T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
...
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ......
ÜYE : ... ...
ÜYE: ......
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 14/11/2019
NUMARASI...
.....
DAVANIN KONUSU: Marka ... Kararının İptali İle Tescil
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/11/2019 tarih ve .....sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili firmanın “...” tanınmış markalarının sahibi oluğunu, “... ...” ibaresini ihtiva eden çok sayıda markasının bulunduğunu.... sayısı ile “... ...” şeklinde yaptığı başvurunun, davalı Kurum tarafından haksız bir şekilde diğer davalıya ait “... ...” ibareli markalar nedeniyle “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, pastalar, krakerler, gofretler, kekler, tartlar. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar; ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül, dondurmalar” emtiası bakımından kısmen reddedildiğini, müvekkilinin başvurusu ile davalının markası arasında iltibas ihtimali oluşmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin markasının “... ...” markasının devamı, serisi, alt markası olarak düşünülerek yaratıldığını, davalı markası ile herhangi bir iltibas yaratma imajının bulunmadığını, müvekkilinin markasının “... ...” şeklinde bir tamlamadan oluştuğunu, davalının ise “... ... “şeklinde bir tamlamadan oluştuğunu, “...” ibaresinin cins vasıf bildirici niteliği itibariyle tek başına tescilinin zaten mümkün olmadığını, bu nedenle markalar bir bütün olarak karşılaştırıldıklarında, birbiri ile benzer olmayan, birbirlerini çağrıştırmayan bir sonucun ortaya çıktığını, ayırt edici olmayan işaretlerin iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmasının mümkün olmadığını ileri sürerek ... kararının iptali ve başvurunun devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkilinin “... ...” markasının uzun yıllardır piyasada var olarak bir marka olduğunu, davacı başvurusunun müvekkilinin markalarından faydalanma gayesi taşıdığını, müvekkilinin markasının tanınmış marka statüsünde olduğunu, ... tarafından verilen kararın yerinde bulunduğunu, taraf markaları kapsamının aynı veya benzer olduklarını, işaretler arasında karıştırılma ihtimali doğuracak düzeyde bir benzerlik bulunduğunu, davalının “... burger” markasını bir serisi olarak dava konusu markayı yarattığı iddiasının kabul edilebilir olmadığını, dava konusu başvurunun kötü niyetle yapılmış bir başvuru olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu..... sayılı marka ile davalı yanın kısmi redde gerekçe.... sayılı marka arasında, reddolunan emtianın tamamı bakımından aynı, aynı tür ya da benzer bir emtia ilişkisinin mevcut olduğu, bununla birlikte markaları meydana getiren işaretlerin bütünsel anlamda ve nihai algıları itibariyle de ortalama tüketici nezdinde, 6769 s. SMK 6/1 maddesi uyarınca iltibasa neden olabilecek düzeyde bir benzerlik taşıdıkları, dolayısıyla ... tarafından benimsenen görüşün isabetli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, gerekçeli kararın bilirkişi raporunun kopyala, yapıştır şeklinde karara alınıp, hüküm kurulmuş olmasının Anayasa'ya ve yasalara aykırı olup, kararın sayın istinaf mahkemesince ortadan kaldırılması gerektiğini, verilmiş kararın aksine “... ...” ibareli marka ile müvekili adına tescili talep edilen “... ...” ibareli marka tamamen farklı olup iltibas oluşturma ihtimalinin olmadığını, itiraza dayanak teşkil eden marka ile müvekkilin başvurusu arasında ne görünüm ne fonetik, ne anlam ve ne de tüketici zihninde yaratılan etkin bakımından benzerlik bulunmadığını, gerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekse de mahkemece verilmiş olan kararda ortalama tüketici hatalı tespit edildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, ... kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... ..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "... ..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira "... ..." ibaresi ile davacı markalarının asli unsurunu oluşturan ve ayırt edici nitelik taşıyan "... ..." ibaresi arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik olduğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2017 tarih,.... karar sayılı ilamında da "... ..." ibaresinin ayırt edici nitelik taşıdığının kabul edildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gereken 59,30 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 54,40 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 4,90 TL'nin davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 04/11/2021 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/11/2021
....