T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2025/1714 - 2025/2239
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2025/1714
KARAR NO: 2025/2239
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/03/2021
NUMARASI: 2020/172 E. - 2021/130 K.
DAVANIN KONUSU: YİDK Kararının İptali ve Tasarım Hükümsüzlüğü
Dairemizce verilen 17/06/2025 tarih ve 2024/6566 Esas, 2025/4204 Karar sayılı kararı Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 08/07/2025 tarih ve 2025/78 Esas, 2025/4967 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş olmakla, dava Dairemizin yukarıdaki esasına kaydı yapılıp incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, davalı ... Soğutma Makinaları Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin 2018/07451/1,2,3 ve 4 numaralı tasarımlar ile çoklu endüstriyel tasarım başvurusu yaptığını, işbu başvuruya müvekkili tarafından tasarımların tamamının yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesi ile itiraz edildiğini, TÜRKPATENT YİDK'nin 2019/T-482 sayılı kararı ile itirazın reddine ve 2018/07451/1,2,3 ve 4 numaralı tasarımların tescilinin devamına karar verildiğini, dava konusu soğutucu/dondurucu dolap tasarımlarının birebir benzeri veya ayırt edilemeyecek kadar benzerinin dünyanın çeşitli ülkelerinde ve bu arada Türkiye’de uzun yıllardır üretilmekte ve pazarlanmakta olduğunu, diğer taraftan ... Soğutma Makinaları Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından daha önce 2018/07455/1,2,3,4, 2018/07456/1,2,3,4, 2018/07457/1,2,3,4, 2018/07459/1,2,3,4 2018/07460/1,2,3,4 sıra numaraları ile yapılan çoklu endüstriyel tasarım başvurularının yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesi ile reddedildiğini ileri sürerek, 2019/T- 482 sayılı YİDK kararının iptaline, 2018/07451/1,2,3,4 numaralı tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, dava konusu 2018/07451/1, 2, 3 ve 4 sıra no'lu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz olduğunu, müvekkili şirkete ait davaya konu çoklu tasarımın daha önce kamuya arz edilmiş aynı kategorideki ürünlerden farklılaştığını, yapılacak ayırt edicilik değerlendirilmesinde soğutucu/dondurucu dolaplar bakımından tasarımcının özgürlük alanının kısıtlılığının dikkate alınmasının gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 2018/07451-1, 2, 3 ve 4 nolu tasarımların mesnet tasarımlar karşısında genel izlenim itibariyle bilgilenmiş kullanıcı gözünde karıştırılma ihtimali olmayacak düzeyde farklı tasarımlar oldukları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava konusu 2018 07451 numaralı çoklu endüstriyel tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını, davalı Şirket tarafından diğer davalı ... nezdinde soğutucu dolaplara ilişkin çoklu endüstriyel tasarımların tescili amacıyla yapılan başvurularda yer alan tasarımlardan 2018/07453 numaralı tasarım haricinde 2018/07454, 2018/07456, 2018/07459, 2018/07460 numaralı tasarımların yeni ve ayırt edici niteliği haiz olmaması nedeniyle tescil taleplerinin reddedildildiğini, bilirkişi heyeti tarafından 2018/07455, 2018/07456, 2018/07457, 2018/07459 ve 2018/07460 numaralı çoklu endüstriyel tasarımların daha sonraki bir tarihte tescil başvurularının yapıldığından bahisle karşılaştırmaya esas alınmamasının hatalı olduğunu, kaldı ki bilirkişi heyet raporunda 2018/07453 ve 2018/07454 numaralı tasarımların bahsinin dahi geçmediğini, bilirkişi heyeti tarafından mutlak yenilik araştırması yapılmış olsaydı ...'nun tescili reddedilen tasarımların gerekçelerine bakılıp 2018/06710 numaralı tasarıma ulaşılarak değerlendirmeye alınacağını, 2018/06710 mumaralı tasarım ile dava konusu tasarım arasında kapı kulpu ve tekmelikte yer alan dijital gösterge paneli dışında hiçbir fark bulunmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Dairemizin; 25/09/2024 tarih ve 2021/1108 Esas, 2024/1488 Karar sayılı kararıyla, dava konusu 2018/07451-1,2,3 sayılı tasarımların ayırt edicilik niteliklerini taşımadıkları, 2018/07451-4 sayılı tasarımın ise mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğu, 2018/07451-1,2,3 sayılı tasarımlar yönünden YİDK kararının iptali ve tasarımların hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu, dava konusu 2018/07451-4 sayılı tasarımın ise 2018/06710-4 sayılı tasarımın aynısı olmakla birlikte tasarımcısı ve başvurucusu da aynı olduğundan SMK'nın 57/2.maddesi uyarınca önceki tarihli tasarımın 2018/07451-4 sayılı dava konusu tasarımın yeniliğini ve ayırt ediciliğini etkilemeyeceği, SMK'nın 145/2.maddesinde patentler ve faydalı modeller için mükerrer tescilin mümkün olmadığı düzenlenmiş ise de endüstriyel tasarım için bu yönde bir tescil engelinin söz konusu olmadığı anlaşıldığından, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNİN 17/06/2025 TARİH VE 2024/6566 ESAS, 2025/4204 KARAR SAYILI SAYILI İLAMININ ÖZETİ: Dairemiz kararının taraflarca temyizi üzerine anılan Yargıtay ilamı ile özetle, tasarım koruma kapsamının belirlenmesinde kıyaslanan tasarımların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde oluşturduğu genel izlenimle belirgin bir benzerlik gösterip göstermediğinin tespitinin gerektiği, davacı tasarımlarından olan 2018/07451-4 sayılı tasarımın da diğer mesnet tasarımlarla dış görünüm olarak benzer olduğu, birbirinden ayırt edilmesinin güç olduğu, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken Mahkemece neden ayırt edici olduğunu detaylı bir şekilde açıklamayan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, Dairemiz kararının bozulmasına karar verilmiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali ve tasarım hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Yukarıda özetlenen yargılama safhalarından da anlaşılacağı üzere ilk derece mahkemesince, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafça bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemizce, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli görülmediği, davacı tarafça bu rapora yapılan ciddi itirazların da karşılanmadığı, davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmesi bakımından rapor alınması gerektiği kanaatine varıldığından, HMK'nın 356. maddesi uyarınca istinaf incelemesinin duruşmalı yapılmasına karar verilmiş, bu kapsamda duruşma açılarak bilirkişi raporu alınmış, yapılan yargılama sonucunda dava konusu 2018/07451-1,2,3 sayılı tasarımların ayırt edicilik niteliklerini taşımadıkları, 2018/07451-4 sayılı tasarımın ise mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğu, 2018/07451-1,2,3 sayılı tasarımlar yönünden YİDK kararının iptali ve tasarımların hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu, dava konusu 2018/07451-4 sayılı tasarımın ise 2018/06710-4 sayılı tasarımın aynısı olmakla birlikte tasarımcısı ve başvurucusu da aynı olduğundan SMK'nın 57/2.maddesi uyarınca önceki tarihli tasarımın 2018/07451-4 sayılı dava konusu tasarımın yeniliğini ve ayırt ediciliğini etkilemeyeceği, SMK'nın 145/2.maddesinde patentler ve faydalı modeller için mükerrer tescilin mümkün olmadığı düzenlenmiş ise de endüstriyel tasarım için bu yönde bir tescil engelinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle, 2018/07451-1,2,3 sayılı tasarımlar yönünden davanın kabulüne, 2018/07451-4 sayılı tasarım yönünden davanın reddine karar verilmiş, bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile Dairemiz kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.
Dairemiz ile Yüksek Daire arasındaki uyuşmazlık, davaya konu 2018/07451-4 sayılı tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıyıp taşımadığı, buna bağlı olarak dava konusu YİDK kararının iptali ve davalı tasarımının hükümsüzlüğü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.
6100 sayılı HMK'nın 266. maddesinde "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. (Değişik cümle: 3/11/2016-6754/49 md.) Ancak genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz. (Ek cümle: 3/11/2016-6754/49 md.) Hukuk öğrenimi görmüş kişiler, hukuk alanı dışında ayrı bir uzmanlığa sahip olduğunu belgelendirmedikçe, bilirkişi olarak görevlendirilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı Kanunun 282. maddesinde ise hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği hüküm altına alınmıştır. O halde, çözümü hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde, bilirkişi raporu alınması gerekli olup, rapor alındıktan sonra mahkemece yapılacak iş, özel ve teknik bilginin hukuki denetimidir. Şayet sunulan rapor yetersiz ve noksan ise hakim, HMK'nın 281. maddesi uyarınca bilirkişiden izahat ve açıklama için ek rapor isteyebileceği gibi yeni bir rapor alınmasına da karar verebilir. Bunun dışında hakimin, çözümü hukuk dışında, özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde, bilirkişinin yerine geçerek teknik değerlendirme yapması mümkün değildir.
Tasarım, 6769 sayılı SMK'nın 55. maddesinde, ürünün tümü veya bir parçasının ya da üzerindeki süslemenin çizgi, şekil, biçim, renk, malzeme veya yüzey dokusu gibi özelliklerinden kaynaklanan görünümü olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa'nın 56. maddesinde, yeni ve ayırt edici niteliğe sahip tasarımların anılan Kanunla sağlanan haklar kapsamında korunacağı düzenlenmiş, maddenin 4. bendinde yenilik unsuru tanımlanmış ve bir tasarımın aynısı, başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış ise o tasarımın yeni kabul edileceği, sadece küçük ayrıntılarda farklılık gösteren tasarımların aynı olduğu hüküm altına alınmıştır. Ayırt edicilik ise aynı maddenin 5. bendinde düzenlenmiş, bir tasarımın bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenimin, tescilli tasarım için başvuru veya rüçhan tarihinden önce kamuya sunulmuş herhangi bir tasarımın aynı kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimden farklı ise bu tasarımın ayırt edici niteliğe sahip olduğunun kabul edileceği belirtilmiştir. O halde bir tasarımın tescil edilebilmesi için yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşıması gerekli olup, bu özelliklerin bulunup bulunmadığının çözümü ise hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir husustur. Bu itibarla, bir tasarımın yenilik ve ayırt edicilik koşullarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi için mahkemece bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ve 11. Hukuk Dairesinin yerleşik kararlarında da, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıyıp taşımadığının, özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir husus olduğu kabul edilmiştir. Örneğin Hukuk Genel Kurulunun 01.03.2023 tarih, 2021/975 Esas, 2023/143 Karar sayılı ilamında "Hemen belirtilmelidir ki yenilik ve ayırt edicilik incelemesi, özel veya teknik bilgiyi gerektiren bir husus olması nedeniyle bilirkişi marifetiyle yapılması gerekmektedir. Başka bir deyişle yenilik ve ayırt edicilik unsurunun incelemesi genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olmayan bir durumdur." denilerek, bu husus vurgulanmıştır. 29.03.2023 tarih, 2021/943 Esas, 2023/288 Karar sayılı Hukuk Genel Kurulu kararında da aynı ilke kabul edilmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.02.2008 tarih, 2007/734 Esas, 2008/2051 Karar sayılı ilamında da, "Öte yandan, dava konusu (1) nolu tasarımda yer alan şekil, renk ve çizgilerin yarattığı kombinasyonun tasarım vasfında olup olmadığı ve tasarım vasfında ise yenilik ve ayırt edicilik unsurlarına sahip bulunup, bulunmadığının belirlenmesi de hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenecek bir husus olmayıp, HUMK.nun 275 vd. maddeleri uyarınca tasarım konusunda uzman bilirkişi görüşüne başvurulması gerekmektedir." açıklamasına yer verilerek, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik koşullarını taşıyıp taşımadığının, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilmiştir. Yine Yüksek Dairenin 16/03/2016 tarih, 2015/8417 Esas, 2016/2927 Karar sayılı ilamında da "Dava, davalının tescil başvurusunda bulunduğu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı iddiasına dayalı ... YİDK kararının iptali ve tescili halinde tasarımın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkin olup, yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, her ne kadar mahkemece uyuşmazlığın hukuki bilgi ile çözümü gereken konulara ilişkin bulunması nedeniyle bilirkişi incelemesi yaptırılmasına gerek olmadığı belirtilerek karar verilmiş ise de, 554 sayılı KHK’nın 6. maddesi uyarınca, bir tasarımın tescil edilebilmesi için, tasarımın aynısının başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış olması, bir başka deyişle mutlak yenilik koşuluna haiz olması, mutlak yenilikten de söz edilebilmesi için, tasarım tescil başvurusu yapılan ürünün görünümünün dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulan tasarımlardan yararlanma ve benzetme serbestisi ilkesi sınırları içinde kalmak kaydıyla, küçük ayrıntıların ötesinde farklı özelliklere sahip bulunması gerekmektedir. 554 sayılı KHK’nın 7. maddesinde düzenlenen tasarımın ayırt edicilik unsuru ise, yeni olan bir tasarımı ortak özelliklerinin dışında ve bilgilenmiş kullanıcı gözüyle kıyaslanan diğer tasarımlardan farklı kılan ve böylece yeni olan bir tasarıma aynı KHK’nın 11. maddesi ile sağlanan hukuki korumanın da kapsamını belirleyen özelliktir. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, uyuşmazlığın halli özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden HMK’nın 266 vd. maddeleri uyarınca dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olup olmadığı hususunda aralarında tasarım uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. " denilmiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin en güncel nitelikli 05.05.2025 tarih, 2024/4868 Esas, 2025/3054 Karar sayılı ilamında da "Tasarımın yeni ve ayırt edici olup olmadığının belirlenmesinde uzman bilirkişilerden görüş alınması gerekmekte olup tasarımın yeni ve ayırt edici olup olmadığı hakimin hukuk bilgisi ile çözebileceği bir problem değildir. Nitekim mahkemece alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı belirlenmiştir. Mahkemece bilirkişilerin tespitinin yeterli görülmemesi halinde başka bir bilirkişi kurulundan rapor alınması, alınacak bu raporun, ilk raporla çelişki oluşturması halinde yeni bir bilirkişi kurulundan çelişkinin giderilmesi için rapor alınması ve yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporuna itibar edilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir." ibarelerine yer verilmiştir.
Yapılan açıklamalar çerçevesinde Dairemizce de, davaya konu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıyıp taşımadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği kabul edilmiş, ancak ilk derece mahkemesinin aldığı bilirkişi raporu yeterli görülmemiş, Dairemizce ek raporlar alınmıştır.
Dosyaya sunulan bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı çerçevesinde değerlendirme yapıldığında; dava konusu 2018/07451-4 sayılı tasarımın 2018/06710-4 sayılı tasarımın aynısı olmakla birlikte tasarımcısı ve başvurucusu da aynı olduğundan SMK'nın 57/2.maddesi uyarınca önceki tarihli tasarımın 2018/07451-4 sayılı dava konusu tasarımın yeniliğini ve ayırt ediciliğini etkilemeyeceği, SMK'nın 145/2.maddesinde patentler ve faydalı modeller için mükerrer tescilin mümkün olmadığı düzenlenmiş ise de endüstriyel tasarım için bu yönde bir tescil engelinin söz konusu olmadığı bunun dışında mesnet tasarımlar karşısında 2018/07451-4 sayılı tasarımın yeni ve bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenimin, ayırt edici niteliğe sahip olduğu kanaatine varılmıştır.
Dosya kapsamında düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarında da, dava konusu tasarımın aynısını konu aldığı için atıf yapılan Ankara 2. FSHHM'nin 30/09/2020 tarih, 2019/266 Esas, 2020/268 Karar sayılı kararında 2018/06710-1,2,3 sayılı tasarımların ayırt edicilik vasfına sahip olmadığı 2018/06710-4 sayılı tasarımın ise yeni ve ayırt edici olduğu kabul edilmiş, Dairemizin 24/11/2022 tarih, 2021/28 Esas, 2022/1508 Karar sayılı kararı ile taraf vekillerinin bu karara karşı istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemiz kararı Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 03/06/2024 tarih, 2023/919 Esas, 2024/4580 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.
Sonuçta, Dairemizce eldeki dosya hakkında verilen ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 17/06/2025 tarih ve 2024/6566 Esas, 2025/4204 Karar sayılı bozma ilamına konu edilen 25/09/2024 tarih ve 2021/1108 Esas, 2024/1488 Karar sayılı karar, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 03/06/2024 tarih, 2023/919 Esas, 2024/4580 Karar sayılı ONAMA kararı ile tam bir uyum içindedir.
Bu itibarla, bir tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı hususunun çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği, bu nedenle anılan hususların tespiti için bilirkişi raporu alınmasının zorunlu olduğu, Dairemizce de bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, Dairemiz kararının bozulmasına ilişkin Yüksek Daire kararında davacı tasarımlarından olan 2018/07451-4 sayılı tasarımın da diğer mesnet tasarımlarla dış görünüm olarak benzer olduğu, birbirinden ayırt edilmesinin güç olduğu gerekçesiyle Dairemiz kararının bozulduğu, ancak yukarıda açıklandığı üzere bu hususların hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenecek hususlar olmadığı, dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığı anlaşıldığından, Dairemizce bozma ilamındaki görüşlere iştirak edilmemiş, önceki kararda direnilerek, önceki hükmün aynen kurulmasına karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Dairemizin 25/09/2024 tarih, 2021/1108 Esas, 2024/1488 Karar sayılı kararında DİRENİLMESİNE,
2-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 25/03/2021 gün ve 2020/172 Esas - 2021/130 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
3-Davanın KISMEN KABULÜ İLE, YİDK'nin 2019/T-482 sayılı kararının 2018/07451-1,2,3 sıra nolu tasarımlar yönünden iptaline,
4-Dava konusu 2018/07451-1,2,3 sayılı tasarımların HÜKÜMSÜZLÜĞÜ ile SİCİLDEN TERKİNİNE, fazlaya ilişkin talebin reddine,
5-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40 TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 54,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 561,00 TL'nin davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
6-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 55.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
7-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduklarından, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 55.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
8-Davacı tarafından ilk derece mahkemesinde yapılan 3.000,00 TL bilirkişi ücreti, 215,00 TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 3.000,00 TL bilirkişi ücreti, 255,00 TL posta ve tebligat masrafı, 162,10 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı ile 2.107,80 TL temyiz yoluna başvurma harcından oluşan toplam 8.739,90 TL'nin, davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 3/4 kabul edilerek 6.554,92 TL'ye, 54,40 TL peşin harç ile 54,40 TL başvurma harcı tutarı eklenerek oluşan toplam 6.663,70 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,
9-Davalı ... tarafından istinaf aşamasında yapılan 320,00 TL posta masrafı ile 2.107,80 TL temyiz yoluna başvurma harcından oluşan toplam 2.427,80 TL'nin davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 1/4'ünün reddedilerek bu kısma tekabül eden 606,95 TL'nin davacıdan alınarak davalı ... verilmesine, bakiyesinin anılan davalı üzerinde bırakılmasına,
10-Davalı şirket tarafından istinaf aşamasında yapılan 2.107,80 TL temyiz yoluna başvurma harcından oluşan yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 1/4'ünün reddedilerek bu kısma tekabül eden 526,95 TL'nin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, bakiyesinin davalı şirket üzerinde bırakılmasına,
11-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen davacıya iadesine (HMK m.333),
12-Davacıdan peşin olarak alınan 59,30 TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,
13-Davacı kendisini istinaf aşamasında vekille temsil ettirdiğinden ve birden fazla duruşma yapıldığından, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre hesaplanan 42.000,00-TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,
14-Davalılar kendilerini istinaf aşamasında vekille temsil ettirdiğinden ve birden fazla duruşma yapıldığından, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre hesaplanan 42.000,00-TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine,
Dair, duruşmaya katılan davacı vekili, davalı şirket vekili, davalı ... vekilinin yüzlerine karşı yapılan açık yargılama sonucunda 26/11/2025 tarihinde HMK 361 maddesi uyarınca kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/12/2025
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.