T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/1446
KARAR NO : 2024/1625
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE : ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP : ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/01/2022
NUMARASI : 2019/76 E. - 2022/15 K.
DAVACI :
VEKİLİ
DAVALI :
DAVANIN KONUSU : Markaya Tecavüzün Ortadan Kaldırılması
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/01/2022 tarih ve 2019/76 E. - 2022/15 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, ... Üniversitesinin 1967 yılında kurulmuş bir devlet üniversitesi olduğunu, 2004/29142 ve 2006/32979 sayılı "şekil+..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı tarafından www...org adresinde müvekkilinin isim ve logosunun kullanıldığını, davalı ile "eğitim uzmanı" olarak belirtilen ... arasında 24.10.2018 tarihinde imzalanmış protokol gereğince "www...com" adresinde üniversite adı ve logosunun yer aldığı sertifika ilanına yer verildiğini, anılan protokolde davalının müvekkilinin adını ve logosunu kullandığını, www...com adresinde yer alan sertifikalar üzerine müvekkili üniversiteye başvurular yapıldığını, bunun üzerine davalıya üniversite logosunu kullanma ve başka kişi ve kuruluşlara da devretme hakkının bulunmadığı hususunda ihtarname gönderildiğini, ancak davalı tarafından bu ihtarnameye herhangi bir cevap verilmediği, www...com adlı internet sitesinin sahibi ... Eğitim Danışmanlık Tercümanlık Reklam Yayıncılık ve Tic. Ltd. Şti.'ye davacının logosunu sertifikalarında kullanması hususunda herhangi bir yetki verilmediğini, anılan firmaya gönderilen ihtarname üzerine firmanın müvekkiline ait “h” logosunu kaldırdığını ancak üniversite adını kullanmaya devam ettiğini, bunun üzerine Ankara 2. FSHHM’de 2019/27E sayılı dava açıldığını, davalı ile dava dışı ... Eğitim firması arasında imzalanan sözleşmede davalı tarafından adı geçen firmaya üniversite logosunu kullanma hakkının devredildiğini ancak müvekkili ile davalı arasında marka kullanımı ve kullanım hakkı devrine ilişkin bir anlaşma bulunmadığını ileri sürerek, davalının davacı markasına vaki tecavüzünün kaldırılmasını, markanın kullanılmakta olduğu internet sitelerine erişimin engellenmesini, davalının müvekkilinin logosunu ve ismini defterlerinde de kullandığının tespiti durumunda defterlerinden ve tüzükten çıkarılmasını, tüm emtialardan kaldırılmasını, marka hakkına tecavüzün tüm sonuçlarıyla birlikte kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tabi oldukları mevzuat uyarınca sportif faaliyetlerin, gençlik ve spor kulübü derneği tüzel kişiliği bünyesinde yürütülmesinin zorunlu hale geldiğini, bu zorunluluk nedeniyle davacı üniversitenin, davalı derneği 16.09.2004 tarihinde kurduğunu, davalının ticari ve siyasi amaçları bulunmayan bir dernek olduğunu, üniversite adına eğitim amaçlı sportif faaliyetler gerçekleştirdiğini, derneğin tüzüğünün ... tarafından görevlendirilen kurucu heyet tarafından düzenlenerek imzalandığını, bu nedenle derneğin yönetim ve denetim kurulu üyelerinin başından beri rektörlük makamının bilgisi dahilinde oluşturulduğunu, müvekkili derneğin kurulduğu günden bugüne aynı ismi kullandığını, kullanılan renkler ve sembollerin tüzükte tarif edildiğini, kanun ve tüzük hükümleri gereği değiştirilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin davacıya ait logo ve ismi başka bir firmaya devrettiği iddiasının yerinde olmadığını, müvekkilinin dernek tüzüğü kapsamında bir faaliyet gerçekleştirdiğini, derneğin gelirlerinin ... ya da çeşitli fonlardan geldiğini, Tüzük'ün 21. maddesinde derneğin feshi halinde mal varlığının davacı Üniversite'nin Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı'na devredileceğinin düzenlendiğini, davacı ile davalı arasında organik bağ bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, markaya tecavüzün oluşması için kullanılan ibarenin ticari etki doğuracak şekilde kullanılmasının gerektiği, dava dışı sertifika verdiği iddia edilen şirketin davalı olarak gösterilmediği, bu şirkete karşı dava ikame edilmediği, şu hâlde bu şirketin kullanımlarının ticari olup olmadığının davalıya tesir etmeyeceği, keza davalının yaptığı protokol incelendiğinde derneğin kar elde edeceğine dair düzenleme de bulunmadığı, bir derneğin kar elde etmesinin kendi mevzuatı çerçevesinde kendi bünyesinde ticari işletme kurmasına bağlı olduğu, davalının ise davacı üniversite bünyesinde resmi olarak kurulmuş bir dernek olduğu, kar amacı güden ve ticari işletme kurarak markayı kullandığına, program satarak gelir elde ettiğine dair iddia veya delil bulunmadığı, ticari amaç gütmeyen kullanımın marka hakkına tecavüz teşkil etmeyeceği, davacının haksız rekabet iddiasının da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalının yaptığı protokol neticesinde www...com adlı internet sitesinde müvekkilinin adı ve logosunun bulunduğu bir sertifika ilanı yapıldığını, davalı derneğin müvekkilinin adını ve logosunu kullanma hakkı bulunmadığı gibi dava dışı üçüncü kişilere bunları kullanma hakkını devretme yetkisinin de bulunmadığını, davalı dernek tüzüğünü imzalayanların üniversite adına değil kişisel olarak imzaladıklarını, bu nedenle dernek tüzüğüne dayanılarak marka kullanımı gerçekleştirilemeyeceğini, davacı bünyesinde dernek kurulmasının ve davalının davacının bağlı kuruluşu olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığını, üniversite ile davalı arasında görülen fuzuli işgal davasında Ankara BAM 16. Hukuk Dairesi tarafından verilen 26/02/2021 tarih, 2018/2256 Esas, 2021/292 Karar sayılı kararla müvekkili ile davalı dernek arasında herhangi bir bağ bulunmadığına hükmedildiğini, yine dava dışı ... Eğitim Danışmanlık Tercümanlık Reklam Yayıncılık ve Tic. Ltd. Şti. arasında görülen davada marka hakkına tecavüz bulunduğuna karar verildiğini, bu kararın kesinleştiğini, marka tecavüzünün oluşması için markanın ticari faaliyetlerde kullanılması zorunluluğunun bulunmadığını, kaldı ki davalının davacının ismini ve logosunu kullanarak faaliyetlerinde gelir elde etmiş olmasının da kaçınılmaz olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, markaya tecavüzün kaldırılması istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, marka hakkına tecavüzün SMK'nın 29. maddesinde düzenlendiği, maddenin 1. fıkrasında marka hakkına tecavüz sayılan fiillerin belirlendiği, somut olayda davalının 16/09/2004 tarihinde, o dönemin üniversite rektörü, öğretim üyeleri ve diğer personel tarafından üniversite adına eğitim amaçlı sportif faaliyet yürütmek amacıyla kurularak tüzel kişilik kazandığı, rektörlüğün tahsis ettiği merkez kampüs kapalı spor salonunda faaliyet gösterdiği, dernek tüzüğünün 21.maddesinde derneğin feshi halinde mal varlığının üniversiteye devredileceğinin düzenlendiği, dernek tüzüğünün 3.maddesinde spor kıyafetlerinde kırmızı beyaz,lacivert, mor renklerin ve üniversitenin sembolü olan geyik figürünün kullanılabileceğinin hükme bağlandığı, bu doğrultuda davacı bünyesinde kurulmuş olan davalı derneğin davacının geyik figürünü temsil eden markalarını kullanma hakkının bulunduğu, davalının yaptığı protokol neticesinde www...com adlı internet sitesinde davacının adı ve logosunun bulunduğu bir sertifika ilanı yapıldığı iddiasıyla eldeki davanın açıldığı, dava konusu eylem tarihi itibariyle davacı tarafın davalı dernek tüzüğüne dercedilen rızasının geri alındığının ve davalı kullanımlarının ticari etki doğuracak markasal kullanım niteliği taşıdığının iddia ve ispat edilmediği, markayı kullanan üçüncü kişinin de işbu davada taraf olarak gösterilmediği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Davacı kurum harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 18/10/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 12/11/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...