T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2025/1454 - 2025/1728
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2025/1454
KARAR NO: 2025/1728
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: KONYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 26/05/2025
NUMARASI: 2022/735 E. - 2025/344 K.
DAVANIN KONUSU: Haksız Rekabetin Tespiti, Meni, Ortadan Kaldırılması, Maddi ve Manevi Tazminat
Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26/05/2025 tarih ve 2022/735 E. - 2025/344 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkili Şirketin yetkilisinin “...” kumanda kartını, tasarımını ve yazılımını (3.7 versiyon) bizzat yaptığını ve söz konusu kumanda kartı kartı ile yazılımın, müvekkili tarafından piyasaya sunulduğunu, müvekkil şirkete ait olan bu ürün ve yazılımın, davalı şirket tarafından birebir kopyalanmak suretiyle üretilip piyasaya sunulmaya başlandığını, teknik bir zorunluluk olmamasına rağmen davalı tarafça, müvekkili ürününün taklit ve kopya edilmesinin haksız rekabet teşkil ettiğini, davalıya ait internet sitesinde de müvekkili ürününün fotoğrafının birebir olarak kullanıldığını, davalının ticaret unvanının sonuna "..." ibaresini ekleyerek karışıklığa yol açtığını, bunların dışında davalının ayrıca kopyalanan bu ürünü oldukça düşük fiyatla piyasaya sunduğunu, davalının müvekkilinin ürününü ve fiyatını müşterilere karşı kötülediğini, basın ve internet yolu ile de müvekkiline ait ürünü kendisinin gibi gösterdiğini, ürünü ve kendisinin işletmesi hakkında piyasaya yanıltıcı bilgi verdiğini, bu davranışların da haksız rekabet oluşturduğunu, davalı firmanın haksız rekabet teşkil eden eylemleri nedeni ile müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, davalının eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu eylemlerin menine, haksız rekabet sonucu oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, ürünlerin toplatılmasına ve imhasına, 5.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.03.2025 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 112.412,28 TL olarak belirlemiştir.
Davalı vekili, haksız rekabetten bahsedilebilmesi için davacıya ait bir buluş ve üretiminin olması gerektiğini, oysa müvekkili tarafından kopyalandığı idda edilen kumanda kartının davacı şirketin üretimi olmadığını, söz konusu kumanda kart ve yazılımının dava dışı kişi tarafından üretildiğini, hem davacı hem de müvekkilinin ürünü bu kişiden satın aldıklarını, dolayısıyla davacının kendi üretimi olmayan bir ürünle ilgili müvekkilinin bu ürünü kopyaladığı iddiasının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalı Şirkete ait asansör kumanda kartının baskı devre tekniği olarak tasarım kopya olarak değerlendirildiği, davalının dava konusu ürünü, dava dışı ...'den aldığını savunmuş ise de buna ilişkin herhangi bir resmi belge ya da fatura sunmadığı da dikkate alındığında, davalı eylemlerinin 6102 sayılı TTK'nın 55/1-a-4 maddesi kapsamında haksız rekabet teşkil ettiği, davacının maddi tazminat olarak 112,412,28 TL talep edebileceği, manevi tazminat koşullarının da oluştuğu talep edilen 10.000,00 TL manevi tazminatın uygun bulunduğu gerekçesiyle haksız rekabetin menine, haksız rekabet sonucu oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, dava konusu davalı şirket nezdindeki ürünlerin imal ve satışa arzının menine, haksız rekabete konu malların bulundukları yerden toplatılmasına ve imhasına, TTK 56/4 maddesi atfı ile TTK 50/1-b,c bentlerinin sair ilgili kişi ya da kişiler içinde icrasına, 112.412,28 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, müvekkilin uğradığı maddi zarar yönünden dosyada sadece iki rapor bulunduğunu, söz konusu iki rapor arasında maddi tazminat hesabı yönünden büyük farklılık olduğunu, bir raporda maddi tazminat miktarı 110.004,52 TL olarak tespit edilmişken diğer raporda 7.779.974,51 TL tazminat belirlendiğini, dosyada kapsamında alınan ve muhasebe konusunda uzman Doç. Dr. ...'nin içinde bulunan bilirkişi heyetince düzenlenen bilirkişi raporunda, müvekkilinin 7.779.974,51 TL zarara uğradığının açıklandığını, bu raporda yüksek mahkemenin yerleşik içtihatlarında belirtilen yöntemler dikkate alınarak hesaplama yapıldığını, buna rağmen mahkemece, maddi tazminat yönünden bu raporun hükme esas alınmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun ise hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi hatalı değerlendirmeler içerdiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının maddi tazminat yönünden kaldırılmasını istemiştir.
Davalı vekili, davaya konu iki kumanda kartı ve yazılımının ortak noktalarının, bir kumanda kartının görevini yerine getirebilmesi için sahip olması gereken temel niteliklerden fazla olmadığını, söz konusu kartların Amerikan mikro çip olup herkes tarafından kullanılabildiğini, bu kartların temin edilmesi akabinde kart üzerine güncellemeler ve yenilikler yapıldığını, kaldı ki dosya kapsamındaki beyanlarında defaatle belirttikleri üzere söz konusu kumanda kart ve yazılımının ... tarafından üretildiğini, teknik verilere dayanan rapordaki rakamların analizinin, davacı ile müvekkilinin genel ticaretlerine bağlamanın hakkaniyetli olmadığını, zira sektörel etkenler başta olmak üzere davacı ve müvekkilinin de içerisinde bulunduğu asansör sektöründeki diğer etkenlerin de satışların düşmesinde veya yükselmesinde etkisi olduğunu, davacının dosya kapsamında sürekli dile getirdiği kayıplarının tamamının, aynı sektörde faaliyet göstermesi sebebiyle salt müvekkilinin ticari faaliyetine bağlanmasının, ticari hayatın akışına uymadığı gibi hukuk ve hakkaniyet açısından da kabul edilemeyeceğini, davacı yanın tek iddiasının, kendilerine ait yazılımın müvekkili tarafından kullanılması olduğunu, ancak davacının ne yazılımın ilk geliştirilme aşamasına ne de sadece davacı şirket yetkilisi ...'ın bildiği, başka şirket çalışanlarının dahi bilmediği iddia edilen eklemelere dair herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığını, mahkemenin haksız rekabet iddiasına ilişkin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda, bilgisayar mühendisi bilirkişinin tek tespitinin, "baskı devre tekniği olarak tasarım kopya" olması bulunduğunu, halbuki bu davanın konusunun tasarımla ilgili bulunmadığını, davacının kartlarında kullanılan kodun münhasıran davacıya özgü özellikler taşıdığına dair bir tespit yapılmadığını, aksine aynı işleve sahip piyasadaki kartlarda, kodlar arasındaki benzeşmenin olağan olduğu, aynı yazılım dilinin kullanılmasının olağan bulunduğu, açık kaynak kodlu yazılım bakımından davacıya özgü bir özelliğin yer almadığı tespitlerinin yer aldığını, davacı tarafın yoksun kalınan kazanç yönünde bir talep ve davasının bulunmadığını, davacı tarafın bu yöndeki ilk iddiasının, dosyadaki ilk bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde ileri sürüldüğünü, usulen böyle bir iddia ve talebin incelenmesinin mümkün olmadığını, maddi tazminat koşulları oluşmadığı gibi yapılan hesaplamanın da hatalı bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
GEREKÇE: Dava, haksız rekabetin tespiti, meni, haksız rekabet sonucu oluşan maddi durumun ortadan kaldırılması ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf ürünleri incelenmek suretiyle hazırlanan 26.02.2026 tarihli ek bilirkişi raporunda, taraflara ait kartlar ve yazılımların aynı temel tekniğe sahip olduğunun, tarafların birbirlerinin kartına yazılım atabildiğinin, davalı kartının baskı devre tekniği olarak tasarım kopya olduğunun, bu itibarla kart tasarımlarının ve kart yazılımlarının iltibas oluşturacak ölçüde benzer bulunduğunun açıklandığı, buna göre davalı tarafından davacıya ait iş ürünleri ile iltibas oluşturacak derecede benzer ürünün kullanıldığı, bu durumun TTK'nın 55/1-a-4 maddesi kapsamında haksız rekabet oluşturduğu, her ne kadar davalı tarafça bu ürünlerin dava dışı ... adlı kişiden alındığı savunulmuş ise de bu savunmanın ispatına yönelik herhangi bir delil sunulmadığı, ispat edilemeyen bu savunmaya itibar edilemeyeceği, yine söz konusu ürünün davacı tarafından geliştirilmediği savunulmuş ise de sunulan kart ve yazılımın davacı tarafından piyasaya sunulması karşısında, bu kart ve yazılımın davacıya ait olduğunun kabulünün gerektiği, aksinin, yani söz konusu ürünlerin, davacıdan önce başka kişi veya kurumca piyasaya sunulduğunun, davalı tarafça ispat edilmesi gerektiği, ancak bu yönde de dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı, mahkemece hüküm altına alınan maddi tazminatın hesaplanmasında da bir yanlışlık olmadığı, maddi tazminat yönünden dosyada farklı raporlar olduğundan, mahkemece çelişkinin giderilmesi için yeni bir heyetten rapor alındığı, bu yönden alınan 26.02.2025 tarihli ek bilirkişi raporunda da, davacının talep edebileceği maddi tazminatın hesaplandığı, anılan rapora itibar edilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığı, zira dosya kapsamında alınan 05.03.2024 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplamaların tamamen bir takım varsayımlara dayandığı ve bu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, öte yandan dava dilekçesinde maddi tazminat talep edildiğinden, TTK'nın 56/1-d ve 56/1-son cümlesi hükümleri kapsamında maddi tazminata hükmedilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca davacından alınması gereken harç, istinaf başvurusunda peşin olarak yatırıldığından, davacıdan yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
3-Harçlar Kanunu uyarınca davalıdan alınması gereken 7.678,88-TL nispi istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafça istinaf başvurusunda peşin yatırılan 3.250,00-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 4.428,88-TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
4-İstinaf aşamasında taraflarca yapılan yargılama giderlerinin taraflar uhdesinde bırakılmasına,
5-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 25/09/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 25/09/2025
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.