T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/1495 - 2024/1629
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/1495
KARAR NO : 2024/1629
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/12/2021
NUMARASI : 2020/244 E. - 2021/439 K.
DAVACI
VEKİLİ
DAVALI :
DAVANIN KONUSU : Marka Başvurusunun Kısmen Reddine Dair YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2021 tarih ve 2020/244 E. - 2021/439 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi, davalı ... Yapım Yatırım ve İşletme Anonim Şirketi ve davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin 2018/68438 sayılı 16,35,36,37,41.sınıf emtialara ilişkin "..." ibareli marka başvurusuna, davalı Şirket'in 2007/53902 sayılı 36 ve 37.sınıflarda tescilli "..." ibareli markasına dayalı olarak itiraz ettiğini, müvekkilinin YİDK sürecinde kullanım ispatı talep ettiğini, Markalar Dairesi’nin davalının itiraza mesnet markasının kullanımının ispatlanmadığını kabul ederek itirazı reddettiğini, davalının bu karara itirazının dava konusu YİDK kararı ile itiraza mesnet markanın "inşaat hizmetleri" alanında kullanımının ispatlandığı belirtilerek kısmen kabul edildiğini, böylece marka başvurusunun nihai olarak kısmen reddedildiğini, ret gerekçesi markanın kullanımının ispatlanmadığını, sunulan kullanım delillerinin, başvuru tarihi 23.07.2018 ile bu tarihten geriye dönük beş yılın son günü olan 23.07.2013 arasındaki 5 yıllık süreçte ciddi markasal kullanımı ispata elverişli olmadığını ileri sürerek, dava konusu 2020-M-3413 YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, gerek müvekkilinin itiraza mesnet markasında gerekse dava konusu marka başvurusunda ayırıcı ve çekirdek unsurun “...” ibaresi olduğunu, bu nedenle karşılaştırılan markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin 36 ve 37.sınıflarda tescilli 2007/53902 sayılı “...+şekil” markalarının tanınmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının "... " ibareli marka başvurusu ile davalının "...+şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik oluştuğu, davalı tarafından kullanım ispatı "inşaat hizmetleri " açısından yerine getirildiğinden bu hizmetler ile aynı ve ilişkili olan davacı markasının kapsamında olup da reddedilen " SINIF 37: inşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri " açısından kurum kararının yerinde olduğu, her iki markada "..." ibaresinin belirleyici unsur olarak ön plana çıktığı, davalı firmanın 2007/53902 sayılı markası açısından “inşaat hizmetleri”nde 6769 sayılı SMK 19 ve ilgili yönetmelik 29.ncu madde kapsamında ciddi kullanımını ispat ettiği, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu " SINIF 37: inşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri " için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davacının "... " ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "...+şekil" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, 37.sınıftaki sayılan hizmetler açısından SMK 6/1 maddesindeki iltibas koşullarının oluştuğu, Kurum kararının yerinde olduğu, başvuru markasının kapsamından çıkartılan ve inşaat hizmetleri ile ilişkili ve bağlantılı olduğu değerlendirilen SINIF 35: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Beton, alçı, toprak, kil, taş, mermer, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler: metalden olmayan binalar/yapılar, yapı elemanları, direkler, bariyerler, tabii veya sentetik ısı ile yapıştırılabilen kaplamalar, çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar, ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) açısından ise bu hizmetler ile 37.nci sınıftaki inşaat hizmetleri ilişkili ve bağlantılı hizmetler olmadığından ve ayrıca davalı taraf da bu hizmetlerde kullanım ispatı yerine getirmediğinden SMK 19/2 göndermesi ile SMK 6/1 maddesindeki iltibas koşullarının oluşmadığından kurumun bu konudaki kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, dava konusu Türk Patent'in 2020-M-3413 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2018/68438 sayılı markanın kapsamında yer alan 35. Sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Beton, alçı, toprak, kil, taş, mermer, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı/inşaat/yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler: metalden olmayan binalar/yapılar, yapı elemanları, direkler, bariyerler, tabii veya sentetik ısı ile yapıştırılabilen kaplamalar, çatılar için ziftli kartonlar, ziftli kaplamalar, ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir." hizmetleri yönünden YİDK kararının iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalı şirkete ait 2007/53902 sayılı “...” markasının dava konusu başvuru tarihinden geriye doğru beş yıllık süre içerisinde ciddi markasal kullanımının ispatlanmadığını, dosya kapsamında karşıt görüşle rapor düzenleyen marka ve patent vekili bilirkişinin de bu görüşte olduğunu, aksi yönde görüş açıklayan bilirkişilerin ise bu alanda uzman olmadıklarını, YİDK nezdinde süresinden sonra sunulan kullanım delillerine itibar edilemeyeceğini, davalı Şirket'e ait marka ile müvekkiline ait markanın farklı olduğunu, aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, ilgili sınıftaki tüketici kesiminin dikkat ve özen seviyesinin yüksek olması sebebiyle markaları karıştırmayacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru konusu “... üsküdar+şekil” markası ile müvekkilinin 36 ve 37. sınıflarda tescilli 2007/53902 sayılı “...+şekil” markasının benzer olduğunu, aralarında SMK 6/1 uyarınca ortalama tüketici nezdinde benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu, itiraza mesnet markalarının kullanımının ispatlandığını, davacı şirketin marka başvurusunun müvekkili Şirket'in projelerinin devamı niteliğinde algı oluşturduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markalarının 35.5 sınıftaki hizmetler bakımından da benzer olduğunu, aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından alınan kararın 35.sınıf bakımından iptaline neden olan ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE :1-Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesine gelince; işlem dosyasına göre davacının 23.07.2018 tarihinde, 2018/68438 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvuru kapsamında 16, 35, 36, 37 ve 41.sınıf mal ve hizmetlerin yer aldığı, davalı Şirket'in 2007/53902 sayılı "..." ibareli markasına dayalı olarak, SMK'nın 6/1 ve 6/9 maddeleri uyarınca başvuruya itiraz ettiği, başvuru sahibi davacının itiraza karşı görüşünde itiraza mesnet markanın kullanımının ispatı talebinde bulunduğu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından, davalı Şirketin markanın kullanımı ile ilgili sunduğu delillerin yeterli olmadığı gerekçesiyle davalı Şirketin itirazının reddine karar verildiği, davalı Şirket'in bu karara aynı iddialarla gerçekleştirdiği itirazın da YİDK'nin 2020-M-3413 sayılı kararıyla, davalı Şirket'e ait itiraza mesnet markanın "inşaat hizmetleri" bakımından kullanımının ispatlandığı, markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan 35. ve 37. sınıfta yer alan bir kısım mal ve hizmetler yönünden SMK'nın 6/1. maddesi anlamında iltibas koşullarının oluştuğu, kötü niyet iddiasının ise yerinde bulunmadığı gerekçesiyle kısmen kabul edilerek, başvuru kapsamından bahsi geçen mal ve hizmetlerin çıkarıldığı, kararın başvuru sahibi davacıya 21/05/2020 tarihinde tebliğ edildiği, 7226 sayılı Kanun ile pandemi dolayısıyla uzayan süreler dikkate alındığında, davanın iki aylık hak düşürücü süre içerisinde 14/08/2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.
İlk derece mahkemesinin kabulü ve davacının istinaf itirazları gözetildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlık, redde mesnet "...+şekil" ibareli markasının "inşaat hizmetleri" bakımından kullanımının ispatlanıp ispatlanmadığı, buna göre dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 35 ve 37. sınıfta yer alan hizmetler yönünden SMK'nın 6/1. maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarındadır.
SMK'nın 19/2. maddesi "6. maddenin birinci fıkrası kapsamında yapılan itirazlarda, itiraz gerekçesi markanın itiraza konu başvurunun başvuru veya rüçhan tarihinde Türkiye’de en az beş yıldır tescilli olması şartıyla, başvuru sahibinin talebi üzerine, itiraz sahibinden, itiraza konu başvurunun başvuru veya rüçhan tarihinden önceki beş yıllık süre içinde itiraz gerekçesi markasını itirazına dayanak gösterdiği mal veya hizmetler bakımından Türkiye’de ciddi biçimde kullanmakta olduğuna ya da kullanmamaya dair haklı sebepleri olduğuna ilişkin delil sunması talep edilir. İtiraz sahibi tarafından bu hususların ispatlanamaması durumunda itiraz reddedilir. İtiraz gerekçesi markanın, tescil kapsamındaki mal veya hizmetlerin sadece bir kısmı için kullanıldığının ispatlanması hâlinde itiraz, sadece kullanımı ispatlanan mal veya hizmetler esas alınarak incelenir." hükmünü havidir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, dava konusu YİDK kararı ile redde mesnet marka sahibinin sunduğu delillere göre redde mesnet 2007/53902 sayılı markanın tescilli bulunduğu 37. sınıf "inşaat hizmetleri"nde kullanıldığı kabul edilerek, dava konusu başvuru kapsamından anılan hizmetler ile bu hizmetlere benzer bulunan 35.5 sınıfta yer alan bir kısım hizmetler çıkarılmıştır. Dava, dava konusu başvuru sahibi tarafından bahsi geçen YİDK kararının iptali istemiyle açıldığına göre, uyuşmazlığın, redde mesnet markanın "inşaat hizmetleri"nde kullanıldığının ispatlanıp ispatlanmadığı, sonucuna göre redde mesnet markanın iltibas değerlendirmesinde dikkate alınıp alınamayacağı incelenmek suretiyle çözüme kavuşturulması gerekmektedir.
Redde mesnet marka sahibi davalı Şirketin, davacının başvuru sürecindeki kullanım ispatı talebi üzerine markanın kullanımı ile ilgili sunduğu delillerden faturaların, birçoğunun kullanımın ispat edilmesi gereken 23.07.2013-23.07.2018 tarih aralığında olmadığı, ayrıca itiraz
gerekçesi markayı içermediği, 11.10.2010 tarih ve 825024 sayılı faturada “...” ibaresinin yer
aldığı ancak tarih itibariyle red gerekçesi markanın kullanım ispatı olarak kabul
edilecek şartları taşımadığı, diğer faturalarda “...” ibaresinin yer aldığı, tanıtım araçlarının bir kısmında, markasal kullanım
bulunmaktaysa da tarih bulunmadığı, bir kısmında ise sadece www...com alan adının bulunduğu, tanıtım araçlarının çoğunun da, faturalarda olduğu gibi “...” ibaresini içerdiği, bu delillerin de tarihsiz olduğu, bahsi geçen delillerin redde mesnet markanın "inşaat hizmetleri" bakımından Türkiye’de ciddi biçimde kullanıldığını ispatlamaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Redde mesnet marka sahibi davalı Şirketin, Markalar Dairesi Başkanlığı'nın kararına itiraz dilekçesi ekinde kullanımla ilgili sunduğu yeni delillerin süresinden sonra ibraz edilmesi nedeniyle dikkate alınması mümkün olmadığı gibi, sunulan tüm deliller değerlendirildiğinde dahi kullanım ispatlanamamıştır. Bu duruma göre, davalı Şirket'in kullanımını ispatlayamadığı 2007/53902 sayılı markasının SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında iltibas değerlendirmesinde dikkate alınması mümkün bulunmadığından, dava konusu YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece "inşaat hizmetleri" bakımından kullanımın ispatlandığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca davanın kabulüne, dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Yukarıda (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 15/12/2021 gün ve 2020/244 Esas - 2021/439 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
3-Davanın KABULÜ ile ...'nun 19/05/2020 tarih ve 2020-M-3413 sayılı YİDK kararının İPTALİNE,
4-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu karar ve ilam harcından, peşin alınan 80,70-TL’nin düşümü ile kalan 346,90-TL bakiye karar ve ilam harcının davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
5-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 40.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
6-Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 2.100,00-TL bilirkişi ücreti, 118,50-TL tebligat ve posta gideri, İstinaf aşamasında yapılan 61,00-TL tebligat ve posta ücreti, 220,70-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 2.500,20-TL yargılama giderine, 54,40-TL peşin harç, 54,40-TL başvurma harcı, 220,70 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı eklenerek oluşan toplam 2.829,70-TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
7-Davalı ... tarafından herhangi bir yargılama gideri yapılmadığından bu hususta bir karar verilmesine yer olmadığına,
8-Davalı ... Yapım Yatırım ve İşletme Anonim Şirketi tarafından istinaf aşamasında yapılan giderlerin davalının uhdesinde bırakılmasına,
9-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),
10-Davacıdan peşin olarak alınan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,
11-Davalı ... ve davalı Şirket'ten ayrı ayrı alınması gereken 427,60'ar TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 80,70'er TL harcın mahsubu ile bakiye 346,90'ar TL'nin davalı ... ve davalı Şirket'ten ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
12-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 18/10/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 12/11/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.