T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2021/146 - 2022/1635
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/146
KARAR NO: 2022/1635
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 27/10/2020
NUMARASI: 2020/40 E. - 2020/307 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
VEKİLİ:
DAVANIN KONUSU: Marka ile ilgili Kurum Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/10/2020 tarih ve 2020/40 E. - 2020/307 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin ... nolu "... + şekil" ibareli markanın tescili için yaptığı başvurunun davalı ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararı ile ... sayılı "...", "... ...+şekil", "... ...+şekil", "... +şekil" ibareli markalar mesnet gösterilerek SMK madde 5/1-ç bendi uyarınca nihai olarak kısmen reddedildiğini, oysa “...” ibaresinin İngiltere’de bulunan ünlü bir ormanın adı olduğunu, İngiltere’nin Nottinghamshire şehrinde bulunan bu ormanın ...’in dünyaca ünlü romanı...’un yaşadığı orman olarak bilindiğini, ... hikayesinin geçmişten bugüne kadar tüm dünyada bilindiğini, redde mesnet markalara bakıldığında "..." ibaresi daha ön plana çıkartılarak logo tasarımı yapıldığının görüleceğini, redde mesnet markaların “mobilyacılık” alanında ve daha çok 20. sınıf emtialar için kullanıldığını, müvekkili şirketin ise 35. ve 43. sınıflardaki hizmetleri kapsayacak bir kullanımının olduğunu, redde mesnet markalardaki şekil unsurunun da markaları farklılaştırdığını, 35 ve 43. sınıftaki hizmetlerin tamamı bakımından müvekkilinin "..." ibaresi için üstün hakkının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 10/10/2019 tarih ve 2019-M-8440 sayılı kararının reddedilen kısım bakımından iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, başvuruda standart bir yazı stili ile oluşturulmuş “...” ibaresinin bulunduğunu, bu ibarenin altında olacak şekilde, daha küçük puntolarla, ince harflerle ve okunaksız bir şekilde “...” ibaresine yer verildiğini, ancak bu ibarenin, konumlandırılışı ve tasviri anlamı göz önüne alındığında marka algısı yaratmadığını ve genel görünümü değiştirmediğini, “...” ibaresinin markanın asli ayırt edici unsuru konumunda olduğunu, redde mesnet markalarda da aynı ibarenin esas unsur olarak yer aldığını, bu benzerliğin yanı sıra davacı markası ve davalı markalarının tescilli olduğu mal/hizmetlerin de aynı/aynı tür olduğunu, taraf markalarının aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer kabul edilmesi gerektiğini, davacı yanın “Sınıf 43: Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri” bakımından müktesep hakkının ve itirazlarının kabul edildiğini, ancak tescil kapsamından çıkarılan diğer mal ve hizmetler yönünden önceki markalarının davacı yana hak sağlayacak nitelikte olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, başvuru ile redde mesnet alınan markalarda “...” ibaresi ortak olarak yer almakla birlikte bu durumun tek başına markaların mevzuat kapsamında “aynı” ya da “ayırt edilemeyecek kadar benzer” olarak nitelendirilmeleri için yeterli olmayacağı, markaların hem “...”, “...”, “...” gibi ilave farklı sözcükler hem de ilk bakışta birbirlerinden ayırt edilebilir şekil unsurlarından kaynaklı görsel farklılıklar içerdikleri, davacının markasındaki yaprak şekli ile redde mesnet markalardaki ok ve yay figürünün markaları yeterli düzeyde uzaklaştırıp “aynı” ya da “ayırt edilemeyecek kadar benzer” olmaktan çıkardığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, YİDK'nın 2019-M-8440 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru ile redde mesnet markaların kapsamındaki malların aynı/aynı tür olduklarını, başvurudaki şekil unsurunun ayırt ediciliğinin bulunmadığını, marka algısının kelime unsuru üzerinden şekillendiğini, "..." ibaresinin de marka algısı yaratmadığını, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak fark bulunmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, gerek davacı şirkete ait başvuru gerekse davalı Kurum tarafından redde mesnet alınan markalarda yer alan şekil ve ilave kelime unsurlarının markaları SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmaktan çıkardığı, YİDK kararının iptaline ilişkin yerel mahkeme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Davalı ... alınması gereken 80,70-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 54,40-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 26,30-TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalı ... vekili tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı ... uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 22/12/2022 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 08/01/2023
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.