T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2024/2176 - 2026/903
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2024/2176
KARAR NO : 2026/903
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 12/07/2023
NUMARASI : 2021/348 E. - 2023/560 K.
DAVANIN KONUSU : Taşıma Sözleşmesinden Kaynaklanan Alacak
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/07/2023 tarih ve 2021/348 E. - 2023/560 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılmış olan taşıma sözleşmesine istinaden müvekkili tarafından davalıya hizmet verildiğini ve bunun karşılığında da faturalar düzenlendiğini, düzenlenmiş olan faturaların bir kısmının davalı tarafından ödenmiş olmasına rağmen, müvekkili tarafından E-arşiv fatura olarak düzenlenen ve davalı kayıtlarına giren, 01.12.2020 tarihli 166.439,00 TL miktarlı, 02.12.2020 tarihli 213.993,00 TL miktarlı, 03.12.2020 tarihli 190.216,00 TL miktarlı, 04.12.2020 tarihli 213.993,00 TL miktarlı, 05.12.2020 tarihli 213.993,00 TL miktarlı, 06.12.2020 tarihli 213.993,00 TL miktarlı, 07.12.2020 tarihli 190.216,00 TL miktarlı, 08.12.2020 tarihli 166.439,00 TL miktarlı, 09.12.2020 tarihli 213.993,00 TL miktarlı faturaların bedellerinin ödenmediğini, 23.11.2020 tarihli sözleşmenin 8.2.2 maddesinde ödemeye ilişkin hükmün bulunduğunu, bu konuda davalı şirkete ihtarname keşide edilerek toplam 1.783.275,00 TL'nin ödenmesinin ihtar edilmiş olmasına rağmen ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 140.000,00 TL'nin 05.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında 23.11.2020 tarihli taşıma/nakliye sözleşmesi imzalandığını, ancak 14.12.2020 tarih ve sonrasını kapsayan ve davacı şirket tarafından düzenlenen faturalara ilişkin tayıma hizmeti verildiğinin ispat edilemediğini, yapılması gereken ödemelerin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında taşıma sözleşmesinin bulunduğu, davacı tarafça bedeli ödenmediği iddia olunan dava konusu faturaların davalı tarafa teslim edildiği ileri sürülerek anılan hususların ispatı için diğer deliller yanında her iki tarafın ticarî defterlerine dayanıldığı, yargılama sırasında davacının ticarî defterlerinin usulüne uygun tutulmadığının belirlendiği, usulüne uygun tutulduğu belirtilen davalı ticari defterlerinde ise davacının alacaklı olmadığının belirlendiği, mevcut deliller tibariyle irsaliyeli faturaların davalının ticarî defterlerinde kayıtlı olmadığı, dava konusu miktardaki alacağına ilişkin olarak verilen taşıma hizmetine ilişkin belgelerin sunulmadığı, faturanın BA-BS formlarında kayıtlı olmadığı ve alacağın taraflar arasında çekişme konusu vakıalar kapsamında ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkili tarafından düzenlenmiş olan faturaların tamamının davalı şirketin ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu, buna göre davalı şirket adına müvekkili tarafından düzenlenen faturaların toplam miktarının 4.813.692,00 TL olduğunu, bu miktara karşılık olarak davalı tarafın da müvekkili şirkete peyderpey olmak üzere 3.211.805,20 TL ödeme yaptığının bilirkişi raporu ve banka kayıtları ile sabit bulunduğunu, dolayısıyla bu kadar ödeme yapan davalı şirketin bakiye borcu olan 1.641.886,80 TL yi ödemeyip inkar etmesinin kötüniyetli olduğunu, davalı şirketin müvekkili şirkete 1.641.886,80 TL ödeme yapmadığı gibi bu miktar için düzenlenmiş olan iade faturasının da kabul edilmeyip iade edildiğini, faturayı alıp, itiraz etmeden ticari defterlerine işleyen davalının yasal olarak bu fatura bedelini ödemekle yükümlü bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davanın taşıma sözleşmesinden kaynaklandığı, davacı tarafın dava konusu edilen bir kısım fatura bedelinin ödenmediğini ileri sürdüğü, yargılama sırasında yapılan bilirkişi incelemesi ile davacının ticarî defterlerinin usulüne uygun tutulmadığının, davalının ticari kayıtlarının ise usule uygun olduğunun belirlendiği, usulüne uygun tutulduğu tespit edilen davalı kayıtlarında davacının alacaklı olmadığının tespit edildiği, ayrıca irsaliyeli faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı bulunmadığının belirlendiği gibi dava konusu taşıma hizmetine ilişkin belgelerin de dosya kapsamına sunulmadığı, mevcut delillere göre davacının alacağının ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 29/04/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 15/05/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.