T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2024/678 - 2026/889
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2024/678
KARAR NO : 2026/889
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/01/2024
NUMARASI : 2023/103 E. - 2024/7 K.
DAVANIN KONUSU : Marka YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/01/2024 tarih ve 2023/103 E. - 2024/7 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2021/111950 no ve "... MÜHENDİSLİK" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin "..." ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazı üzerine başvurunun diğer davalı ... Markalar Dairesi Başkanlığı kararıyla 39 ve 42. sınıf bir kısım hizmetler yönünden kısmen reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise ... YİDK'nın 2022-M-17977 sayılı kararıyla reddedilmiş olduğunu, oysa, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin anılan ibare üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkilinin 1995 yılından bu yana hizmet verdiğini, deniz inşaatı, gemi kurtarma ve acil müdahale hizmetleri, tersanecilik, römorkör işletmeciliği ile Ar-Ge ve ileri mühendislik alanlarında faaliyetleri olduğunu, müvekkilinin kazanılmış hakkı bulunduğunu, yıllardır ve fiilen bu markanın müvekkili tarafından kullanıldığını ileri sürerek, 2022-M-17977 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, davacının tescili talep ettiği markanın esaslı unsurunun müvekkili markaları ile birebir aynı "..." ibaresi olup "MÜHENDİSLİK” ibaresinin herhangi bir ayırt ediciliğinin bulunmadığını, müvekkili markalarının 2006 yılında tanınmış marka statüsü kazandığını; müvekkilinin T/02909 başvuru numaralı ve "... ..." ibareli tanınmış markası bulunduğunu, taraf markalarının birebir aynı unsuru taşıdıklarını, taraf markalarının kapsamlarının da aynı olduğunu, davacının "..." ibaresi üzerinde gerçek hak sahipliği iddiasının da gerçeği yansıtmadığını; tek markasının 2019 yılında tescil edildiğini; anılan başvuruda 39 ve 42. sınıf hizmetlerin zaten yer almadığını, bu nedenle davacı yanın bir müktesep hakkı da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu başvuru kapsamında YİDK kararı neticesinde reddine karar verilen 39 ve 42. Sınıf hizmetlerin tamamının, davalının önceki tarihli markaları kapsamında aynı sınıflarda yer alan hizmetler ile aynı tür olduğu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimaline yol açacak bir benzerliğin mevcut olduğu, davacının müktesep hakkının bulunmadığı, davacı fiili kullanıma dayalı gerçek hak sahipliği iddiasının değerlendirilmesinden bağımsız olarak bu karinenin SMK 6/1 maddesi kapsamındaki tescil engelinin kendiliğinden aşılması sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin bağlı olduğu ... ... Yatırım Holding A.Ş. çatısı altında yer alan ... Mühendislik A.Ş. ve diğer grup şirketleriyle birlikte deniz inşaatı, gemi kurtarma ve acil müdahale hizmetleri, tersanecilik, römorkör işletmeciliği ile Ar-Ge ve ileri mühendislik alanlarında iştirakleri ve uzman kadrosu ile 1995 yılından bu yana hizmet verdiğini, 39 ve 42. sınıflarda yer alan hizmetlerde uzun yıllardır hizmet sunduğunu, taraf markalarının benzer olmadığını, başvurunun iltibas yaratmayacağını; kullanım süresi dolan markalarını kullanmayan davalının diğer markalarını da kullanmadığını; ilgili tüketici kitlesinin dikkat seviyesinin yüksek olduğunu, davalı firmasının kargo taşımacılığı, müvekkilinin markalarının ise mühendislik, bilgisayar, programlama, tasarım, denizcilik ile ilgili her türlü araştırma hizmetlerinde öne çıktığını, müvekkilinin kazanılmış hakkının bulunduğunu; müvekkilinin çekişmeli hizmetlerde gerçek hak sahibi de olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE : Dava, YİDK marka kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davalının mesnet markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunduğu, zira her iki taraf markasının esas unsuru "..." ibaresi olup, dava konusu markanın kapsamından çıkartılan 39 ve 42. sınıf hizmetlerin davalı şirketin mesnet markalarının kapsamında yer aldığı; öte yandan, davacının gerçek hak sahipliği iddiasının itiraz ve hükümsüzlük gerekçesi olarak ileri sürülebileceği, davacının müktesep hak oluşturacak bir markasının ise bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 24/04/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 06/05/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.