T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/1566
KARAR NO : 2025/1804
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... (...)
ÜYE : ... (...)
ÜYE : ... (...)
KATİP : ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/03/2023
NUMARASI : 2022/228 E. - 2023/134 K.
DAVANIN KONUSU : Tasarım Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/03/2023 tarih ve 2022/228 E. - 2023/134 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, davalının 16.02.2021 tarihinde tescil talebinde bulunduğu 2021/001578-8 nolu tasarımın, başvuru tarihinden çok önce müvekkili tarafından kamuya sunulduğunu ve 29.01.2020 başvuru tarihli 2020/00747-35 tescil numarasıyla tescil edildiğini, davalının tasarımı ile müvekkili tasarımının bilgilenmiş kullanıcı nezdinde ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığını, davalının kendisine ait olmayan tasarımı art niyetli olarak incelemesiz tescil işleminden yararlanarak adına tescil ettirdiğini, bu nedenle dava konusu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2021/001578-8 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, süresi içinde davaya cevap vermemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacının dayanak gösterdiği 2020/00747-35 ve davalıya ait 2021/001578-8 sayılı abiye ürünü tasarımlarının, özellikle yaka biçimi ve uygulaması, omuz yapıları, model kupları ile etek biçimi ve volan uygulaması ile farklılaşmadığı, konum ve uygulama şekillerinin değişiklik göstermediği, kullanılan danteller ve işlemelerin farklı olduğu, her iki giysinin ön bedenindeki çapraz pili (büzgü), detaydaki pili veya büzgülerin yoğunluğu ve açısı farklı olsa ve her iki elbisenin yaka şekli kısmen farklı biçimlendirilse de bu farkın, genel tasarım açısından bakıldığında nüans niteliği taşıdığı ve her iki tasarımın oldukça benzer bir izlenim oluşturduğu, tasarım değeri açısından her iki giysinin detaylarına bakıldığında, ayrıntılarda küçük farklılıklar gözlenmesine rağmen genel itibari ile tasarımların bilgilenmiş kullanıcı gözünden benzer olduğu, davaya konu tasarım ile mesnet tasarımın bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle benzer olmasının haricinde dava konusu tasarımın kötü niyetle tescil başvurusuna konu edildiğini gösterir somut olgu ileri sürülmediğinden kötü niyet iddiasına dayalı istemin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2021 001578-8 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili, dava konusu tasarımlar arasında bir karşılaştırma yapılmadığını, iki tasarım arasında ciddi farklılıklar olduğunu, seçenek özgürlüğü yönünden yapılan değerlendirmenin de yetersiz bulunduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, açıklanan hususlarda somut bir gerekçe gösterilmeden iki tasarım arasında benzerlik olduğu kanaatinin açıklandığını, bilgilenmiş bir kullanıcı açısından bu iki elbisenin farklı olduğunu, iki tasarım arasında belirtilen detaylardaki benzerlikleri görebilmek için bir uzman gözüyle bakmak gerektiğini, dava konusu tasarımların aynı zamanda İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2022/57 esas sayılı dosyası ile görülen tazminat davasının da konusunu oluşturduğunu, söz konusu davada alınan detaylı bilirkişi raporunda, dava konusu tasarımlar arasında benzerlik olmadığının açıklandığını, dosyaya sundukları bu raporun da davanın haksızlığını ortaya koyduğunu, dava konusu müvekkili tasarımının, davacının mesnet tasarımından farklı olduğunu ve hükümsüzlük koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE :Dava, tasarım hükümsüzlüğüne ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu 2021/001578-8 nolu tasarımın, davacının itirazına mesnet tasarım karşısında yeni ve ayırt edici olmadığının, içinde tasarım konusunda uzman bilirkişilerin bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, buna göre dava konusu tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu, her ne kadar davalı tarafça, İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2022/57 esas sayılı dosyasına sunulan raporda, işbu dava konusu tasarımların farklı olduklarının açıklandığı savunulmuş ise de davalı tarafından dosyaya ibraz edilen anılan 21.01.2023 tarihli raporun 20. sayfasında, davacının 2020/00747-35 sayılı tasarımı ile eldeki davanın konusu olan 2021/001578-8 nolu tasarımın, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığının, bu sebeple benzer olarak algılanacaklarının açıklandığı, dolayısıyla davalının bu yöne ilişkin savunmasının da yerinde olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 269,85-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 345,55-TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 09/10/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 09/10/2025
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...