(5237 S. K. m. 22, 53, 73, 89) (5271 S. K. m. 223, 280, 286, 303)
Atılı suçtan dolayı yerel mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile hüküm tarihine göre dosya incelenip görüşüldü;
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Gerede Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/469 Esas sayılı ve 18/08/2016 havale tarihli iddianamesi ile özetle, mağdur B. Y.'ın, yanında eşi mağdur H. Y.'da olduğu halde kullandığı 14 DF 0.. plakalı araçla Yeni Okul sokak üzerinden çarşı merkezine doğru seyir halinde iken, sanığın kullandığı 81 AF 9.. plakalı araçla çarpıştıkları ve kaza sonucu mağdurların yaralandıkları, bu suretle sanığın atılı suçu işlediğinden bahisle TCK.nun 89/4, 22/3, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Gerede Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, bu mahkemece yapılan yargılama sonucunda 2016/527 Esas, 2017/147 Karar sayılı ve 09/03/2017 tarihli karar ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit kabul edilerek TCK.nun 89/4, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de;
Trafik Kaza Tespit Tutanağı içeriği, Kamera Kaydı İnceleme Tutanağı, alkolmetre çıktısı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, olay gecesi saat 23.31 sıralarında yanında eşi mağdur H. Y.'da olduğu halde kullandığı 14 DF 0.. plakalı aracı ile Hafız Esad Gerede caddesi üzerinde seyir halinde olan mağdur B. Y.'ın Sakarya caddesi kavşağına geldiğinde, sağından ve Sakarya caddesi üzerinden gelmekte olan sanığın kullandığı 81 AF 9.. plakalı araçla çarpıştığı, Gerede Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 27/07/2016 tarihli raporlara göre kaza sonucunda her iki mağdurun da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, trafik görevlileri tarafından yapılan ölçüm ile sanığın saat 01.11 itibarıyla 0.70 promil alkollü olduğu, Adli Tıp Kurumu'nun yerleşik uygulamalarına göre alkol miktarının her saat ortalama 0.15 promil azaldığı dikkate alındığında, sanığın olay anında 0.95 promil alkollü olduğunun kabulü gerektiği anlaşılan olayda;
TCK.nun 89/5. maddesine göre, bilinçli taksir ile işlenmiş olsa dahi, TCK.nun 89/1. maddesi kapsamında kalan yaralanma durumunda taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şahsi şikayete bağlı olduğu, olay nedeni ile her iki mağdurun TCK.nun 89/1. maddesi kapsamında ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları gibi kamu davasının görüldüğü mahkemeye hitaben müştereken sundukları 02/12/2016 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirdikleri, sanığın da iştirak ettiği 02/12/2016 tarihli duruşma sırasında mağdurların uzlaşma talebini kabul ettiğini bildirdiği, esasen sanığın bu şekildeki beyanının hakkındaki şikayetten vazgeçmeyi de kapsadığının kabulü gerektiği cihetle, her iki mağdurun olay nedeni ile vaki şikayetlerinden vazgeçmelerinden dolayı sanık hakkındaki işbu kamu davasının TCK.nun 73/4. ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesi yerine, hatalı kabul ve gerekçeye dayalı olarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı, sanığın istinaf istemi bu nedenle yerinde ise de; olayın daha ziyade aydınlanması gerekmediğinden, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık 5271 sayılı CMK.nun 280/1-a. ve 303/1-a. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, Dairemiz tarafından düzeltilmek sureti ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerektiği vicdani kanaatına varılmıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
HÜKÜM: CMK.nun 280/1-a. ve 303/1-a. maddeleri uyarınca sanık M. Ö. hakkındaki Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/527 Esas, 2017/147 Karar sayılı ve 09/03/2017 tarihli mahkumiyet hükmünün KALDIRILMASINA,
Her iki mağdurun yargılama sırasında vaki şikayetten vazgeçmeleri nedeni ile sanık hakkındaki işbu kamu davasının TCK.nun 73/4. ve CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,
Yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına,
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,
bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunda bulunan sanığa tebliğine,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine iadesine,
5271 sayılı CMK.nun 280/1-a. ve 286. maddeleri uyarınca KESİN olarak 19.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)