T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2021/1976 - 2023/1730
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1976
KARAR NO: 2023/1730
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 21/01/2021
NUMARASI: 2018/292 E. - 2021/10 K.
DAVACI:
VEKİLLERİ
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: Eser Sahipliğinden Kaynaklan Hakların İhlal Edildiğinin Tespiti, Maddi ve Manevi Tazminat
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/01/2021 tarih ve 2018/292 E. - 2021/10 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, davacı ile dava dışı .... Ltd. Şti.’nin 25.04.2017 tarihinde ... Reklam Filmi Müziği Sözleşmesi imzaladığını, bahsi geçen sözleşme uyarınca davalıya ait “...-....” isimli reklam filminde kullanılmak üzere 30 ve 45 saniyelik müziklerin müvekkili tarafından yapıldığını, ancak davalı Şirketin eser sahibi olan müvekkilinden izin almadan bu reklam filmi müziklerini değiştirerek, 26 saniyelik başka bir versiyon hazırlayıp ulusal yayın yapan televizyon kanallarında umuma sunduğunu, davalı Şirketin bu eyleminin müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini, davalının ihbar olunan şirketlere gönderdiği ihtarından da bu durumu kabul ettiğini ileri sürerek eser sahibi müvekkilinin telif hakkının ihlalinin tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000,00.-TL maddi ve 1.000,00.-TL manevi tazminatın ihlal tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 12/11/2020 tarihli ıslah dilekçesi ile 19.953,00.-TL maddi ve 10.000,00.-TL manevi tazminatın ihlal tarihi olan 25.04.2018 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, ihbar olunan ... Tic. A.Ş'nin, müvekkilinin reklâm ajansı olduğunu, anılan şirketin ...’nın pazarlama faaliyetlerinde kullanılan materyalleri (TV reklâmı, radyo jingle’ı, açık hava görseli, her türlü afiş, poster vb.) tasarladığını ve ürettiğini, .....A.Ş ile müvekkili arasında imzalan sözleşme uyarınca materyallerin fikir geliştirme ve tasarımının ...A.Ş tarafından, üretiminin ise genellikle diğer reklâm ajanslarınca yapıldığını,, .... Ltd. Şti'nin ....A.Ş'nin uyuşmazlık konusu ... ... reklâm kopyasının ve daha birçok başka projenin üretimi için çalıştığı şirket olduğunu, dava konusu reklâm filminin tüm fikri ve kullanım haklarının, müvekkili tarafından ....A.Ş'den hiçbir telif hakkı ihlâli bulunmadığı beyan ve taahhüdü ile alındığını, tüm ödemelerin bu şirkete yapıldığını, müvekkili ve ...A.Ş arasındaki sözleşme gereğince de FSEK kapsamında doğmuş veya doğacak olan uyuşmazlıklardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, müvekkilinin, ....A.Ş'nin sözleşme konusu edimlerin ifası tahtında hangi alt yüklenicilerle sözleşmesel veya fiili işbirliği içine girdiği hakkında bilgi sahibi olmadığını, bu hususta bir muvafakati ve onayının da bulunmadığını, müvekkilinin iddia edildiği şekilde davacının hiçbir fikri hakkını ihlal etmediğini, davacının davada dayandığı “... ... Reklâm Müziği Bütçe Sözleşmesi”ne müvekkili şirketin taraf olmadığını, işbu sözleşme kapsamında davacı ile dava dışı ... firması arasında, reklâm müziğinin yapımı ve eserin kullanım haklarının 1 yıl süre ile devri konusunda mutabakata varıldığını, huzurdaki davada, söz konusu reklâm müziğinin davacının devrinden/izninden farklı olarak yani sözleşmeye aykırı şekilde kullanıldığı iddia edilerek tazminat talebinde bulunulmuşsa da sözleşmenin tarafı müvekkili olmadığından işbu taleplerin müvekkiline yöneltilmiş olmasında haklı ve hukuki dayanağın bulunmadığını, zira müvekkilinin her nevi kullanımının ihbar olunan şirketlerle arasındaki sözleşmelere dayandığını ve bunlara uygun olduğunu, "... ..." reklâm filmi müziğinin, davacıya sözleşme yoluyla sipariş verilerek dava dışı ... tarafından görsel çekimleri ve prodüksiyonu gerçekleştirilen bir eser olduğunu, müziğin bu görsellerin üzerine sadece ... reklâmında kullanılmak üzere ve bu amaçla sınırlı şekilde hazırlandığını, bu anlaşmadan doğan ticari ücretlendirmeler ve koşulların imzalanmış olan sözleşmede belirlendiği, buna dair tüm sorumluluğun ... isimli firmaya ait olduğunu, müvekkili tarafından reklâmın kullanım haklarının, ... firmasından yasal haklarının ödenmesi suretiyle alındığını, müvekkilinin, davacıya karşı dava dışı ... firması ile birlikte bir borç altına girmediğini, kefil olmadığını, davacıya herhangi bir taahhütte bulunmadığını, aksinin kabulünde de b FSEK m. 68/1’e göre davacının, dava dilekçesinde dayanak olarak göstermiş olduğu sözleşme bedelinin en çok üç katını talep edebileceğini, davacı ile ihbar olunanların arasında akdedilen sözleşmede lisans bedelinin belli olduğunu, bu miktarların tespiti oldukça kolayken huzurdaki davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki menfaatin bulunmadığını, diğer yandan manevi tazminat talebinin belirsiz veya kısmi alacak davasına konu edilemeyeceğini, dava konusu eserin, üzerinde değişiklik yapılmadan, sadece kısaltılarak kullanıldığını ve buna ilişkin sözleşmede yer alan kullanım bedellerinin ayrıca ödendiğini, müvekkilinin kendi medya stratejileri, ... ile arasındaki sözleşme doğrultusunda dava dışı ... firmasından reklâmın kısa versiyonunu talep etmesi üzerine, başta yapılan reklâm görüntülerinin kısa hallerinden oluşan bir kısa versiyonunun oluşturulduğunu, bu versiyonun ayrıca bedelleri ödenmek suretiyle kullanım haklarının müvekkiline devredildiğini, müzik için yeni bir çekimin yapılmadığını, yeni ya da başka bir ürün kullanılmadığını veya müziğin değiştirilmediğini, işlenme yapılmadığını, kötüleştirilmediğini, itibarsızlaştırma vasfında bir müdahalenin söz konusu olmadığını, yapılan değişikliğin reklâm ve yayın tekniğinin gerektirdiği zorunlu bir değişiklik olduğunu, reklâmın yayınlandığı zaman diliminde yayıncı kuruluşun reklâm sıra, süre ve listesinin elverdiği reklâm süresinin yarattığı yayın süresinin teknik ve yasal bir zorunluluğu sonucu süre düzenlemesine gidildiğini, burada süresi düzenlenenin reklâm olduğunu, davacının eseri olmadığını, reklâm süresinin ilgili reklâm yayını zamanının ve reklâm yayınına dair yasal ve teknik zorunlulukların etkisiyle kaçınılmaz olarak revize edilmesinin gerektiğini, bunun bir sonucu olarak reklâm kısaltılınca, reklâmın müziğinin de kısa versiyonunun kullanıldığını, bunun teknik ve yasal bir zorunluluk olduğunu, davacının, müvekkilden son bir yıllık gelirinin %3’ü kadar tazminat istemişse de, ihlâl iddiasının dahi bir yıllık zamana dahil olmadığını, müvekkilin tüm satış ve cirosunun da davacının eserinin sonucu elde edilmediğini, davacı ile dava dışı ... firması arasındaki sözleşmeyle davacının, bedellerin ödenmesi koşuluyla müzik eserinin kesilmesini/editlenmesini açıkça kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
İhbar olunan ... Rekl. İlet. Hiz. Tic. A.Ş. vekili, davalısı ile müvekkili arasında reklam hizmetleri sözleşmesi yapılarak “...” isimli reklam filminin hazırlandığı, daha sonra dava dışı ... .... Tic. Ltd. Şti. vasıtası ile bu reklam filminin müziğinin davacıya hazırlatıldığını, müvekkilinin reklam müziği yapımı ile ilgili kusuru veya sorumluluğu bulunmadığını, davacı ile dava dışı ... .... Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan “... ... Reklam Müziği Bütçe Sözleşmesi” nin B maddesi ile davacının eserinin reklam filminde kullanımı ile ilgili olarak 4.000 TL + Stopaj + KDV telif bedelinin belirlendiğini, bu sözleşme ile eserde değişiklik yapılması yetkisinin verildiğini, dolayısıyla davacının haksız olduğunu, davacının, 25.04.2017 tarihli muvafakatname ile eserin 1 yıl süreyle sözleşme kapsamında kullanılmasına yazılı onay verdiğini, davacının eserinin kısa versiyonunun davacıya ödenen ücret karşılığında kullanımına izin verdiği buna ilişkin yazılı onayı olduğunu, davalının reklamın kısa versiyonunu talep etmesi üzerine, reklam görüntülerinin kısa hallerinden oluşan bir kısa versiyon oluşturulduğunu, müzik için yeni bir çekim yapılmadığını, yeni ya da başka bir ürün kullanılmadığını veya müziğin değiştirilmediğini, yapılan değişikliğin reklam ve yayın tekniğinin gerektirdiği zorunlu bir değişiklik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davaya konu “...-...” adlı müziğin 5846 Sayılı FSEK anlamında “musiki eseri” niteliğinde olduğu, “...-...” adlı eserin sahibinin davacı olduğu, 26 saniyelik müzik eserindeki değişikliğin eserin bütünlüğünü bozmadığı ve FSEK m.16/2 kapsamında zorunlu bir değişiklik olduğu, dolayısıyla bu eylemin, davacının haklarının ihlali niteliğinde bulunmadığı, ancak davalının davacıya ait müzik eserini lisans süresinden sonra internet ortamında izinsiz kullanımının davacının FSEK’ten doğan çoğaltma, yayma ve umuma iletim mali hakları ile umuma arz manevi hakkının ihlali niteliğinde olduğu, mali hakların ihlali sebebiyle davacının talep edebileceği tazminat bedelinin (3.325*3=)9.975,00.-TL mertebesinde olabileceği, manevi haklarının ihlali nedeniyle dava dilekçesinde talep ettiği 1.000,00.-TL manevi tazminat talebinin yerinde olduğu , davacı vekili her ne kadar ıslah dilekçesi ile manevi tazminat talebini arttırmış ise de manevi tazminat talebinin bölünemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile FSEK 68/1 maddesi gereğince 9.975,00.-TL maddi ve 1.000,00.-TL manevi tazminatın 25.04.2018 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, davalının izinsiz olarak, müvekkilinin eser sahibi olduğu 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerini kısaltıp 26 saniyelik yeni bir eser meydana getirdiğini, bu eseri hem ulusal alanda yayın yapan televizyon kanallarında hem de yurt dışında yayın yapan uluslararası yabancı tv kanallarında yayınladığını, dava konusu 26 saniyelik versiyonun FSEK 16/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca eserin lisans alana hiçbir şekilde devredilmediğini, sözleşme sınırları içerisinde kalmak koşuluyla basit ruhsat verildiğini, kabul etmemekle birlikte teknik zaruriyet hali dahi olsa, eserin değiştirilmesi hakkı davalıya tanınmadığından, yapılan değişikliğin FSEK 16/2 kapsamında değerlendirilemeyeceğini, Musiki Eseri Sahipleri Grubu Meslek Birliği'nin dava konusu 26 saniyelik ihlal konusu eser ile 45 ve 30 saniyelik eserlerin onlarca kez yurt dışında yayınlandığını ispatlayan raporunu dava dosyasına sunmalarına rağmen mahkemece dikkate alınmadığını, mahkemece alınan ilk rapordaki karşı görüşte de 26 saniyelik versiyonun müvekkilinin haklarını ihlal ettiğinin belirtildiğini, davalının ihbar olunan şirketlere gönderdiği ihtarında da müvekkilinin telif haklarının ihlal edildiğinin kabul edildiğini, dava dilekçesindeki iddiaların hem FSEK'in 68. maddesine hem de FSEK'in 70. maddesine dayandırılmasına rağmen mahkemece FSEK 70. Maddesi anlamında maddi tazminat talep edilmediğinin kabul edildiğini, mahkemece eksik incelemeyle karar verildiğini, davalının müvekkili tarafından oluşturulan 30 ve 45 saniyelik reklam filmi müziklerini sözleşmenin sona erdiği 25.04.2018 tarihinden sonra kullanmaya devam ettiğini, halen de kullandığını, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 45 saniyelik versiyon bakımından bir inceleme yapılmadığını, söz konusu ihlale ilişkin maddi tazminatın sözleşme gereği telif bedeli olan 8.000,00 TL+Masrafar + KDV + Stopaj bedelinin 3 katı olan 24.000,00 TL + Masraflar+ KDV + Stopaj tutarında olması gerektiğini, diğer yandan davalı yanın reklam filmlerinde müvekkilinin adının belirtilmediğini, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve eksik inceleme nedeniyle yeniden karar verilmek üzere dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesini istemiştir.
Davalı vekili, mahkemece alınan bilirkişi raporuyla tespit edildiği üzere müvekkilinin davacıya karşı bir sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilinin dava dışı ajans ile aralarındaki sözleşmeye uygun hareket ettiğini, davacının taleplerinin kendi ile ....Ltd Şti. arasındaki sözleşmeye aykırılık iddiasına dayandığını, müvekkili ile .... Ltd. Şti. arasında davacıya karşı bir teselsül ilişkisinin de bulunmadığını, bu sebeple davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne yönelik hüküm tesis edilmesinin hukuka uygun olmadığını, hükme esas alınan raporda internet kullanımının davacının çoğaltma, yayma, umuma iletim mali haklarını ve umuma arz manevi haklarını aynı anda ihlal ettiği iddia edilmişse de bu hakların aynı eylemle, ayrı ayrı ihlal edilmesinin hukuken de fiilen de mümkün olmadığını, kaldı ki ortada bu hakların nasıl ihlal edildiğine dair bir açıklama da bulunmadığını, bilirkişi raporunda hem ihlal teşkil eden eylem, süresi, yeri ve bu eylemi kimin icra ettiği hakkında bir bilgi yer almadığını, tespit edilen tazminat miktarının nasıl hesaplandığının anlaşılamadığını, müvekkilinin davacının herhangi bir hakkını ihlal eden bir eyleminin bulunmadığını, müvekkilinin, sadece dayanak sözleşmeye ve Kanuna uygun şekilde lisans hakkını yasal çerçevede kullandığını, müvekkiline manevi tazminat ödenmesine ilişkin sorumluluk yüklenmesinin de son derece hatalı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.
GEREKÇE:Dava, eser sahipliğinden kaynaklan hakların ihlal edildiğinin tespiti, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Yukarıda özet kısmından da anlaşılacağı üzere, davacı vekili dava dilekçesinde, davalı Şirketin "...-..." isimli reklam filminin müziğinin yapılması için dava dışı ... ...Ltd Şti ile müvekkili arasında sözleşme yapıldığını, bu sözleşme kapsamında bahsi geçen reklam filminde kullanılmak üzere 30 ve 45 saniyelik reklam müziği versiyonlarının dava dışı akit şirkete teslim ediliğini, davalının müvekkilinden izin almadan reklam film müziklerini değiştirerek, 26 saniyelik bir versiyon hazırlayıp ulusal yayın yapan televizyon kanallarında umuma sunduğunu, bu şekilde müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla FSEK'in 68/3 maddesi uyarınca 4000 TL maddi tazminat ve FSEK'in 70. maddesi uyarınca 1000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, cevaba cevap dilekçesinde de, dava dilekçesinde sürdüğü iddiasının yanında 30 ve 45 saniyelik reklam filmi müzikleri için 1 yıllık lisans sözleşmesi yapıldığını, 1 yıllık sürenin bitiminden sonra davalı Şirketin anılan reklam filmi müziklerini youtube, twitter ve ınstagram ortamında kullanmaya devam ettiğini, süresinden sonra gerçekleşen bu kullanımların da müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin her biri için ayın ayın olmak üzere, her birinin yayınladığı mecra başına, dava dışı .......Ltd Şti ile yapılan sözleşmede 8000 TL+stopaj+KDV olarak kararlaştırılan tutarın 3 katının maddi tazminat olarak tahsilini ve 1000 TL' de manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, HMK'nın 141/1 maddesi gereğince cevaba cevap dilekçesi ile karşı tarafın açık muvafakati olmadan iddianın genişletilmesi mümkün olduğundan, ilk derece mahkemesinin davacının davadaki taleplerinin davalı Şirkete ait "...-..." isimli reklam filmi için davacı tarafça hazırlanan 30 ve 45 saniyelik reklam filmi müziklerinin izinsiz değiştirilerek 26 saniyelik bir versiyonun hazırlanıp davalı tarafça umuma iletilmesi, 30 ve 45 saniyelik reklam filmi müziklerinin süresinden sonra izinsiz kullanılması iddialarından kaynaklandığının kabulü yerindedir.
Dosya kapsamında sunulan bilgi, belgelerden ve mahkemece alınan bilirkişi raporlarından, davalı Şirketin "...-..." reklam filminde kullanılan 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin FSEK'in 3. maddesi anlamında musiki eseri niteliğinde bulunduğu ve bu müziklerin eser sahibinin davacı olduğu sabit olup bu hususlar davalının da kabulündedir.
İlk derece mahkemesince alınan ikinci bilirkişi raporunda davacı tarafından meydana getirilen 30 ve 45 saniyelik reklam filmi müziklerinin, davacı ve dava dışı ...Ltd Şti ile arasında yapılan sözleşmede kararlaştırılan 1 yıllık süreden sonra, davalı tarafından internet mecrasında kullanıldığının dosya kapsamından anlaşıldığı, davalının bu kullanımlarının davacının eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlali niteliğinde olduğu, 30 saniyelik versiyonun internet mecrası kullanımı için davacının FSEK 68 maddesi kapsamında talep edebileceği tazminat miktarının 3.325,00 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece de bahsi geçen bu rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmişse de bilirkişi raporundan davacı tarafça meydana getirilen 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin 1 yıllık lisans süresinin bitiminden sonra davalı tarafça kullanıldığı sonucuna nasıl varıldığı anlaşılamamaktadır. Zira anılan raporda davacının ihlalin gerçekleştiğini iddia ettiği youtube, twitter ve ınstagram adlı internet mecralarının incelenip incelenmediği anlaşılamadığı gibi ihlalin gerçekleştiği tarihler yönünden yapılan bir tespit de bulunmamaktadır. Dosya kapsamına sunulan delillerden de bu hususular tam olarak anlaşılamamaktadır. Ayrıca yukarıda da açıklandığı üzere mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 30 ve 45 saniyelik reklam müziklerinin 1 yıllık süreden sonra kullanıldığı tespitine yer verilmesine rağmen sadece 30 saniyelik reklam film müziği yönünden maddi tazminat hesaplaması yapılmıştır. Oysa 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin lisans süresinin bitiminden sonra kullanılması her bir reklam film müziği açısından davacının mali haklarının ihlali sonucunu doğuracağından tazminat hesabının da 30 ve 45 saniyelik versiyonlar bakımından ayrı ayrı yapılması gerektiği muhakkaktır. Açıklanan bu nedenlerle mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporu hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunmadığından bahsi geçen raporun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.
Öte yandan, davacı taraf cevaba cevap dilekçesinde genişlettiği iddiası bakımından 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin her biri için ayrı ayrı olmak üzere, her birinin yayınladığı mecra başına, dava dışı .......Ltd Şti ile yapılan sözleşmede kararlaştırılan ve 8000 TL+stopaj+KDB şeklinde belirlenen tutarın 3 katının maddi tazminat olarak tahsilini ve 1000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuşsa da bu taleplerini harçlandırmamış, 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin süresinden sonra kullanımı nedeniyle talep ettiği maddi tazminat tutarını da dava dilekçesinde talep ettiği 4000 TL maddi tazminat miktarı üzerinden ıslah ederek, gerekli ıslah harcını yatırmıştır. Oysa dava dilekçesinde talep ettiği maddi tazminat tutarı davalı tarafın 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin izinsiz olarak değiştirip umuma iletilmesi iddiası nedeniyle talep edilen tazminat miktarıdır. Bu duruma göre mahkemece davacının cevaba cevap dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarları bakımından eksik harç ikmal ettirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir. Her ne kadar istinaf yoluna başvuran taraflarca bu yönde bir istinaf itirazında bulunulmamışsa da, harçlar kamu düzenine ilişkin olduğundan, bu hususun tarafların istinafı üzerine resen gözetilmesi gerekmiştir.
O halde mahkeme yapılması gereken iş öncelikle davacının cevaba cevap dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarları bakımından eksik harcın ikmal ettirilmesi, bundan sonra davalı taraf 30 ve 45 saniyelik reklam film müziklerinin süresinden sonra kullanılmadığını savunduğundan, davalının 30 ve 45 saniyelik reklam film müzüklerinden, her birini hangi tarihlerde hangi mecralarda kulanığının denetime elverişli bir şekilde tespit edilerek, davacının bu ihlal nedeniyle her bir mecra yönünden ayrı ayrı maddi tazminat isteminde bulunduğu da gözetilerek, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermekten ibarettir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, somut uyuşmazlığın çözümünde esasa etkili olan yukarıdaki hususların değerlendirilmediği anlaşıldığından, Dairemizce taraf vekillerinin istinaf itirazlarının kabulü ile HMK’nın 353/1-a-6. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülebilmesi için mahkemesine iadesine, kararın niteliğine göre, taraf vekillerinin diğer istinaf itirazlarının bu aşamada incelenilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/01/2021 gün ve 2018/292 E. - 2021/10 K. sayılı kararın KALDIRILMASINA,
2-Dosyanın, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine İADESİNE,
3-Taraf vekillerinin diğer istinaf itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,
4-Davacı ve davalı tarafından istinaf başvurusunda ayrı ayrı peşin olarak yatırılan 59,30-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının istek halinde davacı ve davalıya ayrı ayrı iadesine,
5-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
6-İstinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince yapılacak yargılamada değerlendirilmesine,
7-Kararın tebliği ve harç işlemlerinin yerel mahkeme tarafından yaptırılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 22/12/2023 tarihinde HMK 353/1-a-6 maddesi uyarınca KESİN olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/01/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.