T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ....
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/05/2023
NUMARASI : .....
DAVANIN KONUSU :YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/05/2023 tarih ve 2022/464 E. - 2023/197 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkilinin 2021/027997 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin 2018/78391 sayılı "..." ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kısmen kabulüne karar verilerek başvurunun reddedildiğini, bu ret kararına karşı müvekkilin yeniden inceleme taleplerinin, bu kez YİDK kararı ile reddine karar verildiğini, oysa müvekkili markası ile davalının redde mesnet markası arasında SMK'nın 6/1 maddesi hükmü anlamında ilişkilendirilme/karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkmayacağını, müvekkili şirketin 2006 yılından bu yana üstün kalite anlayışından ödün vermeden “...” markalı ürünleri tüketicilere sunarak sektöründe oldukça tanınan ve tercih edilen bir konuma ulaştığını, müvekkilinin markası ile davalı firmanın markalarının benzer olmaması nedeniyle iş bu dava konusu YİDK kararının yerinde olmadığını, müvekkili şirketin markasında yer alan “.......” ibaresinin müvekkilinin markasının esas unsuru olduğunu ve "... ... ... ..." ibaresinin markada tali unsur ve tanımlayıcı genel ibare olarak yer aldığını, bu nedenle müvekkili markasının davalı markaları ile karıştırılmayacak kadar farklılık arz ettiğini, taraf markalarının görselleri incelendiğinde farklı renk ve desenlere sahip olduklarını, yazı fontları, yazı renklerinin de tamamen farklı olduğunun açıkça görüldüğünü, hiçbir şekilde benzerlik ihtiva etmeyen, tüketici nezdinde farklı intiba bırakan markaların karıştırılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin marka görselinde başvuru konusu “...” ibaresinin bir bütün olarak vurgulandığını ve markalar arasındaki farklılığın henüz ilk seslerde ve tüketici algısında ayırt edilecek şekilde karşımıza çıktığını, müvekkilinin markasında esas unsur olan “........” ibaresinin müvekkilince yıllardır yanına ek ibareler alarak birçok marka olarak tescil edildiğini ileri sürerek, ...... sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkiline ait marka ile davacı başvurusu arasında ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik bulunduğunu, davaya konu marka başvurusunda yer alan “..” ibaresinin çatı marka olduğunu, marka başvurusunda geri kalan ibarelerden “... ibaresinin ön plana çıkarak markanın esas unsurunu oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu 2021/027997 sayılı "......" ibareli markanın, davalı yanın 2018/78391 sayılı redde gerekçe “...” ibareli markası ile SMK’nın 6/1 maddesi uyarınca benzer olduğu ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, dava konusu YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, davalının redde mesnet gösterilen 2018/78391 numaralı "..." ibareli markası ile müvekkil tarafından tescili talep edilen davaya konu marka arasında SMK'nın 6/1 maddesi kapsamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkili markası ile redde mesnet gösterilen markada "..." ibaresi ortak olarak bulunsa da, bu sebeple markaların benzer olduğunun söylenemeyeceğini, müvekkili markasında yer alan “.........” ibaresinin markanın esas unsurunu teşkil ettiğini, "... ... ... ..." ibarelerinin ise tali unsur ve tanımlayıcı genel ibare olarak yer aldığını, bu nedenle müvekkili markasının, redde mesnet markadan farklı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olduğu, zira redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin ayırt edilemeyecek derecede benzeri olan "..." ibaresinin, dava konusu başvuruda asli unsur olarak kullanıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 179,90-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 435,50-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 08/07/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 10/07/2025
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.