(5237 S. K. m. 50, 51) (5271 S. K. m. 231)
Atılı suçtan dolayı yerel mahkemece verilen hükme karşı sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile hüküm tarihine göre dosya incelenip görüşüldü;
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
TCK'nın 50/4.maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına göre, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu somut olayda, sonuç olarak tayin edilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafinin, bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına, yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50.maddesinin uygulanmadığına, CMK'nın 231 ve TCK'nın 51.maddelerinin tatbiki gerektiğine ilişkin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafine tebliğine,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine iadesine,
5271 sayılı CMK.nun 280/1-a ve 286. maddesi uyarınca KESİN olarak 12.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)