T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE : ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP : ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/06/2021
NUMARASI : ....
DAVANIN KONUSU :YİDK Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/06/2021 tarih ve 2020/9 Esas - 2021/231 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı, davalılar ..., ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkilinin 2014/11499, 2015/24595 sayılı ve "... "ibareli markanın sahibi olduğunu, müvekkilinin “...” markalarının aynı zamandan özel/01477 sayısı ile tanınmış marka sicilinde de kayıtlı olduğunu, davalı gerçek kişinin "..." ibareli başvurusuna yaptıkları itirazlarının Marklar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek, başvuru kapsamından 35. sınıf hizmetlerin çıkarıldığını, bu karara karşı yaptıkları itirazlarının da dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru kapsamında bırakılan 16 ve 24 sınıf mallar yönünden de iltibas koşullarının oluştuğunu, müvekkilinin markaları tanınmış olduğundan, başvurunun SMK'nın 6/5 maddesi gereğince de reddini gerektiğini ileri sürerek, 2019-M-9693 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilemesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı vekili, tarafların markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, tarafların markaları bütüncül olarak değerlendirildiklerinde aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, taraf markaları kapsamında aynı, aynı tür ya da benzer oldukları tespit olunan 24. sınıftaki emtiaların tamamı ile 16. sınıftaki “Kağıt, karton (mukavva); Basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler, faturalar, irsaliyeler, gelir makbuzları, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, pullar. Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resim ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç): kırtasiye tipi kağıt ürünler, yapıştırıcılar, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, yazarkasa kağıt ruloları, çizim aletleri, kara tahtalar, resim boyaları.” Büro makineleri. Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar.” emtiaları bakımından iltibas koşullarının oluştuğu, taraf markalarını oluşturan “...” ve “...” markaları arasında, tüketiciler nezdinde yaratılan bütünsel algıları itibariyle işletmesel bir bağlantının var olduğu algısının edinilebileceği, daha evvel davacı markalarından yararlanmış tüketicinin, dava konusu marka ile karşı karşıya kaldığında, zihninde önceki markadaki deneyimlerinden kalan bir izlenimin ortaya çıkacağı, bu durumun işaretler arasında iktisadi– idari bir bağlantının var olup olmadığının sorgulanması sonucunu beraberinde getireceği, işaretlerin arasındaki benzerlik ve emtialar bazındaki ilişkinin tüketici nezdinde ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimali sonucunu doğurabileceği, bu durumun da işaretler arasında imaj transferine yol açabileceği, nitekim dosya kapsamında bu değerlendirmeleri destekler mahiyette çok sayıda mahkeme kararının mevcut olduğu, karıştırılma ihtimalinin temelinde, makul miktarda ortalama tüketicilerin, bu iki işaret arasında herhangi bir şekilde, herhangi bir sebeple bir bağlantı kurmasının yeterli olduğu, somut olayda ise bahsi geçen ihtimallere dair koşulların tamamının oluştuğu, ayrıca davacı markalarının hususiyetle “mobilya” ürünlerinde sektörel tanınmışlığının bulunduğu, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 24. sınıf mallar yönünden ayrıca SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının da geçekleştiği, ancak 16. sınıf mallar yönünden anılan madde koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK'ın 2019-M-9693 sayılı kararının 16. sınıfta yer alan "kağıt, karton (mukavva); basılı yayınlar, basılı evrak; kitaplar, dergiler, gazeteler, faturalar, irsaliyeler, gelir makbuzları, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, pullar. Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resim, ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç); kırtasiye tipi kağıt ürünler, yapıştırıcılar, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, yazar kasa kağıt ruloları, çizim aletleri, kara tahtalar, resim boyaları. Büro makineleri. Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar." malları ile 24. sınıf mallar yönünden iptaline, dava konusu markanın sayılan mallar yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekil, mahkemece dava konusu başvuru kapsamında bırakılan 16 sınıf mallar yönünden SMK'nın 6/1 maddesi koşulları oluştuğu gibi müvekkilinin markaları tanınmış olduğundan, başvuruda bırakılan mallar yönünden SMK'nın 6/5 maddesi şartlarının da gerçekleştiğini, mahkemece iltibas bulunmadığı kabul edilen 16. sınıf malların satışı hizmetler yönünden emtia benzerliği bulunduğunun davalı Kurum tarafından kabul edildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını, SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı vekil, dava konu başvuru ile davacının markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, tarafların farklı sektörlerde faaliyet gösterdiğini, tarafların markaları arasında emtia benzerliğinin de bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu “..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markaları arasında, 24 sınıf mallar ile karar yerinde belirtilen 16 sınıf mallar yönünden, 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesi anlamında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira davacının itirazına mesnet markalarının asli unsurunun aynen dava konusu başvuruda da yer aldığı, başvuruda yer alan diğer ibarelerin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, nitekim , Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.10.2022 tarih ve 2021/2864 E.-2022/6882 sayılı kararında "... ..." ibaresi, 06.09.2022 tarih ve 2022/4306 E.-2022/5521 K. sayılı ilamıyla "..." ibaresi, 16.02.2021 tarih ve 2020/1819 E.-2021/1274 K. sayılı ilamıyla "... ... ..." ibaresinin, 03.02.2020 tarih ve 2019/2970 E.-2020/794 K. sayılı kararında "... ..." ibaresinin davacının "..." ibareli markalarıyla benzer bulunduğu, tarafların markaları arasında 24 sınıf mallar ile karar yerinde belirtilen 16 sınıf mallar yönünden, emtia benzerliği şartının da gerçekleştiğini, sayılanlar dışında başvuru kapsamında kalan 16 sınıf mallar yönünden ise emtia benzerliği bulunmadığı, diğer taraftan davacının markaları mobilya sektöründe tanınmış olduğundan, uyuşmazlık konusu 24 sınıf mallar yönünden SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının da bulunduğu, buna karşın dava konusun başvuru kapsamında bırakılan ve emtia benzerliği bulunmayan 16. sınıf mallar ile davacının markalarının tanınmış olduğu mobilya ürünlerinin birbirine çok uzak sektörlerde yer alması sebebiyle bahsi geçen mallar yönünden SMK'nın 6/5 maddesindeki koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca taraflardan ayrı ayrı alınması gereken 615,40'ar-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı ... davalılar tarafından istinaf başvurusunda ayrı ayrı yatırılan 80,70'er-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70'er-TL'nin taraflardan ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı ... davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 06/03/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/03/2025
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...