T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/1741 - 2024/1996
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/1741
KARAR NO : 2024/1996
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 06/04/2022
NUMARASI : 2021/51 E. - 2022/110 K.
DAVACI :
VEKİLLERİ :
DAVALI :
DAVANIN KONUSU : Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali)
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/04/2022 tarih ve 2021/51 E. - 2022/110 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili şirkete ait 2019/67722 sayılı “... + şekil” ibareli marka başvurusunun davalı şirketin "..." ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine reddedildiğini, oysa redde mesnet markalar ile müvekkili şirket marka başvurusunun yazım şekli ve anlam itibariyle birbirinden farklı olduğunu, “...” kelimesinin herkes tarafından bilindiğini ve farklı sektörlerde de kullanıldığını, kelimenin İtalyanca “çocuk” anlamına geldiğini, ayrıca yavru geyikleri nitelendirmede sıklıkla kullanıldığını, ayırt edicilik gücünün zayıf olduğunu, müvekkili şirket markasının özgün olarak ortaya çıkarıldığını, “...” kelimesinin marka başvurusundaki şekli (yavru geyik) ifade ettiğini, ilaveten müvekkili şirketin kurucularının isimlerinin kısaltması olan “NA” harfleri ile “...” ibaresi eklenerek oluşturulduğunu, müvekkili şirketin “... + şekil” markasıyla 2011 yılından beri faaliyet gösterdiğini, markasının ayırt ediciliğinin de yüksek olduğunu, müvekkili şirket ... ağırlıklı faaliyet gösterirken davalı şirketin faaliyet alanının “ayakkabı, çanta, terlik” olduğunu, davalı şirketin bireysel müşterilere, müvekkili şirketin ise daha çok kurumsal müşterilere hitap ettiğini, markalar arasında ilişkilendirme/karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, redde mesnet markalar ile müvekkili şirket marka başvurusunun asli unsurları arasında bir benzerlik bulunmadığını, ileri sürerek, ... 2020-M-10656 sayılı YİDK kararının kısmen iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, müvekkili şirketin uzun yıllardır ayakkabı, deri, çanta, terlik sektöründe faaliyet gösteren yüksek tanınırlık sahibi bir şirket olduğunu, müvekkili şirket markalarının da tanınmış olduğunu, davacı şirketin marka başvurusunun marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, davacı tarafın müvekkili şirket markalarının bilinirliğinden ve tanınmışlığından faydalanarak aynı ve benzer sektörlerde faaliyet göstermek istediğini, başvuru markasının esas unsurunun “...” ibaresi olduğunu, “...” ve “...” ibareleri arasında benzerlik bulunduğunu, müvekkili şirket markası ile çok benzer olan markayı seçmesinin davacının kötü niyetini ortaya koyduğunu, davacı şirket markasına eklenen “-na” ekinin başvuru markasına hiçbir ayırt edicilik sağlamadığını, “...” ibaresinin “...” markası ile iltibas teşkil ettiğine dair Yargıtay ilamı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı şirketin, karşı görüş dilekçesi sunarak, "medikal üniforma, okul giyim eşyaları, iş elbiseleri, iş güvenliği ve iş ekipmanları" emtiaları bakımından davalı markalarının kullanıldığına dair “kullanım ispatı” talebinde bulunduğu, davacıya ait markanın başvuru tarihinin 17.07.2019 olduğu, buna göre davalıya ait 2000/17243 ve 2013/08573 sayılı markalar kullanım ispatına tabi iken 2013/108378 ve 2013/108894 sayılı markaların ise dava konusu markanın başvuru tarihinde 5 yıldır tescilli olmadığı; davalı itiraz sahibi şirketin dosyaya kullanıma ilişkin herhangi bir bilgi/belge sunmadığı, dolayısıyla, davalı markalarında yer alan "medikal üniforma, okul giyim eşyaları, iş elbiseleri, iş güvenliği ve iş ekipmanları" emtiaları hariç tutularak, emtia benzerliği değerlendirmesi yapılması gerektiği, bu kapsamda yapılan incelemeye göre dava konusu edilen mal ve hizmetlerin tamamı yönünden “emtiaların aynı/aynı tür, benzer ve/veya ilişkili olması” şartının sağlandığı; dava konusu marka başvurusunun esaslı unsurunun "..." ibaresi olduğu, itiraza mesnet markaların ise “...” ve "..." ibarelerini içerdikleri; taraf markaları global olarak karşılaştırıldığında, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğu, taraf markaları arasında bir ya da iki harf farklılığı bulunduğu, farklılık taşıyan harfin/harflerin, dava konusu markanın son harfinden/harflerinden kaynaklandığı, Türkçe’nin soldan sağa okunan bir dil olması nedeniyle sonda yer alan farklılığın, kelimenin başında oluşacak farklılığa göre daha az dikkat çekeceği, tek/iki harften oluşan farklılığın, ayırt edicilik için yeterli katkıyı sunamadığı, dava konusu markada yer alan “...” ibaresinin tali nitelikte bir ibare olup, dava konusu emtialar bakımından tanımlayıcı olduğu, dava konusu markada yer alan “geyik” şeklinin ise kavramsal olarak davalının “...” markalarına atıf yaptığı, karşılaştırılan markalar arasında SMK'nın 6/1. maddesi hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, "..." ibaresinin yaygın kullanımı bulunan ayırt ediciliği düşük, zayıf bir ibare olduğunu, taraf markalarının benzer olmadığını, müvekkili ile davacı şirketin faaliyet alanları ile hitap ettikleri müşteri kitlelerinin farklı olduğunu, müvekkili başvurusunda "..." ibaresinin genel görünümde tali unsur olarak yer aldığını, kullanım ispatı incelemesinde faaliyet alanlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, marka ile ilgili kurum kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı tarafça kullanım ispatı talep edilen ve davalı şirket tarafından bu konuda delil sunulmayan "medikal üniforma" mallarının 10. sınıf, "iş güvenliği ve iş ekipmanları" mallarının 09. sınıf kapsamında kaldığı ve söz konusu malların davacının kendi marka başvurusu kapsamında da bulunmadığı; yine delil sunulmayan 25. sınıftaki "okul giyim eşyaları ve iş elbiseleri" yönünden ise davalı şirketin kullanım ispatına tabi olmayan markalarının bulunduğu, bu kapsamda yapılan emtia benzerliği değerlendirmesine göre, taraf markaları kapsamındaki tüm mal ve hizmetler yönünden emtia benzerliği şartının gerçekleştiği; tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin nazara alınarak belirlenmesi gerektiği, dava konusu başvurunun esas unsuru olan "..." ibaresi ile davalının itiraza mesnet markalarının esas unsuru "..." ve "..." ibareleri arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, zira markalar arasında tek-iki harf farklılığının başvuruyu itiraza mesnet markalardan yeterince uzaklaştırmadığı, başvuru markasındaki ... figürünün de ortak "..." ibaresine atıf yaptığı, ortak "..." ibaresinin çekişmeli emtialar bakımından ayırt ediciliğinin düşük olduğunun da söylenemeyeceği, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.11.2022 tarih ve 2021/4291 E.-2022/8317 K. sayılı kararında "..." ibaresini davalının itiraza mesnet markalarıyla benzer bulunduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 06/12/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 04/01/2025
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.