T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/444
KARAR NO: 2024/647
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 23/12/2021
NUMARASI: 2021/110 E. - 2021/403 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI
DAVANIN KONUSU: Marka Hakkına Tecavüz
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23/12/2021 Tarih ve 2021/110 Esas - 2021/403 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin, 1987 yılında ... ibaresini marka olarak 185563 numara ile tescil ettirdiğini, müvekkilinin bu markayı kullandığını, davalının ise aynı sektörde faaliyet gösterdiğini yazım ve fonetik açıdan benzer olan ... ibaresini sattığı ürünlerinde kullandığını, davalının ... ibaresini ürünlerinde kullanmasının, müvekkili şirketin markasına açık bir tecavüz oluşturduğunu, bu suretle de haksız rekabete yol açtığını, müvekkilinin tescilli markası 6769 sayılı Kanun hükümleri gereğince korunmaya değer olup, müvekkilinin izni olmaksızın başka bir şahsın ticari unvan ve işletme adı olarak kullanmasının mümkün olmadığını, her ne kadar, davalı “... ...” olarak bu markayı tescil ettirmişse de ürünlerde “...” sözcüğünü yazmadığını ileri sürerek davalı şirketin müvekkiline ait markaya tecavüzünün tespiti ve menini talep ve dava etmiştir.
Davalı, ... ... markasının fonetik ve yazım açısından davacının markasından ayırt edici ve farklı olduğunu, tüp buz alanında üretim yapan bir marka olarak ürününün marka adı, paketlenmesi, görüntüsünün davacı şirketin ürünüyle tamamen farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kolilerin tamamında “... ...” olarak tescilli markasının yer aldığını ve ürünün markası olarak kullandığı “... ...” markasının tescil başvurusunda bulunmuş olduğunu, ... markasının, markadan çok ürünün ismi haline gelmiş olduğunu, dilimizde müşteriler açısından da bu şekilde kabul görmüş olduğunu ve ticaretin yerleşik uygulamalarında da bu şekilde savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı adına tescilli 185563 sayılı ve “...+ŞEKİL” ibareli markanın kapsamında “Meyveli dondurma, buz krem, meyveli buz.” malları bulunmakta iken dosya kapsamındaki bilgi, tarafların beyanı ve belgelerden davalı tarafın da aynı/aynı tür malları ürettiği, görüldüğü gibi davacıya ait markanın kapsamındaki belirtilen mallar ile davalının ürettiği mallar birbiriyle aynı/aynı tür olup bu nedenle tarafların ürettiği malların aynı/aynı tür olduğu, davalının kullanımının davacı markasından görsel ve işitsel olarak farklılaşmadığı, markalar arasında iltibas ihtimali olduğu, davalının kullanımın davacıya ait marka hakkına tecavüz olarak değerlendirileceği gerekçesi ile davanın kabulüne, davalı şirketin davacıya ait markaya tecavüzün tespitine ve tecavüzün men'ine, davalı tarafından davacının tescilli markalarının kullanıldığı tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin gıda sektöründe hizmet verdiğini, 04.07.2016 tarihinde ... ... markasını ‘'yenilebilir buz'' kategorisinde 2016 57832 numara ile tescil ettirdiğini, davacının markası ile davalının kullanımının marka işaretleri bakımından karıştırılma ihtimali bulunmadığını, bilirkişi raporunun da bu yönde bulunduğunu, hatalı karar verildiğini, markaların bir bütün halinde bıraktıkları genel intibaa göre degerlendirme yapılması gerektiğini, bilirkişi raporunda davacıya ait markanın esas unsuru konumundaki “...” ibaresinin ticaret hayatında ve tüketici nezdinde “Meyvelerin, yoğurt, süt, buz, dondurma vb. ürünlerle birlikte parçalanmasıyla elde edilen kıvamlı ve düzgün dokuya sahip içecek.” anlamında kullanıldığının, yıllar içinde davacının markasının kapsamındaki “Meyveli dondurma, buz krem, meyveli buz.” malları bakımından tanımlayıcı, jenerik bir ibare şeklini aldığının, dolayısıyla söz konusu mallar bakımından ayırt edici niteliğinin düşük olduğunun belirlendiğini, ''...’’ markasının sulanmış bir marka olup ayırt edici niteliğinin düşük olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelere göre, davacının 185563 sayılı ve ... ibareli markası olduğu, bu markanın kapsamında, “Meyveli dondurma, buz krem, meyveli buz.” malları bulunduğu, davalının adına tescilli 04.07.2016 koruma tarihli, 20.04.2017 tescil tarihli, 2016 57832 sayılı ve ... ... ibareli markası olduğu ve söz konusu markanın kapsamında; “Dondurmalar, yenilebilir buzlar.” malları bulunduğu, dosya kapsamında, davacı tarafından dosyaya sunulan davalının kullanımına ilişkin sunduğu koli görüntüsünden kullanımının ... şeklinde olduğu anlaşılmakta olup, dosya kapsamındaki uyuşmazlığın, davalının kullanımı ile davacının tescilli markası arasında iltibas bulunup bulunmadığı, buna göre davalının davacının marka hakkına tecavüz edip etmediği hususlarına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.
Marka hakkına tecavüz sayılan haller 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 7. maddesine de atıf yapılmak suretiyle 29. maddede düzenlenmiştir. Kanun'un 29/1(a) bendinde 7. maddeye atıf yapılarak, “marka sahibinin izni olmaksızın, markayı 7 nci maddede belirtilen biçimlerde kullanmanın” marka hakkına tecavüz sayılan fiillerden olduğu belirtilmiştir. Ancak bunun için de tescilli marka ile kullanılan işaret arasında aynılık, ayırt edilemeyecek derecede benzerlik veya ilişkilendirme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzerliğin bulunmasının gereklidir.
6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesinde de, tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvurunun reddedileceği belirtilmiştir.
Davacı adına tescilli 185563 sayılı ve ... ibareli markanın kapsamında “Meyveli dondurma, buz krem, meyveli buz.” malları bulunmakta iken dosya kapsamındaki bilgi, tarafların beyanı ve belgelerden davalı tarafın da aynı/aynı tür malları ürettiğinin anlaşıldığı, buna göre davacıya ait markanın kapsamındaki belirtilen mallar ile davalının ürettiği malların birbiriyle aynı/aynı tür olduğu anlaşılmaktadır.
Davacıya ait markanın esas unsuru konumundaki “...” ibaresi ile ilgili olarak, bilirkişilerce yapılan araştırmalar neticesinde, söz konusu ibarenin ticaret hayatında ve tüketici nezdinde “Meyvelerin, yoğurt, süt, buz, dondurma vb. ürünlerle birlikte parçalanmasıyla elde edilen kıvamlı ve düzgün dokuya sahip içecek.” anlamında kullanıldığı, yıllar içinde davacının markasının kapsamındaki “Meyveli dondurma, buz krem, meyveli buz.” malları bakımından tanımlayıcı, jenerik bir ibare şeklini aldığı, dolayısıyla söz konusu mallar bakımından ayırt edici niteliğinin düşük olduğu belirlenmiştir.
Öte yandan, davalının kullanımlarında yer alan “...” ibaresinin “...” şeklinde telaffuz edildiği, “...” ibaresinin İngilizce’de “benim” anlamına geldiği, dolayısıyla davacı markasından kavramsal ve işitsel olarak farklılaştığı dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişilerce değerlendirilmiştir.
Açıklanan hükümler ve bilgiler çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07/09/2023 tarih ve 2022/1225 Esas 2023/4757 Karar sayılı ilamı gözönünde bulundurularak yapılan incelemede, her ne kadar dava konusu marka ile davacı markasındaki farklılk sadece bir harften kaynaklı olsa bile, “...” ibaresinin uyuşmazlık konusu mallar bakımından ayırt edici niteliğinin zayıf olduğu, davacı markası ile davalının kullanımının kavramsal ve işitsel olarak farklı bulunduğu, davacıya ait marka ile davalının kullandığı “...” ibaresi arasında marka işaretleri bakımından 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle de marka tecavüzünün şartlarının bulunmadığı değerlendirildiğinden davanın reddine yönelik olarak aşağıda gösterilen şekilde hüküm kurulmuştur.
HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince Kabulü İle Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 23/12/2021 gün ve 2021/110 Esas - 2021/403 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60.TL maktu karar ve ilam harcından, peşin olarak alınan 59,30.TL harcın mahsubu ile bakiye 368,30.TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
4-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesap olunan takdiren 25.500,00.TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
5-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
6-Davalı tarafından istinaf aşamasında yapılan 42,00 TL posta ve tebligat gideri, 220,70.TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı olmak üzere toplam 262,70 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
8-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),
9-Davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70.TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalıya iadesine,
10-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 29/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/04/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...