T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/2206 - 2025/2405
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/2206
KARAR NO : 2025/2405
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 28/12/2022
NUMARASI : 2022/3 E. - 2022/389 K.
DAVANIN KONUSU : Maddi Tazminat
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2022 Tarih ve 2022/3 Esas - 2022/389 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin "..." isimli bigisayar yazılımının sahibi olduğunu, davalı tarafa ait iş yerinde bulunan bilgisayarlara izinsiz ve yasal olmayan şekilde ... yazılımlarının yüklendiğinin Ankara 2. FSHHM’nin 2020/62 D. İş sayılı dosyasıyla tespit edildiğini, davalının ... yazılımlarını satın aldığına dair fatura sunamadığını, davalının eyleminin müvekkilinin FSEK' in 22. Maddesinden kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 833.490,00-TL’nin 16/12/2020 tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu yazılımları ... Teknik İmalat ve Müh. Çöz. Ltd. şirketinden satın aldığını, müvekkili şirketin, ticari faaliyetlerini orijinal yazılımlar üzerinden sürdürdüğünü, müvekkili şirketin orijinal yazılım sayısı ile personel sayısının eşit olduğunu, bu personeller haricinde herhangi bir teknik çizim ve proje çizimi gerçekleştiren başkaca personel olmadığını, müvekkili şirketin iş hacmi nedeniyle sahip olduğu orijinal yazılımların kendisi için yeterli olduğunu, inceleme yapılan bilgisayarların müvekkili şirkete ait olmadığını, şirketin ticari faaliyetleri kapsamında kullanılmadığını, yazılımları indiren ve kullananın müvekkil şirketin yetkilileri ve çalışanları olmadığını, müvekkili şirkete ait bilgisayarlarda orijinal yazılımlar kullanıldığını, müvekkili şirketin kendisine ait orijinal yazılımlar için 45 adet hizmet için toplamda KDV dahil 55.878 TL ödediğini, davacının tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacı tarafın "... " isimli bilgisayar programının hak sahibi, 16/12/2020 tarihinde davalıya ait iş yeri adresinde yapılan tespitte 1 adet bilgisayarda davacının hak sahibi olduğu program 2019 standart, 2 adet bilgisayarda ise, 2019 ... versiyonunu yüklü ve çalışır şekilde tespit edildiği, davalının bu eyleminin davacının mali haklarından çoğaltma hakkının ihlali niteliğinde olduğu, dava konusu yazılımların lisans /varsayımsal sözleşme bedelinin 266.929,56 TL olduğunu, davacının FSEK 68. Maddesi gereği bu bedelin 3 katı olan 800.788,68. TL'yi talep edebileceği, davacıya ti programın yüklü olduğu bilgisayarlar davacının iş yerinde tespit edildiğinden, davalının bilgisayarların başkasına ait olduğu savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 800.788,68 TL Tazminatın 16/12/2020 tarihinden itibaren yürütülecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili, mahkemece bilirkişi raporuna karşı itirazlarının karşılanmadığını, bilirkişi raporundaki müvekkilinin dava konusu yazılım programlarını kullanma süresine göre yapılan hesap yönetiminin dikkate alınması gerektiğini, müvekkilinin delil tespitinden sonra dava konusu yazılımları kullanmadığını, dava konusu programların tespit edildiği bilgisayarların müvekkiline ait olmadığını, dava konusu programların müvekkili tarafından indirilmediğini, müvekkilinin kullandığı yazılımın müvekkil şirketçe satın alınan yazılımlar olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.
GEREKÇE :Dava, FSEK'in 68. maddesine dayalı telif tazminatı istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalıya ait iş yerinde yer alan 3 adet bilgisayarda, davacının mali haklarına sahip bulunduğu ve 5846 sayılı FSEK anlamında ilim ve edebiyat eseri niteliğinde olan davaya konu ... adlı bilgisayar yazılımının kurulu ve çalışır vaziyette olduğunun tespit edildiği, davacı hak sahibinden izin alınmaksızın, anılan programın yüklenerek kullanılması şeklinde ortaya çıkan fiilin, davacı hak sahibinin FSEK 22. maddesinden kaynaklanan çoğaltma hakkını ihlal ettiği, davalı şirketin bu eylemden sorumlu olduğu, her ne kadar davalı tarafça söz konusu yazılımın tespit edildiği bilgisayarların kendilerine ait olmadığı savunulmuş ise de, davacının mali haklarına sahip olduğu programın izinsiz olarak kurulduğu bilgisayarların davalı Şirketin iş yerinde bulunması karşısında bu savunmaya itibar edilmesinin mümkün olmadığı gibi davalı tarafça dava konusu yazılımların satın alındığına dair sunulan fatura tarihleri davalının iş yerinde yapılan tespit tarihinden sonraki tarihli olduğundan davalının dava konusu eylemi hukuka uygun hale getirmediği, FSEK'in 68. maddesi uyarınca istenebilecek tazminatın da usulünce tespit edildiği anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 54.701,87-TL nispi istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 13.675,46-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 41.026,41-TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 12/12/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/01/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.