T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/897
KARAR NO : 2025/1024
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE : ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP : ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 06/01/2023
NUMARASI : 2022/345 E. - 2023/15 K.
DAVANIN KONUSU : Marka Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/01/2023 tarih ve 2022/345 Esas - 2023/15 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin 2015/105949 sayılı ve “...” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalılar adına tescilli bulunan 2021/067534 sayılı ve “...” ibareli marka ile müvekkilinin markası arasında iltibas bulunduğunu, müvekkilinin "..." ibaresini de tescilsiz olarak kullandığını, müvekkilinin tescilli markası tanınmış olduğundan SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının da bulunduğunu, dava konusu markanın tescilinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 2021/067534 sayılı ve “...” ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerine ait dava konusu marka ile davacının markası arasında iltibas bulunmadığını, davacı şirketin hizmet verdiği tüketici çevresi ile müvekkillerince hizmet verilen tüketici çevresinin birbirinden tamamen farklı olup markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, ayrıca "..." kelimesinin hukuki hizmet veren başkaca pek çok kişi tarafından kullanıldığını, dava konusu markanın müvekkili tarafından 2016 yılından beri kullanıldığını, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu marka kapsamında yer alan "Hukuki hizmetler (sınai ve fikri mülkiyet hakları konusunda danışmanlık hizmetleri dahil)." hizmetlerinin, davacıya ait 2015/105949 sayılı marka kapsamında yer aldığı, tarafların marka işaretlerinin de "..." ibaresinin asli unsur olarak yer almasından kaynaklı olarak benzer olduğu, dava konusu marka ile davacının mesnet markası arasında iltibas koşullarının oluştuğu, her ne kadar davalılar vekili cevap dilekçesi ile 2016 yılından bu yana "..." markasının müvekkilleri tarafından tescilsiz olarak kullanıldığını belirterek buna ilişkin bir kısım evrak ibraz etmişse de; dava konusu markanın tescil başvuru tarihinden önceki tarihli olan ve ibraz edilen evrak incelendiğinde özellikle davalı ...'nin en eskisi 2019 yılına dayanan ve "..." ibaresini vermiş olduğu hukuki hizmetler bakımından dilekçeleri üzerinde kullandığı, ancak söz konusu kullanımın, markalar arasındaki ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesini bertaraf edecek düzeyde uzun süreli geçmişe dayalı olmadığı, aynı zamanda davalının tescilsiz kullanımlarının kuvvetli tanıtım ve yoğun kullanım ilkelerini de karşılamadığı (Bkz; Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 11.11.2019 tarih 2018/2050 E 2019/7034 K), bu nedenle davalılara ait marka ile davacıya ait marka arasında "birlikte var olma" koşulunun oluşmadığı, dolayısıyla karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu, davacının tanınmışlık ve kötü niyet iddialarının ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalılar vekili, mahkemece ön incelme celsesinde delillerin toplanması ve bilirkişi incelemesi yapılması taleplerinin reddedilerek tahkikat aşamasının sonlandırıldığını ve davanın kabulüne karar verildiğini, Yargıtayın pek çok kararına göre somut uyuşmazlık bakımından uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yapılması gerekliliğinin kabul edildiğini, mahkemece bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verildiğini, dava konusu markanın başvuru sırasında itiraza uğramayarak tescil edildiğini, tarafların markaları arasında iltibas koşullarının oluşmadığını, zira marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığı gibi markaların kullanıldığı faaliyet alanlarının da farklı olduğunu, müvekkillerinin avukat olup "..." ibaresinin pek çok avukat tarafından mesleki faaliyetlerinde kullandığını, dava konusu ibarenin müvekkilleri tarafından 2016 yılından beri kullanıldığını, avukatlık mesleğinde reklam yasağı olması nedeniyle müvekkillerinin markayı tanıtım faaliyetleri çerçevesinde kullanmasının mümkün olmadığını, bu nedenle birlikte var olma koşulunun gerçekleştiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE : Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu 2021/067534 sayılı ve “...” ibareli başvurusu ile davacıya ait 2015/105949 sayılı ve "..." asıl unsurlu mesnet marka arasında, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira davacının mesnet markasının asli unsuru olan "..." ibaresinin dava konusu markada da aynen asli unsur olarak yer aldığı, dava konusu markada yer alan diğer unsurların yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, dava konusu marka kapsamında yer alan 45 sınıf hizmetlerin aynen davacının markası kapsamında da yer aldığı, davalılar yararına birlikte var olma koşullarının da gerçekleşmediği, davalılarca bu hususta sunulan delillerin, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.11.2019 tarih ve 2018/2050 E.- 2019/7034 sayılı kararında açıklandığı şekilde birlikte var olma için gerekli nicelik ve nitelikte bulunmadığı, ayrıca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararında kabul edildiği üzere iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan, mahkemece bilirkişi raporu alınmamasında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalılar vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca davalılardan alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalılar tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 179,90-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 435,50-TL harcın davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 09/05/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/06/2025
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...