T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN :....
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/05/2022
NUMARASI :.....
DAVANIN KONUSU :YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/05/2022 Tarih ve 2020/183 Esas - 2022/161 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, 2019/55527 sayılı ve “... ...” ibareli başvurusunun, davalı Şirketin "..." ibareli markalarına dayalı olarak yaptığı itiraz sonucu dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa tarafların markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamına benzerlik bulunmadığını, markalarda ortak olarak yer alan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, dava konusu başvuruya bir bütün olarak yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, ayrıca müvekkilinin önceki markaları nedeniyle müktesep hakkının bulunduğunu ileri sürerek, ...... sayılı YİDK kararının iptali ile başvurunun tescili işlemlerine devam edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekil, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, tarafların markaları arasında iltibas bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 9 ve 36 sınıf malların redde mesnet markalar kapsamında da yer aldığı, marka işaretlerinin de benzer olduğu, dava konusu başvuru ile 2006/18095 , 2014/108321, 2006/18094 sayılı redde mesnet markalar arasında iltibas koşullarının oluştuğu, davacı yararına müktesep hak koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, tarafların markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, markalarda ortak olarak yer alan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, aynı taraflar arasında görülen benzer bir uyuşmazlıkta Ankara 4 FSHHM'nin "..." ibareli başvurusunun davalı Şirketin "..." ibareli markaları ile benzer olmadığının kabul edildiğini, yine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2019/5205 E- 2020/3136 K sayılı ilamında da "........." ibarelerinin benzer görülmediğini, ayrıca dava konusu başvurunun tescili istenen mal ve hizmetlerin bilinçli tüketiciye hitap ettiğinin, markaların karıştırılmayacağını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.
GEREKÇE : Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun tescili işlemlerine devam edilmesine karar verilmesi istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
İşlem dosyasının incelenmesinden, davacının 11.06.2019 tarihinde "... ..." ibaresini 9 ve 36. sınıfta tescili için diğer davalı Kuruma başvurduğu, davalı Şirketin "..." ibareli markalarına dayalı olarak başvuruya itiraz ettiği, Markalar Dairesi Başkanlığınca davalı Şirketin itirazının reddine karar verildiği, davalı Şirketin bu karara yaptığı itirazının ise itirazına mesnet 2014/108321, 2006/18094, 2006/18095 sayılı markaları ile dava konusu başvuru arasında iltibas bulunduğu gerekçesiyle dava konusu 2020-M-3864 sayılı YİDK kararı ile kabul edilerek, dava konusu başvurunun reddine karar verildiği ve işbu davanın iki aylık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Burada öncelikle iltibas (Karıştırılma) kavramının da açıklanması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir. Öte yandan, markaların ayırt edicilik güçlerinin de iltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde dikkate alınması gerekmektedir. Zira, ayırt edici niteliği zayıf olan markalar yönünden iltibas ihtimali daha düşük olacaktır. Diğer bir deyişle, tescili istenilen mal ve hizmetleri, diğer işletmelerin mal ve hizmetlerinden ayırt etme gücü düşük kalan, zayıf marka olarak nitelendirilebilecek markaların koruma alanı daha dar bulunmaktadır. Böyle durumlarda, küçük farklılıklar dahi tescil olunmak istenen markaya ayırt edicilik kazandırabilecektir.
Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya bakıldığında, dava konusu başvuru "... ....... sayılı redde mesnet markalar da..... ...ibarelidir. Görüldüğü üzere dava konusu başvurunun asli unsuru "...", redde mesnet markaların asli unsuru da "..." ibaresinden oluşmaktadır. Zira, dava konusu başvuruda yer alan "..." ibaresi ile redde mesnet markalarda yer alan "..." ibaresi, tarafların çatı markaları olduğundan, iltibas değerlendirmesinde dikkate alınması mümkün olmadığı gibi redde mesnet markalarda yer alan diğer ibareler de ayırt ediciliği zayıf olan ve ayırt edicilikte geri planda kalan tali unsur niteliğindedir. Bu duruma göre yapılan değerlendirmede, her ne kadar redde mesnet markaların asli unsuru oluşturan "..." ibaresi, dava konusu başvuruda aynen yer alsa da, anılan ibare Yunanca "yeni" anlamına gelip, önünde kullanıldığı sözcüğe "yeni" anlamını kattığı, ticaret hayatında yaygın şekilde kullanıldığı, bu nedenle zayıf bir ibare ibare olduğu, yukarıda da açıklandığı üzere zayıf marka olarak nitelendirilebilecek markaların koruma alanı daha dar bulunup, böyle durumlarda, küçük farklılıkların dahi tescil olunmak istenen markaya ayırt edicilik kazandırabileceği hususları gözetildiğinde dava konusu başvuruda yer alan "..." ibaresi ile başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlandığı kanaatine varıldığından, Dairemizce tarafların marka işaretleri arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı kabul edilmiş, aksi yöndeki ilk derece mahkemesi kabulü yerinde görülmemiştir. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2023/5949 -2024/7946 E-K sayılı kararında da "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asıl unsurlu markaların benzer olmadığı kabul edilmiştir.
Tarafların marka işaretleri benzer bulunmadığından, Dairemizce emtia benzerliği şartı yönünden ve davacının müktesep hak iddiası bakımından değerlendirme yapılmasına gerek görülmemiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan, Dairemizce bu yönden dosyada mevcut bilirkişi raporuna itibar edilmemiş, ayrıca bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmemiştir.
Her ne kadar davacı tarafça, dava konusu başvurunun tescil işlemlerine karar verilmesi de talep edilmiş ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nın 22.03.2017 tarih ve 2017/11-78 E.-2017/521 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetki bulunmadığından ve tescil işleminin idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararına bağlı doğal bir sonuç olduğundan, davacının bu talebi yerinde görülmemiş, anılan talep ayrı bir dava olarak nitelendirilemeyeceğinden, bu talebin reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir.
İlk derece mahkemesince yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 26/05/2022 gün ve 2020/183 Esas - 2022/161 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
2-Davanın KABULÜ ile, ... YİDK'ın 29/04/2020 tarih, 2020-M-3864 sayılı kararının İPTALİNE,
3-Davacı vekilinin marka başvurusunun tescili işlemlerine devam edilmesine karar verilmesi isteminin REDDİNE,
4-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 54,40-TL harcın mahsubu ile bakiye 561,00-TL harcın davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
5-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca belirlenen 40.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
6-Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 4.500,00-TL bilirkişi ücreti, 178,50-TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 127,00-TL tebligat ve posta gideri, 492,00-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan toplam 5.297,50-TL'ye, 54,40-TL başvurma harcı, 54,40-TL peşin harç tutarı eklenerek oluşan toplam 5.406,30-TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
7-Davalılar tarafından herhangi bir gider yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
8-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),
9-Davacı vekilli tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırılan 179,90-TL harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,
10-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 07/07/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 09/07/2025
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.