T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/1608
KARAR NO : 2025/1536
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... (...)
ÜYE : ... (...)
ÜYE : ... (...)
KATİP : ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 08/03/2023
NUMARASI : 2022/183 E. - 2023/106 K.
DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali, Hükümsüzlük
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/03/2023 tarih ve 2022/183 E. - 2023/106 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin “...” markasını ilk kez 15/05/1992 tarihinde 11., 20. ve 21. sınıflarda tescil ettirdiğini, çok sayıda "..." ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, 2015/24596 ve 2020/71984 sayılı markaların da müvekkiline ait olduğunu, yine www...com.tr, www...com.tr, www...com alan adlı internet sitelerinin sahibi olduğunu, müvekkilinin her tür mobilya ve ev aksesuarlarının tasarım, imalat, satış ve teslimatını yaptığını, davalının, “...” markasının 20. ve 42. sınıflarda tescili için gerçekleştirdiği başvuruya karşı itirazlarının reddedildiğini, oysa başvurunun esaslı unsurunun “...” olması nedeniyle markaların karışıklığa sebebiyet verecek ölçüde benzer bulunduğunu, davaya konu markanın, müvekkiline ait marka serisinden olduğunun düşünüleceğini, müvekkiline ait markanın tanınmış marka olduğunu, markanın tescili halinde müvekkiline ait markanın ayırt ediciliğinin zarar göreceğini, haksız bir yarar sağlanacağını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2022-M-5372 sayılı kararının iptali ile 2020/160148 numaralı marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, markaların kavramsal, görsel ve bıraktıkları toplu intiba yönünden farklı olduklarını, dava konusu markanın esas unsurunun “...”, davacıya ait markaların esas unsurlarının ise “...” olduğunu, markaların başlangıç kısımlarının farklı olması sebebiyle benzer olmadıklarını, “...” ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, iltibas ihtimali bulunmadığını, markalar benzer olmadığı için SMK 6/5. maddenin uygulama şartlarının oluşmadığını, kötüniyet iddiasının ispatlanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, markaların benzer olmadığını, davacının yalnızca 2015/24596, 2020/71984 ve T/01477 sayılı markalara dayandığını, dava dilekçesinin 2. sayfasında “...” ibareli başka markalar olduğunu belirtse de bunları dayanak olarak gösterdiğini özel olarak belirtmediğini, davacıya ait 5 yılı doldurmuş markalar için kullanım ispatı talebinde bulunduklarını, markalarda kullanılan renkler, yazı karakteri ve boyutlarının farklı olduğunu, “...” ibaresinin ev anlamına geldiğini, tüketicinin, sadece sondaki iki heceyi alıp algılaması ihtimalinin bulunmadığını, şirketlerin ayrı sektörlerde faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin pouffynoc (yer minderi), sedir, özel tasarım koltuk, dekoratif yastık, daybedler mobilya grubu ürünleri ürettiğini, müvekkilinin tescil talep ettiği mal ve hizmetlerin bilinçli ve özel tüketici grubuna hitap ettiğini, davacı markalarının tanınmışlığının kanıtlanamadığını, tanınmış markanın kullanımının da ispatlanmasının gerektiğini, davacının kötü niyet iddialarını ispatlayamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, her ne kadar davalı vekili dava aşamasında hükümsüzlük iddiası bakımından davacı markalarının kullanılmadığına ilişkin def'i ileri sürmüşse de, dava konusu marka kapsamında yer alan mal ve hizmetler ile davacıya ait 2020/71984 sayılı marka kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin bir kısmının aynı, aynı tür veya benzer olduğu, SMK m.25/7 ve m.19/2 hükümleri uyarınca söz konusu markanın kullanım külfeti altında bulunmadığı, davacıya ait bir diğer mesnet markanın 2015/24596 sayılı olduğu, 15.03.2016 tarihinde tescil edildiği, söz konusu markanın dava tarihi itibariyle kullanım ispat külfeti altında olsa da, bu markanın esas unsuru ile 2020/71984 sayılı markanın esas unsuru müşterek olarak "..." ibaresinden oluştuğundan, usul ekonomisi ilkesi uyarınca 2020/71984 sayılı marka kullanma külfetine tabi olmadığından, bu marka üzerinden ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi değerlendirmesi yapıldığı, YİDK kararının iptali istemi bakımından ise marka işlem dosyasında kullanmama def'i ileri sürülmediği, markaların kapsamlarında yer alan emtiaların aynı, aynı tür veya benzer oldukları, davacı markalarının esas unsurunun "..." ibaresi olduğu, davacı yanın ibraz ettiği delillere göre "..." markasının geniş perspektifte "mobilya" ve "ev dekorasyonu" ürünleri üzerinde belirli bir tanınmışlığa ulaştığı, davacı yanın tanınmışlık oluşturduğu emtiaların iş bu davaya konu mal ve hizmetler içerisinde de bulunduğu, itiraza mesnet markanın tanınmış olması olgusunun ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesini artıran bir unsur olduğu, dava konusu marka başvurusu "..." ibaresinden oluşsa da, daha önce davacıya ait markalı ürünlerden yararlanan, bu markalı ürünlere aşina ilgili tüketici kesiminin, daha sonra davaya konu "..." ibareli iş bu davaya konu mal ve hizmetler ile karşılaştığında, davaya konu bu mal ve hizmetlerden faydalanmak için ayıracağı sınırlı süre içerisinde, gerek markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerin aynı, aynı tür düzeyinde benzer oluşu, gerek müşterek harf ortaklığından kaynaklı işaret benzerliği, gerekse davacı markalarının "..." ibareli markalara kattığı bilinirlik birlikte değerlendirildiğinde karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu, davacıya ait "..." markasının geniş perspektifte “mobilya” ve “ev dekorasyonu” ürünleri üzerinde belirli bir tanınmışlığa ulaştığı kanaatine varılmakla, davacının faaliyet gösterdiği mobilya sektöründe özel tasarımların da yapıldığı değerlendirildiğinde 20. Sınıf: Tüm emtialar, 42. Sınıf: Bu sınıfa dahil olup mühendislik, mimarlık, bilgisayar hizmetleri kapsamına girmeyen her türlü tasarım hizmetleri; grafik sanat tasarım hizmetleri (reklam amaçlı tasarım ve peyzaj tasarımı hariç). mal ve hizmetleri bakımından SMK’nın 6/5. maddesi uyarınca tescil engeli bulunduğu, davalı şahsın kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu da ileri sürülmediği, SMK m.6/1 ve m.6/5 hükümleri koşullarının somut olayda gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile; 2022-M-5372 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2020/160148 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru ile itiraz gerekçesi davacı markaların görsel, işitsel ve kavramsal yönden bütünüyle bıraktıkları genel izlenim itibariyle 6769 sayılı Kanunun 6/1 maddesi anlamında karıştırılabilecek ölçüde benzer markalar olmadıklarını ve başvuru kapsamındaki malların hitap ettiği ortalama tüketiciler açısından, belirtilen markalar arasında ilişkilendirilme ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, "..." ibaresinin ayırt ediciliği düşük bir ibare olduğunu, başvuru markasının bir bütün olarak "..." biçiminde algılandığını, 6769 sayılı SMK Kanununun 6/5.maddesi şartlarının gerçekleşmediğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.
Davalı şahıs vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davaya konu davacı markaları ile müvekkilinin başvurusu arasında iltibas yaratacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığını, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığını, hükümsüzlük davası bakımından davacının mesnet markaları yönünden kullanım ispatı ile yükümlü olduğunu, kullanım ispatı taleplerinin dikkate alınmadığını, davacının davaya dayanak iki markası bulunduğundan bu markaların marka serisi oluşturduğundan söz edilemeyeceğini, başvuru markasının bir bütün olarak algılandığını, tüketicilerin başvurunun son kısmındaki "..." ibaresine odaklanmasının beklenemeyeceğini, markanın dikkat çeken başlangıç kısmının yeterince farklılaştığını, "..." ibaresinin yaygın bir ibare olduğunu, ilgili tüketici kesiminin bilgili ve bilinçli kimselerden oluştuğunu, davacının tanınmışlık iddialarını ispatlayamadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "..." ibareli başvuru ile davacının "..." asıl unsurlu markaları arasında, uyuşmazlık konusu 20 ve 42.sınıf mal hizmetler yönünden, 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesi anlamında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira uyuşmazlık konusu mal ve hizmetlerle davacının itirazına mesnet kullanım ispatına tabi olmayan 2020/71984 sayılı markası kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin aynı/ aynı tür/ benzer olduğu, davacı markalarının asli unsuru olan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda aynen yer aldığı, başvuruda bulunan "..." ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.10.2022 tarih ve 2021/2864 E.-2022/6882 sayılı kararında "..." ibaresi, 06.09.2022 tarih ve 2022/4306 E.-2022/5521 K. sayılı ilamıyla "..." ibaresi, 16.02.2021 tarih ve 2020/1819 E.-2021/1274 K. sayılı ilamıyla "... ..." ibaresinin, 03.02.2020 tarih ve 2019/2970 E.-2020/794 K. sayılı kararında "... ..." ibaresinin davacının "..." ibareli markalarıyla benzer bulunduğu, diğer taraftan davacının markaları "mobilya ve ev dekorasyonu" sektöründe tanınmış olduğundan, karar yerinde belirtilen 20 ve 42.sınıf mal hizmetler yönünden SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının da oluştuğu anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40'ar-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalılar tarafından istinaf başvurusunda ayrı ayrı yatırılan 269,85'şer-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 345,55'er-TL'nin davalılardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 11/09/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/09/2025
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...