T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/1939 - 2024/1983
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/1939
KARAR NO : 2024/1983 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 09/07/2020
NUMARASI : 2019/212 E. - 2020/180 K.
DAVACI :
VEKİLİ :
DAVALI :
DAVANIN KONUSU : Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali), Marka
Hükümsüzlüğü İle Sicilden Terkin
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/07/2020 tarih ve 2019/212 E. - 2020/180 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, davalı gerçek kişi tarafından “...” markasının 30.sınıfta tecili için gerçekleştirilen 2018/36269 sayılı başvuruya, müvekkilinin 2007/2008 yıllarında tescil edilen “..., ...,...” ibareli markalarına dayalı olarak itiraz edildiğini, bir başkasının aynı sınıfta, aynı ürünler için “...” markasını tescil ettirmesi durumunda işbu markanın davacının seri markası olarak algılanacağını ve seri markaların çekici gücünden yararlanacağını ve bu meyanda dava konusu marka altında satılan ürünlerin davacıya ait olduğu intibaının doğacağını, dava konusu marka ile davacı markalarının benzediğini ve karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu, dava konusu markanın tescili için başvuru yapılan sınıfın davacı markaları ile aynı olduğunu, davacının 2007 yılından bu yana 30. sınıf bakımından gerek yurtiçi gerek yurt dışı "..." şubelerinde imalat ve hizmet sunma ile söz konusu markalarını sektörel bazda tanınmış hale getirdiğini, dava konusu markanın tescili halinde davalının davacının yoğun emek ve masrafları sayesinde kazandığı itibar ve tanınmışlıktan haksız suretle yararlanacağını ve kazanç elde etmesinin söz konusu olduğunu ileri sürerek, TÜRKPATENT YİDK'nın 17.04.2019 tarih ve 2019/M-2052 sayılı kararının iptali ile 2018/36269 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu marka başvurusu ile davacının iddialarına mesnet markaları arasında ayniyet veya eyırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunması koşulunun gerçekleşmediğini, taraf markaları arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından ilişkilendirme ihtimali de dahil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerlik bulunmadığını, 6769 s. SMK’nın 6/5 hükmünün uygulanabilmesi için “haksız bir yararın sağlanması”, “markanın itibarına zara görmesi”, “markanın ayırt edici karakterinin zedelenmesi” ihtimallerinden en az birinin bulunması gerektiğini, tescili talep edilen dava konusu işaretin, tanınmışlığı iddia edilen “...” ibaresini esas ya da münhasır unsur olarak içeren markalar ile söz konusu durumları doğuracak bir ilişki içinde olduğu iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 2018/36269 sayılı “...” ibareli marka başvurusu ile davacının mesnet markaları arasında işaret benzerliği bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davacının mesnet markaları arasında emtia benzerliği bulunan 30.sınıf emtialar açısından karıştırılma ihtimali bulunmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkiline ait ayırt ediciliği yüksek “..., ..., ...” ibareli markaların 2007-2018 yılından bu yana koruma altında olduğunu, davacı markalarından çok sonra aynı sınıfta tescili gerçekleştirilen dava konusu markanın SMK'nın 6/1,6/3,6/9.maddeleri uyarınca hükümsüz kılınmasının gerektiğini, karşılaştırılan markalar arasında "..." ibaresinin ortaklığından kaynaklanan görsel, sesçil ve anlamsal benzerlik bulunduğunu, bu ibarenin sonuna eklenen "-ie" harflerinin ayırt edicilik sağlamak ve iltibası ortadan kaldırmak için yeterli olmadığını, müvekkilinin bilinirliğinden faydalanmaya çalışan davalı başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, itirazın reddine dair YİDK karar iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenim dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "...", "..." asıl unsurlu markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere İngilizce "..." ibaresinin "yemek pişirme, aşçı" anlamlarına geldiği, İngilizce “...” ibaresinin "...", "..." markasının ise "... ..." anlamı taşıdığı, bir bütün olarak düz yazı ile oluşturulmuş, görsel olarak davacı markalarına yanaşma kastı bulunmayan, karşılaştırılan markalarda ortak olarak bulunan "..." ibaresinden tamamen farklı bir anlam taşıyan dava konusu başvurunun, davacı markalarından yeterince uzaklaştığı, davacı tarafından YİDK sürecinde ve dava dilekçesinde öne sürülmeyen SMK'nın 6/3 ve 6/9.maddesine dayalı iddiaların istinaf aşamasında dikkate alınmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 06/12/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 19/12/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.