T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2025/1909
KARAR NO: 2025/2103
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN: ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 12/05/2025
NUMARASI: 2024/239 E. - 2025/177 K.
DAVANIN KONUSU:Marka Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/05/2025 tarih ve 2024/239 E. - 2025/177 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin esas unsuru "..." esas unsurlu markalarının bulunduğunu, ilgili markanın TÜRKPATENT nezdinde "ham ve işlenmiş tütün, tütün mamulleri, sigara ve kibrit"i kapsayan birçok tescile sahip olduğunu, taraflar arasındaki ihtilafın 2011 senesindeki davalının 34. sınıfta "... ..." ibareli ilk marka başvurusuna dayandığını, söz konusu 2011/58867 sayılı başvurunun tescile bağlandığını, bu tescile karşı açmış oldukları iltibasa dayalı hükümsüzlük davasının Ankara 2. FSHHM’nin 2014/90 E- 2016/174 K. sayılı ilamı ile kabul edildiğini, bu arada davalının aynı emtialar için aynı ibareli, 2013/86333 sayılı yeni bir marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun aleyhine yaptıkları itirazın reddedildiğini, bunun üzerine YİDK kararının iptali için açmış oldukları davanın Ankara 4. FSHHM’nin 2015/80 E.- 2017/19 K. sayılı ilamı ile kabul edildiğini, davalının son olarak 2017/58067 numaralı ve "... ..." ibareli markayı tescil ettirdiğini, oysa söz konusu markanın kötüniyetten dolayı hükümsüz kılınması gerektiğini, tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, birbirlerinden, birbirlerinin markalarından ve ürünlerinin fiyatlarından dahi haberdar olduklarını, davalının müvekkil markasını yok saymasının mümkün olmadığını, davalı şirketin dava konusu markayı kasten seçtiğini, ısrarla ve bahsi geçen kesinleşmiş mahkeme kararlarından haberdar olarak "... ..." markasını tescil ettirmeye çalıştığını, dava konusu markanın hem işitsel hem de görsel olarak iltibas yarattığını, markaların esas unsurunun tek harf dışında birebir aynı olduğunu, "..." kelimesinin okunuşunda “D” harfinin sessiz oluşunun benzerliği üst seviyeye taşıdığını, ürünlerin de aynı/benzer olduğunu, "..." ibaresinin ayırt edici özelliğinin bulunmadığını, müvekkilinin "..." ibaresini "..." markası ile birlikte kullandığı 2009/33473 sayılı "... ... ..." markasının da sahibi olduğunu, bunun dava konusu marka ile iltibas ihtimalini arttırdığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2017/58067 tescil sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, duruşmada da dilekçesini aynen tekrar etmiştir.
Davalı şirket vekili, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal açıdan benzer olmadığını, müvekkilinin dava konusu "..." ibareli markasının birçok ülkede tescilli olarak korunduğunu ve hiçbir zaman davacının markaları ile karıştırılmadığını, uyuşmazlık konusu 34. sınıf malların tüketicilerinin de bilinçli olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının 108174, 2010/57222 sayılı ve "..." ibareli markası ile davalı firmanın "..." ibareli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu; her iki taraf markasının asli unsurunun ... (davacı) ve ... (davalı) olduğu; emtia benzerliğinin oluştuğu; işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, önceki markadaki ve sonraki markadaki işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davalının "..." ibareli markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının 108174, 2010/57222 sayılı "..." ibareli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, iltibas ve benzerlik nedeniyle her iki taraf markası arasında yanılgı yaşayabileceği, hedef kitle açısından bu mallarda iltibas ve benzerlik nedeniyle davalı taraf markası ile davacı taraf markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısının oluşabileceği, yani markaların karıştırılabileceği, bu açıdan taraf marka işaretleri arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesindeki iltibas ve SMK'nın 25/1. maddesindeki hükümsüzlük koşulunun oluştuğu; dava konusu marka açısından SMK'nın 6/9. maddesi anlamında kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı tarafa ait 2017/58067 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, tarafların markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını, "..." ibaresi 34. sınıfta tanımlayıcı olmadığından ayırt ediciliğin sağlandığını, iltibas değerlendirmesinin markalar bölünerek değil, "... ..." ve "..." ibareleri arasında yapılması gerektiğini, dikkat seviyesi düşük olmayan ilgili tüketicilerin markaları karıştırmayacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davacının mesnet markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, zira, taraf marka işaretlerinin "..." ve "..." şeklindeki esas unsurlarının sadece son harflerinin farklı olduğu, harf ve dizin ortaklığı nedeniyle da markalar arasında görsel ve işitsel benzerlik oluştuğu, mesnet markanın sonundaki "d" harfinin okunuşu ve kulakta bıraktığı tınının markaların yeterince uzaklaşmasına yetmediği, bu hali ile tüketicilerin taraf markalı ürünlerin ticari kaynağı konusunda yanılgıya düşebileceği anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcı davalı tarafından peşin olarak yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,
3-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 07/11/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 14/11/2025
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...