T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/762
KARAR NO: 2024/1002
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 30/03/2021
NUMARASI: 2018/375 E. - 2021/79 K.
DAVACI:
VEKİLİ
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: YİDK Tasarım Kararının İptali, Tasarım Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/03/2021 tarih ve 2018/375 Esas - 2021/79 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı şirket vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili firmanın davalı şirketin 2018/01100 sayılı tasarımına itirazda bulunulduğunu, itirazın YİDK’nın 2018/T-764 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2015/09198 ve 2016/02531 sayılı çoklu tasarımların sahibi olduğunu, dava konusu tasarımların müvekkili tasarımları karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşımadığını, dava konusu tasarımda kullanılan desenin müvekkilinin "..." markalı ürünlerdeki desenin aynısı olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2018/T-764 sayılı kararının iptali ile davalıya ait 2018/01100 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin tasarım tescil başvurusunun, yasanın aradığı yenilik ve ayırt edicilik kriterini karşıladığını, sektörde çok fazla değişiklik yapılmadan malzeme, ebat veya açı farkları ile tasarımların yaratıldığını, dikdörtgen şeklin duş tekneleri için harcı âlem olduğunu, müvekkili ürününün desen ve gider bölümü itibari ile esaslı ve belirgin farklılık içerdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, birbirleri ile kıyaslanan tasarımların ilke olarak farklılıklarından çok ortak özelliklerinin değerlendirilmesine ağırlık verilerek ve tasarımcının tasarımı geliştirme açısından ne kadar seçenek özgürlüğüne sahip olduğu göz önüne alınarak yapılan karşılaştırmada, davalıya ait 2018/01100 nolu tasarımın, davacının 2015/09198 sayılı çoklu tasarımı, 2016 02531/1 ilâ 6 sayılı çoklu tasarımları, 2016 02531/7 ve 8 sayılı çoklu tasarımları, 2016 02531/9 ilâ 11 sayılı çoklu tasarımları ve 2016 02531/12 ve 13 sayılı çoklu tasarımları karşısında bilgilenmiş kullanıcı gözünden yeni ve ayırt edici olduğu, 2018/01100 nolu tasarımda var olan desenin davacıya ait "..." deseninden farklı olduğu, ancak 2015 tarihli ... firmasına ait ürün ile davalıya ait tasarımın bilgilenmiş kullanıcı gözünden benzer oldukları, dava konusu tasarımın mutlak yenilik kriterini sağlamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, YİDK'nın 2018-T-764 sayılı kararının iptaline, davalıya ait 2018/01100 kod nolu tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, bilirkişi kök ve ek raporunda dava konusu tasarımların mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici bulunduğunu, YİDK karar iptali için açılan dava ile müvekkili kuruma husumet yöneltilemeyecek hükümsüzlük davasının bir tutulduğunu, hükümsüzlük kararı verilmesine sebep olan ürünün itiraz aşamasında mevzu bahis olmadığını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.11.2013 tarih ve 2013/11-97 E.-2013/1580 K. sayılı kararında ifade edildiği üzere Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali talebiyle açılan davalarda sunulan bilgi ve belgeler çerçevesinde kurum tarafından verilen kararın verildiği tarihte hukuka uygunluğunun denetiminin yapıldığını, YİDK kararının da iptaline karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, ek rapora itirazlarının karşılanmadığını, müvekkilinin tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunu, müvekkili tasarımı ile 2015 tarihli ürün tasarımının benzerlik taşımasının tek başına dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığının kabulü için yeterli olmadığını, mutlak yenilik için benzetme serbestisi ilkesi içinde kalmak kaydıyla küçük ayrıntıların ötesinde farklı özelliklere sahip olmasının gerekli ve yeterli olduğunu, ek raporda benzerlik derecesinin aydınlatılmadığını, benzer bulunan kısımların harcıalem ve tasarım özgürlüğünü sınırlayan özellikler olduğunu, ek raporda su gideri bakımından inceleme yapılmadığını, dava konusu tasarımın desen, malzeme ve su gideri itibariyle esaslı ve belirgin farklılıklar içerdiğini ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK tasarım kararı iptali ile tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içerisinde tasarım konusunda uzman bilirkişinin yer aldığı heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi kök ve ek raporlarına göre, dava konusu 2018 01100 nolu tasarımın ... firmasının ilk sunum tarihi 22.07.2015 olan ürünü karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı, davalının bilirkişi ek raporuna karşı itirazlarının ikinci ek raporda karşılandığı, buna göre, karşılaştırılan ürünlerin sifonları arasında itiraz dilekçesinde belirtilen farkların bulunmadığı, öte yandan, davalı ..., "dava konusu tasarımın işlem dosyasında mesnet gösterilen 2015 09198 ve 2016 02531 sayılı çoklu tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğunun tespit edildiğini, yenilik bozucu ürünün ise itiraz aşamasında mevzu bahis olmadığını, buna göre kurum kararının yerinde olduğunun anlaşıldığını, YİDK kararının iptali talebiyle açılan davalarda sunulan bilgi ve belgeler çerçevesinde kurum tarafından verilen kararın verildiği tarihte hukuka uygunluğunun denetiminin yapıldığını" ileri sürmüş ise de, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 05.02.2024 tarih ve 2022/4097 E.-2024/739 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, YİDK tarafından da re'sen mutlak yenilik incelemesi yapılması, YİDK'nın hem itiraza mesnet bilgi ve belgeler kapsamında hem de re'sen mutlak yeniliği incelemesi gerektiği, aksinin kabulünün tasarım hukukunda mutlak yenilik unsurunun kamu düzenine ilişkin olması ilkesiyle bağdaşmayacağı, nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.03.2023 tarih ve 2021/11-943 E. - 2023/288 K. sayılı kararının da bu yönde olduğu, bu nedenle YİDK kararının iptali talebiyle açılan davanın da kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalı ... vekili ile davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı ... vekili ile davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı ... ile davalı şirket tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davalılardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
4-İstinaf aşamasında davalı ... ile davalı şirket tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
5-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 24/05/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 11/06/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...