T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1827
KARAR NO: 2024/58
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 15/09/2021
NUMARASI: 2020/365 E. - 2021/300 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: YİDK Kararının İptali, Tasarım Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/09/2021 tarih ve 2020/365 Esas - 2021/300 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkilinin 2016 yılından bu yana "..." markası altında ayakkabı ürettiğini ve satışı yaptığını, davalı gerçek kişinin de müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren bir ayakkabı üreticisi olduğunu, davalı tarafından gerçekleştirilen 2019 07354 sayılı ayakkabı tasarım başvurusuna müvekkilince itiraz edildiğini, davalı Kurum tarafından bu itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, alınan kararın gerekçesinde, müvekkilince sunulan delillerin, davalıya ait tasarımı ilk olarak kamuya sunan tarafın müvekkili olduğunu ispat açısından yeterli olmadığının belirtildiğini, oysa sundukları Whatsapp konuşma kayıtlarından, müvekkilinin davaya konu tasarımları Temmuz 2019'dan bu yana ürettiğinin ve satışa sunduğunun anlaşıldığını, ürün görsellerindeki benzerliğin ortada olduğunu, ürün ve tasarımların üzerindeki taban tasarımlarının ve desenlerinin aynı bulunduğunu, buna göre dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olmadıklarını, müvekkilinin söz konusu ayakkabı tasarımı üzerinde yer alan desen çalışmalarını ilk olarak Aralık 2018'de yaptığını ve bilgisayarına kaydettiğini, davalı Kurumun bir başka başvuruda, sosyal medya hesaplarında yer alan görselleri delil olarak kabul ettiğini, Whatsapp konuşma kayıtlarının, gerek özel hukuk gerekse ceza hukuku kapsamında delil sayılacağına ilişkin birçok yargı kararı bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2020-T-784 sayılı kararının iptaline ve dava konusu tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacı tarafça sunulan Whatsapp konuşma kayıtlarının, dava konusu tasarımın kamuya sunulmasını ispatlar nitelikte bulunmadığını, kamuya sunmanın, sergileme, satış gibi yollarla piyasaya sürme, kullanma, tarif, yayım, tanıtım veya benzer amaçlı faaliyetleri kapsadığını, Whatsapp konuşmalarının bu kapsama girmediğini, kaldı ki teknolojik ve dijital kayıt ve deliller gibi üzerinde oynama yapılabilme imkanı olan whatsapp yazışmalarının mutlak ve kesin delil olarak değerlendirilmediğini, davaya konu tasarımın da yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davacı tarafça sunulan Whatsapp yazışmalarının tarihi üzerinde oynama yapılmasının mümkün olduğunu, dava konusu tasarımların müvekkili tarafından kamuya sunulduğunu, müvekkili tasarımlarının hükümsüzlüğü koşullarının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacı tarafın dayandığı Whatsapp görüşme kayıtlarının kamuya sunma olarak değerlendirilemeyeceği, kamuya sunmanın, sergileme, satış gibi yollarla piyasaya sürme, kullanma, tarif, yayım, tanıtım veya benzer amaçlı faaliyetleri kapsadığı, Whatsapp konuşmalarının bu kapsama girmediği, ayrıca teknolojik, dijital kayıt ve deliller gibi üzerinde oynama yapılabilme imkanı olan whatsapp yazışmalarının mutlak ve kesin delil olarak değerlendirilmediği, ancak, bu tarz delillerin, diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde, davada ispata yardımcı olabileceği, bu kapsamda davaya konu YİDK kararının hukuka uygun olduğu ve hükümsüzlük koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, müvekkiline ait ürün görselleri ile Whatsapp kayıtları incelendiğinde görüleceği üzere müvekkiline ait ürünlerin, mağazada sergilendiği ve satışa sunulduğunu, bu şekilde kamuya sunma şartının yerine getirildiğini, dava dilekçesi ekinde sunulan Whatsapp kayıtlarının yalnızca konuşmalardan meydana gelmeyip, müvekkiline ait ürünlerin raflarda sergilendiğine ilişkin görselleri de içerdiğini, hatta satış adet ve fiyatlarına ilişkin konuşmaların da yer aldığını, mahkemece, sunulan Whatsapp konuşma kayıtlarının tek başına kamuya sunma olarak değerlendirilmeyeceği kabul edilmiş ise de söz konusu konuşma kayıtlarının, müvekkili tarafından ürünlerin kamuya sunulduğunu gösterdiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı tarafça gerek tasarım başvurusuna itiraz gerekse de işbu dava sırasında bir kısım whatsapp yazışmaları ile bilgisayar dosya yöneticisi üzerinden sunulan görsellere dayanıldığı, SMK'nın 56/4-a. maddesinde, bir tasarımın aynısının, başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış ise o tasarımın yeni kabul edileceğinin düzenlendiği, aynı Kanunun 57. maddesinde ise kamuya sunmanın; sergileme, satış gibi yollarla piyasaya sürme, kullanma, tarif, yayım, tanıtım veya benzer amaçlı faaliyetleri kapsayacağının hüküm altına alındığı, davacı yanın sunduğu delillerle, dava konusu tasarımın aynısının ya da ayırt edilemeyecek derecede benzerinin, tasarım başvuru tarihinden önce kamuya sunulduğunu ispat edemediği, ilk derece mahkemesi kararında da belirtildiği gibi sunulan dijital delillerin tarihleri üzerinde oynanmasının da mümkün bulunduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 59,30 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 368,30 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 12/01/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...