T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/906 - 2024/1186
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/906
KARAR NO: 2024/1186
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN :
ÜYE:
ÜYE :
KATİP:
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 01/12/2021
NUMARASI: 2021/13 E. - 2021/435 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
VEKİLİ:
DAVANIN KONUSU:YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/12/2021 tarih ve 2021/13 E. - 2021/435 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkiline ait "..." ibareli marka ve tasarım başvuruları/tescillerinin bulunduğunu, söz konusu ibare üzerinde müvekkilinin müktesep hakkının bulunduğunu, tüketiciler nezdinde bilindiğini, "..." ibareli marka ile oluşturulan tasarımların ambalajının büyük bir kısmını kapsayan marka ibaresinin de bu seri marka oluşturma kastında önemli bir yer edindiğini, müvekkili adına 2019/07695-9 başvuru numarası ile kayıtlı tasarımın tescili için başvurulduğunu, ancak davalı şirket tarafından yapılan itirazın YİDK kararı ile kabul edildiğini, bu kararın Kurulun daha önce vermiş olduğu emsal kararlar ile çeliştiğini, tasarımlar arasındaki farklılıkların bilgilenmiş kullanıcı gözüyle incelenerek değerlendirilmesi gerektiğini, ancak YİDK tarafından bu hususta hataya düşüldüğünü, davalı şirket tarafından itiraz sırasında sunulan ürün görsellerinden de anlaşılacağı üzere, ürünlerin birbirinden farklı fotoğraflarda benzeşen, benzer ürün olmadan kaynaklı nitelikleri dışında ambalaj üzerindeki yerleşim, tasarım ve ürün görsellerinin tamamının birbirinden farklı olduğunu, müvekkili tasarımının benzerlik ve iltibas oluşturduğu iddiasının, davalı yan, 3.kişiler ve müvekkilinin ürün ambalajlarının ürün bazlı değil, tasarım bazlı şeklinde incelenmesi gerektiğini, ürünlerde renk bakımından herhangi bir benzerlik bulunmadığını, davalı tasarımının birbirinden bağımsız dilimlerden oluştuğunu, müvekkili tasarımının ise tepsi şeklinde yuvarlağın üzerine ayırıcı parçaların eklenmesiyle oluşturulduğunu, müvekkili tasarımının taban kısmının düz iken davalı tasarımının 6 dilimden oluşan bir tabanı olduğunu, ambalaj üzerinde benzer nitelikte kabul edilebilecek tek unsurun ürün özelliklerini gösteren görseller bulunduğunu ve tasarımcının kısıtlı hareket alanı sebebi ile zorunlu unsur olarak kabul edilmesi gerektiğini, müvekkili tasarımının bu şekilde kullanılmasının ayrı şekildeki çikolataları aynı kutuda birbirinden ayırmak için olduğunu, ürünün saklanması ve taşınması sırasında kolaylık sağlanması gerektiği de düşünüldüğünde bu durumun teknik bir zorunluluk bulunduğunu, müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını ve karıştırılma ihtimali olmadığını, tasarımların 5 yıllık bir koruma süresince korunduğunu ve bu sürenin ardından tasarımın kamuya sunularak kamu yararı gereği herkesçe kullanılabilir hale geldiğini, davalı tasarımının 2013 yılında tescil ettirildiğini ve bu sürenin sonunda yenilendiğini, koruma süresi yenilenmeyen bir tasarımın artık kamu tarafından kullanılabileceğini ileri sürerek, YİDK'in 2020/T-741 sayılı kararının iptaline ve müvekkili tasarımının tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu tasarım başvurusunun yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, davacı yanın "..." ürünü için kullandığı ürün kabı tasarımının, müvekkilinin lisans hakkına sahip olduğu itiraza mesnet tescilli tasarımın ayırt edilemeyecek derecede benzeri olduğunu, davacı tasarımının, müvekkilinin lisans hakkı sahibi olduğu tasarımı ile birebir taklit oluşturulduğu izlenimi uyandırdığını, davacının kullanım ve tasarım tescil başvurusunun kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, karşılaştırmaya konu her iki tasarımın da dairesel forma sahip olduğu, dairesel formu 6 eşit daire dilimine bölen seperatörlerin bulunduğu, her iki tasarımın oransal yapılarının birbirine çok yakın olduğu, aralarında görülebilen tek farkın, davacı tasarımının üst görünüm kesiti itibariyle tabanı düz iken, davalı tasarımının seperasyon çizgilerinin tabanda da belirgin olmasından kaynaklandığı, ancak davacı tasarımının taban görseli bulunmadığından bunun bir fark olup olmadığının anlaşılamadığı, seçenek özgürlüğünün bu denli geniş olduğu bir alanda tespit edilmiş olan farklılıkların, benzerlikler karşısında detay seviyesinde kaldığı/kalacağı, bu sebeple davacı tescilinde yer alan gıda ambalajı ürününün, davalı şirketin redde mesnet gösterdiği tasarımı karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, mahkeme tarafından denetime elverişli bulunmayan bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, eksik ve hatalı incelemeler içeren, itirazlarını karşılamayan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmasının doğru olmadığını, müvekkiline ait dava konusu tasarım ile redde mesnet tasarımın, ticari takdim şekli bakımından bilinçli tüketici nezdinde karıştırılmaya sebebiyet verecek derecede benzerlik içermediğini, müvekkiline ait marka ibaresini içeren tasarımın, davalı tasarımıyla benzer olmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içinde tasarım uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, davaya konu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığının açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, buna göre dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerini uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 13/06/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 13/06/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.