T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/774 - 2026/996
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2024/774
KARAR NO : 2026/996
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 03/10/2023
NUMARASI : 2022/499 E. - 2023/281 K.
DAVANIN KONUSU : Marka ile İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/10/2023 tarih ve 2022/499 E. - 2023/281 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili şirketin 2004/17080, 2005/41383, 2008/32541, 2009/46120, 2009/46892, 2012/81758, 2012/90544, 2013/26897, 2013/26898, 2016/66516, 2017/112039, 2017/112043, 2017/112046, 2017/42289, 2017/54265, 2017/86319, 2017/86328, 2019/51104, 2019/86273, 2020/110251, 2020/110265, 2020/146683, 2020/30250, 2020/30260, 2020/60441, 2021/022798, 2021/026398, 173194 sayılı "..." ibareli markalarının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2020/163672 kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından yapılan itirazın reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa markada bulunan “...” ibaresinin ayırt edicilik sağlamadığını, markaların aynı seriden olduğunun düşünüleceğini, markaların aynı mal ve hizmetlere yönelik olduğunu, müvekkili markaları ile ortak 30. sınıflarda yer alan birebir aynı mallar için ve 35. sınıfta yer alan doğrudan ilintili olan hizmetler için tescil edilmek istendiğini, böylelikle karıştırılma ihtimali bulunduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmış olması sebebiyle tüm mal ve hizmetler bakımından reddedilmesini gerektiğini ileri sürerek YİDK'in 2022-M-12959 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2020/163672 başvuru numaralı "..." ibareli markanın 30 ve 35. sınıf ürünler için hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin “...” sosyal sorumluluk projesiyle, sokakta ve barınakta yaşayan sahipsiz evcil hayvanlara başta kuru mama yardımı olmak üzere destek olma ve onların yaşam koşullarını iyileştirme, ayrıca toplumsal bilinçlenme ve farkındalığı arttırmayı amaçladığını, marka örneğinde “...” “...” ibarelerinin ön plana çıktığını, davaya konu marka ile davacının itiraza mesnet markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, tanınmışlık iddiasını kabul etmediklerini, davacının markasının daha önceki tarihlerde yoğurt ve süt malları dışında herhangi bir malda kullanıldığı hiç müşahede edilmediğini, bir an için markanın tanınmış olduğu kabulünde dahi yoğurt ve süt ürünlerinde tanınmış markadan diğer mal ve hizmetlerin haksız yarar sağlayacağı iddiasının soyut bir iddia olduğunu savunarak davanın istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, çekişme konusu 30 ve 35. Sınıf mal ve hizmetler bakımından SMK md. 6/1 kapsamında malların benzer olması şartının sağlandığı, davaya konu marka başvurusunda ön plana çıkan unsurun yahut unsurlardan birisinin “...” ibaresi olması, davacıya ait itiraza mesnet markaların esaslı unsurunun ...” olması karşısında markaların görsel, kavramsal, sesçil, anlamda 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesi bağlamında iltibas ihtimali bulunduğu, davacı markasının tanınmışlığının, iltibası artıran bir sebep olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK’nın 2022-M-12959 sayılı kararının kısmen iptaline, 2020/163672 sayılı başvuruya konu markanın 30 ve 35. sınıflar yönünden iptaline, marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığın karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, SMK'nın 6/1. maddesinin koşullarının bulunmadığını, 6769 Sayılı SMK'nın 6/5. maddesi hükmünde belirtilen şartların oluşmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, YİDK kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
6100 sayılı HMK’nın 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nın 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK.’nın 298/2. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün birbirine uyumlu olması gerekir. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyetine ve kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141. maddesine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise, bu durumun, mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın, kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.
Somut uyuşmazlıkta mahkemece, YİDK’nın 2022-M-12959 sayılı kararının kısmen iptaline yönelik karar verilmiş, bu kısmen kabulün hangi sınıflara ilişkin olduğu gerekçe kısmında açıklamış, ancak hüküm fıkrasına yazılmamıştır. Bu husus gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratacağı gibi hükmün infazına da olanak vermeyecektir. Yani ortada infaz edilebilecek bir hüküm bulunmamaktadır. Bunun yanında, davacının marka iptaline ilişkin herhangi bir talebi olmamasına ve mahkemece dava konusu markanın tescil edilmemiş olduğunun belirlenmesine rağmen, mahkemece yine gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmak ve talep aşılmak sureti ile yazılı şekilde markanın kısmen iptaline karar verilmiştir.
Bu hususlar, az yukarıda açıklanan ilkelere aykırıdır. O halde anılan İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi zorunlu olduğundan, usul ve yasaya aykırı olan hükmün kaldırılması gereklidir.
Her ne kadar bölge adliye mahkemeleri, hukuki denetimin yanında aynı zamanda maddi vakıa incelemesi de yaparak, tahkikat sonucuna göre yeniden esas hakkında hüküm kurabilir ya da yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde, veyahut kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verebilirse de somut olayda, ortada hukuki ve maddi vakıa denetimine elverişli bir hüküm bulunmamaktadır.
Bu nedenle HMK'nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca, davanın yeniden görülüp yeni bir karar verilmesi için ilk derece mahkemesine ait kararın esası incelenmeden kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kabulü ile Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/10/2023 gün ve 2022/499 E. - 2023/281 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA;
2-Dosyanın, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine İADESİNE,
3-Davalı ... vekilinin diğer istinaf itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,
4-Davalı ... tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırılan 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının istek halinde davalı ... iadesine,
5-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
6-İstinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince yapılacak yargılamada değerlendirilmesine,
7-Kararın tebliği ve harç işlemlerinin yerel mahkeme tarafından yaptırılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 15/05/2026 tarihinde HMK 353/1-a-6 maddesi uyarınca KESİN olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/05/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.