T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/328
KARAR NO: 2024/590
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 20/12/2021
NUMARASI: 2021/73 E. - 2021/449 K.
DAVACI:
VEKİLİ
DAVALI
DAVANIN KONUSU: YİDK Karar İptali, Marka Tescili
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/12/2021 tarih ve 2021/73 Esas - 2021/449 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkilinin “.... Şti” ibareli başvurusuna, davalı Şirketin "..." ibareli markasına dayalı yaptığı itirazının Markalar Diaresi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek, başvuru kapsamından 35. sınıfta yer alan bir kısım hizmetlerin çıkarıldığını, müvekkilinin bu karar karşı yaptığı itirazının da dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa tarafların marka işretleri arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu ibareyi uzun yıllardır kullandığını ve 2005/44299 sayılı markası nedeniyle müktesep hakkının bulunduğunu ileri sürerek, 2020-M-11341 sayılı YİDK kararının iptali ile başvurunun tescili istenen tüm mal ve hizmetler yönünden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket yetkilisi, taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacının "... ...." ibareli marka başvurusu ile davalı Şirkete ait "şekil+ ... ... " ibareli tescilli markası arasında, başvuru kapsamından çıkartılan 35. sınıftaki hizmetler açısından biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu başvuru kapsamından çıkarılan 35. sınıf için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davacının "... ...." ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden redde mesnet markada farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, başvuru kapsamından çıkarılan hizmetler yönünden her iki markada yanılgı yaşayabileceği, başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/ hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği, bu açıdan SMK 6/1 maddesindeki iltibas koşulları oluştuğundan YİDK kararı yerinde ve doğru olduğu, davacı taraf daha önceden tescilli olan 2005/4429 sayılı ve "... ...." ibareli markasına dayalı müktesep hak iddiasında bulunmuş ise de bu markanın kapsamında başvuru kapsamından çıkarılan 35. sınıf hizmetler bulunmadığından müktesep hak koşullarından da yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibaresini davalı Şirketten daha önce tescil ettirdiğini, redde mesnet markanın tescilinin haksız rekabet teşkil ettiğini ve kötü niyetli bulunduğunu, redde mesnet markanın başvurusunun, müvekkilinin itirazı sonucu bir kısım mal ve hizmetler yönünden reddedildiğini, müvekkilinin dava konusu ibareyi davalı Şirketten çok daha önce bilinir hale getirdiğini, hususta sundukları delillerin dikkate alınmadığını, müvekkilinin dava konusu ibare üzerinde öncelik ve müktesep hakkının bulunduğunu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, ek bilirkişi raporu alınması taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, dava konusu başvurunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun tescili istenen tüm mal ve hizmetler yönünden istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının dava konusu " "... ...." ibareli başvurusu ile davalı Şirkete ait 2019/57135 sayılı ve "... ..." ibareli redde mesnet marka arasında, başvurunun reddedildiği 35. Sınıf hizmetler yönünden, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira redde mesnet markanın asli unsuru olan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak yer aldığı, başvuruda yer alan ve davacının ticaret unvanından oluşan ibarelerin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, başvuru kapsamından çıkarılan uyuşmazlık konusu 35. sınıf hizmetlerin redde mesnet marka kapsamında da yer aldığı, diğer taraftan gerçek hak sahipliği ile redde mesnet markanın kötü niyeli tescil ettirildiği iddialrı işbu davada dinlenemeyeceği gibi dava konusu ibarenin tanınmış olmasının da başvurunun tesciline olanak sağlamadığı, davacının 2005/44299 sayılı markası kapsamında uyuşmazlık konusu hizmetler yer almadığından, davacı yararına müktesep hak koşullarının da oluşmadığı, ayrıca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararında kabul edildiği üzere iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olması karşısında davacı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik istinaf itirazlarının da yerinde olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 22/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 25/04/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...