T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/99 - 2024/400
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/99
KARAR NO: 2024/400
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ: 09/12/2021
NUMARASI: 2021/165 E. - 2021/396 K.
DAVACI:
VEKİLLERİ
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/12/2021 tarih ve 2021/165 Esas - 2021/396 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkilinin 2020/53767 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin "..." ibareli markalarına dayalı olarak başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığınca bu itirazın kabul edilerek müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa taraf markalarının birbirinden kök ve anlam bakımından tamamen farklı olduğunu, müvekkilinin enerji ve elektrik üretimi sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının "..." markasının temel faaliyet alanı olan mutfak işleri ve malzemeleriyle ilgili olmadığını, "..." kelimesinin Türkçe "zeka" anlamına geldiğini, İngilizce'deki karşılığı "..." olan kelimeden türetildiğini, itiraza konu marka ile müvekkiline ait marka kapsamındaki emtianın birbirinden tamamen farklı olduğunu, müvekkili başvurusunun davacı markalarının serisi olarak algılanmayacağını ileri sürerek, YİDK'in 2021-M-2273 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkilinin "..." ibareli markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, "..." ibaresinin anlamsız ve yaratılmış bir sözcük olduğunu, bu sebeple ayırt ediciliğinin çok yüksek bulunduğunu, taraf markalarının kapsadıkları hizmetlerin de aynı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacıya ait 2020/53767 numaralı marka başvurusu ile davalının 2011/110774, 2017/59729 ve 2018/43854 tescil numaralı mesnet markaları arasında bütüncül değerlendirme sonucunda marka ve işaretler arasında 40. sınıfta yer alan hizmetler bakımından ilişkilendirme de dahil karıştırılma/benzerlik ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, somut olayda SMK'nın 6/1 maddesi koşullarının bulunmadığını, dolayısıyla başvurunun reddine ilişkin YİDK kararının ve aynı yöndeki ilk derece mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu, redde mesnet markaların birden çok yazı ve şekil unsurundan meydana geldiğini, bu markalardaki sözcük unsurlarının, çekişme konusu olan 40. sınıftaki bir kısım hizmetlerle olan kavramsal ilişkisinin irdelenmediğini, markalarda yer alan "..." ibaresiyle sınırlı ve bu yönüyle eksik bir değerlendirme yapıldığını ve hatalı sonuçlara varıldığını, redde mesnet markaların hiçbirinde "..." ibaresinin tek başına yer almadığını, anılan ibare ile birlikte "..." ibareleri ve bir kısım şekil unsurlarının da yer aldığını, "..." ibaresi dışında kalan söz konusu ibarelerin tamamının, çekişme konusu 40. sınıftaki hizmetlere yabancı olduğunu, bu yönüyle anılan hizmetler bakımından yüksek ayırt ediciliğe sahip bulunduğunu ve redde gerekçe markaların esas unsurları arasında yer aldığını, benzerlik incelemesinde markanın bir bütün olarak değerlendirmeye esas alınması ilkesi gereğince esas unsur olarak incelemeye dâhil edilmeleri gerektiğini, mahkemece bu hususların dikkate alınmadığını, başvuruya konu işaret ile redde mesnet markaların unsurlarından sadece birini oluşturan ve markayı oluşturan bütün içerisinde esas olarak ön plana çıkmayan, müvekkilinin marka tescil başvurusuna konu işaretin aksine herhangi bir bilinen anlamı bulunmayan "..." ibaresinden kaynaklı kısmi benzerliğin tescil engeli oluşturacak düzeyde olmadığını, müvekkilinin faaliyet alanı ile davalı Şirketin faaliyet alanlarının farklı olduğunu, karşılaştırmaya konu işaret ve markaların benzerlik düzeyi, başvuru kapsamında yer alan hizmetlerin ortalama tüketicisinin bilgi ve bilinç düzeylerinin yüksek olması ve tarafların fiili iştigal alanlarının birbiri ile ilişkilendirilemeyecek derecede farklı bulunması sebebiyle başvuruya konu işaret ile redde mesnet markalar arasında ortalama tüketici nezdinde ilişkilendirme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira taraf markaları arasındaki tek farklılığın, redde mesnet markada yer alan "m" harfinin yerine "l" harfinin konulmasından kaynaklandığı, bu farklılığın da başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, davacı iddiasının aksine redde mesnet markalarda yer alan "..." gibi ibarelerin asli unsur olarak değerlendirilemeyecekleri, taraf markalarının kapsamlarındaki hizmetlerin benzer olmaları karşısında taraf şirketlerin fiilen farklı sektörlerde faaliyet göstermelerinin de işbu uyuşmazlığa bir etkisinin olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 80,70 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 346,90 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 01/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/03/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.