T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/232 - 2025/597
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/232
KARAR NO : 2025/597
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 31/03/2022
NUMARASI : 2020/215 E. - 2022/117 K.
DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/03/2022 tarih ve 2020/215 Esas - 2022/117 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ve davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, davalı tarafın 2018/93780 sayılı “... ...” başvurusuna karşı müvekkili ve onun ortağı olduğu ... ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. Tarafından yapılan itirazların dava konusu YDİK kararı ile reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin büyük hissedarı olduğu Şirket'in 25.08.2017 tarihinde kurulduğunu, müvekkilinin 2017/00051 sayılı 41.sınıf hizmetleri kapsayan "... ..." ibareli marka başvurusunun bulunduğunu, ... ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. 'nin ticaret unvanının 25.08.2017 tarihinde tescil edildiğini, müvekkilinin davalı başvurusundan önce 02.01.2017 tarihinde 2017/00051 sayılı marka için başvuruda bulunduğunu, ancak dava dışı 3.kişi tarafından yapılan itiraz sonucunda başvurunun reddedildiğini, bu karara karşı Ankara 2. FSHHM’de 2018/375E sayısı ile dava açtıklarını, anılan dosya neticesinde müvekkili markasının reddine dair verilen kararın iptal edildiğini, dosyanın henüz istinaf aşamasında olduğunu, davalı tarafça gerçekleştirilen başvurunun da eğitim – öğretim hizmetlerini kapsadığını, bu nedenle tüketicinin taraf markaları arasında yanılgı yaşayabileceğini, her iki taraf markalarının asli unsurunun “...” kelimesi olduğunu, davalı tarafın 41.sınıfta hiçbir faaliyeti olmadığı halde dava konusu başvuruda bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 2020-M-520 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkili şirketin 1957 yılında ilk olarak kurulduğunu, 1999 yılında ... Vakfı kurularak grup şirketlerinin eğitim, sosyal ve kültürel faaliyetlere olan katkısını daha ileri seviyelere götürüldüğünü, Vakfın ağırlıklı faaliyetlerinin eğitim alanında öğrenci bursları ve okul inşaatına yönelik olduğunu, her yıl 500 öğrenciye karşılıksız burs verdiğini, "..." markalarının ülkemizde tanınmış marka haline geldiğini, yurtiçi ve yurtdışında çok sayıda tescillerinin bulunduğun, T/03096 sayısı ile tanınmış marka olarak da korunduğunu, müvekkilinin bağlı şirketlerinden ... İnşaat ve Tesisat A.Ş. tarafından davacı aleyhine açılan İzmir FSHHM’de 2018/124E sayısı ile derdest dava neticesinde, dosyanın davalısı şirketin ticaret unvanından "..." ibaresinin çıkartılmasına karar verildiğini, ayrıca yine işbu dosyadaki davacı şahıs aleyhinde devam eden İzmir FSHCM’nin 2020/35E sayılı ceza dosyasının da mevcut olduğunu, müvekkilinin tanınmış ... markaları üzerindeki gerçek hak sahibi olduğunu, davacının itirazına mesnet markalarının, müvekkili şirketin bağlı şirketleri tarafından yapılan itirazlar sonucunda reddedildiğini, bir kısım dayanak markanın ise müvekkilinin marka başvuru tarihinden sonraki tarihli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacı yana ait TÜRKPATENT nezdinde kayıtlı markalardan yalnızca 2017/00051 ve 2018/43881 sayılı markaların dava konusu marka başvurusundan önceki tarihli olduğu, bununla birlikte her iki markanın da YİDK karar tarihi itibariyle nihai olarak reddine karar verilmiş markalar oldukları, diğer markaların başvurudan sonraki tarihli olduğu ve nazara alınamayacağı, taraf markaları arasında 6/1 maddesi kapsamında karıştırılma ihtimaline dayalı ilk koşulun meydana gelmediği “...” markası altında eğitim – öğretim hizmeti faaliyetlerine başlamak için 2017 yılında ... tarafından kurulduğu görülen “... ... … LTD. ŞTİ.” ne davacı yanın 19.01.2018 tarihinde hakim ortak olarak girdiği, dolayısıyla 2017 yılında “...” kılavuz unsuru ile eğitim – öğretim hizmetlerinde faaliyet göstermek adına kurulmuş bir şirketin mevcut olduğu, yine “...” adı altında gerçekleştirilecek eğitim – öğretim faaliyetleri için gerekli resmi izinlerin 2018 yılı Ağustos ayı içerisinde alındığı, 2018 Ekim ayında internet sitesinin açıldığı, işlem dosyasında yer aldığı görülen ve davacı yanın “ÖZEL ... ...” ismiyle gerek sosyal medya hesaplarında gerekse de muhtelif zamanlarda kamuya açık yerlerde düzenlediği etkinliklerle tanıtım ve reklamını yaptığı, ayrıca “eğitim – öğretim hizmetleri” alanındaki faaliyetlerine ilişkin düzenlemiş olduğu faturaları da yine dosyaya sunarak “...” markaları ile aktif bir şekilde “eğitim – öğretim hizmeti” verdiğini ortaya koyduğu, ilgili faturalarda gerek davacının ticaret unvanını gerekse de markasal kullanımlarını gösterir logosunun yer aldığı, dolayısıyla ilgili faturalardaki kullanımların markasal nitelik arz ettiği, bu hizmetin dava konusu marka başvurusu tarihinden daha eski tarihlere dayandığı, dolayısıyla davacı yanın ortağı olduğu şirket üzerinden gerçekleştirdiği faaliyetleri neticesinde “...” ibaresi üzerinde önceye dayalı hak sahibi olduğu yönünde bir kanaate varılmasının mümkün olduğu, bu bağlamda davacı yanın “...” ibaresi üzerinde, dava konusu markanın başvuru tarihi olan 19.10.2018 tarihinden daha evvelki tarihlere uzanan fiili ve gerçek kullanımları sebebiyle, üstün hak sahibi olduğu, ancak bu üstün hak sahipliğinin yalnızca “eğitim – öğretim hizmetleri” ile sınırlı olduğu, davacının başvuru kapsamında yer alan sair hizmetler açısından ise herhangi bir faaliyetinin mevcut olmadığı, davacı gerçek kişinin, hakim ortağı olduğu ... ... Ltd. Şti.’nin kılavuz unsuru “...” olmakla birlikte bu tüzel kişilik üzerinden “eğitim – öğretim hizmetleri” alanında aktif olarak faaliyet gösterdiği ve tüketiciye de ulaşmış olduğunun dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığı, bununla birlikte davacının www.... domain adının aktif olarak kullanımını gösterir hiçbir delilin dosyada bulunmadığı, salt alan adı tahsis kaydının üstün hak sahipliğini göstermeye elverişli olarak değerlendirilemeyeceği, davalı tarafın dosyaya sunduğu belgelerin burs verme gibi belgeler olduğu ve eğitim öğretim hayatına doğrudan temas eden belgeler olmadığı, bu kapsamda "eğitim öğretim hizmetleri" yönünden davacıdan önceki tarihlerde hizmet verildiğini gösterir delil ve emarenin dosyaya sunulmadığı, sonuç olarak bu hizmetler açısından davalının üstün hakkından bahsedilemeyeceği, davacının dava dışı üçüncü kişiler adına kayıtlı markalar açısından iddialarının marka sahiplerinin davanın tarafı olmaması nedeni ile dinlenemeyeceği, varılan sonucun gerçek hak sahipliğine dayalı olması nedeni ile davalı tarafından davacı aleyhine açılan tecavüz ve terkin davalarının sonuca etkisinin olmayacağı, davacının bekletici mesele talebine konu davanın konusu olan markanın YİDK kararı tarihinde tescilli olmadığı, davacının davasının 41.sınıfta bulunan "eğitim ve öğretim hizmetleri" yönünden kabul edilmiş olduğu da gözetildiğinde davanın sonucuna tesir etmeyeceği, bekletici meselenin davanın uzamasına sebebiyet vereceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile TPMK YİDK'nın 2020-M-520 sayılı kararının 41.sınıfta bulunan "eğitim ve öğretim hizmetleri" mal ve hizmet sınıfları yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile, davalı şirket adına tescilli 2018/93780 sayılı "... ..." ibareli markanın tescilli olduğu, 41.sınıfta bulunan "eğitim ve öğretim hizmetleri" mal ve hizmet sınıfları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlüğe ilişkin fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu, bu iddialarının değerlendirilmediğini, taraflar arasındaki uyumazlıklardan dolayı davalının faaliyet göstermediği 41.sınıf hizmetler yönünden yapılan dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu, mahkemece müvekkilinin "..." ibaresi üzerinde gerçek hak sahipliği kabul edilmesine rağmen davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, işlem dosyasında itiraz aşamasında ileri sürülmüş delillerin bir bölümünün başvurudan sonraki tarihli, bir bölümünün ise tarihsiz olduğunu, 41.sınıf "eğitim-öğretim hizmetleri" bakımından davacıya üstün hak sağlayacak nitelikte markasal olarak aktif ve yoğun kullanımı göstermediğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı tespitlere içermesine rağmen yeni bir heyetten bilirkişi raporu alınması taleplerinin reddedildiğini, davacının “...” ibaresinin ve bu ibareyi içeren herhangi bir markanın gerçek hak sahibi olmadığını, “...” markasının gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, taraflar arasında "..." ibaresine ilişkin kullanımların çekişmeli olduğunu, davacının faaliyetlerinin okulun açıldığı andan itibaren İzmir FSHHM'nın 2018/124 Esas sayılı marka tecavüzü/haksız rekabet davasına konu olduğunu, bu davanın bekletici mesele yapılmasının gerektiğini, sunulan kullanım delillerinde "... ..." ibaresinin yer almadığını, delillerin markasal kullanımı göstermediğini, gerçek hak sahipliğini kanıtlamaya yeterli nicelik ve nitelikte olmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE :1-Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü
istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair istinaf itirazlarının reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
2-Ancak, işlem dosyasından davalı ... Holding A.Ş. tarafından "... ..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere 19/10/2018 tarihinde 2018/93780 sayılı başvuruda bulunulduğu, davacının bu başvuruya itiraz ettiği, SMK'nın 6/1, 6/3, 6/6, 6/9.maddelerine dayalı itirazın, nihai olarak dava konusu 2020-M-1094 sayılı YİDK kararı ile reddedildiği anlaşılmıştır.
Somut olayda her ne kadar ilk derece mahkemesince, davacının hakim ortağı olduğu ... ... Ltd. Şti.’nin kılavuz unsuru “...” ibaresiyle bu tüzel kişilik üzerinden “eğitim – öğretim hizmetleri” alanında aktif olarak faaliyet gösterdiği ve tüketiciye ulaştığı, “...” ibaresi bakımından, dava konusu markanın başvuru tarihi olan 19.10.2018 tarihinden daha evvelki tarihlere uzanan fiili ve gerçek kullanımları sebebiyle “eğitim – öğretim hizmetleri” yönünden üstün hak sahibi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK'ın 2020-M-727 sayılı kararının 41.sınıfta bulunan "eğitim ve öğretim hizmetleri" yönünden iptaline ve dava konusu markanın 41.sınıfta bulunan "eğitim ve öğretim hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de, davacının itirazına mesnet gösterdiği 2017/00051 sayılı "... ..." ibareli, 41. sınıfta yer alan "eğitim-öğretim hizmetleri"nde tescili için yaptığı marka başvurusunun, ... Eğitim Sağlık Kültür Sanat ve Doğal Varlıkları Koruma Vakfı'nın itirazı üzerine, dava konusu ibare üzerinde uyuşmazlık konusu sınıfta anılan Vakfın 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasına dayalı öncelik hakkı bulunduğu gerekçesiyle Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddine karar verildiği, bu kararın iptali için davacı tarafından açılan Ankara 2. FSHHM'nin 2018/375 Esas, 2019/534 Karar sayılı dava dosyasında, davalı Vakfın itirazları kapsamında önceye dayalı kullanımlarının 41. sınıftaki "Orkestra hizmetleri, konser düzenleme hizmetleri” ile sınırlı olarak ispat edilebildiği, bu hizmetler ile davacı başvurusunun reddedildiği 41. sınıftaki "Eğitim ve öğretim hizmetleri.”nin aynı/aynı tür olmadığı, davalı Vakfın uyuşmazlık konusu 41. sınıftaki "Eğitim ve öğretim hizmetleri” bakımından, ... ibaresi üzerinde üstün ve öncelikli bir hakkının bulunduğunun ispat edilemediği ve davacı başvurusunun tescilinin 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında engellenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, bu kararın davalılarca istinaf edilmesi üzerine Dairemizin 27/10/2021 tarih, 2020/298 Esas, 2021/1356 Karar sayılı kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddedildiği, Dairemiz kararının da davalılar vekilleri tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 20/06/2023 tarih, 2022/1029 Esas, 2023/3897 Karar sayılı kararı ile; " İtiraz eden davalı vakfın, davacının başvuru markasındaki ''...'' ibaresi üzerinde hem bağlı olduğu ... Holding ve grup şirketlerinin “...” markasını yoğun şekilde kullanması, hem de markanın ihtiva ettiği ibarenin uzun süre kullanım neticesinde ayırt edici nitelik kazandığını, “...” ibaresini ayrıca “eğitim ve öğretim hizmetleri” ile bağlantılı olan vakfın iştigal konuları içerisinde de yer alan hizmetlerde kullanıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Davalı vakfın senedi incelendiğinde; gerek kuruluş tarihinin dava konusu markanın başvuru tarihinden önce olduğu gerekse iştigal alanının da eğitim ve öğretim hizmetlerini kapsadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan davacının başvurusunda davalı vakfın unvanında ayırt edici unsur olan ''...'' ibaresinin de olduğu açıktır. Bu durumda davacı tarafın başvuru markasının davalı vakfın iştigal alanını işaret etmesi ve markasal seçenek özgürlüğünün de kötü bir şekilde kullanım niteliğinde olması nedeniyle YDİK tarafından verilen kararın yerinde olduğu hususu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulduğu, işbu bozma kararı üzerine Ankara 2. FSHHM'nin 25/01/2024 tarih, 2023/516 Esas, 2024/30 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 08/10/2024 tarih, 2024/2592 Esas, 2024/7184 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yukarıda alıntılanan 20/06/2023 tarih, 2022/1029 Esas, 2023/3897 Karar sayılı kararında, dava dışı ... Eğitim Sağlık Kültür Sanat ve Doğal Varlıkları Koruma Vakfı'nın kuruluş tarihinin davacının 02/01/2017 tarihli marka başvurusundan önce olduğu, iştigal alanının da eğitim ve öğretim hizmetlerini kapsadığı, bu nedenle davacının "..." ibareli marka başvurusunun dava dışı Vakfın iştigal alanını işaret ettiği ve markasal seçenek özgürlüğünün de kötüye kullanıldığı vurgulandığına göre, somut olayda davacının, dava konusu ibare üzerinde 41.sınıf "eğitim ve öğretim hizmetleri" yönünden önceye dayalı üstün hak sahipliğinin bulunduğu ve bu nedenle dava konusu başvurunun tesciline engel olabileceğine dair yerel mahkeme kabulüne Dairemizce iştirak edilmemiştir. Zira aslolan markanın gerçek sahibinin kim olduğu, marka üzerinde öncelikli bir sınai hak elde edilmiş ise bunun kime ait bulunduğudur. Ayrıca Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesine göre, "Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz." Yargıtay HGK.'nun 16.07.2008 gün ve 2008/11-501 E.-507 K. sayılı "RG 512" kararında içtihat olunduğu üzere, TMK'nın 2.maddesi hukukun her alanında geçerlidir ve bariz kötü niyetin hiçbir şekilde korunmaması gereklidir (Uğur Çolak, Türk Marka Hukuku, İstanbul, Eylül 2018, s.678).
Bu durum karşısında mahkemece, somut olayda davacının kötü niyetle hareket ettiği ve dava konusu marka üzerindeki öncelikli hakkın davacıya ait olmadığı gerekçeleriyle davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değilse de, HMK.'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK 'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin sair istinaf itirazlarının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE
2-Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ile ... Holding Anonim Şirketi vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31/03/2022 gün ve 2020/215 Esas - 2022/117 Karar sayılı kararın KALDIRILMASINA,
3-Davanın REDDİNE,
4-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu karar ve ilam harcından, peşin alınan 54,40-TL’nin düşümü ile kalan 561,00-TL bakiye karar ve ilam harcının davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına,
5-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca belirlenen 40.000,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
6-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
7-Davalı ... tarafından istinaf aşamasında yapılan 220,70-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı, 100,00-TL posta masrafından oluşan toplam 320,70-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine,
8-Davalı ... Holding Anonim Şirketi tarafından istinaf aşamasında yapılan 220,70-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine,
9-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine, (HMK m.333),
10-Davacıdan alınması gereken 615,40-TL istinaf karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 80,70-TL’nin düşümü ile bakiye 534,70-TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına,
11-Davalılar tarafından istinaf başvurusunda ayrı ayrı yatırılan 80,70'er-TL istinaf karar ve ilam harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalılara ayrı ayrı iadesine,
12-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 21/03/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 11/04/2025
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.