T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/206
KARAR NO: 2023/115
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/03/2020
NUMARASI: 2018/230 E. - 2020/204 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
VEKİLLERİ:
DAVANIN KONUSU:Maddi ve Manevi Tazminat
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/03/2020 tarih ve 2018/230 E. - 2020/204 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili tarafından hazırlanan "..." dergisinden 2100 adedin ilgili yerlere dağıtımı için, dergilerin basıldığı matbaa tarafından davalı Şirketin ... Şubesi'ne teslim edildiğini ancak bu dergilerden 757 adedinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'na teslimi gerekirken yalnızca 140 adet derginin teslim edilip 617 tanesinin teslim edilmediğini, 1.343 ader derginin de tamamının teslim yerine ulaşmadığını, bunlardan kaç tanesinin teslim edilip kaç tanesinin teslim edilmediğinin belli olmadığını, eksik teslim nedeniyle oluşan zararın davalı tarafça giderilmediğini, 2100 adet dergiden 617 tanesinin kaybolması nedeniyle, davacının uğradığı zararın 3.111,58 TL olduğunu, geriye kalan 1343 dergiden kaç tanesinin teslim edilmesi gereken yerlere teslim edildiğinin tespit edilmesi ve eğer bunlar arasında da teslim edilmeyen dergiler varsa davacının bundan dolayı uğradığı zararın öncelikle tespiti ve tazmini gerektiğini, 2100 adet dergiden toplam kaç tanesinin kaybolduğunun tespit edilmesi neticesinde, kaybolan dergiler bakımından, taşıma sözleşmesinin ifa edilmemiş olması nedeniyle taşıyıcının ücrete hak kazanmadığının ve bundan dolayı davacının kargo şirketine herhangi bir borcu bulunmadığının tespit edilmesinin zaruri olduğunu, davalının kaybolan dergilerin yeniden basım maliyetini karşılaması gerektiğini, derginin birçok yere ulaşmaması nedeniyle tacir olan davacının ticari itibarının sarsıldığını, manevi zararın da oluştuğunu ileri sürerek 3.111,58 TL'lik zarardan fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1000 TL'nin tahsilini, kaybolan dergiler bakımından, taşıma sözleşmesinin ifa edilmemiş olması nedeniyle taşıyıcının ücrete hak kazanmadığının ve bundan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, kaybolan dergi adetinin net olarak belirlenmesinin ardından bunların yeniden basımı için ortaya çıkacak maliyetin tazminine ve 500,00-TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat istemini 3.109,68-TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, 1205 adet kargonun davalıya 27.11.2017 ile 29.11.2017 tarihleri arasında teslim edildiğini, kargoların büyük çoğunluğunun alıcılarına teslim edildiğini, teslim edilemeyenlerin ise yetersiz adres, alıcısının bulunamaması, firmanın kapalı olması gibi davalıdan kaynaklanmayan nedenlerle alıcılarına teslim edilemediğini, iade fatura kesilmek sureti ile göndericisine iade edildiğini, davalıya teslim edilen kargo sayısının 1.205 olduğunu, kaybolduğu iddia edilen dergiler için oluşmamış bir zararın iş bu davada talep edilmesinin mümkün olmadığını, manevi tazminat koşullarının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi uyarınca, davacıya ait 2100 adet derginin abone ve müşterilere dağıtım işini yapan davalının, 617 adet dergiyi alıcısına teslim etmediği gibi davacıya da iade etmediği, 617 adet kayıp dergi nedeniyle davacının 3109,68-TL zarara uğradığı, kaybolan 617 adet dergi bakımından, taşıma sözleşmesinin ifa edilmemesi sebebiyle, davalının taşıma ücretine hak kazanmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kaybolan dergilerden doğan zararın tazmini talebinin kabulü ile, 3.109,68-TL'nin talep gibi 1.000,00-TL'lik kısmı yönünden 23/03/2018 tarihinden kalan 2.109,68-TL lik kısım yönünden ıslah tarihi olan 10/02/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kaybolan 617 adet dergi bakımından taşıma sözleşmesinin ifa edilmemesi sebebiyle davalının taşıma ücretine hak kazanmadığının ve bu doğrultuda davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili, 30.09.2019 tarihinde ıslah dilekçesi sunmalarına ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde, ıslah tarihinin hatalı olarak 10.02.2020 olarak belirtildiğini ileri sürerek, yanlış yazılan ıslah tarihinin düzletilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE: Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi-manevi tazminat ve menfi tespit istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, dava tarihi itibariyle somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 341/2. maddesi uyarınca, manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktara bakılmaksızın istinaf kanun yoluna başvurulması mümkündür. Somut olayda da, davacının manevi tazminat istemi ilk derece mahkemesince reddedildiğinden, Dairemizce ilk derece mahkemesi kararının davacı yönünden kesin olmadığı kabul edilmiş ve davacı vekilinin istinaf itirazlarının esastan incelenmesine geçilmiştir.
Yukarıda özet kısmından da anlaşılacağı üzere, davacı vekilinin istinaf itirazı sadece ilk derece mahkemesince hüküm fıkrasında belirtilen ıslah tarihinin hatalı bulunduğuna ilişkindir. Gerçekten de davacı vekilinin, ıslah dilekçesini 30.09.2019 tarihinde ibraz edip aynı tarihte ıslah harcını yatırmasına rağmen ilk derece mahkemesince gerekçeli kararının hüküm kısmında ıslah tarihinin 10.02.2020 olarak belirtilmesi doğru olmamış, davacı tarafça itiraz edilen husus fer'i nitelikte bir talep olduğundan ve Dairemizce işin esasına yönelik farklı bir karar verilmediğinden, denetim yapılırken ve hüküm kurulurken, ilk derece mahkemesinin karar tarihindeki harç ve vekalet ücreti miktarları esas alınmıştır.
HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmelidir. Diğer bir ifade ile kanun koyucu, temyiz kanun yolunda Yargıtay tarafından verilen yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanması kararını, istinaf mahkemeleri için öngörmemiş, bu halde istinaf mahkemesince yeniden esas hakkında karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan bu yanlışlığın giderilmesinin ise yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/03/2020 gün ve 2018/230 E. - 2020/204 K. sayılı kararın KALDIRILMASINA,
2-Davanın KISMEN KABULÜ İLE; kaybolan dergiler nedeniyle oluşan 3.109,68-TL maddi zararın, 1.000,00-TL'sine 23/03/2018 dava tarihinden, 2.109,68-TL'sine 30/09/2019 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,,
3-Kaybolan 617 adet dergi yönünden taşıma sözleşmesinin ifa edilmemesi sebebiyle davalının taşıma ücretine hak kazanmadığının ve bu doğrultuda davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine,
4-Manevi tazminat talebinin reddine,
5-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 212,42-TL harçtan peşin ve ıslah olarak alınan 71,80-TL'nin mahsubu ile bakiye 140,62-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına,
6-Kabul edilen maddi tazminat istemi yönünden, davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, ilk derece mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nün 13/2 maddesi uyarınca takdir olunan 3.109,68-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
7-Reddedilen manevi tazminat istemi yönünden, davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, ilk derece mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nün 10/3 ve 13/2 maddeleri uyarınca takdir olunan 500,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
8-Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 750,00-TL bilirkişi ücreti, 239,85-TL tebligat ve posta masrafı, istinaf aşamasında yapılan 62,00-TL tebligat ve posta gideri, 148,60-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan toplam 1.200,45-TL yargılama giderinin davanın kabul ret oranına göre takdiren 1.034,11-TL'ye, mahsup edilen 71,80-TL peşin ve ıslah harcı, 35,90-TL başvuru harç tutarı eklenerek oluşan toplam 1.141,81-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,
9-Davalı tarafından ilk derece yargılamasında ve istinaf aşamasında yapılan herhangi bir gider bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
10-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),
11-Davacıdan peşin olarak alınan 54,40-TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,
12-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
13-Kararın tebliği ve harç işlemlerinin yerel mahkeme tarafından yaptırılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 09/02/2023 tarihinde HMK 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle KESİN olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 07/03/2023
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...