ve 44 sayılı kanunun 20 nci maddelerindeaçıkça gösterilmiş olup, dilekçedeki istemlerden Din konusuna ilişkin olankısmının az yukarıda belirtilen kanun maddelerindeki konulardan hiç birisinikapsamamış olması sebebiyle sözü geçen 44 sayılı kanunun 42 nci maddesihükmünce görev yönünden; 6831 sayılı Orman kanunun geçici 1 inci maddesininiptaline ilişkin kısmının ise, dilekçe sahibinin, 44 sayılı kanunun 21 incimaddesiyle dâva açmaya yetkili kişilerden bulunmaması hasebiyle şahsiyetkisizliği bakımından reddedilmesi gereklidir.
SONUÇ : Yukarıda gösterilen sebeplerden ötürü dilekçenin reddine, işbukararın dilekçe sahibine tebliğine 23.1.1963 gününde oy birliği ile kararverildi.
Başkan
Sünuhi ARSAN
Başkan Vekili
Tevfik GERÇEKER
Üye
Rifat GÖKSU
Üye
İ.Hakkı ÜLKMEN
Üye
Lûtfî AKADLI
Üye
Şemsettin AKÇOĞLU
Üye
İbrahim SENİL
Üye
Salim BAŞOL
Üye
Celâlettin KURALMEN
Üye
Yekta AYTAN
Üye
Hakkı KETENOĞLU
Üye
Ahmet AKAR
Üye
Muhittin GÜRÜN
Üye
Lûtfî ÖMERBAŞ
Üye
Ekrem TÜZEMEN