T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/487 - 2024/823
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/487
KARAR NO: 2024/823
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 26/01/2022
NUMARASI: 2021/126 E. - 2022/22 K.
DAVACI:
VEKİLİ
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/01/2022 tarih ve 2021/126 Esas - 2022/22 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkilinin 2019/19963 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, davalı Şirketin 2017/89175 sayılı "..." ibareli markaya dayalı olarak bu başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından bu itirazın kabulü ile müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, bu karara yönelik müvekkili itirazının ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili başvurusu ile redde mesnet markanın benzer olmadığı gibi kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin de farklı bulunduğunu, müvekkili ile davalı Şirketin farklı sektörlerde faaliyet gösterdiklerini, müvekkilinin herhangi bir satış hizmetinin bulunmadığını, müvekkilinin özel bir tüketici kitlesine hitap ettiğini ileri sürerek, YİDK'in 2021-M-1265 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket, davaya cevap vermemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacının "...+şekil" ibareli marka başvurusu ile davalının "...+şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki marka açısından ..., ...ibarelerinin baskın unsur olarak öne çıktıkları için karşılaştırmada bu ibarelerin esas alındığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği, markaların karıştırabileceği, bu açıdan SMK'nın 6/1 maddesindeki koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, mahkemece somut olayın özellikleri, dosya kapsamındaki deliller ve bilirkişi raporu değerlendirilmeden hüküm kurulduğunu, mahkemenin, taraf marka işaretlerini sadece belirli yönlerden inceleyerek sonuca vardığını, oysa hedef kitle, satış teknikleri, aynı reyon veya rafta (yerde) bulunma, mal veya hizmetlerin rekabet halinde olması ve birbirini tamamlaması gibi doktrinde yer etmiş kriterlerin dikkate alınması gerektiğini, ilk bakışta dahi markaların renk kombinasyonlarının, fontlarının, tertip tarzlarının bambaşka olduğunun görüldüğünü, müvekkili başvurusunun "..." kelimesi ve mavi martı görselini içerdiğini, redde mesnet markanın ise italik olarak yazılmış "..." kelime grubu ile turuncu ve gri renk kombinasyonunun hakim olduğu 4 yapraklı yonca şeklinden oluştuğunu, dolayısıyla iki işaret arasında görünüş itibariyle de bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili başvurusunun kapsamında 35. sınıftaki bir kısım hizmetlerin yer aldığını, bu sınıfın çeşitli sektörlerdeki hizmetleri kapsayan genel bir sınıf olduğunu, her ne kadar taraf markalarında 35. sınıf ortak olsa da 35. sınıfın altındaki sektörlerin karıştırılma olanağı bulunmayacak şekilde farklı bulunduğunu, usulüne uygun olarak hazırlanıp dosyaya sunulan bilirkişi raporunun, mahkemece HMK'nın 282. maddesi gerekçe gösterilerek hükme esas alınmadığını, bu durumun hukuka aykırı olduğunu, dava konusunda bir kere bilirkişiye başvurulmuşsa, karar verirken de bilirkişi raporunun nazara alınması gerektiğini, bu yönde verilen Yargıtay kararlarının bulunduğunu, mahkemece işin nitelikleri göz ardı edilerek sadece ortalama tüketicinin dikkate alındığını ve buna göre değerlendirme yapıldığını, oysa davalının faaliyet alanındaki tüketicilerin özenli ve vasıflı olduklarını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "...+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asıl unsurlu marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olduğu, zira redde mesnet markanın asli unsurunu teşkil eden "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin yüksek bulunduğu, dava konusu başvuruda yer verilen kelime unsuru ile bu ibare arasındaki tek farklılığın da redde mesnet markanın sonunda yer alan "TI" harflerine başvuruda yer verilmemesinden kaynaklandığı, öte yandan her ne kadar taraf markalarında şekil unsurları yer almakta ise de bunların tali unsur konumunda bulunduğu, markalarda ilk dikkati çeken unsurun kelime unsurları olduğu, bu hali ile başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, karıştırılma tehlikesinin değerlendirilmesinde marka sahiplerinin fiili faaliyet alanlarının değil, marka kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin esas alınacağı, somut olayda da emtia benzerliğine ilişkin koşulun gerçekleştiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve 2014/11 E., 2016/778 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi iltibas değerlendirmesi, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümleneceğinden, davacı vekilinin bilirkişi raporunun hükme esas alınmamasının hukuka aykırı bulunduğu yönündeki istinaf itirazının da yerinde olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 80,70 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 346,90 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 26/04/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/04/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.