T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2021/1935 - 2024/115
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1935
KARAR NO: 2024/115
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 12/02/2021
NUMARASI: 2020/46 E. - 2021/80 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali)
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/02/2021 Tarih ve 2020/46 Esas - 2021/80 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili şirketin 23/05/2019 tarihinde 2019/51783 numarası ile “...” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun 2003/36352 numaralı “...” ibareli ve 2006/26387 numaralı “...” ibareli markalar gerekçe gösterilerek 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesi uyarınca reddedildiğini ancak SMK'nın 5/1-ç maddesindeki "ayırt edilemeyecek kadar benzer işaretler" ifadesinin dar yorumlanması gerektiğini, bu ifadenin markalar arasındaki benzerliğin ilk anda, ayrıca bir inceleme yapmadan açık ve güçlü bir şekilde görülebildiği halleri kapsadığını, müvekkilinin marka başvurusunun kelime ve şekil unsurlarından oluştuğunu, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından benzer görülen 2003/36352 başvuru numaralı markanın sadece “...” ibaresini içerdiğini, markaların ilk bakışta, başka bir incelemeye gerek kalmaksızın, ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak nitelendirilmesinin mümkün görünmediğini, müvekkiline ait “...” kökünden türetilmiş tescilli markaların olduğunu ve müktesep hakkının bulunduğunu ileri sürerek, marka başvurularının reddine dair 2019-M-11285 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davaya konu markaların ayırt edilmeyecek derecede benzer olduğunu, başvuru markası ile redde mesnet markalarda ortak ve esas unsur olarak “...” ibaresini içerdiğini, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, her ne kadar başvuru markası ile redde mesnet 2006/26387 sayılı marka arasında SMK m.5/1-ç hükmü bağlamında aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzerlik koşulu sağlanmasa da, başvuru markası ile redde mesnet 2003/36352 sayılı marka arasında SMK m.5/1-ç hükmü bağlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, bu nedenle 2006/26387 sayılı redde mesnet marka bakımından YİDK kararı hatalı ise de 2003/36352 sayılı redde mesnet marka bakımından tesis edilen YİDK kararının hukuka uygun olduğu, bu nedenle 2006/26387 sayılı marka hakkında yapılan değerlendirmenin iptali istenen YİDK kararının sonucuna etkili olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin marka başvurusunun kelime ve şekil unsurlarından oluşan “...” ibaresini içerdiğini, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından benzer görülen 2003/36352 başvuru numaralı markanın sadece “...” ibaresini içeren kelimeden oluştuğunu, odak noktasının ilk derece mahkemesi gerekçesinde belirtildiği gibi "..." ibaresinden ibaret olmayıp ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerliğin söz konusu olmadığını, özellikle pandemi etkisi ile online alışverişin yaygınlaştığı bir süreçte tüketici kitlesinin algı düzeyinin üst noktalara taşındığını, bilirkişi raporlarında yer alan davaya konu başvuru ile redde mesnet markaların tescil sınıflarındaki emtiaların aynı tür olduğu yönündeki tespitin hatalı olduğunu, müvekkili markasının 7. ve 9. sınıftaki oldukça sınırlı sayıda emtiayı içerdiğini, redde mesnet gösterilen 2003/36352 sayılı markanın 12, 17 ve 35. sınıflardaki emtiaları, 2006/26387 sayılı markanın ise 7. ve 9. sınıftaki fazlaca emtiayı içerdiğini, ilk derece mahkemesince bilirkişi raporunda aynı tür emtia olduğu belirtilen 2006/26387 sayılı markanın benzer olmadığının kabul edildiğini, 2003/36352 sayılı marka açısından ise aynı tür emtiadan bahsetmenin mümkün olmadığını, hükme esas alınan raporla hükmün çeliştiğini ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, marka (marka ile ilgili kurum kararlarının iptali) istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, dava konusu "..." ibareli başvuru ile redde mesnet 2006/26387 sayılı "...+şekil" ibareli marka arasında söz konusu madde anlamında bir benzerlik bulunmadığı, zira redde mesnet markadaki renk ve şekil unsurlarının markayı başvuru ile SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca benzer olmaktan çıkardığı, ancak hem dava konusu başvuruda hem de davalı Kurum tarafından redde mesnet alınan 2003/36352 sayılı markada "..." ibaresinin beyaz zemin üzerine siyah standart büyük harflerle yazıldığı, karşılaştırılan markaların asli unsurlarının "..." ibaresi olduğu, başvurudaki "..." ibaresinin tanımlayıcı tali unsur niteliğinde bulunduğu, buna göre işaretler arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi koşullarının oluştuğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 30.09.2019 tarih ve 2018/4177 E. - 2019/5997 K. sayılı kararının da bu yönde olduğu, içerisinde elektrik ve makine mühendisi bilirkişilerin bulunduğu heyetten alınan bilirkişi raporunda vurgulandığı üzere markalar arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, öte yandan, davacı tarafın müktesep hak iddiasında bulunduğu markalardan hükümsüzlük davası açma süresi dolan tek marka olan "..." ibareli markanın asli unsurunun aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olmaması nedeniyle başvuru yönünden müktesep hak teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 368,30-TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 26/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 19/01/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.