T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/293 - 2025/506
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/293
KARAR NO : 2025/506
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/12/2022
NUMARASI : 2022/169 E. - 2022/437 K.
DAVANIN KONUSU : Marka YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/12/2022 Tarih ve 2022/169 Esas - 2022/437 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ve davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, mühendislik hizmetleri sunan ve alanında tanınmış bir firma olan müvekkilinin 2009/30992 numarası ile “... ...” markasını tescil ettirmiş olup markanın esas unsurunu oluşturan "..." ibaresinin yoğun kullanımı neticesi piyasada bu isimle tanınırlığa ulaşması sonrasında 2020/131844 numaralı "..." ibareli markanın tescili başvurusunda bulunduğunu, ... ... ve ... AŞ'nin itirazları üzerine Markalar Dairesi Başkanlığının 31/03/2021 tarihli kararı ile SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca 07., 11. ve 42. sınıflardaki mal ve hizmetlerin markadan çıkarıldığını, bu karara yönelik itirazının YİDK'in nihai kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin ticaret unvanında yer alan ve 2009/30992 numaralı "... ..." markasının esaslı unsurunu oluşturan "..." ibaresini 12 seneden beri kullandığını, yapmış olduğu reklamlar, katılmış olduğu fuarlar ve lansmanlarla öne çıkardığı markaya değer kattığını, bu kullanıma dayalı gerçek hak sahipliği müvekkiline ait olduğundan kısmi ret kararına dayanak teşkil eden markaların hükümsüzlüğünü talep etme hakkının mevcut olduğunu, bu mesnet markalar dolayısıyla marka başvurusunun kısmen reddedilmesinin çelişkili olduğunu ve müvekkili tarafından bilinir hale getirilen ve aynı zamanda ticaret unvanı içinde yer alan ... ibaresinin bir başkası tarafından kullanılmasının haksız rekabete neden olacağını ileri sürerek 2022-M-1868 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, kısmi redde mesnet markalarda “...” ibaresinin düz yazım karakterindeki siyah renkli harflerle, davacının markasında ise lacivert renkli harflerle, baş ve son harfleri ibarenin altına doğru uzatılıp bir çizgiyle birleştirilerek yazılması, “...” ibaresinden başka bir unsurun kullanılmaması ve işaretlerin baskın kelime markası niteliğinde olmasının markaları genel görünümleri itibariyle yakın benzer kıldığı, davacının markasında “...” ibaresinin altının çizili olmasının yakın benzerliği “birebir aynı” olmaktan çıkardığı, ancak ayırt edilemeyecek derecede benzer olma durumundan çıkarmadığı, fonetik olarak markaların okunuşlarının birebir aynı olduğu ve markaların kapsamındaki mal ve hizmetler türdeş, ilintili olduğundan SMK m. 5/1-ç hükmünde düzenlenmiş olan mutlak red nedeninin, davacının markasının kısmen reddedildiği mal ve hizmetler yönünden gerçekleştiği, “...” markası üzerinde önceki/fiili kullanımlara dayalı gerçek hak sahipliği ile ticaret unvanından ve alan adından kaynaklanan hak iddialarının, davaya konu markanın tesciline bir etkisinin olamayacağı, buna karşılık davacının 2009/30992 sayılı tescilli markasından kaynaklı olarak 42. sınıfa giren; “Bilimsel ve sınai inceleme, araştırma hizmetleri; mühendislik hizmetleri, mühendislik ve mimari tasarım hizmetleri, kalite ve standart belgelendirme amaçlı mal/hizmetlerin test edilmesi” hizmetleri açısından korunması gereken bir hakkının bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile 2022-M-1868 sayılı YİDK kararının 42. sınıftaki "Bilimsel ve sınai inceleme araştırma hizmetleri; mühendislik hizmetleri, mühendislik ve mimari tasarım hizmetleri, kalite ve standart belgelendirme amaçlı mal/hizmetlerin test edilmesi" hizmetleri yönünden iptaline karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, dava konusu 2020/31844 sayılı marka ile redde mesnet marka arasında aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunun ve reddedilen mal ve hizmetlerin SMK 5/1-ç maddesi kapsamında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, SMK 5/1-ç maddesindeki hükmün kamu düzenine ilişkin ve emredici olduğunu, şartların gerçekleşmesi durumunda başvurunun reddinin gerektiğini, davacının 2009/30992 sayılı marka nedeniyle müktesep hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını, davacının markalarının farklı emtialarda tescilli olup müktesep hakkının bulunmadığını, somut olayla benzer nitelikteki Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/96 E. 2014/195 K. sayılı dosyasında SMK 5/1-ç hükmünün uygulanma koşullarının gerçekleşmesi halinde gerçek hak sahipliği ya da tanınmışlık iddialarıyla bu mutlak ret nedeninin ortadan kaldırılamayacağına işaret edilerek davanın reddine karar verildiğini, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 25/2/2021 tarih ve 2019/1134E. – 2021/236 K. Sayılı kararıyla benzer yönde bir sonuca ulaşıldığını ileri sürerek yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik itirazları dikkate alınmadan ve rapordaki cümleler dahi değiştirilmeden verilen kararın gerekçeli karar olarak kabul edilemeyeceğini, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere müvekkilinin geçmişe dayalı "gerçek hak sahipliğinin" mevcut olduğunu, gerçek hak sahipliğinin tescilli marka önüne geçemeyeceği yönündeki kabulün soyut olup mevzuat ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, davalı kurumun sürecin en başından itibaren müvekkilinin "..." markası üzerindeki gerçek hak sahipliği ve itiraza mesnet markalar ile müvekkilinin tescilli markasındaki asli unsurun ayniyeti ve dahil oldukları mal ve hizmet sınıflarının benzerliğini gözeterek itiraza mesnet markaların tescilini reddetmesi gerektiğini, gerçek hak sahipliğine dayalı olarak müvekkili tarafından markanın hükümsüzlüğü talebiyle açılan davanın Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinde 2022/145 E. sayısında derdest olduğunu, bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini ve müvekkiline ait "..." ibareli marka 2009 yılında tescil edilmişken 07. ve 11. sınıftaki mal ve hizmetlerin çıkarılmasına dayanak oluşturan ... A.Ş'ye ait 2019/56796 ve 2020/50586 numaralı markaların tesciline yönelik itirazlarının mahkemece değerlendirilmediğini ileri sürerek yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın tamamen kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, Marka YİDK Kararının İptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, itiraz sonucunda başvuru kapsamından çıkarılan 07., 11. ve 42. sınıflardaki mal ve hizmetlerin aynı/aynı tür olduğu, davaya konu marka ile itiraza mesnet markaların okunuşlarının aynı olması ve davaya konu markada “...” ibaresinin altının çizili olmasının birebir aynı kelime unsurunun tek unsur olarak kullanılmış olmasının yarattığı yakın benzerliği ortadan kaldıracak nitelikte bir farklılık oluşturmadığı, davacının 2009/30992 sayılı tescilli markasının kapsamındaki 42. sınıftaki "Bilimsel ve sınai inceleme araştırma hizmetleri; mühendislik hizmetleri, mühendislik ve mimari tasarım hizmetleri, kalite ve standart belgelendirme amaçlı mal/hizmetlerin test edilmesi" hizmetleri yönünden itiraza mesnet 2019/56796 ve 2020/50586 numaralı markalar karşısında davacının uzun yıllara dayanan kullanıma bağlı olarak gerçek hak sahipliğinin bulunduğu anlaşılmış olmasına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca davacı ve davalıdan alınması gereken 615,40'ar-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı ve davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 179,90'ar-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile 435,50'er-TL bakiye harcın davacı ve davalıdan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı ve davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 13/03/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 13/03/2025
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.